Alle inzendingen over zoon

15404 resultaten.

Sorteren op:

Schaduw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Er is niets aangenamer dan onder de bomen te zijn in de schaduw beschut tegen het felle licht van de zon Daar zijn wij ongezien en onbespied in het halfdonker in een schemering waar alles ineen vloeit zich samenvoegt waar harde contouren verdwijnen lieflijk en zacht een nieuw zintuig zich opent waar geheimen worden bewaard…

Denkbeeldige spagaat

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Soms zijn er die dagen Schijnbaar door de zon gespreid Oneffenheid zelfs kan men kwijt Dan is de heimwee niet te dragen Altijd wenkt het zolderkabinet Gebotteld per termijn In ragfijn mijn en dijn Met de kneedbaarheid der wet Een tijdloos verschiet Is mogelijk een uitzichtpunt Dat perspectieven biedt Maar zelfs dit onzinnig lied Weloverwogen…

jij

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
Als ik naar je kijk zie ik wolken in je ogen staan De sterren dwarrelend om je heen met de wind van de zee in je haar Je lichaam stralend , warm als de zon Je gezicht mysterieus en glimlachend als de zilv'ren maan.…

Vleugjes stilte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 453
ik zag hoe jij voorzichtig gracieus de koude druppels regen van je bloem- bladeren liet vallen daarna je steel weer rankte om het kleurige bed aan de hemel te tonen klaar voor de zon om met die energie samen wiegend op vleugjes stilte naar het volmaakte om het natuurlijke beeld van een zijn gestalte te geven…

De ganzen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Op middaghoogte buigt de zon zich over het riet dat goudgeel kraagt. Rechts het weiland waar ganzen met zwarte halzen landen. Mijn passen vertragen, ver de bocht voorbij hoor ik nog steeds het gakken en het gulzig rukken aan de grassen.…
Dory Corvers21 augustus 2024Lees meer >

Kraters

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Ik ben niet boos Dat je me koos Je nam de zon Van mijn gezicht Al dat je deed Dat doet nog pijn Toch ben ik Nimmer gezwicht Leefde als verdoofd Met jou in mijn hoofd Heb dan begrepen Jou niet te negeren En te accepteren Dat het nooit went Dus laat ik je de plaats Maar blijf ik baas Van hoeveel en waar Zodat al wat rest…
Beninga31 oktober 2024Lees meer >

Bewogen kerktorens

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 694
de horizon streepte tussen zwart en licht waar zon ontbrak lichtte zwart nadrukkelijk op er was geen rust in die afwisseling de wolkenrij die boven de aarde hing trilde beweging in dichterbij kwam snel de intense hitte vrij bewogen kerktorens in het ritmisch laten horen van gebeden…
wil melker24 november 2024Lees meer >

Panoramaraam

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 339
Onder de groene pracht van kroos draait de zon weg, vissen verdwijnen natuurlijk wonderlijk evenwicht van de nacht het bedwarme waterfilter van zilveren en zijde- zwarte gevoelens de woekerbloemen op golven van eb en vloed onder de grote najaarsmaan en mijn liefde deint heen en weer tussen vrienden en verloren…
Zywa11 juni 2025Lees meer >

"Erfgoed van Licht"

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 938
Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…

langzaam geluk

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 340
zelden weet iemand hoe mooi het grazen van de schapen klinkt wie zag de rijzende zon boven een nevelige heide waar witte stipjes vreedzaam scharrelen in pril ochtendlicht zij weet hoe hecht een mens kan zijn met 250 schapen op een heideveld zij weet dat slechte dagen nodig zijn om van de mooie te kunnen genieten…
J.Bakx7 oktober 2025Lees meer >

Onsterfelijke ziel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 360
Ik wacht in de branding op het hemelse genot waarvoor ik besta Verlangen schuimt tussen mijn benen waar mijn hart klopt om aangeraakt te worden door vreemde handen die me uit laten stromen in de wereld, een oceaan van zon en maan, eb en vloed wit van zoetzilte vlokken die de kusten bevruchten met mijn onsterfelijke ziel mijn wezen…
Zywa25 oktober 2025Lees meer >

Leeg hart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 302
Ik zie de zon. Ik hoor de wind. Ik ruik het gras. Ik proef de lucht, maar voelen, voelen doe ik niets. Mijn hart is leeg, wat eens was, verdween, kan het niet meer vullen. Hoe meer ik probeer, hoe leger ‘t voelt. Weet niet wat mist, nergens te ontwaren. Mijn hart bonst Zonder doel.…

Visioen van de middag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 275
Mensen overschreeuwen zichzelf bang voor de zinderende zon nog ziek van eigen wanhoop maar het belang van Uw woorden is met geen eerzucht te herhalen de zoete droom van waarheid zal in hen dalen met Uw tranen was het geen verlaten verdriet waarin de stilte oorsprong had was het niet de schreeuw om liefde die alles zag en overwon toen…

Wereldeinde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 182
De hemel is stralend blauw, maar de zon schijnt niet. Wat krijgen we nou, het regent dat het giet! De natuur staat op z‘n kop, klimaat wordt bedreigd, broeigas vormt een strop. Het wereldeinde hijgt in de nek van de mensen. Onze erfenis een wereldramp, die wij toch niet wensen. Stop met CO2 uitstootdamp…

Wereldeinde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 297
De hemel is stralend blauw, maar de zon schijnt niet. Wat krijgen we nou, het regent dat het giet! De natuur staat op z‘n kop, klimaat wordt bedreigd, broeigas vormt een strop. Het wereldeinde hijgt in de nek van de mensen. Onze erfenis een wereldramp, die wij toch niet wensen. Stop met CO2 uitstootdamp!…

Minnevernis

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 162
Een keurig vernis hield de wacht, tot de zon het langzaam deed slijten. Alsof zij wist wat ik dacht. Dichtbij en volkomen eigen.…

Als alles stil staat

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 83
Als alles stil staat Met een laatste adem Het boek volledig dichtslaat Eist verlies nieuwe zinnen In besef van geen vervolg Om de toekomst te beminnen Herlezen wij herinneringen Waarin de deuren zich niet sluiten Van de zon en vogels zingen Onderstrepen en markeren Om vooral niet te vergeten En de stilte uit ons hart te weren…
Jareru1 oktober 2026Lees meer >

Veiligheidszone

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5
De straten zijn bezet We klimmen over de daken naar school, ook papa moet zo de boodschappen doen en gaan werken, als er werk is en er niet onder het toeziend oog van het leger weer een werkplaats in beslag genomen is of een boomgaard verbrand vlak voor de oogst De stad wordt een veiligheid een zone voor vijandige militairen met…
Zywa27 oktober 2026Lees meer >

Riène, zo was jij

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Voor de liefdevolle vader van mijn zoons en mijn moedige maar moe gestreden man. Dank je voor alles en " Vechten hoeft niet meer, rust nu maar uit".…

Herinnering

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
De zachte warme zon die haar hitte langzaam verliest en de wereld in een dromerig roze sluier hult. De geur van zoute ziltheid, brandend zand, de geur van de zomer. Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen. Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.…

Foute woorden op mooie dagen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Dan knalt er een vloek, door de straat terwijl de zon hoog aan de hemel staat een man, knikkert van de stoep, hoor een hoop au- en wee geroep, doorspekt met vloeken er extra bij kijk ‘m liggen, ik loop dichterbij.…
An Terlouw18 februari 2019Lees meer >

Mens en weer

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Zo trokken collega's partij voor de Zon. De verbrande vrouw stond alleen. Alleen Donar streek zijn hand over 't hart, Zond Onweer en de vellenvrouw heen. Blozend kwam ze terug bij 't huis van de heer, Die gaf haar brandzalf en kleren, Hij vroeg of ze nu bij hem bleef, Ze kon nog zoveel van hem leren.…
Cloppo29 januari 2020Lees meer >

Lenteliedje

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Haar pootjes vol meel, van een bloemige plant - En alles dat zingt weer, en alles dat springt weer Nergens een wolkje nog dat er daalt En alles dat groeit weer, en alles dat bloeit weer En zie eens de zon... die er zichtbaar van straalt…

Garnalenpelster?

hartenkreet
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.095
Gewoon een moeder met een paar kinderen, waarvan de oudste een zoon is, een zoon met een eigen bedrijf, maar of dat nu allemaal zo "gewoon"is? Lees zelf en oordeel daarna, of ik nog volop met al mijn gebreken in het leven "sta"? Soms noem ik mezelf de garnalenpelster, van die reclame weet je wel?…

De wereld in mijn hand

netgedicht
4.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.662
Langzaam breekt de zon door wolken verdwijnen stuk voor stuk Ik weet niet waarom of waarvoor maar diep in me voel ik het geluk.…

Een vreemdeling uit Macedonië

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 745
Zoals Sarah uit de bijbel wachtte zij lange jaren, verlangend naar een zoon voor haar stoere man, naar een zoon als uiterst bewijs van eeuwige liefde. Zo gaat dat, Alexander, in jouw verre land.…

De duiker

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.545
'k Dook in mijn ziel: - het water rilde in reven - Langs gladde wanden gleed mijn hand - ik won Een paarl - ik steeg, - mij scheen in volle zon De matte glans om een geheim geweven! 'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot, De zon joeg juichend door het wijd heelal En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!…

Weersvoorspelling

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.092
In mijn ogen schijnt de zon en speelt muziek Op gezichten tref ik, de vrolijkste mimiek En de bomen, die wuiven me toe. Ik voel me goed, maar toch ook moe. Interpreteren, door fantaseren Over de prachtigste meren. en een bootje, kabbelt blij, in de prachtigste meren, aan m'n zij.…
L. Mijnders2 september 2008Lees meer >

Avondliedje

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.526
Het avondt stil en zoetjesaan is ook de zon aan ‘t ondergaan. Ze kleurt de blauwe hemel rood en violet de blanke sloot, de peppels langs het weidepad verroeren niet een enkel blad. Ze kijken naar de zon die wijkt en zachtjes laag en lager strijkt.…

De deur naar morgen

hartenkreet
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.552
Het koren wuift, de zon gaat niet onder, hier lijkt alles om je heen op een wonder. Nooit meer terug naar de jaren van toen, nooit meer terug, niets over willen doen. Maar wel mee willen drijven met de tijd en maar zien waarheen de stroom leidt.…
Jos Witteman16 december 2003Lees meer >