15404 resultaten.
Schaduw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Er is niets aangenamer
dan onder de bomen te zijn
in de schaduw
beschut
tegen het felle licht van de zon
Daar zijn wij
ongezien en onbespied
in het halfdonker
in een schemering
waar alles ineen vloeit
zich samenvoegt
waar harde contouren verdwijnen
lieflijk en zacht
een nieuw zintuig zich opent
waar geheimen worden bewaard…
Denkbeeldige spagaat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 Soms zijn er die dagen
Schijnbaar door de zon gespreid
Oneffenheid zelfs kan men kwijt
Dan is de heimwee niet te dragen
Altijd wenkt het zolderkabinet
Gebotteld per termijn
In ragfijn mijn en dijn
Met de kneedbaarheid der wet
Een tijdloos verschiet
Is mogelijk een uitzichtpunt
Dat perspectieven biedt
Maar zelfs dit onzinnig lied
Weloverwogen…
jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
583 Als ik naar je kijk
zie ik wolken in je ogen staan
De sterren dwarrelend om je heen
met de wind van de zee in je haar
Je lichaam stralend , warm als de zon
Je gezicht mysterieus en glimlachend
als de zilv'ren maan.…
Vleugjes stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 ik zag
hoe jij
voorzichtig
gracieus de
koude druppels
regen van je
bloem-
bladeren
liet vallen
daarna je
steel weer
rankte om
het kleurige
bed aan de
hemel te tonen
klaar voor de zon
om met die
energie
samen
wiegend
op vleugjes
stilte naar het
volmaakte om
het natuurlijke
beeld van
een zijn gestalte
te geven…
De ganzen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Op middaghoogte buigt de
zon zich over het riet dat goudgeel kraagt.
Rechts het weiland waar ganzen met zwarte
halzen landen. Mijn passen vertragen,
ver de bocht voorbij hoor ik nog steeds
het gakken en het gulzig rukken
aan de grassen.…
Kraters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ik ben niet boos
Dat je me koos
Je nam de zon
Van mijn gezicht
Al dat je deed
Dat doet nog pijn
Toch ben ik
Nimmer gezwicht
Leefde als verdoofd
Met jou in mijn hoofd
Heb dan begrepen
Jou niet te negeren
En te accepteren
Dat het nooit went
Dus laat ik je de plaats
Maar blijf ik baas
Van hoeveel en waar
Zodat al wat rest…
Bewogen kerktorens
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
694 de horizon
streepte tussen
zwart en licht
waar zon ontbrak
lichtte zwart
nadrukkelijk op
er was geen
rust in die
afwisseling
de wolkenrij die
boven de aarde hing
trilde beweging
in dichterbij
kwam snel de
intense hitte vrij
bewogen kerktorens
in het ritmisch laten
horen van gebeden…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
"Erfgoed van Licht"
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
938 Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…
langzaam geluk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
340 zelden weet iemand
hoe mooi het grazen
van de schapen klinkt
wie zag de rijzende zon
boven een nevelige heide
waar witte stipjes vreedzaam
scharrelen in pril ochtendlicht
zij weet hoe hecht
een mens kan zijn
met 250 schapen
op een heideveld
zij weet dat slechte
dagen nodig zijn om van
de mooie te kunnen genieten…
Onsterfelijke ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
360 Ik wacht in de branding
op het hemelse genot
waarvoor ik besta
Verlangen schuimt
tussen mijn benen
waar mijn hart klopt
om aangeraakt te worden
door vreemde handen
die me uit laten stromen
in de wereld, een oceaan
van zon en maan, eb en vloed
wit van zoetzilte vlokken
die de kusten bevruchten
met mijn onsterfelijke ziel
mijn wezen…
Leeg hart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
302 Ik zie de zon.
Ik hoor de wind.
Ik ruik het gras.
Ik proef de lucht,
maar voelen,
voelen doe ik niets.
Mijn hart is leeg,
wat eens was,
verdween,
kan het niet meer vullen.
Hoe meer ik probeer,
hoe leger ‘t voelt.
Weet niet wat mist,
nergens te ontwaren.
Mijn hart bonst
Zonder doel.…
Visioen van de middag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
275 Mensen overschreeuwen zichzelf
bang voor de zinderende zon
nog ziek van eigen wanhoop
maar het belang van Uw woorden
is met geen eerzucht te herhalen
de zoete droom van waarheid
zal in hen dalen met Uw tranen
was het geen verlaten verdriet
waarin de stilte oorsprong had
was het niet de schreeuw om liefde
die alles zag en overwon
toen…
Wereldeinde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
182 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp…
Wereldeinde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
297 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp!…
Minnevernis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
162 Een keurig vernis hield de wacht,
tot de zon het langzaam deed slijten.
Alsof zij wist
wat ik dacht.
Dichtbij en volkomen eigen.…
Als alles stil staat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Als alles stil staat
Met een laatste adem
Het boek volledig dichtslaat
Eist verlies nieuwe zinnen
In besef van geen vervolg
Om de toekomst te beminnen
Herlezen wij herinneringen
Waarin de deuren zich niet sluiten
Van de zon en vogels zingen
Onderstrepen en markeren
Om vooral niet te vergeten
En de stilte uit ons hart te weren…
Veiligheidszone
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
5 De straten zijn bezet
We klimmen over de daken
naar school, ook papa
moet zo
de boodschappen doen
en gaan werken, als
er werk is en er niet
onder het toeziend oog
van het leger weer
een werkplaats in beslag
genomen is of een boomgaard
verbrand vlak voor de oogst
De stad wordt een veiligheid
een zone voor vijandige
militairen met…
Riène, zo was jij
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.432 Voor de liefdevolle vader van mijn zoons
en mijn moedige maar moe gestreden man.
Dank je voor alles en
" Vechten hoeft niet meer,
rust nu maar uit".…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 De zachte warme zon die haar hitte langzaam
verliest en de wereld in een dromerig roze sluier hult.
De geur van zoute ziltheid, brandend zand,
de geur van de zomer.
Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen.
Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.…
Foute woorden op mooie dagen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Dan knalt er een vloek, door de straat
terwijl de zon hoog aan de hemel staat
een man, knikkert van de stoep,
hoor een hoop au- en wee geroep,
doorspekt met vloeken er extra bij
kijk ‘m liggen, ik loop dichterbij.…
Mens en weer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
533 Zo trokken collega's partij voor de Zon.
De verbrande vrouw stond alleen.
Alleen Donar streek zijn hand over 't hart,
Zond Onweer en de vellenvrouw heen.
Blozend kwam ze terug bij 't huis van de heer,
Die gaf haar brandzalf en kleren,
Hij vroeg of ze nu bij hem bleef,
Ze kon nog zoveel van hem leren.…
Lenteliedje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.044 Haar pootjes vol meel, van een bloemige plant
- En alles dat zingt weer, en alles dat springt weer
Nergens een wolkje nog dat er daalt
En alles dat groeit weer, en alles dat bloeit weer
En zie eens de zon... die er zichtbaar van straalt…
Garnalenpelster?
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
7.095 Gewoon een moeder met een paar kinderen, waarvan de
oudste een zoon is,
een zoon met een eigen bedrijf, maar of dat nu
allemaal zo "gewoon"is?
Lees zelf en oordeel daarna, of ik nog volop met al
mijn gebreken in het leven "sta"?
Soms noem ik mezelf de garnalenpelster, van die
reclame weet je wel?…
De wereld in mijn hand
netgedicht
4.4 met 32 stemmen
8.662 Langzaam breekt de zon door
wolken verdwijnen stuk voor stuk
Ik weet niet waarom of waarvoor
maar diep in me voel ik het geluk.…
Een vreemdeling uit Macedonië
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
745 Zoals Sarah uit de bijbel wachtte zij lange jaren,
verlangend naar een zoon voor haar stoere man,
naar een zoon als uiterst bewijs van eeuwige liefde.
Zo gaat dat, Alexander, in jouw verre land.…
De duiker
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.545 'k Dook in mijn ziel: - het water rilde in reven -
Langs gladde wanden gleed mijn hand - ik won
Een paarl - ik steeg, - mij scheen in volle zon
De matte glans om een geheim geweven!
'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot,
De zon joeg juichend door het wijd heelal
En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!…
Weersvoorspelling
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.092 In mijn ogen schijnt de zon en speelt muziek
Op gezichten tref ik, de vrolijkste mimiek
En de bomen, die wuiven me toe.
Ik voel me goed, maar toch ook moe.
Interpreteren, door fantaseren
Over de prachtigste meren.
en een bootje, kabbelt blij,
in de prachtigste meren, aan m'n zij.…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 Het avondt stil en zoetjesaan
is ook de zon aan ‘t ondergaan.
Ze kleurt de blauwe hemel rood
en violet de blanke sloot,
de peppels langs het weidepad
verroeren niet een enkel blad.
Ze kijken naar de zon die wijkt
en zachtjes laag en lager strijkt.…
De deur naar morgen
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
2.552 Het koren wuift, de zon gaat niet onder,
hier lijkt alles om je heen op een wonder.
Nooit meer terug naar de jaren van toen,
nooit meer terug, niets over willen doen.
Maar wel mee willen drijven met de tijd
en maar zien waarheen de stroom leidt.…