Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Ontspanning langs breed water

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Waar toef ik beter, rustiger dan aan oever van breed water verscholen tussen pluimen riet en vogels over golven scheren zonder iemand mij hier ziet. Genietend van onbeschrijflijk ritme van wind en golvenspel naar muziek door rietkraag luisteren veroorzaakt door wuivende halmen die mij gedicht toe willen fluisteren.…

Wegdromen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Kijk over de stilte van het water, de zon tegenmoet Zie een kerk, haar klok, het is weer later, maar hetgeen ik voel dat doet me goed. Luister naar het fluisteren van de wind, gedrapeerd liggen bloemen in een kleurig lint. Steek mijn hand op voor een laatste groet, denk aan vroeger, denk aan morgen, put hieruit……nieuwe moed.…
Pitsikato9 september 2022Lees meer >

Betekenis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Ik heb de graten gegeten Van de vissen uit ’t water In een schelp heb ik gehoord Wat de zee had te vertellen Het woud met vele geluiden Vertelde ‘t verhaal van de wind De waterval sprak van de stilte In storm liet donder zich horen En overstemde het water De zee en het woud Toen sprak stilte in vele vogelkoren Over het schoon van de…

VERWACHTING

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.317
; Zij doorkruisen Zonder rust Alle streken, Iedre kust, Zij doorbruisen Alle landen, Zij bereiken alle stranden, Zij doorvorsen alle hoeken: Om de God der aard te zoeken.…

Elementair Gebed

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Hoor mij, oh Water: laat m’n gevoelens stromen, zuiver en liefdevol kabbelen door m’n diepste dromen. Elementalen, vervul mijn wens: maak mijn wezen geschikt om te leven, aards en verheven, als bezielende mens.…
Jack Stoop8 oktober 2020Lees meer >

Elementen haiku

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 638
Vuur Vlammende golven Oranje, geel en vuurrood Verbinding met Al Lucht Adem na adem Leven we bijna vanzelf Totdat het op is Water Soms hartstochtelijk Soms een sereen oppervlak Niets is wat het lijkt Aarde Voeten op de grond Hoofd in de koele regen Een idee ontkiemt Geestkracht In de stille nacht…

Empedokles

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Wat is er beter om vlak bij het vuur, bij de ijzeren bron de aarde te zijn, ondergedompeld in water, om te verdwijnen in de nacht van de sterren? Hoor de roep van de meeuw in de rode lucht van de zon. Voel hoe de aarde wentelt. Het is tijd om de zee in te gaan.…

Elementen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 503
Beide zetten hun tocht verder Tot Water als kleine stroom hen aan de oever tot stoppen noopte. En alzo de rijpe vruchten van Aarde redde.…

inhaalslag

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 414
het water blijft onveranderlijk zoals verwacht hoe hoog een sprong ook mag zijn een wolk antwoordt niet bij stilstand daalt het wachten in worden we gewaar bij afscheid niet dan is er nog een weg te gaan…
Iniduo13 februari 2026Lees meer >

- Het zachte ruisen van de wind -

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 584
De wind gaat in cirkels over water heen als fluisteren uit de grond, roept de aarde dat ze stervende is. Gevoelloos als kwade dampen stroomt water troebel in beken langst weidebloemen in de natuur, alles deelt dezelfde kostbare vieze lucht.…

droog en dor

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 529
het weer is echt niet meer te doen snikheet is het nu al dagenlang weinig water... – een scheppingsdrang? – het belooft een droog en dor seizoen. de aarde transformeert in zand ik hoor bloemen en planten kreunen en zie vele konijnen achteroverleunen, alles kleurt reeds lichtjes aangebrand.…

Als

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.043
Als ze een landschap was ze zou bewegen in de wind stilte opzoeken in het gegil van krekels ze zou de zon om water vragen wolken om genade bladeren om een voetstap de aarde om een vore en een vlieg ze zou het licht verschuiven donker omschudden vogels zouden stilstaan als penselen in de lucht En achter haar uitgestrekt zou de stad…

opnieuw geboren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
de wind wiegt het riet licht raakt ze het boomblad aan het water draagt me bespeeld door wind en water word ik opnieuw geboren…

bezield

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
de wind wiegt het riet licht raakt ze het boomblad aan het water draagt me bespeeld door wind en water word ik opnieuw bezield…

Onder water

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Het is als onder water, los van het aardse, los van jezelf. Geen nu, geen later. Onder water, zeeen van tijd zeeen van ruimte Onder water, geen bekenden, geen vreemden. Onder water, weer boven... mijn oren suizen...…
bulsara8 november 2010Lees meer >

Hervonden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Opnieuw op zoek gegaan naar de bron van eeuwig leven gevonden deze keer Vervallen fontein en het water verontreinigd door landbouwgif vergane glorie en grandeur Een beek stroomt naar een rivier op weg naar zee zoet water verdwijnt in zout verdampt en de wind draagt de wolken mee tot zoete regen valt en vindt zijn doel gefilterd door…

Het applaus van de klaprozen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
Van een vluchtende stern boven woelige wateren onder jagende wolken, slechts kort gevangen in een schijnwerper van de zon. Een exotische, warme merengue bracht zij aan een hongerig extatisch gehoor.…
Wouter24 juli 2013Lees meer >

De zee en het land.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Ik houd van het wilde gewentel der zee; Zij danst met de kiel, en mijn hart dat danst mee: De kiel is met wakkere zeelui bemand - En 'k droom van haar glorie, de roem van mijn land. Ik houd van het dreunend gedaver der zee; De zee zingt van strijd en mijn hart dat zingt mee: Zij dondert haar loeiend hoera naar het strand - En 'k droom…
G.W. Lovendaal22 september 2013Lees meer >

Peinzen

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Vraag me niet waarom de regen valt ik kan geen antwoord geven hoelang de zon de aarde warmen zal en alles laat herleven maar als de wind het koren streelt of water stuwt over de dijken zal ik met een oogopslag de diepte van je ziel bekijken en vind ik daar een wederwoord dat terugblikt op het mijne stel dan nooit geen vragen meer maar…

Toegankelijk ?

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 765
De wind blaast duistere dingen, is de houvast kwijt, ik verstond, koos wat wind en zee van de wereld vond, zonder naar de aard te vragen in kerend tij te wagen,groeiden verstilde vijvers dicht met kroos, vulden zich met broze taal die werd gesproken in het holst van een gedachte, een zin werd onderbroken om het water te laten stromen vanwaar…
pama3 oktober 2008Lees meer >

SLAAPSTER

gedicht
2.4 met 67 stemmen aantal keer bekeken 18.559
Waar heeft ze dit geleerd, zo vredig mee te deinen op een zuchtje wind? Wie heeft haar wijsgemaakt dat leven zo eenvoudig is? Ze ligt erbij als hoorde ze muziek. Rust maakt geen haast, geeft enkel wat zij neemt. Waar heeft ze dit geleerd, zo stil haar lijf alleen te laten op een bed? Een wimper trilt, een hart tikt in haar slaap.…

eenzaamheid

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.652
De eenzaamheid spreekt uit mijn ogen Hoewel mijn mond erover zwijgt de opgewektheid is gelogen erachter schuilt de bitterheid. Ik woon nog samen in hetzelfde huis waar onbegrip heerst er is geen plaats meer voor liefde er resten nog kilte en spijt de onmacht waar wij elkaar steeds weer grieven. Hoelang kan een mens gedwongen eenzaamheid…
margreet wind13 december 2004Lees meer >

Remedie

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.034
Tegen de angst. Al wat ik schrijf weerstaat mijn wanhoop, elke zin waaraan ik ademloos begin jaagt mij de stuipen van het lijf. Want op papier ben ik niet bang. Hier gelden vastgestelde wetten die mij uit razernij ontzetten en redden van de ondergang. Kunst zet het leven naar zijn hand, brengt het terug tot dunne lijnen die zich, tegen…

alleen

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.594
Héél véél kon ik alleen geen mens die dat betwistte-maar toen ik dacht, dat ik alles kon (dus niemand nodig had) bleek dat ik mij vergiste, want-weet je wat ik niet kon? mezelf kon ik niet omarmen Nu ik dit opschrijf, schrik ik ervan: zijn mijn woorden- is mijn houding camouflage voor mijn angst? ben ik bang dat ik toch niet alles kan? en…
margreet wind15 december 2004Lees meer >

De bewaarder

gedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 11.778
Hij gaf geen krimp. Hij had de tijd steeds aan de lijn. Hij ging zijn gang onaangedaan en zonder onderscheid werd toegewijd zijn leven lang al wat hem overkwam bewaard. Niets ging verloren. Hij vergat zorgvuldig alles wat in kaart gebracht een codenummer had. Zo vond zijn leven plaats. Totdat hij, dwalend langs de schappen zich met zijn…

Verloren voorwerpen

gedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.590
Hazenschedel. Zonder oren. Tot het bot teruggebrachte waakzaamheid. Onvindbaar verstopt aan een slootkant. Herinneringetje van zilver. Kristallen druppel hemel. Logeerliefde. In het zwembad van mijn pink gegleden. Eeuwen ongezien onder het tuinpad: munr.Zeelandia. 1872. Luctorleeuw. Verloren bij een weddenschap. Lorgnet. Messing. ovale…

Weerzien

gedicht
2.3 met 194 stemmen aantal keer bekeken 41.250
Je bent er nog. In deze zachte vreemde heb je op mij gewacht. De deur staat aan. Mijn lippen raken je. Ik neem de stille bewijzen waar van je bestaan. En naar de dood getekend door de jaren hervinden wij met onze ogen dicht het leven in eenvoudige gebaren. De eerste merel zingt het donker licht. De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…
Harmen Wind28 januari 2026Lees meer >

De drinker

gedicht
2.3 met 440 stemmen aantal keer bekeken 71.792
Hij groet zijn hand: klein glas. De trage kamer groet hij, het vertrek van zitkuil, eethoek, suite, tot hij ze niet meer ziet. Hij sluit de ogen, wacht. Hij groet de zachte nacht, die langzaam, langzaam, hem de laatste tonen van gedachten horen doet. De leegte groet hij, toevluchtsoord. De oude kat, de zwarte, streelt zich met de hand…

Vrouw

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 14.668
Ik zie haar nog zitten: een simpele bank met een simpele vrouw met twee simpele handen omhoog naar de lucht, voor het rood van de tuin in de zon, als een meisje zo rank, als een kind zo verwachtingsvol, ondanks haar jaren. Ze neuriede zacht en ze lachte daarbij in geboeide vervoering. Ze keek niet naar mij, ze keek naar haar handen. Die maakten…

Plaatselijke tijd

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.772
Een ochtend aan de rand van een gelaten stadje op de oever van stromend water. Een kerkklok, een scheepshoorn: het is tijd. Altijd. Dit roepen beweegt ons, drijft ons onstuitbaar voort, hoe stil het grijze licht ook op de vijver hangt. Intussen grondelt in alle rust de eend en zet de lijsterbes haar knoppen.…
Harmen Wind13 januari 2014Lees meer >