9250 resultaten.
Helshemel
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.625 Er is geen hemel na het wijlen
hoewel ‘t soms dromend prachtig lijkt
wanneer je over `t randje kijkt
niet verder denkt dan even keilen
De dood mag mij wel deef’nitief
anders zal ‘k geen rusten vinden
ik heb te veel verraden vrinden
(beloofde trouw aan menig lief)
Ik wil nog wel een uitleg trachten
verbeeld je haar`ge legers spinnen…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 In wolken echter rusten
nu overbodige ogen uit
hun ijle vleugels sluiten alom
in het sterstijve licht.
----------------------------------------------
uit 'Alfabel' (1955) van Lucebert (1924-1994)…
De nacht.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.158 Die stikkende, stille, zwarte nacht,
die zo langzaam is gekomen,
zorgt voor rust en geheel onverwacht,
ontwaak ik al in mijn dromen.…
Mijn naam ...
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.140 knallen
de blauwe lucht geeft lucht
De zon lacht en schijnt
over mijn gezicht
zij straalt mijn naam
De letters bewegen
ritmisch en geven
mijn hart een lopende hand
De glans bereikt
heel langzaam mijn mond
en fluisterend zeg ik de woorden
“ik houd van mij”
Tranen retour afzender
met een glimlach verstuurd
kilte verdwijnt
waar rust…
Er is een kindeke…
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.807 En in het donkerst van de nacht
schijnt een ster het held’re licht
op haar die de blik ter hemel richt
en Hem zwijgend bidt om kracht
zij houdt een baby op de schoot
die stil tussen haar borsten rust
teder heeft ze z’n wangen gekust
toen hij vermoeid zijn ogen sloot
terwijl de tranen bitter stromen
legt zij hem in zijn wiegje neer
want…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.767 Kooi mij... en ik zal sterven
als vallend licht in de duisternis
als sporen van gedane schreden
als een teder uitgesproken woord
als serene rust die wordt verstoord
als het verleden in het heden
Kooi mij... en ik zal sterven
als een sneeuwvlok in de felle zon
als een lied dat is uitgezongen
als een bloem die welig heeft gebloeid
als een…
ster
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.542 Daar kom je aangevaren klievend door het water
Groot en wit als een grote parel
Je legt je geluiden stil je komt tot rust
je staat nog in vuur en vlam
tonnen water zal je als stoom verlaten
Een knal een stalen ros rent naar beneden
Iedereen opzij ik moet naar beneden
Je boort je in de boden met je plomp gewicht
Vast klampend en vol vertrouwen…
Natte droom
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
3.382 Langs zijn grenzeloze geduld
laat dageraad zichzelf begaan
Zonnebundels meren zacht aan,
haar sluimering in stilte gehuld
We ‘rustten’ hier zo lekker knus,
waren dik en dun voldaan bevriend
Toch, ondanks 'k net heb gegriend,
wek ik haar met m’n zoetste kus
Tongrollend schenkt ze me een gaap,
openheid drenkt zich in door slaap
Straks…
kleine paadjes
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.837 Bij het verlaten van de kleine paadjes
deden ze het weer,
alsof ze er op gewacht hadden,
ze wilden de rust gunnen.
De paadjes zijn achtergelaten.…
Levensdichter
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.394 maakt aan je letters krullen
en de zinnen geef je glans
van die laatste mooie woorden
maak je een ware levensdans
Het kost je moeite zo te schrijven
maar jij omklemt de pen met kracht
je wilt zo graag wat langer blijven
maar helaas het wordt straks nacht
Hoewel de zon daarna komt stralen
de morgen is niet meer voor jou
toch zal je rusten…
Heinz (1929-1945)
gedicht
3.9 met 122 stemmen
19.074 de zerken staan er keurig in ’t gelid
als soldaten op gemillimeterd gras
exercitie komt nog altijd goed van pas
ook als het lijf de ziel niet meer bezit
hier rusten wat men noemt de Nazi-zwijnen
zij werden bij hun moeder weggerukt
of haastig uit het klaslokaal geplukt
de kronkels van de dood in rechte lijnen
hun noodlot was het om gehaat…
Zwervend in Paranoia
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.230 Zijn ogen spieden waakzaam rond
in holle, grauwe kassen
sliertige haren, verwarde baard
geen weken zich gewassen
Nergens rust noch veiligheid
hij weet: ze spannen samen
hoe hij zich noemt, dat maakt niet uit
ze kennen al zijn namen
Steeds weer verschijnt een ander gezicht
hij kent hun syndicaten
vernietiging van heel zijn brein
is 't…
Najaarsdagen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
993 Ze komen langs als goede vrienden
onverwacht, soms dagenlang achtereen
mild van toon en met een genegenheid
en vol toewijding zoals je ze kent
van gepasseerde jaren
Ingetogen en met een verkwikkende
rust.…
ze braken mijn vleugels
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
3.286 mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net dan mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
want jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij
je was nog geen hij
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
het afscheid…
Voor mijn Mariëlle
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
902 nog te gaan heb
ik moet vechten voor mezelf
om opnieuw op te bouwen
wat verloren is gegaan
de tijd strijkt voorbij
telkens kijk ik naar de klok
om de tijd terug te draaien
want ik ben bang
niet wetend wat er komen gaat
minuten, uren, dagen strijken voorbij
ik hoor gepraat
maar ik kan het niet verstaan
er gebeurt zoveel
dat ik geen rust…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 Het kerkhof dat in rust verzonken
Te wachten lijkt op vers verdriet
Ziet in de lucht het zilver vonken
Dat strepen krast in het verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen…
Winterbloesem
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
5.358 Ik laat mijn tuin nu maar
met rust, want elke voetstap
maakt dit winterse prentje
stuk en tuur verstild uit
mijn raam bewonderend
en bedachtzaam.
Alstublieft nu even geen dooi
daarvoor is dit veel te mooi.…
Slanke vingers reiken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 we golfden
maar niet op slag
ik overspoelde met
kracht en gevoel jouw
woorden en weet dat
ik dat niet zo maar bedoel
mijn vloed bracht
de hoogte van springtij
toch ben ik blij dat
jouw kust mij trotseerde
in elkaars woorden
wisten we het eb dichtbij
we wisselen in fasen
dragen samen de zorgen
in gaan als een paar
nooit is er rust…
Gewoon een avondlijke mijmering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Ik adem onder loverdaken
een herfst die nu niet ver meer is
de ziel laat rust heel zachtjes luiden
en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd
’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken
op ’t mos verdampt het laatste restje tijd
de besjes smelten vaal als winterbruiden
mijn herfst staat voor mij al bereid
Hoe oud en moe lijken de bladeren…
Geef me één dag
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
816 Nu rusten mijn schouders gelaten.
Wat kan ik nog doen? Wat wil ik vandaag?
Die éne dag, dat is mijn vraag.…
Met passieloos verlof
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.305 Ik zal blijven wachten,
tot het ijs zal verworden;
tot een zee van rust,
in een tijd verlangen...
Ik zal blijven wachten op die dag...
dat ik niet meer van je hou.…
e=mc²
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.353 het is een laat doorprikte leugen
want alles weigert rust
aan zichzelf overgelaten
door niets aangedreven…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 ik kaal de bomen
scherp de wind
in bladerloos vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 passchendaele
golvende korenvelden
doorvlekt met rode bloemen
vrede geurend over akkers
verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen…
zelfmoord..
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.644 zijn gedachten leiden een ander leven
gebasseerd op angst en verdriet
hij zou zo zijn leven willen geven
want loskomen van zijn angsten kan hij niet
Zijn ziel zoekend naar een greintje rust
maar de spoken slapen niet
zijn lichaam volkomen uit geblust
Hij verdrinkt verder in 'stil' verdriet
lichaam en ziel compleet bevroren
zijn enige…
bedankt B
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.038 speelkameraad, de dame
niet van haar stuk te brengen
door zijn imposante verschijning
ging lustig door zijn brokken
op te eisen en hij zag
en onderging met graagte
haar dominantie met een
ongekende gastvrijheid
deze leegte vullen we niet op
we laten het plaatsje bezet in
ons hart en daar staat zijn naam
geschreven of geblaft
Bobby, rust…
een kind vol zee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
677 ruist zacht de zee in rust
gisteren, toen ik het kind
nog niet had ontdekt
dat eenzaam eb wilde
keren in zachte lijnen
ik sprong opzij
voor de einder en
neerstortende schelpjes
om de uitgerolde waarheid
te kunnen zien
de zee veranderde
in een dampende straat
waar herfst stil stond, leeg
in de richting van de wind
en net toen…
Ongeleid projectiel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Hij leeft er los op los
kent geen moment rust
moet steeds hard hard
op vlucht voor de stilte.
Hij breekt muren af muren op
scheurt stenen van wanden
vreet van een suikerspin
kauwt ballen zo zoet zoet zo
Hij blust de brand met brand
of goedkoper schuimend bier
rookt als een ketter een ketter
bromt zijn scooter heilig.…
Suffen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
645 .]
------------------
Men onderzocht het suffen op de zaak
u blijkt totaal een dag per maand te dutten
en slaapt u niet dan bent u aan 't pietlutten
maar dat kan heel wat beter naar mijn smaak
u komt pas echt tot rust als u het kunt beperken
tot 1 dag in de maand volledig werken
--------------------------------------…
Tierelantijn
hartenkreet
4.6 met 38 stemmen
2.332 Vannacht was ik veilig
In jouw sterke armen
Je hield me enkel vast
Om mij te verwarmen
Vannacht was ik mezelf
Bij jou zijn voelt zo fijn
Geborgen zonder zorgen
Liefde zonder tierelantijn
Vannacht was vol geluk
Jouw schouders mijn rust
Handen die mij streelden
Lippen zo lieflijk gekust
Vannacht was eindeloos
Een warme lange stroom…