202 resultaten.
Zie! een moedige traan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Het zijn angstige tranen,
die emmers doen overlopen.
Het zijn tranen die weten,
wat pijn is, wat verdriet.
Het is een moedig mens,
die het aandurft,
om in een stille vijver van verdriet,
een wonderlijke steen te gooien.
Zie!
De steen heeft onze angst verdreven.
Onze ogen worden vanzelf weer droog.
Onze vijver is opnieuw gaan leven!…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ik zag twee jongens met hun vishengels
terug naar huis toe gaan
hun emmer was leeg
maar ze keken voldaan
naar de vijver met de pompebladen
hun hoofden gesloten
geel als de T-shirts
van hen die nu nog broers zijn
maar later
uiteen groeien als reeën door de bliksem getroffen
gespleten
tot er in een donkere kast een hengel omvalt.…
de blauwe rivier
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
772 van Gaasperplas
naar Weesperplein
vloeit inkt
dan berg ik mijn pen
stroom met de massa
de roltrap op
steek de Amstel over
en loop naar kantoor
op die plek stroomt
bruine vloeistof in een beker
ik richt mij op een scherm
licht valt over mijn gezicht
met de kussens van mijn vingers
stort ik woorden in emmers
werkwoorden
en persoonlijke…
Zij droomt zich een stoel
gedicht
3.3 met 30 stemmen
11.515 De polsen gebonden aan pannen en emmers,
de mond aan een mond, het hart aan twee poppen.
In de verte de pen.
Splinter in het lampgeel van de kamer.
Tussen haar en daar een web van stemmen
dat haar stopt. Als een dolle bal.
-------------------------------------
uit: 'Pritt.stift.lippe', 2004…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.086 Tranen lopen over mijn wangen,
Emmers lopen vol,
Het is echt niet voor de lol!
Het is een echt verdriet,
Sommige mensen zien dat niet!…
kennis
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.667 mijn dochter is blond
beslist niet dom
stelt zich vragen
over leven en dood
dromen als bindweefsel
daar tussenin
op school heeft ze verteld
dat het hele heelal
naadloos in een emmer past
vanwege de leegte
zo langzamerhand verliest zij
haar geloof in mij
door een suikerklontje
op te lossen in de thee
is ze toch weer
aan het twijfelen…
woorden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
703 Na lange tijd begint dan weer de kraan
Zachtjes te lopen
En voor dat ik er erg in heb staat hij
Weer heel ver open
Een kopje vol, een emmer dan
Een voetenbad vol woorden
Met letterzeep en zinnenschuim
Vormen zij weer akkoorden.…
Assepoester
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Mama zocht de emmers en schepjes,
de reservebroekjes, de zonnecrème en hoedjes,
terwijl manlief toeterde voor de deur.
Snel haalde zij nog haar teenslippers
van onder het bed.
In een vorig leven droeg ze stiletto’s en een kokerrok,
zo’n vijf jaar geleden.
In dit leven loopt ze op sandalen.…
Bedankt!
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
7.269 Bedankt gedichten.nl
dat ik mijn hart kon openen
door hier te dichten
Bedankt ook
schrijvers en lezers
directie en redacteurs
reactie- en cijfergevers
Jullie zijn "More than words"
Bedankt dat ik mijn emmers vol woorden
hier kon legen
Ze lopen vanzelf weer vol, dus...…
VADER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
863 nog zie ik hem daar
met de zeis in z’n hand
onverzettelijk zwoegen
op z’n bunder land
het gras moest gemaaid
en nadat er was gehooid
werd er kunstmest vanuit
een emmer uitgestrooid
en het zaad gezaaid
toen na jaren z’n huid was gelooid
en z’n rug geplooid
nam hij nooit weer de zeis ter hand
maar nog eenmaal kwam hij hem tegen…
Heen en weer
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.030 Met een emmer water,
met aan de onderkant een gat.
Zo loop ik hier dagelijks heen en weer,
want je moet toch wat.
Een beetje spelen in het zand,
of hangen aan de waslijnen.
Maar nooit de weg opgaan,
daar liggen nog landmijnen.
De oorlog is net weg,
de wonden doen nog zeer.
En om deze bende te vergeten,
loop ik maar wat heen en weer.…
Sprookje
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
2.847 Pas nadat ik jou met grove steek
en vaste hand heb dichtgenaaid
mag je gaan, de buik vol stenen
en Spaanse pepers voor de dorst
Op de rand van de put een emmer
met een bodempje water, je duikt
worstelt en komt boven, zuipt je vol
aan hectoliters tijdelijk geluk
Je boert, haalt adem en zinkt voor-
goed naar de bodem van het stuk…
ANDERS
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.457 Vaak lopen dingen anders
als dat je had gehoopt
maar niets gebeurd bij toeval
ook als de emmer overloopt...…
Voetenwerk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
991 Noordzee, ik heb de branding weerstaan
ik voel het water met kracht terug
lijn 12 naar het Markenseplein
en dan nog struinend door de duinen
op weg naar het onmetelijke blauwgrijs
schep en emmer
voeten in de aarde
strijd, water
jeugdig fort
geulen gegraven
maar de zee liet zich niet temmen
nam mijn kasteel zomaar mee
en nu bruist een…
Mazzel, of gewoon de goede plek?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Wel: we hebben wat donder gekregen,
hier en daar een flits,
een paar emmers water, maar echt,
dat was nog niks,
vergeleken bij wat ze in Kockengen kregen!
Wonen we toch op de goede plek?
Of hadden we gewoon puur mazzel?…
Mond vol
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Dictator laat een bad met bloed vullen
en ze hollen heen en weer met emmers bloed.
Ze gieten de emmers leeg in het bad
voor het oog van de camera's. Iedereen is er
en Dictator begint zich uit te kleden. Niet te snel.
Het moet spannend blijven en dan stapt hij in het bad.…
ZEE...te zien
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
848 Zee te zien
als kind
zee te zien
Het schuim
van branding
van schelpen zilte smaak
Eb en vloed
vloed en eb
dat zich als vastgrijpt
Aan nat zand
wij schepten
wij schiepen
Zandkastelen
met onze handen,
schep en emmer
Wij zagen
een zwemmer,dood
drijven tegen het basalt
De zee neemt en
geeft het zout
aan m'n bestaan.…
Ontbijt
gedicht
2.8 met 8 stemmen
6.783 De bramenjam roept de emmer vol blauwzwarte vruchten op,
de struik met lichtvlekjes, gevuld met grijpbare schatten.
Vandaag kan het feest zijn. Het riet prijst
de schepper om het goede dat hij gemaakt heeft.
de dorens zijn vergeten, de schrammen genezen.
Eenzijdig, meerzinnig. Het denken is digitaal.…
Werkweekrest
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.551 een gele denkhoed, emmers
vol liefde, handen en armen - meer
heb ik niet te bieden, plus
ongenoemde eigen ervaring
ik ben er, als ze gaat
maakt ze rechtsomkeert
dan keer ik mee
het is gebeurd en dat is dat
alles wordt meegeweven in de lange
wollige sjaal van mijn leven…
Zet de tijd
gedicht
4.0 met 1 stemmen
464 de hemel staalt mijn ballonnen in de wind
als mama een emmer met water vult
en de hond te drinken geeft die wortel heet
even mager is als ik en natuurlijk oranje
als de sinaasappel die ik eet op dit uur
een stille zon bewondert het azuur
zo koortsig spreek ik met alle dieren
op het plafond bezweer de woorden
tot beter worden dan alweer het…
Donker onderdeurtje
netgedicht
4.3 met 45 stemmen
1.966 met een lachje wiedde je wat gras
in de schaduw van de bomen
daar plantte je de stekjes
als toverstokjes van je droom
gedreven droeg je emmers water
naar dat zonloos bloemenbed
waar je lichtgetinte knopjes dacht
rijk doorvoed met koele kracht
maar ach
ze werden donker roze
net als de kleintjes in het veld
het donker lot bleek niet te…
IK ben een arme man
gedicht
2.8 met 57 stemmen
13.416 Ik haal
dat is mij opgedragen
met emmers
water uit de regenput
en voel mij schuldig
omdat ik modder
op de bodem zie.
En zo begint de dag
nog voor het kwaad ontwaakt is.
Een hand voor mij
is witter dan een bloem
en het is waar dat woorden
mij vreesachtig maken.
Ik leef zo.
Ik ben zo.…
Godverlaten Amsterdam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
693 papier weerkaatst
klikkend licht metaal
van leeg door drukte blikjes
regenbogen overbruggen
doordrenkte vlaggen zonder stijve kleuren
de Gay pride moet eens met de billen bloot
rotzooimakers hebben er een puinhoop
van gemaakt en ervan genoten
een opgeroepen vuilnisman
vervloekt zijn vak:
zo’n bende is toch uit den boze
en doet mijn emmers…
Van wezel.....ezel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
683 de kinderbenen
hangen
over de rand
Bij brand
kon je water
eruit
putten
De emmers gingen
dan van hand
naar hand
om het vuur
te blussen
maar ondertussen
gingen m'n ogen
naar die kinderbenen
Ik hoefde
m'n stem
niet aan die kinderen
te lenen
Ze riepen:
'de Burgemeester
van Wezel'
De echo:
'de burgemeester is…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
Wakkere Nederlander (6)
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
691 Krijgt hij verlof, die Volkert van der G.?!
Wat gaan we nou in vredesnaam beleven!!
Gelukkig hebben we die vent van Teeven!
Die is OK, was Freddy maar premier!
Houd stijf je poot, o Teeven onvolprezen..!
Dat wil Het Volk, vertel ik u bij dezen!…
Proza
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.016 zoals
het enige katje dat na 't verdrinken
van de andere twee leert leven
vol beste moed de emmers, de bezems en de tuinslang
met hand en tand te lijf te gaan
opgewonden sprongen en nijdige halen
met nog buigbare klauwtjes bieden het hoofd
aan de opwindend wereld: er op af
de achterbakse aanvallen van dweilen en
het klierend gekonkel…
help, een vis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.038 orka rondjes
in zijn woelig bad
het water
spat druppels
op de tegelvloer
her
en
der
zijn moeder wil het niet geloven
haar vermogen is verdwenen
met de jaren
is de associatie
blijven hangen
ergens
aan de bron
van haar ontstaan
ze heeft haar zoontje
wél gered, aan één arm
uit het water, in
de handdoek
en later
met emmer…
Pappen en nathouden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.194 Met mijn rug tegen de muur
Het is tegenwoordig als yoghurt zo zuur
De pap kan nu wel wachten
Al pappend sopte ik mijn kwast
In de emmer alvast
Wat een geëmmer was dat nou
De buren
Al stijf stevende hij op mijn behang af
Ik kon geen pap meer zeggen
Plakken is wat hij wou
Een resultaat van grens verleggen
Geknipt dat was hij voor achter…
De wederkomst der koeien
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.464 Onze buurman wacht zijn koeien,
Zingend, af; de lekkre melk
Zal weldra in d'emmer vloeien,
Tot verzadiging van elk.
Hoe kan 't weigras, dat ze scheren
En dat haar zo weeldig voedt,
In die stromen melks verkeren?…