7279 resultaten.
Eilandbewoner
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
639 In de
lege whiskyflessen doe ik liefdesbriefjes
om ze vervolgens woest in de zee te gooien.
Het is al veel te lang geleden dat ik met
een vrouw intiem ben geweest en die leemte
breekt mij op. De whiskyvoorraad zit er
doorheen en de laatste dagen vind ik enkel
maar mijn eigen flessen op het strand.…
waterlelie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 Die drijvende eilanden
met hun zee van bloemen
zijn de belangrijkste bron
van kleur in een donkere vijverplas.…
Noordzee heimwee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
441 Ik harkte mijn ellende braaf
bij elkaar en na de afvalwagen koerste ik
doelbewust naar Egmond aan Zee, waar ik op
het strand het vredesteken heb nagelaten.…
Texel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
693 zittend in de duinen
met overscherende meeuwen
de zon die ons doet bruinen
maar ook laat geeuwen
komen we langzaam tot rust
op het Noord-Hollandse eiland
terwijl de wind zacht sust
over 'brandend zand'
slapend in een tent
zoals velen
ben je gauw gewend
de ruimte met elkaar te delen
kijkend naar de zonsondergang
klinkt het geruis van de zee…
Nachtgodin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Is het te,
dan heb je niets aan mij, maar ondertussen
dein ik rustig verder, als wier op de zee,
je grapt terug, ik pak je vast, zie twee
literaire inktvissen elkaar bleu kussen.…
De korte broek drager
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 In zijn tuin, op een terrasje, aan zee,
op Kreta, in Acapulco, eender waar,
maar niet op het werk.…
meervoudigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 je trekt een lijn
en alles eronder verdrinkt
omdat je niet wist dat je
een zee trok onder je hand
wind waait niet
het zijn driften die uit het zijn kolken
als het stil is in het hart de winter
hoor je alsnog het onderhuidse kloppen
van het ijs schotsend op het barende water
en als de gesel voorbij is
regent’ slechts assen uit de ransel…
Hoe komt het
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
764 opgevangen beeld
iets wat je hebt gehoord
En dan na een aarzelend begin
vallen de ontbrekende woorden
en zinnen je soms zomaar in
zo simpel ontstaat een gedicht
Misschien is het een golflengte
die ene perfecte wave
die zo af en toe langskomt
die je pakt waarvoor je leeft
Ze neemt je mee
naar onbekende oorden
vertrouw op zo’n moment de zee…
Het wordt stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 HET WORDT STIL
Geboortepijnen, in eens stil
mijn naam wordt gezegd
er ontstaat rumoer
het leven biedt zich aan
levensloop, voortgang
geduldig het leven aanvaarden
als een volwaardig mens
het opgelegde juk dragen
in het vooronder is het benauwd
de wilde zee klotst om mij heen
ik wilde alleen zijn
tot mijzelf komen in stilte
steeds…
Zouden ze wel komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Om kennis te hebben, beslist te onthouden
van dingen die bijna als lood gevoelsmatig
als dikke mist over een trekvaart eeuwig zijn
dan weer aan de rand van daar zee te staan
continenten van en voor duizenden jaren
echt in je ziel bewaard vredig willen schilderen
ik eigenlijk mijn ogen wil sluiten, gewoon
in de tegenovergestelde richting wil…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Eergisteravond, na drie keer een volle maan
ononderbroken continentaal, was de wind
opeens gedraaid in zijn normale richting;
de adem van de zee stoof over het land
en ik snoof het zout dat ik gemist had en de geur
van vuur in hout. Eindelijk tijd voor westerstormen
brekende takken, krakende bomen, dwarrelsneeuw
van blad.…
Enerzijds anderzijds
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Uiteindelijk bereikt een mens de zee.
Daar waar het leven oeverloos begon.
Daar waar niemand verschil ziet,
tussen enerzijds en anderzijds.
Daar waar dood gelijk aan leven is.
Daar waar wetenschap illusie is.
Daar vallen ook de schellen,
van onze ziende blinde ogen.…
Callanish
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 vanaf een neolithisch graf -
tientallen opstaande stenen van Lewis gneiss -
met in het midden een crematietombe
waar ooit door vlakgom van de vlammen
de doden werden gewist
liep ik op reis
een onbesliste route langs
naar hier
een laatste rustplaats in het niets
in regen en wind
een dodenkoerier
inscripties op de zerken zijn naar zee…
Valt lijden te sussen hartzeer te blussen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
506 Soms moet je echt leren zwemmen
is leven een onstuimige zee
zit lang soms even niets mee.
Zijn er metershoge golven
mensen die gelijken op geldwolven.
Breekt iets in bij jou van binnen
moet je leven bikkelnaakt geraakt
in de rouw toch weer opnieuw herbeginnen.…
Rotst als branding
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
540 ik heb je
op een stoel gezet
niet op een troon
hoewel in dit decor
is dat heel gewoon
mijn teksten gaan
als zij bij jou zijn
aangeland voorzien
van kant en tekening
al snel van hand tot hand
jij draait niet
met de winden mee
rotst als branding
in een zee van emoties
onder zwaar bewolkte lucht
nog krijst een vlucht
van snelle vissenvangers…
fataal verliefd op Callantsoog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 op weg in een serene gang
naar een uithoek van mijn dromen
gedreven door de sterke drang
om hier steeds terug te komen
langs vaalgroen mos en paarse bloemen
volg ik het pad over de duinen
om daar de zee zien op te doemen
en door het rulle strand te struinen
hoe zoet smaakt de herinnering
aan de jaren van mijn jeugd
de beelden die ik toen…
Lachjes krulden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 geuren prikkelden
stemmen rumoerden
jij zat daar aan
het tafeltje in een
zee van stille rust
zacht kabbelden
woorden over het blad
sierlijke handen
ritueelden verbanden
van lief samen zijn
lachjes krulden
verborgen met
onuitgesproken plezier
in het uur zonder zorgen
door aangenaam vertier
plots vlaagde de wind
kwamen uniformen…
Uppsala
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Of liever aan een zwembad,
aan de Mediterranee
waar Zweedse meisjes zwemmen
in de Middellandse Zee.
Wat zou ik lekker lezen
op het warme, mulle zand,
op het ritme van die Zweedsen
die flaneren op het strand.
Hun Uppsalaans is kruidig, hun blikken familiair
dus trek ik gauw mijn buik in en waan me musculair.…
Nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 Weer een dag overwonnen
Eindelijk stilte
De wereld slaapt
Oorverdovend lawaai van mensen overdag
Erger dan zoemende bijen
Drukker dan een mierennest
Wegen slibben dicht
Op asfalt en internet
Files te land, ter zee en in de lucht
Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen
Vissen stikken in een plastic rietje
De mens zit…
dagritme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 hangt geen geur meer
van verbrande schepen
de ziel van gevulde koeken
en nagelaten brood is voelbaar
aan een blinde muur bloeden de wijzers
die klokloos het paradijs weten
vandaag is de dag met cijfers
van levensverwachting en dagwaarde
niemand doet buiten mededinging mee
voor opnieuw het duister valt
naast het slapen ligt een zee…
Man van geen woord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
549 Ik stap , voel nattigheid
Het proeft als een zee
Ik zie iemand drijven
Het is een engel geworden
Het is een raar syndroom
We hebben allemaal wel wat
Last van jeuk als iemand anders krabt
De geeuw zo aanstekelijk
Geen rust in ons hoofd
De hebberige hebzucht
Geen mens geeft zich bloot
Zenuwen en spanning
Op een lege maag
Hartkloppingen…
EEN VREEMDE PASSAGIER
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
550 van vlucht MH -17
zonder ticket en niet ingecheckt
door niemand gezien of gehoord
maar vermomd als de dood
had hij zijn eigen plaats voorzien
afspraak in de Okraïnese velden
zou hij de moordende raket melden
de slag was catastrofaal
alle inzittenden vonden de dood
zijn spel werd sluw gespeeld
een chaotisch beeld van afschuw en leed
een zee…
geen zin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 tik tak de wereld
draait om mei
tik tak de zomer
waait in mij
tik tak ik stuur
de wolken aan
tik tak alles
raakt mij aan
tik tak zonlicht
vangt mijn haar
tik tak mijn hart
klopt en tintelt maar
tik tak ik roei
van heg naar steg
tik tak boot en water
drijven me zachtjes weg
tik tak de zee
wast mijn oren
tik tak alles…
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 vreugde
hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voeten
kom ik naderbij
als naar een huwelijksfeest
bereid en waardig om brood en wijn
te ontvangen
dat de ziel loutert en sterkt
hier kunnen we ademen
omhooggetrokken uit een zee…
Hoogmoed komt voor de val
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 plateau boven de open haard
met de gevulde vaas en foto
herinnering aan wat is geweest op het aardse
feest vol met toeters en bellen
ver weg van de schat op aarde
waar de wereld niet bekoort het gezang
van engelen wordt gehoord
deelde zij mede wie door hem naar ziel
en lichaam leden
vluchtend als een ree
in de nabijheid
van de zee…
Een droombeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Lopen over schone witte stranden
de zee ingaan en de voeten zien gaan
door het water zo helder als blauw kristal.
In de lucht de dauw nog te kunnen ruiken
vervuld van verre engelenkoren
zacht klinkend van overal.
Een wereld met maar één taal,
voor waar maar ook op aarde.…
Deae Nehalennia
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Gij die leeft aan zee,
wees mijn roergangster
en reis met me mee;
met u als leidsvrouwe
bevaar ik rivieren
en zeeën vol vertrouwen
dat m’n lading, vaten wijn,
behouden blijft, en
profijtelijk zal zijn;
u schenkt immers voorspoed,
geeft gunstige wind, en heerst
over eb en overvloed;
van u de bloemen in het voorjaar,
de appels, peren, druiven…
Buiten of binnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Laat mij haastig gaan naar velden en beemden
schreiden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol…
Hond te zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
591 Is de zee die ik nu kan zien.
Ik moet er echt niet aan denken,
om een denkend mens te zijn.
Vroeger was ik een wijze wolf.
Ik wist niet wat een riem was,
voordat de mens bestond.
Een broek of rugzak draag ik niet.
Lopen doe ik in mijn blote kont.
Mensen houd ik aan een lange lijn.
De lijn leert hen gebonden zijn.…
DE BEDREIGDE WERELD
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 De bedreiging van de wereld
De aarde, de zee, de lucht
Ligt zo aan de oppervlakte
Is zo aanraakbaar
Zo voelbaar
Denk aan de zo bedreigde insecten,
De dieren aan de Noord- en Zuidpool,
De bomen, de bossen, ons groen
Dus ook de bedreiging voor de mens
Voor mij, voor jou, voor ons allen
Anneke Mieke Krediet, beeldend kunstenaar
Heeft het…