35704 resultaten.
Het biezen hart?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 hals
van een onderhuidse droomwereld
blinkt de loper die de teleurstelling
van doof – en blindheid
met euforie opent en nivelleert
een dagelijkse strijd,
de stroom waarin ik mezelf blijf
bedotten in de as van zwart en wit
waaruit ik adem haal, liggen
de onverwachte kansen te rotten
zonder een olijftak in de bek en met
pek en veren…
Tweede keuze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ik geef andere mensen
een tweede kans: dichtbij of ver weg.
Ik geef de aardbol
een tweede kans... maar géén derde kans:
dan is het te laat!
Neen.
Een volwaardige en oprechte kans
vanuit een eerlijk hart.…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.
De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.…
Tijd vliegt
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.629 vervagen, van liefde, verdriet en haat
De tijd vliegt
Herinneringen vervagen, van geluk, verdriet, liefde en van haat
De tijd vliegt het verleden vervaagt
Over ons verleden hangt een dikke mistige waas
We leven nu we leven vandaag het verleden is geweest en het heden is wat we leven de toekomst is pas morgen nog vers…
Rood Jacht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.313 Het was er niet en nu zit ver in zee
Als wolkenlucht haast vanzelfsprekend,
Een helrood jacht. Je kunt het zien en wil er zijn.
Het is wellicht van balsahout.
Het lijkt niet voor de vaart bestemd.
Is alles er bewaaid met zout?
Gewijzigd is een jacht zichzelf niet meer.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 Een duif vliegt op en laat een witte veer
en ritselt aan het venster met zijn vlerk.
De laatste non, in een verweduwd kreunen
- ik zie haar knielen en zich moeizaam steunen -
bidt haar gebed. Een kaars dooft flakkerend uit.…
VOOR HET JAAR DAT NU KOMT
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
894 jaar
dat nu komt
ga eens uit je bol
Spring en zing en dans
heb grenzeloos en uitzinnig lief
x
en
ga vaak
en heel veel
Kinderlijk enthousiast
buiten de begaande paden
twijfel over uitspraken van politici
en innoverende ideeën van multinationals
x
heb
lak aan
leugenachtige
valse conventies
denk uitvoerig veel en vaak
behoorlijk ver…
Pa breekt door
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
891 Een blinkend vers voor Sint en Kerst,
niet al te goedkoop doorlopend rijm,
en als hij soms een woord niet wist,
gooide hij alles om: verhoudingen moesten kloppen.
In een gekke bui trakteerde hij zijn zoon
op iets kolderieks bij de haard.
Goed. Artikeltje hier, wedstrijdje daar,
het leven kreeg voor hem weer zwier!…
Nog lang geen lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 Het mag geen lente zijn maar ver voor die tijd
zijn die gasten al aardig bij - verblijd
met de komst van nazaten.…
De Asla
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.357 Ik ging met de asla de poort door,
ik ging met de asla tot ver in het veld.
De wind kwam en as waaide over het koren,
er stak een hoofd ui, maanwit en blootgesteld
aan formules bedacht in een cirkel
waarbinnen alles gehoorzaamde aan het oog
dat van vuur was, van koolsteen en sintels
en ons bijeen hield in vrees en geloof.…
Meedogenloze vossenjacht.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
939 uitgestrekt ligt ze in dekking in een droge sloot
het fiere hoofd iets opgeheven
urenlang is ze reeds opgedreven
gevaren zijn nog steeds levensgroot
sloten en hekken heeft ze getrotseerd
vele kilometers ver hard gelopen
tot tweemaal toe met hagel beschoten
is aan haar flank reeds licht geblesseerd
voorlopig heeft ze even rust gevonden
ligt…
~De Zwaluw~
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
797 Een veer gelaten
toen hij een zware storm moest ondergaan.
Zijn laatste opdracht mag hij niet verknallen.
De zee zij vroeg en zei: Het is gedaan.
Met één-twee-drie in Godsnaam, dan een kruis
laat hij zich biddend naar beneden vallen.
Bereikt zijn doel en koerst bezield naar huis.…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.
Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan
waar hij onder water is verdwenen.…
Een drama
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 Een lege mast, wat veren, kop en nekje;
twee vleugels en een afgevreten poot
met daar omheen wat vlekken, donkerrood.
De poes schonk me beminnelijke blikken,
terwijl ze traag haar bek zat af te likken.…
~De Mei~ van mij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Brutale mussen die de tuin door hippen
en poezen snoepend van vers Kattekruid.
De Perelaar in bloei gelijk een bruid
waarvan de bij de honing weet te nippen.
Alleen die kikkers met hun schor geluid
verwens ik af en toe tot op de klippen,
want als die geil zijn en dus willen wippen,
schalt hun fanfare ieder spuigat uit.…
Geen tijd deel 3&4
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
533 Die me beknelt: ik voel me erdoor betast
Voorzichtig voel ‘k de grond, waar her en der ‘k
Nog glas en veren vind; ‘k ben niet verrast
Dat dit gebeurt: de molen van Tietjerk
Staat in de rouwstand: dit is duivels werk.
O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t
Fantoom verdwijn!…
Nog net op tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
476 Nou wijn en luim zijn hier heel ver te zoeken.
Keer om en vlieg terug nu het nog kan
en maak er daar benee een feestje van.~…
Talens & Zn.
gedicht
3.1 met 8 stemmen
7.223 Bewierookt werd mijn vers in aangename geuren
en meen’ge fraaie beker inde ik.
Zo rees mijn ster: door tantes en vriendinnen
voor ieder woord op zoetigheid onthaald,
wordt thans mijn tong wel vorstelijk betaald:
men leest mijn lied in goud-op-snee of linnen.…
Daar is geen dood
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.393 Ons lae standpunt is te laag en ver,
en hul ontseil ons sfeer van ruimte en tyd,
daarom word eindelik ons blik versper
wanneer hul roerpen stuur in die eeuwigheid.…
Als een hartenwens verdrinkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
671 Wanneer je hartenwens verdrinkt
En het lijkt of je er langzaamaan in stikt
De adem je soms ineens ontnomen wordt
En de boeien nog zo ver weg
Wanneer het zwemmen niet meer gaat
Geen enkele slag lijkt ongeslagen
Wetend ook; zó denken heeft geen zin
En toch het brein díe hartenwens niet loslaat
En, het hart al evenmin
Dan dáár ineens een sprankje…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
ZINGTRANT
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
577 Wist in mij weer een kleine jokkebrok
Ik deed alsof en dominee bleef talmen
Zoals apostelen naar voedsel visten
Hengelde David uit zijn harp een lied
Maar hoe dan ook, God bleef kortaangebonden
Ook dichters stoten tegen haverkisten
De een is voor de vorm, de ander niet
In Klinkdichten heb ik mijn heil gevonden
Hoewel het vrije vers…
Heksenkring
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
631 blijven staan
want de volle maan staat aan
vurig dansend in het rond
voeten zwevend van de grond
Onder het genot van zwavelreuk
volgt spreuk na spreuk na spreuk
mollen, egels, padden dansen mee
Daar danst ook een zwarte fee
met haar stokje sterren strooiend
zaait zij fraaie ronde patronen
Ieder raakt orgastisch dronken
van velerlei verse…
groter groeien - tweede jeugd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 immers
je ontdekte
- met of zonder -
groter wordt je
van kind wordt je puber
groei je tot adolescent
en heet je
op enig moment
volwassen
en dan
opeens ervaar je
groter groeien is
- vooral -
zoeken naar het nieuwe
verkennen en ontdekken
- experimenteren ook -
vallen en opstaan
grenzen verleggen
nieuwe wegen inslaan
eenmaal zo ver…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.750 Meer mijlen ver dan mens verstaat
Bewoog mijn oog dat stergelaat,
Ik was nabij haar met mijn blik
En ondervond een zoete schrik:
Geen ruimte telt!
Tezaam geschapen ster en oog,
Eén enkel leven laag en hoog,
Zijn wij geworden en voor elkaar,
Zij werd door mij, ik werd voor haar:
Waar is de grens?…
De Grens Bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 ontvluchtend haar dochters meesleurend
uit kruitdamp gehulde ruine stad
bedreigd onbeschermd zag een bloedbad
haar grens was bereikt hartverscheurend
velen vluchten richting route grens
rennend door bossen over weiden
probeerden geweld te vermijden
zelden zichtbaar tsunami van mens
andere staat ver weg van haar grens
voelde zich machteloos…
Leerling
gedicht
3.1 met 7 stemmen
10.510 Iedere ochtend gaat hij trouw naar school,
door weer en wind, van kilometers ver
- moe heeft z'n brood gesmeerd, hem uitgezwaaid -.
Hij zet z'n fiets weg, en haast zich gedwee
naar het lokaal. Gaat zitten. Dan 't gebed:
Dat ze vandaag maar weer kracht-van-omhoog
ontvangen mogen en hun werk met ijver
volbrengen. Amen.…
Kranig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 jouw knuffel
heb ik
neergezet tegen
de vallende
avond
je missen
doe ik
iedere dag
terstond
kijk ik
naar boven
weet waar
jij je
bevindt
veilig in
de kinderhemel
mijn innig
geliefd beeldschoon
kind
op de
rug van
een schitterende
kinderengel zweef
jij door
het heelal
oneindig ver
jij koestert
de warme
zonnestralen…
Vaarwel
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.424 Al ga ik zeer ver weg, wil mij getroost beminnen,
het is geen ander ik dat op een steven staat
om onder feller licht een leven te beginnen
met dromen die gaan bloeien voor een nieuw gelaat.
Mijn ogen blijven thuis; bij u blijven mijn handen.…
Bewolkte ogen*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 stemming in Ulaanbaatar
Zijn naam ontstond tijdens de socialistische
revolutie en betekent Rode Held
gelegen op een hoogte
van 1350 meter boven de zeespiegel
in tijd leek het land soms stil te hebben gestaan
misschien daarom soms haar bewolkte, bruine ogen
mooie kijkers die de wereld verlangden
Daar die stad, ingesloten tussen
zeer vers…