Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Het biezen hart?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
hals van een onderhuidse droomwereld blinkt de loper die de teleurstelling van doof – en blindheid met euforie opent en nivelleert een dagelijkse strijd, de stroom waarin ik mezelf blijf bedotten in de as van zwart en wit waaruit ik adem haal, liggen de onverwachte kansen te rotten zonder een olijftak in de bek en met pek en veren…
Pama4 juni 2014Lees meer >

Tweede keuze

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
Ik geef andere mensen een tweede kans: dichtbij of ver weg. Ik geef de aardbol een tweede kans... maar géén derde kans: dan is het te laat! Neen. Een volwaardige en oprechte kans vanuit een eerlijk hart.…

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht, het zachte avondrood op witte veren. De aardse strijd kan hen niet langer deren; ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht, hoog boven ieder dorpje, elk gehucht, om in hun verre haven aan te meren.…

Tijd vliegt

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.629
vervagen, van liefde, verdriet en haat De tijd vliegt Herinneringen vervagen, van geluk, verdriet, liefde en van haat De tijd vliegt het verleden vervaagt Over ons verleden hangt een dikke mistige waas We leven nu we leven vandaag het verleden is geweest en het heden is wat we leven de toekomst is pas morgen nog vers…

Rood Jacht

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.313
Het was er niet en nu zit ver in zee Als wolkenlucht haast vanzelfsprekend, Een helrood jacht. Je kunt het zien en wil er zijn. Het is wellicht van balsahout. Het lijkt niet voor de vaart bestemd. Is alles er bewaaid met zout? Gewijzigd is een jacht zichzelf niet meer.…

Winter in San Clemente (Rome)

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.633
Een duif vliegt op en laat een witte veer en ritselt aan het venster met zijn vlerk. De laatste non, in een verweduwd kreunen - ik zie haar knielen en zich moeizaam steunen - bidt haar gebed. Een kaars dooft flakkerend uit.…
F.L. Bastet13 december 2014Lees meer >

VOOR HET JAAR DAT NU KOMT

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 894
jaar dat nu komt ga eens uit je bol Spring en zing en dans heb grenzeloos en uitzinnig lief x en ga vaak en heel veel Kinderlijk enthousiast buiten de begaande paden twijfel over uitspraken van politici en innoverende ideeën van multinationals x heb lak aan leugenachtige valse conventies denk uitvoerig veel en vaak behoorlijk ver…

Pa breekt door

netgedicht
1.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 891
Een blinkend vers voor Sint en Kerst, niet al te goedkoop doorlopend rijm, en als hij soms een woord niet wist, gooide hij alles om: verhoudingen moesten kloppen. In een gekke bui trakteerde hij zijn zoon op iets kolderieks bij de haard. Goed. Artikeltje hier, wedstrijdje daar, het leven kreeg voor hem weer zwier!…
K.Bladzij27 januari 2015Lees meer >

Nog lang geen lente

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
Het mag geen lente zijn maar ver voor die tijd zijn die gasten al aardig bij - verblijd met de komst van nazaten.…
An Terlouw10 februari 2015Lees meer >

De Asla

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.357
Ik ging met de asla de poort door, ik ging met de asla tot ver in het veld. De wind kwam en as waaide over het koren, er stak een hoofd ui, maanwit en blootgesteld aan formules bedacht in een cirkel waarbinnen alles gehoorzaamde aan het oog dat van vuur was, van koolsteen en sintels en ons bijeen hield in vrees en geloof.…
Charles Ducal17 februari 2015Lees meer >

Meedogenloze vossenjacht.

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 939
uitgestrekt ligt ze in dekking in een droge sloot het fiere hoofd iets opgeheven urenlang is ze reeds opgedreven gevaren zijn nog steeds levensgroot sloten en hekken heeft ze getrotseerd vele kilometers ver hard gelopen tot tweemaal toe met hagel beschoten is aan haar flank reeds licht geblesseerd voorlopig heeft ze even rust gevonden ligt…
Leonardo20 februari 2015Lees meer >

~De Zwaluw~

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 797
Een veer gelaten toen hij een zware storm moest ondergaan. Zijn laatste opdracht mag hij niet verknallen. De zee zij vroeg en zei: Het is gedaan. Met één-twee-drie in Godsnaam, dan een kruis laat hij zich biddend naar beneden vallen. Bereikt zijn doel en koerst bezield naar huis.…

Wanhoopsdaad.

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Het is zo ver; laat zich opeens vallen, zijn weerstand is plotseling verdwenen. Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan waar hij onder water is verdwenen.…
Leonardo23 maart 2015Lees meer >

Een drama

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
Een lege mast, wat veren, kop en nekje; twee vleugels en een afgevreten poot met daar omheen wat vlekken, donkerrood. De poes schonk me beminnelijke blikken, terwijl ze traag haar bek zat af te likken.…

~De Mei~ van mij

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Brutale mussen die de tuin door hippen en poezen snoepend van vers Kattekruid. De Perelaar in bloei gelijk een bruid waarvan de bij de honing weet te nippen. Alleen die kikkers met hun schor geluid verwens ik af en toe tot op de klippen, want als die geil zijn en dus willen wippen, schalt hun fanfare ieder spuigat uit.…

Geen tijd deel 3&4

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Die me beknelt: ik voel me erdoor betast Voorzichtig voel ‘k de grond, waar her en der ‘k Nog glas en veren vind; ‘k ben niet verrast Dat dit gebeurt: de molen van Tietjerk Staat in de rouwstand: dit is duivels werk. O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t Fantoom verdwijn!…

Nog net op tijd

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 476
Nou wijn en luim zijn hier heel ver te zoeken. Keer om en vlieg terug nu het nog kan en maak er daar benee een feestje van.~…

Talens & Zn.

gedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 7.223
Bewierookt werd mijn vers in aangename geuren en meen’ge fraaie beker inde ik. Zo rees mijn ster: door tantes en vriendinnen voor ieder woord op zoetigheid onthaald, wordt thans mijn tong wel vorstelijk betaald: men leest mijn lied in goud-op-snee of linnen.…

Daar is geen dood

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.393
Ons lae standpunt is te laag en ver, en hul ontseil ons sfeer van ruimte en tyd, daarom word eindelik ons blik versper wanneer hul roerpen stuur in die eeuwigheid.…

Als een hartenwens verdrinkt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
Wanneer je hartenwens verdrinkt En het lijkt of je er langzaamaan in stikt De adem je soms ineens ontnomen wordt En de boeien nog zo ver weg Wanneer het zwemmen niet meer gaat Geen enkele slag lijkt ongeslagen Wetend ook; zó denken heeft geen zin En toch het brein díe hartenwens niet loslaat En, het hart al evenmin Dan dáár ineens een sprankje…

Vibratie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
soms is de diepte zo ver en leeg dat woorden weerkaatsen op de bodem van de ziel al staan duizenden op wacht er is er niet een die zich in het zwart kan verplaatsen dat zijn die momenten in een dode lente en de winter deuren sluit, bruggen lijken opgehaald ook oren verzwijgen dan haast ieder uiterlijk geluid toch verzachten klanken…

ZINGTRANT

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
Wist in mij weer een kleine jokkebrok Ik deed alsof en dominee bleef talmen Zoals apostelen naar voedsel visten Hengelde David uit zijn harp een lied Maar hoe dan ook, God bleef kortaangebonden Ook dichters stoten tegen haverkisten De een is voor de vorm, de ander niet In Klinkdichten heb ik mijn heil gevonden Hoewel het vrije vers…

Heksenkring

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 631
blijven staan want de volle maan staat aan vurig dansend in het rond voeten zwevend van de grond Onder het genot van zwavelreuk volgt spreuk na spreuk na spreuk mollen, egels, padden dansen mee Daar danst ook een zwarte fee met haar stokje sterren strooiend zaait zij fraaie ronde patronen Ieder raakt orgastisch dronken van velerlei verse…
geeraardt28 augustus 2015Lees meer >

groter groeien - tweede jeugd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
immers je ontdekte - met of zonder - groter wordt je van kind wordt je puber groei je tot adolescent en heet je op enig moment volwassen en dan opeens ervaar je groter groeien is - vooral - zoeken naar het nieuwe verkennen en ontdekken - experimenteren ook - vallen en opstaan grenzen verleggen nieuwe wegen inslaan eenmaal zo ver…

Oneindigheid

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Meer mijlen ver dan mens verstaat Bewoog mijn oog dat stergelaat, Ik was nabij haar met mijn blik En ondervond een zoete schrik: Geen ruimte telt! Tezaam geschapen ster en oog, Eén enkel leven laag en hoog, Zijn wij geworden en voor elkaar, Zij werd door mij, ik werd voor haar: Waar is de grens?…
Albert Verwey13 februari 2022Lees meer >

De Grens Bereikt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
ontvluchtend haar dochters meesleurend uit kruitdamp gehulde ruine stad bedreigd onbeschermd zag een bloedbad haar grens was bereikt hartverscheurend velen vluchten richting route grens rennend door bossen over weiden probeerden geweld te vermijden zelden zichtbaar tsunami van mens andere staat ver weg van haar grens voelde zich machteloos…
cea15 november 2015Lees meer >

Leerling

gedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 10.510
Iedere ochtend gaat hij trouw naar school, door weer en wind, van kilometers ver - moe heeft z'n brood gesmeerd, hem uitgezwaaid -. Hij zet z'n fiets weg, en haast zich gedwee naar het lokaal. Gaat zitten. Dan 't gebed: Dat ze vandaag maar weer kracht-van-omhoog ontvangen mogen en hun werk met ijver volbrengen. Amen.…

Kranig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
jouw knuffel heb ik neergezet tegen de vallende avond je missen doe ik iedere dag terstond kijk ik naar boven weet waar jij je bevindt veilig in de kinderhemel mijn innig geliefd beeldschoon kind op de rug van een schitterende kinderengel zweef jij door het heelal oneindig ver jij koestert de warme zonnestralen…
Antonia1 december 2015Lees meer >

Vaarwel

gedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 12.424
Al ga ik zeer ver weg, wil mij getroost beminnen, het is geen ander ik dat op een steven staat om onder feller licht een leven te beginnen met dromen die gaan bloeien voor een nieuw gelaat. Mijn ogen blijven thuis; bij u blijven mijn handen.…

Bewolkte ogen*

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
stemming in Ulaanbaatar Zijn naam ontstond tijdens de socialistische revolutie en betekent Rode Held gelegen op een hoogte van 1350 meter boven de zeespiegel in tijd leek het land soms stil te hebben gestaan misschien daarom soms haar bewolkte, bruine ogen mooie kijkers die de wereld verlangden Daar die stad, ingesloten tussen zeer vers…