Alle inzendingen over liefde

Mag ik aan jouw Een gedicht voordragen? Dat zo maar staat Op papier begraven en zwijgt blinde liefde Voel jij zuivere licht En naar jou toe Komende tedere warmte? Ik bemin je zo maar Jij zwijgt geen liefde…

door het strelen van je hand verdwijnt de logica uit mijn verstand in vrij associëren vragen gedachten niet te wachten met intenser raken vingers maken onderhuids contact wisselen gevoelens uit door stromen energie op gelijke golflengten groeien dromen bloeien in een zacht en teder samen komen…

wij spreken zonder woorden en ik versta je goed je stem is oorverdovend je ogen oogverblindend maar ik ben doof en blind en voel alleen je zinderende zinnen jij spreekt zonder woorden en duwt me zondermeer omver.…

Je slaat je hartenklop als vrolijke fonteinen sinds de val zijn einde brak Ik omgeef je met een aura van warme licht wat schijnt in toverogen die verblijden Dan leg ik jouw hand op mijn boezem in een roes van openlijk en vrijelijk de zinnen strelen wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen We kijken elkaar de kunst af van…

Zoals de zon tussen vele woorden opgaat Kan ik nog dromen van je handen en je ogen elke buiging in je gestalte Zoals wij samen voorbij de wereld gingen zwervend langs water reddeloos verloren liepen In de grote zee dreven we en mijn hart bloedde open zie ook: www.josevanrosmalen.nl…

ik verzamel bossen om oerwoud te maken wolken die de tornado laat draaien regen uit buien rivieren die water in zee zullen spuien zonlicht dat leven gaat scheppen door groei en bloei op te wekken dankgebeden van hen voor het zijn hier op aarde in menselijke waarde…

wolken schrijven hun onleesbare tekens op het blauw van de lucht het licht van de zon kleurt de krullen van hun statige vlucht maar langzaam verdampt het verhaal lost het plot heel geleidelijk op als epiloog staat nog vaagjes geschreven het wordt stralend weer vandaag…

Al jaren samen één, gelukkig als een stel, Wat zo mooi was en zo zeker,lijkt nu 'n ware hel, We waren zo gelukkig, elkaars steun en toeverlaat, Maar na zovele jaren is het nu te laat, De ooit zo mooie ogen, het sprankelende blauw, Die trots toen in je ogen, is nu het diepe grauw, Hoe kan het toch zo zijn, dat je mij niet meer ziet staan…

Jouw integriteit werkt altijd als magie. Mijn magie komt voort uit jouw eenvoud, rust en stilte. Jouw gratie ontbrandt telkens, nogmaals energie uit, in mij op. Jouw glorie is mijn magie. Mijn magie houdt jouw glorie voor altijd vast. Onvoorwaardelijke liefde. Een kaars die blijft branden. Een kaars die mijn kaars heeft aangestoken.…

Engel op mijn levenspad, Heel mijn rijkdom, lust en leven, Die al 't heil in zich bevat, Dat de wereld mij kan geven; Moet ik zeggen hoe ik brand, Wat mijn hoop is en mijn streven? Heb ik dan vergeefs in 't zand Honderd maal mijn wens geschreven? Hoordet gij dan zang noch zucht? Was dat alles zonder vrucht? Lieve, zei mijn blik u niet, Wat…

ik blijf altijd van je houden verticaal en horizontaal ik blijf altijd van je houden…

laat me je omarmen omarmen met al ik ben en je wiegen heel lang wiegen tot 't kind ( in jou ) zich weer veilig waant geborgen weet tranen worden gekust droge wangen verlichten jouw hart tot aan de volgende regenbui…

Gevoelens van liefde nog nooit zo gevoeld. Blijdschap die mij overspoelt. Diep in mijn hart gevoelens voor jou. Bang voor mijn blijdschap zoveel als 'k van je hou. Toch nog onzeker, zo blijft het toch niet? Ik ben te gelukkig. is er iemand die het ziet? Ik kwam jou tegen niet zomaar iets. 't Was toch geen toeval? Het is toch niet…

dat wat komen moet is onvermijdelijk er zitten geen plooien waar ze horen de stof is glad en strak het zwart duwt zonder vrezen de leemte ruw naar voren dof gemis beklopt mij wee van binnen mijn hand omsluit het strak en wit maar dat wat komen moet is onvermijdelijk we hebben niets omklemd en weten niet waarom de tijd van daar was rozerood…

heb alle bijbels gelezen religies beleefd papyrusrollen nageplozen om te zoeken waar engelen vlogen wilde de hemel construeren leren hoe het daar gaat het knielen en bidden proberen zoals het in de schriften staat eindelijk gevonden wat ik zocht de hemel gezien in een feeërieke sterrennacht goddelijke liefde gevonden die jij me bracht…

heb mijn streepjescode gekregen van hogerhand lichtjes veranderd het leven in zwart-witte blokjes en lijntjes is heel fijntjes opgepimpt met roze en rood geef ik mijn warme liefde aan iedereen bloot in blauw en groen draait de wereld ieder seizoen vol hoop heb de houdbaarheid flink opgerekt en neergezet in alle kleuren van de…

schone schijn die afgebroken is om haar te laten in de stilte van de storm zodat enkel zij weet dat echte liefde bestaat het leven niet steeds liegt of is bloed toch enkel gif zweef ik slechts in lange dromen die in alle dagen samen komen zo in de spiegel van jouw ogen waar de stille waardig is jij opent deuren die toen niet…

In jouw armen in jouw geborgenheid, mag ik, kan ik eindelijk thuiskomen in rust en stilte, vrede en veiligheid en menselijke warmte terwijl de winden om ons heen waaien zullen wij niet meer draaien om de liefde die speelt, voelt tussen ons in, zoals ze is bedoeld.…

heb slechts de kleuren wit zwart gebruikt wilde de verf verdunnen met tijd op groot paneel schilderde ik het toneel van mijn dagelijks leven kon de scene geen diepte geven werkte met schaduw en licht maar aan de personen ontbrak een duidelijk gezicht profileerde emoties met scherpe contrasten mijn grootste kwasten kwamen niet…

Blijf komen, laat me van je dromen Ga niet weg en verlaat me niet, Maar laat mij eindeloos dromen, laat mij eeuwig hopen Dat ik bij je ben, ga niet weg en verlaat mij niet Maar blijf oneindig komen, laat me van je dromen En verlaat mij niet, Blijf komen mijn hoop mag nooit door jou worden ontnomen. Jouw liefde is zo puur en mooi, zo teder en…

liefde is als scheikunde ik ken het wel maar snap het niet liefde is als scheikunde jij kent het wel en snapt het ook.…

Laat me jou dansen in zonnestralen die ons begeleiden naar hoger gelegen sferen waar woordgebruik onnodig blijkt daar het hart overneemt…

ik heb stenen geraapt tot heden de wegen gemaakt de toekomst ingevuld met overleg en geduld mijn keuzes gedaan tot vandaag ineens is daar dat gapende gat de diepe kloof zonder pad met de brandende vraag hoe overleef ik de breuk als er geen morgen bestaat gids me mag ik jouw hand alleen perspectief geeft mij nog hoop op een tweede…

Verslaafd aan jou. Onze afstand is te groot. Passioneel staan wij sterk. Alleen ons lichaam ligt bloot. Nachten op weg Via binnendoor wegen. De lichtjes geven mij zicht Om mijn hart te laten spreken. Verslaafd aan jou. Knielend op één tree Droom ik van geluk. Maar de passie lift niet mee. Ik kan zoveel delen Maar het bereik is…

was er maar iets iets om het te verbeteren voor de dingen die je fout deed het zal je helpen en rust geven ik had vroeger gehoopt dat ik een voorbeeld zal worden maar dat had ik mis ik ben een mislukkeling geworden mijn leven moet opnieuw voor een betere toekomst dat zal me helpen Dag…

heb ze niet in de hand kunnen houden mijn vrienden en getrouwen beschouwde hen als marionet wij baden vaak hetzelfde gebed heb ze langzaam aangelijnd verfijnd in manipuleren kleedde ze in gelijke kleren maar zij dansten niet zoals ik wenste het bleven eigenwijze mensen heb ze los gelaten toen zij hun kruizen hartgrondig gingen…

de rede is niet dom maakt nooit recht wat krom is gebleken laat mij maar zwemmen in die ronde kom wil van de wereld niks meer weten cirkel al een leven lang en altijd bang het hoekje om te gaan maar rede is buiten zijn boekje getreden ik had het bij het rechte eind het hoekje om is kromme praat ik blijf voor eeuwig in mijn…

Verliefd zijn, zijn we vergeten Hebben er niet meer aan gedacht Het is ons ontnomen op een kille dag Gewoon zomaar zonder reden, Binnen heeft er nooit iets gebrand, Onze harten zijn niet meer aan elkaar Los als een snaar, we vrijen niet meer Diep in de nacht, onze liefde is verdwenen We hebben er niet meer aan gedacht.…

je draait je langzaam om naar mij en kijkt me langer aan dan kan je klinkt mij aan je echte oog en laat geen uitweg voor me vrij je spert het oog een trage deur en kleurt het blauw lichtgevend blauw je roert je niet je houdt heel stil en vangt me binnenin je diepste kleur je laat niet los je kleeft je aan en trekt mij vast in jou omhoog…

wanneer ik aan jou denk dan wordt langzaam alles zachter de muren de stoel waarop ik zit de houten tafel het lijkt alsof ze mee wiegt met mijn gedachten de vaas met een enkele bloem glimlacht naar me alsof ze weet dat ik de blaadjes zou willen afplukken één voor één ze hoort het me zeggen hij houdt van me hij houdt niet van…