8947 resultaten.
3 maart 2015
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
442 Ik hoor u zeggen: ~Kerel, klets nou niet,
die denkbeelden zijn ver de wereld uit,
geen land dat heden nog een lied verbiedt.
Nou niet dat ik het u echt euvel duid . . .
U bent dus Pussy Riot al vergeten?…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Ik vloek, ik roep nog "eikel", maar te laat,
Hij is al ver weg in de mist vertrokken.
Mijn foto’s vallen op de natte straat.
Mijn hartelieve kan de stront in zakken.
Ik ga de kroeg in, lekker biertje pakken.…
Op de Caraïben.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.501 Daardoor trekt hij het jaar rond
en drinkt elke dag een verse cocktail.
Hij waant zich in het paradijs.
Doch wordt hij misschien niet oud
met al zijn grillen en vereis
krijgt hij het vlug koud.
Kan hij de ballen niet meer tillen.
Maar wat kan hij nu nog meer willen?…
GOEDE VRIJDAG
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Het laken door de voorjaarmist geweven
Bedekt nog water, weilanden en veren
De bloemen, nu nog dicht, zullen floreren
Wanneer de zon het sein daartoe zal geven
Een zeemeeuw krijst, al is het goddank even
Het wordt snel stil en roze bloesems eren
De maand april zoals talloze keren
Al werd bezongen en is neergeschreven
Het levensbidsnoer zegt…
Danklied
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.256 Eens, niet ver van hier,
zal op het kruispunt aller wegen
het feest van de ontmoeting zijn,
dan vloeien droom en daad, als milde regen
in elkaar tot één, niet zichtbaar leven.…
Lenteland
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
915 Ja, u zal uit de veren moeten.
Zodra de zon weer heersen gaat,
krijgen mensen jubeltenen.
Met licht doe je meer dan met gezeik
over megaschuld en gigaboete.
Beginnen met een wit bewustzijn,
tonen dat dat ruimschoots kan.
Krachten staan op uitbarsten
als wij ze durven ondergaan...
En dan komt het:
Distantieer u van het geijkte.…
Dagje aan 't water
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.095 zon en wind als gezworen kameraden
riet beweegt in swingende bewegingen op de
aanlandende golfjes langs de oeverrand
de blauwe lucht, slechts onderbroken door
dunne regels hoge bewolking, waartussen een
natuurlijk kleurenspectrum onze blikken vangt
ver voor ons uit, op het woelige water,
het silhouet van een slank wit zeiljacht
langs de…
Cadans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
779 mee, het rijm gaat twee aan twee
Waartegen je je makkelijk kan verzetten
Wat heel belangrijk is, is dat sonnetten lopen
Dat is een kwestie van je onderdopen
In ritmische muziek, cadans en dynamiek
Totdat die doorzingt in je zenuwknopen
Wat je dus niet moet doen is lettergrepen tellen
Maar voel hoever de spankracht op wil zwellen
Van ’t vers…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 de druppels
de druppels die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet…
Vakantie in Ommen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
513 Na de regen ging
ik met mijn broers veren zoeken, vooral
van Vlaamse gaaien en die staken we dan
in grote aardappels.
Bij de beste bakker van Ommen kregen we
een hoorntje softijs met chocolade en
snoepspikkels. Diezelfde bakker verkocht
ook de heerlijkste supervlaai van ons land.
O ja, op die ijsjes zat ook nog slagroom!…
Vooravond Zomeropruiming
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 (zondag 20 sept 2015)
Vandaag ruimt de zomer op
in mijn tuin:
past het zwembad
niet meer in zijn doos;
vinden drie laatste ijsjes
naast schoongezeefd zandspul
hun weg uit de vriezer,
waar vers bladerdeeg van
laagjes speelgoedcatalogi
herfstaanbiedingsfolders
verschrompelt;
verpakt tot lastpakken,
zich uitrolt tot een deeg
van…
Mijn Moederboom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Appels vallen nooit ver van de boom.…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Bloemen plakten vast aan ramen,
toen buiten nog wel eens naar
binnen kwam, door kieren
in kozijnen blies, waar ik wakker lag
om het wit dat wachtte,
op mijn maagdelijke stappen
want het vers geknisper van
kristallen, onbetreden,
klonk als een belofte, en bracht mij
slapeloze nachten.…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 regenboog
Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan
Alles vervuld met honende holle lach
Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse bladeren
Deugddoende warmte ver…
Moeder Teresa
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
857 leven
En geen heilige zijn
Zij is de personificatie
Van de Vrouwelijke Christusgeest
In de Twintigste Eeuw
Een Licht, een Baken
In een periode die over een paar eeuwen
De Donkere Eeuw genoemd zal worden
De eeuw waarin de mensheid de weg kwijtraakte
Oorlog
Vervuiling
Intolerantie
Moeder Teresa is de vleesgeworden Compassie
Die ver…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd
uiteen, ook jouw
uur komt al rol je weg,
je kromt je, als een wolf
stort je op je prooi ,
ebt weg, zich te verwonden
aan de getijden, brekend in een
kus op het heroverd land
verdampt in druppels verleden,
hommage aan de laatste seconden
en ik op mijn lemen sandalen
bouw altijd een brug te ver…
Deemoedig?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Wachtend op
de morgenraad,
dankzij haar
penselen met
wat verse streken
verwaterde verf, ontsluit
zich de intimiteit
van het duister,
rusteloos draaiend
wiel op de velden
van het canvas.…
rust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 onbewogen water
boomverlaten tak
knipogende spiegel
stelt mij op m’n gemak
afgebroken einden
ver verweerde bast
ongestoorde stilte
volledig bij mij past
zonovergoten schepsel
kromgegroeide bocht
het voorbije leven
zeker wat ik zocht
roerloos niet bewegen
liggen zitten staan
eindeloze spanning
ik moet verder gaan
stoffelijke eenheid…
denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 ik weet zelfs niet welk lied je plezier doet
ik heb het op gegeven te proberen ,
al die immense gedachten hoe ver hoe diep het landschap was
steden torens bruggen en het prachtige land dat we eens waren ,
een open raam in een landhuis, waar je bijna in stapte bewust om mij te ontmoeten .…
clair-obscur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 het schitterend licht valt overal binnen
op al die onvermoede plekken
hoe schilder ik je weidse kinderwereld
ver boven het alledaagse uit
ik kleur je trampoline-sprongen
als je handen de wolken op
ongeëvenaarde hoogte raken
je blote voeten maken zich los van de aarde
je rent lachend achter de kat aan
hij is meestal de vlugste
met zoete…
Zakje van 15
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 van 15 met 5 cent mayonaise”
Na 15 zei je geen cent
Vóór mayonaise wel
Je kreeg voor 15 cent een zak van 25
De frietboer had zwarte randen onder z’n nagels
en een pafferig gezicht
Hij stonk naar vet en zweet
Z’n schort werd nooit gewassen
Een viezerik eigenlijk
Waar vandaag de dag
Niemand meer zou kopen
Alleen dachten we toen niet zo ver…
Keukenmoeder.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
814 Sappig vlees en sappig ooft,
Schat van kruiden vers en fleurig,
Alles wordt nog éens zo keurig,
Als ons Moedertje ze stooft:
'k Wed, ze kon een harde kei
Murrew maken als pastei.
Wilt ge weten, lieve kind,
Waar de kunst in is gelegen?
Als ge letten wilt ter degen,
Ben ik zeker, dat ge 't vindt!…
Liefdevolle woorden spuwend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 De klanken van verwarde ranken
Meer atomen minder bomen
Macht en haat kent geen maat
Als het om de olie gaat, de pers is
Niet meer objectief, overrompeld
Zwijgen wij, het maakt ons kwaad
En agressief, de dief komt om te
Stelen, ver weg de weg naar vrede
Gaan wij weer van elkander, de weg
Naar 't goedwillend mensenhart daar
Waar de…
Mysterieus
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
779 ik krijg geen vat op jou
jij mysterieuze vrouw
je hebt speciale trekjes
zoals ook die binnenpretjes
wanneer je kijkt naar mij
dan voel ik wat gevlei
je ogen branden vuur
en je lach is puur natuur
je woorden laten dromen
maar zover kan ik nooit komen
op die plaatsen ver van hier
voel ik in gedachte het plezier
je bent net zoals het…
Een leven kent zijn vergezichten.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
489 Waar de ogen zich koortsachtig op
hun doel blijven richten;
ver van huis in een schijnbaar
ander land.
Een leven kent zijn vergezichten.
Het gras lijkt er altijd groener
om het anders kunnen doen.
Onbereikbaar lijkt het veelal.
Voor je het weet zak je weg in
het moeras van het goede fatsoen.
Toch mag je altijd blijven hopen.…
Dageraad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 De kille nachten voorbij
dat de open haard zacht uitdooft
om de dag te duiden
met geur van vers gebakken brood.
Met de nasmaak van rode wijn
en gedroomde herinnering
omarm ik haar tegen mij aan
met uitzicht voor een nieuw begin.…
Vrij land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Een ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
Droom
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
465 Droom door de tijd
Wandelend door het bos
opziend naar alle bomen
hoor ik hoe de wind speelt
met hun gebladerte
een klankrijke symfonie
Ver weg hoor ik zingen
over vrede en geluk
mensen ontmoeten elkaar
samen genietend van een zorgeloze tijd
het wordt warmer
bloemen met dauwdruppels glinsteren
als kristal
een lichte bries blaast al…
Samenspraak
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 waar heb ik dat aan te danken
Hoe oppervlakkig kunnen mensen wezen
Bij uitschakeling van hun ziel en brein
En doen onnadenkend anderen veel pijn
Als woord en daad niet uit ‘t hart zijn gerezen
Maar als jij spreekt hoor ik een schoon ballet
Een melodie om louter van te dromen
Een lied recht vanuit je hart ontsproten
Een dans van niet zo ver…
vrede ligt over de horizon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Tot ver over de horizon schijnt ‘t licht
Dat overal liefde en vrede brengt
Zich zonder dat wij vragen tot ons richt
En ons duister met zachte glans vermengt
Een zachte stem die ons noodt te komen
Roepend vanachter verre horizon
Die ons vraagt om niet te blijven dromen
Maar te komen tot de levensbron
Laten we dan gaan in vast vertrouwen…