8256 resultaten.
Nooit en is uw minlijk wezen geweken
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.150 Nooit en is uw minlijk wezen geweken
Uit mijn verstand, maar zie altijds present
Uw wezen zoet, uw schoonheid excellent,
Uw aanschijn klaar, ende de zoete treken
Uwer oogskens, die machtig zijn te breken
De straffigheid van een hert, dat gewend
Tot kwade is, en in wreedheid verblend,
Doende ’t zelfde vierige tranen leken.…
Mechaniek
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.988 Wanneer er van je neus een traan in drupt
verliest het ding meteen de maat. Roest vast.
-------------------------------------------
uit: 'Gratis tijd voor iedereen', 2010.…
dan zie jij weer de vogels om je heen.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
677 tranen in mijn ogen,
het wordt nat op mijn wang,
kan het bijna niet geloven,
verlangde het al zolang,
door ziekte bij mij verdwenen,
zonder jou is het huis zo leeg,
we hebben het allebei moeten nemen,
tot de boodschap die jij eindelijk kreeg,
morgen ben jij weer bij mij,
morgen mag jij naar huis,
van de ziekte ben je nu vrij,
eindelijk…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan jaren rukt
en hoe we ingesneeuwd raken
't begrensde tegen onze lijven drukt
in het vreemde huis dat leven heet
het sluit ons in, zoals tranen…
De avond valt langzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 verbijten
op zoek naar een uitweg
langzaam valt de avond
geruisloos sluit ik de piano
kon ik hem maar helpen
voet voor voet vier passen
tot achter zijn stoel, voorzichtig
raak ik hem aan, streel
een arm, hij legt het scherm weg
en leunt achterover, laat me
mijn armen om hem heen slaan
legt stil zijn handen op de mijne
had hij maar tranen…
Ze komt niet, ze gaat niet
gedicht
4.2 met 9 stemmen
4.320 Ze is de schorpioen en de blote voet,
de traan en de druppel dauw
en ik hou van haar.
Ergens in augustus vorig jaar,
nadat we gevreeën en gedoucht hadden,
zei ze, terwijl ze haar haren droogde:
‘Ik denk dit keer serieus
om in je hart te blijven.’…
Ouders
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.182 Langzaam zie je hun
vergeetachtigheid
toenemen
en in gedachten
heb je een stille
traan.
Moedeloos moet je het
ervaren.
Het ergste
is, je kunt er zelf zo
weinig mee,
alleen er voor ze zijn.
Als kind probeer je je
gevoelens niet te laten
zien,
want ze hebben het al moeilijk
genoeg.…
nooit meer hetzelfde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 samen
veel bergen en dalen gelopen
door sneeuwstormen en smerig weer
zo goed ook als bij stralende zon
we maakten grapjes en we lachten
deelden onze gedachten of niet
we vochten met en scholden elkaar
tot wij in elkaars armen thuis kwamen
we joegen de stuipen op elkaars lijf
lachten en haalden herinneringen op
tot met onze ogen vol tranen…
Verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.
Onze reis, ruw gestuit na de start,
begon niet alleen met vage dromen,
wij schuilden bij elkaar, heel dicht:
het lot heeft ons dat wreed afgenomen.…
Licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
484 't Duister welt omhoog uit mijn hart,
tegelijk met alle tranen in mijn ogen,
uitingen van mijn niet te delen smart,
waar elk lamplicht wordt ingezogen.
Ook als de zon overdag volop schijnt
ben ik immer in een schaduw gehuld,
koud afwachtend tot èlk licht verdwijnt.…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst
reeds vroegtijdig is verbeurd:
WIJ voelen ons als wezen
de aangereikte witte linten
kunnen tranen…
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 geplaagde horzels
in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw,
het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde
het korenblonde meisje weet
de vuige Duitse ploerten pijnlijk
in haar hoofd, in haar borst
zij werd mijn Grootje
nooit zonder tranen…
Bloemen plukken
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
542 Als ik bloemen plukken mag
pluk ik ze midden uit het rijpe graan
hun blauw verwoordt de hemel
het wit een stille traan
waar sterren bloeien in de nacht
en rond de maan waar zonlicht lacht
pluk ik een wilde edelweiss
daartussen laat ik de klaproos stoeien
in een jodelblij bestaan
zal ik de mooiste bloemen plukken
want liefde mag uit vreugde…
Vreedzaam bomen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
522 Ik voel niet dagelijks meer verdriet of tranen
al is het wel een feit dat mijn hart stevig slaat.
Ik ben al weer rijk van geest de rust zelve.…
Elke Dag ...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
457 elke dag
een gedichtje
een frisse kijk
een nieuw gezichtje
een andere blik
ter introspectie
en zelfreflectie
een switch een klik
elke dag een gedichtje
voor jou of mij
een lach of traan
het verlicht je
als je je gedachten er over laat gaan
over wie of wat of waar we zijn
over al die dagelijkse dingen
een klein gedichtje soms zo…
In het avondrood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
628 het laatste licht
van de kortste dag
fonkelde op jouw gezicht
je hebt de tranen
laten gaan na een
jaar moeizaam sparen
gelegenheden genoeg
maar emoties laten
zich nu niet meer bedaren
de liefste dingen
zijn ons afgenomen door
op afstand te coronen
alles wat van waarde is
wordt nu door het
negeren opzettelijk gemist
ik heb je…
De vrouw, de moeder en het ‘Erbarme Dich’
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 Ik knikte, voelde geen medelijden,
geen tranen, geen geween
Ik voelde vooral geluk
en sprak zo zoet als lief ter afsluiting
“Veel genoegen!”…
MEI - TRADITIE
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
853 Tussen lach en tussen tranen
uit dank of om een gunst
iets te behouden of te vragen
bracht haar bezorgde geest tot rust.
Tussen moeder en tussen kind
een mei-traditie trouw gebleven
en bij het goed bewaarde beeldje
komt mijn moeder weer tot leven.…
bakkeleien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 man onder de boom
de anderen knikten
herinneren jullie je nog de hitte
toen we jong waren het gras
was geel en de insecten
gonsden de mannen knikten
opnieuw
meer kan ik me eigenlijk niet
herinneren uit die tijd
ik weet nog sprak een ander
dat jouw moeder een weerbarstige
vrouw was ze wilde niet doodgaan
de stille man zei: tranen…
MAXIMA, ZE VEBOND ME!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ze was er niet
En toch weer wel
Ze was er voor mij
Ze was erbij
MAXIMA
Ik zag haar zingen
Ik zag haar dansen
Ik voelde haar traan
Ik ervoer haar schoonheid
MAXIMA
Ik zag haar inzet
Ik hoorde haar inzet
Zo zuiver, zoet en zonnig
MAXIMA
Ik voelde geen kou meer
Ik voelde warmte door merg en been
Ik voelde volle Argentijnse…
Rondje
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
489 De nacht is van ons
Als we het rondje lopen
Onder volle maan
Verscholen onder
Een mist van lage nevel
Kwispel jij ons pad
Kat sluipt achteraan
Eenden kwaken eindeloos
Regendruppel valt
Dan nog een druppel
Recht onder mijn oog, een traan
Rolt over mijn wang
Bomen als bakens
Molshopen geven reliëf
Aan donkergoen gras…
Met spijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 zal geven
ter herinnering
aan ons leven
op deze planeet
in een pas laat
gekomen besef
hebben wij te hooi
en te gras onze
beelden verzameld
op afroep of in
genieten pas later
nu even geen klassiekers
en wereldwonderen
die zijn geïnventariseerd
nu zijn het aarde en
mens in groot en klein
leven die de revue
passeren met alle tranen…
Voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
631 Ik schilder blijdschap
In vlammend rood en geel
De blijheid spat er af
Ik geef die graag aan jou
Ik schilder wijsheid
In oranje en in bruin
Als ik die ooit zou vinden
Dan deel ik die met jou
Ik schilder droefheid
In tinten grijs en zwart
Met onvergoten tranen
Die geef ik niet aan jou
Ik schilder hoop
In roze en in paars
En heb je…
Poëzie
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
538 dode meeneemt
de gedachte
waarvoor je achter
tralies belandt
poëzie is
de schoonheid van de kanteling
naar de zwartheid van het licht
zij is de angst die op een
zonnige dag in het heldere oog
van het hert schijnt
de achtergebleven
woorden van de herder
die vergeten zijn
poëzie is een magische bezem
die in het boek der tranen…
nachtwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 schromende ziel
die in beelden en symbolen vertaalt
wat mijn brein wakker tot zich neemt
als sterren hun verhalen fluisteren
omarm ik de raadsels die het leven weeft
ontvouwen zich mijn diepste gedachten
die mij de draden in kennis ontwarren
in het donkere diep reist zo de geest
langs over elkaar rollende emoties
in gulle lach of droeve traan…
Voor jou
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.118 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
Als ik doodga
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 Geen tranen. Geen gezeik.
Gewoon weg, paf, gedaan.
En jij blijft achter
met misschien een kater en een lege koekendoos,
maar ook met de gedachte:
die klootzak was gelukkig.
En ik ook een beetje…
Akis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 onaangedaan
besef ik toch
de kracht van aantrekking
en de macht
ik
om wie hij lacht
zacht waren onze verlangens
en bang als ik was
voor het verleidelijk gefluit
van de wind
jouw woeste baren
golvende haren
zijn verwoestende pracht
laat mij nu vluchten
dwalen
of liever worden bedolven
onder een rots
vereeuwigd in mijn rivier van tranen…
Voor jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
340 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…