18346 resultaten.
Niet bitter
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
760 gebeurt het, soms
worden woorden, als men
ze niet verwacht, vallen ze
moeiteloos uit de palm
van de nacht, ze komen
als de maan gunstig
staat, als ik drink, adem,
proef in wat ik dacht te
schrijven, zonder bitterheid,
in de nasmaak van de taal,
om me in te warmen, een
grootse taal die alle talen
in zich heeft, niet vervreemd
om in weg…
Een tuimel van rood bloed
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
611 je schoot
het vliegen neer
in een tuimel
van rood bloed
de vlucht
schrok op
vloog weg op de
echo van het schot
een hoopje
veren in het gras
het lijf doorzeefd
met hagel is wat bleef
je schoot het vliegen neer
en bindt de poten op
nu poets je het geweer
jij laat geen veer…
water brandt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
642 wonend
in een wereld van wensen
beroeren vingers de mixer
o wonder van elektra
en digitale registratie
ver weg van hinderlijke herrie
doordrongen van belang
mompelt fluisterzacht
een stem
het ware woord
in een microfoon
kom tot jezelf
sta op sta op
het water brandt…
De fatale wissel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
706 Het begon zo mooi
Met Sven in oranjetooi
Hij was lekker op weg
en lag voor op Lee
een seconde of drie
Toen kwam die fatale wissel
Zijn coach stuurde hem
naar de binnenbaan
hij was even verward
en reed een scheve schaats
helaas
zijn gouden medaille
ging naar Lee
hij pakte de eerste plaats…
De lente ontvouwt
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
640 de steen zeilt over het water
kringen versus kringen
gaan ze over in elkaar
de zon schittert op de golfjes
terwijl de steen langzaam afdaalt
zijn weg vindt naar de bodem
'n strak blauwe hemel waardoor
treurwilg in knop, de rust
weerspiegelt in het kabbelende water…
Fladderen door het leven als een vlinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.408 Levend in de herfst van zijn bestaan
heeft de vlinder reeds een lange weg gegaan
Een rups , een pop in een cocon ,
een vlinder , fladderend in de zon .
Heeft geen oog voor het verleden ,
bekommert zich enkel om het heden .
Hij fladdert verder , ongehaast
tot de wind hem verder blaast .…
Haast u, lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Dat uw viooltjesgeuren mij verdwazen,
dat 'k uw paardenbloempluizen weg kan blazen,
dartel, als een verliefde knaap.
Hijs uw kleurige bloemenvlaggen,
laat uw vogelbazuinen schallen.
Haal mij uit mijn winterslaap.
Haast u, lente!…
VLUCHTIG _ OVERAL AANWEZIG
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 welke weg die nevel gaan mag
eeuwige dwaalster zijn?
op aarde bestaan
als
teer speenkruid
strenge woudreus
zorgeloze vlinder
of Amerika 's regeerder?…
Verlichting
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
516 de toortsen branden
langs de paden van het verleden
er is geen verloren tijd
wel een verlichten van het heden
wat ooit geleerd werd
mag nooit meer vergeten
de weg van harmonie ligt open
de zachtheid leren zien
tussen de regels van het harde leven
voeten op de grond
altijd op de grond…
hard
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
801 koud
warm
het waait in de gang
wervelt langs
de trap omhoog
hoger
dan ik kan zien
het stormt nu
kan alleen maar volgen
in haar zwerm
ik laat me meedrijven
op de golven
koester de zon
en ga
kom
steeds dichter
dichter
bij die horizon
langzaam
op weg
naar het ultieme
einde…
DE KUNST...van het zitten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 stond aan de straat
toegepaste kunst:
Een bank
om in strepen
weg te zinken
Koek-met-koffie
uit mokken te drinken
met uitzicht
Op de Rijn
het heen & weer
van vaartuig,aken
We zouden
uitroepen slaken
van verwondering
Want...een ding:
kunst is er voor ieder
de lopers en 'de zitters'.…
Trapezehart
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
840 Zwaai mij uit, trapezehart
in de nokken van de tent
ik ben in het net verward
waar de muze mij verwent
sta op en maak me dapper
in het midden van de ring
weg met de zaagselhapper
is wat ik tweestemmig zing
maestro, maak de piste vrij
voor mijn laatste reuzensprong
ik kom bij mezelf langszij
in poëzie die ik verdrong.…
nieuwe start in het leven
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.326 in de hemelse gordijnenpoort
waar de jaren zo mooi vervlogen
moest de tijd toch komen
om het belichte pad te verlaten
zoals de natuur het bespeelt,
want het is de hoogste tijd
om mijn vleugels open te slaan
waarin ik fladderend in de natuur
mijn eigen wegen ontvouw met een
verfrissende uitdaging in het leven…
Op de tast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Herinneringen
die mij steeds
in pijn doen
verdwalen
breng ik op een
verdwaalde plek
waar ik ze nooit
zal ophalen
ik wil er ook niet
naar zoeken vooral
als ik daar morgen
voor moet opdoeken
omdat hier en nu
op ons pad is gekomen
en vandaag ons
weer totaal verrast
jij pakt mijn hand
samen op de tast
kunnen we de weg
wel…
De wijsheid van Boris de beer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
701 Niet door hem iets meer te geven
maar door een van zijn begeerten
weg te nemen...
Deze heeft Boris niet uit het Oosten
maar van Epicurus om jullie te troosten
Het zou zomaar iets van de
Boeddha kunnen zijn geweest
Dus beren blijf bij jullie leest
en geef niet de geest
als je dit leest !…
STREVEN?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
849 Hun wens is: weg met wat in zwang
is. Ja, het markante, het grote
buitennissige, daarheen gaan toch
zoveler gedachten. Wat is toch
oorzaak van vele tegenslagen
en ook vele teleurstellingen?
Hoe aangenaam is het leven
wanneer men echter kan geven
zoveel om het plezier van
het alledaagse en hetgeen is zo gewoon.…
Handreiking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.017 Het is zo makkelijk
om neerbuigend te doen,
het is zo easy om weg te kijken,
het is voor de hand liggend
om hatelijk te reageren,
blijkbaar zitten die emoties
bij mensen aan de bovenkant,
maar toch: vraag ik me af,
hoeveel een compliment kost,
hoeveel moeite het is
om iets aardigs te doen,
hoe knap het is om de hand te reiken?…
alleen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
739 nee, ga niet weg
nu mijn vel nog tintelt
van ons afscheid
je weet hoe de regen
hier zal binnenstromen
het dak begeeft
muizen, spinnen en wespen
mij belagen
het wordt al donker
de honden huilen
de melken maan vol
hallowenen
geraamten voor het raam
blijf nog even
verdrijf met mij
de duivels uit mijn huid…
op nieuw!
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.003 trappen
vol treden
naar boven
naar meer
zet
stap na stap
zonder beter weten
zonder dat ik let
op vergeten
traptreden
glad
gegleden
door tranen
van het verleden
ik sla ze over
zo velen
versleten
spring
op weg
naar een hemel
terwijl ik
struikel
en zing
val ik
neer
naar beneden
in zoveel
zo veel meer…
onvermijdelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.685 sprak zij tot hem
van wat waarachtig waar was
hij stamelde wat woorden
vragend kwam ze niet verder
de leegte van z'n stilte
veraadde een echo van onbegrip
en zo vervreemden ze verder
het scheiden was onvermijdelijk
haar kronkelend pad liep omhoog
dat van hem was van steen
met een voorziene bestemming
aan het einde van een rechte weg…
sok solitair
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
430 aan de grote droogmolen
hangt één hemelsblauwe sok
wanneer ik door de knieën ga
en naar boven kijk valt hij weg
tegen het strakke blauw
zo symboliseerd de sok verlatenheid
en ik weet dat wanneer de andere
sok niet meer wordt gevonden
zijn bestaan niet langer
kan worden gegarandeerd...…
Een gemene dief.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.427 Toen snelde hij weer weg,
hij had nog méér te doen.
Hij liep op kousenvoeten.…
Los
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.009 Jij zit daar op de bank
ik voel ik hou van jou
Je laat me zomaar los
en zegt het snel en gauw
Ik stik van verdriet
mijn keel zit helemaal dicht
Dit is niet wat ik wil
mijn leven is ontwricht
De stilte die is voelbaar
wat moet ik nu nog zeggen
Jij kijkt ver van me weg
mijn tranen niet te dreggen…
Aanzwellend gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 Wolken die zo zwaar wegen
dat ze wijken onder hun gewicht.
Weggespoeld door louterende regen
in warme druppels op mijn gezicht.…
De opgeheven hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 nog zie ik
de opgeheven hand
kan er niet mee leven
zij blijft zweven
voor mijn geest en deelt
de wegen die ik neem
nooit frank en vrij
jij bent er in
verschijnen altijd bij
is het een waken
of daalt de hand
opeens in keihard raken
jij kon mij
geen vingerwijzing reiken
ging dood zonder om te kijken…
brandgrens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
579 Je kunt ze uit de weg gaan
erop hinkelen kun je
als een kind dat van niets weet
zoals mijn vader toen.…
Tot het einde der tijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Wanneer de ontembare Heilige Vuren
met de ondergaande zon verdwijnen,
zijn zij geworden tot dwarrelend stof,
gedoemd om verloren weg te kwijnen.…
Halve smart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
861 Niets meer te zeggen
Of uit te leggen
Alles is al eens gezegd
Soms gelogen, soms oprecht
Soms in woede of verdriet
Soms om anders
Soms om niet
Blijf bij mij
En ga niet weg
Laten we samen ongelukkig zijn
Waar moeten we anders heen
Ja, samen ongelukkig
Dat is beter dan alleen…
Lerende
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.600 Wanneer je door de gangen wandelt, komt
een ogenschijnlijk groot verlangen in
het gros naar boven, die ons doet begrij
-pen dat de lering nooit verdwijnen zal
Bepalend is de drang waarbij grotesk
gedacht voor iedereen de toekomst is
waar stilstand schokkend overkomen zal
maar vooruitgang een lange weg zal zijn…
Dubbel D
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
757 Ik zak in mezelf
in het ongemak van binnen
diep weggestopt
Morrelend en gravend onder de liefde voor jou
Nog steeds zo stop ik het weg
Blijft wroeten kom hier naar boven
in de late avondzon
in de nacht
in de morgen
in de volle dag
Ga onder in de rivier naar het grote water
Los op in de chaos van het alles…