492 resultaten.
Gezicht gedicht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.119 Een gezicht
is als een gedicht
met een eigen karakter en een plot
Soms kijkt een gezicht
als een kaars zonder licht
soms als een vol passie, vol van genot…
Nacht
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
904 de nacht
donker zwart
bezit mijn hart
kaars verspreidt licht
dat tot inkeer stemt
nacht
mijn smart
licht en inkeer
‘De rest mijn geheim’…
Vrienschap...
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
4.571 Op één hand kun je ze meest tellen
Want vrienden zijn zo schaars
maar eigenlijk is één al genoeg,
die moet je zoeken met een kaars...…
De bult
gedicht
3.6 met 267 stemmen
48.306 Ik heb je uit de modder opgeraapt, als ’n klein
verloren diertje. Je was geschramd en geschaafd, je hoest
was onbedaarlijk, en ook je vleugeltjes waren verwoest:
waarlijk, ellendiger kon je ‘r niet aan toe zijn.
Ik heb toen, om je niet te verontrusten
twee van je soortgenootjes aangehouden, even git-
zwart en verward van haar als jij, en voorzien…
De schillenboer gaat door het dorp
gedicht
3.1 met 27 stemmen
12.098 Het is zomer en zijn kar
rijdt afvalgeurig rond.
Ik ben geen stronkje en geen schil,
mag naast hem zitten op de bok.
Het duurt uren, dagen, maanden,
straks is de herfst alweer voorbij,
de winter komt en ook het groen.…
vaarwel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.331 alles
wat in mijn hart leeft
is weg
voor jou
als een kaars die brandt
zonder vlam
het licht dat zij verspreidt
is duister
ik kan duizend keer zeggen
dat ik van je hou
maar het is zonder liefde
de woorden doen mij pijn
zelfs als ik ze al denk
respect, bewondering draag ik
oprecht voor jou
maar de kaars brandt
zonder vlam
soms…
Doorzichtig?
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.316 Doorschijnend
haar nachtgewaad
baadt ze
in een zee
van kaarslicht
Transparantie
blijkt bij dageraad
minder helder
misleidend
als een dwaallicht…
Verlicht
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
1.951 Laat een mens nooit donker staan
en evenmin in het naakt
doe altijd een lichtje aan
zorg dat je warmte maakt
en zie, als jíj eens eenzaam bent
en huivert van de kou
dan kaatst dat licht naar je gezicht
en dat verwarmt jóu…
Anderland
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
731 Slaap
onbewust
onderbroken wakker
uit
anderland
donker buiten binnen
kaars
vlam van vuur
zuurstof en vaste stof
licht
nacht verzwakt
in schaduw verborgen
storm
stroom door druk
hoog naar laag verplaatsing
hier
is het stil
bewegingloze schijn…
Najaars geluk
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.207 Een wijnglas
op een natte
terrastafel
verlicht door
het vlammetje
van een kaars.
De wind
speelt met
de druppels
die over de
tafel rollen tot
zij vallen op
een blad
dat gekleurd
wacht
op een
zachte dood.
Binnen
wordt stil
bemind
voor de
open haard.…
Gevloerd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
710 gezicht niet plooit,
blijft in gebreke
in de spotlight
van het bestaan,
lazen de half
gevulde glazen
in beider ogen,
om die te laten
staan, van
onszelf vervuld,
waarin we de
liefde hebben
voorgelogen, met
de stad als kussen, om
de smarten op te rapen,
lijkt het duister z’n
eeuwigheid zelf te
hebben geschapen, de
kaars…
Aan mijne uitbrandende kaarse
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.182 O haast gebluste vlam van mijne kaars!…
Licht
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
972 er is geen duisternis
die niet wordt verdreven
door een licht
van hoop en leven…
Kerst-Mis-Gevoel
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.257 ballen
dat glitter en die warme kálekoen
niets voor mij dat kille klatergoud
die malle frase al die versiering
de mooiste tuin de mooiste boom
óh..óh, wat is het wonderschoon
ik hoef het niet, laat het voorbij zijn
wacht wel dat al dat licht weer dooft
doe gewoon wat ik altijd had beloofd
ik leef gewoon zoals voor heen
maar brand een kaars…
Zwaar
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.222 Voor een lange voermanswagen,
volgeladen met kareel,
wordt een hooggebouwde hengst gespannen
in zijn sterk gareel.
De oude voerknecht trekt geweldig
met de toom en schreeuwt het uit.
't Kloeke beest spant al zijn spieren,
zet zijn poten achteruit;
en het snokt uit al zijn kracht en
witte schuim komt op zijn mond,
maar de wagen roert niet…
Mijn hart steekt (afscheid)
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.443 Naast de bloemen een kaars.
Als symbool van jouw licht dat in mij blijft schijnen.…
Mijn ogen sluiten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
574 waarom, voel ik jou soms zo dicht bij me
raak je even teder m'n wang en haren
voel ik me ongedwongen, vrij en blij
waar en hoe valt dit toch te verklaren?
Als ik 's avonds voordat ik mijn ogen sluit
jou met mijn woorden dit probeer te geven
denk ik het is soms net een beslagen ruit
veeg je ze schoon, krijg je alsnog de strepen.
Niets veeg…
Zelfkennis
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
532 Als een kaars die brand
Zo warm en gezellig
Zit ik hier op de bank
Met rode wijn en muziek
Geniet ik van de beat
De stilte in mij die ik meermaals ervaar
Kan ik soms genieten van het hier en nu
Maar ook de chaos in mij
Daar leer ik mee om te gaan
Zoals één druppel die valt
Met meer dan duizenden
Uit de lucht
Zal ik soms de stilte en de…
Een herinnering.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 En bij het vensterraam
een kaars die langzaam
opbrandt in alle rust
met weer even jouw gezicht.
Hoewel de liefde al lang
is uit geblust.…
vlammetjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Wij zijn vlammetjes
gebonden aan lucifer aan kaars
die over kunnen dragen
is bewezen is iets waars
wij zijn ook vlammetjes
die lijken op te branden
te worden uitgedoofd
maar nee we zijn
slechts een moment uit zicht
omdat we tijdelijk van
ons houvast worden beroofd
waarschijnlijk worden
we dan allicht
net even overgedragen aan een
nieuw…
alleen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.698 In mijn eentje
op de late avond
die neigt nacht te worden
onststeek ik een kaars
en een sigaret
onthoofd ik een biertje
en mijn eenzaamheid
het kan me lichter wegen
juist terwijl
ik er met licht om treur.…
oververhit
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
483 als een uitgedroogde kameel
in de woestijn
strompelt mijn “ik"
door mijn hoofd
wegzakkend in het zand
brandt m’ n kop vol pijn
uitgedoofd
als een kaars
van zijn vlam beroofd…
Verbittering
poëzie
3.3 met 3 stemmen
3.384 eenzaam schijnt men te moeten zijn in deze dode landen,
het leven dooft in kaars na late nachtkaars uit.…
Ochendzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 serafijnen
dalen af
met 't licht
van de
ochtendzon
klokken
kleuren
hun zilveren
spel
de kaars
omhult
zich met
gezang
wakkert
aan de vlam
wakkert
aan
de vlam…
Toetje
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
2.365 Onder een KERSENboom werpt
de kaars zijn hoekig licht van louter
warme spijzen. IJS. Alleen aan tafel.
Wind vervoert de kou in scherpe schijven.…
Mijn wereldorientatie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.255 Ik verdrink in de stroming van het kleurrijk genadeverbond
als symbolisch wezen met koralen tot mijn geroepen richting;
het geen genade wanneer de witte kaars zonder brandend lont,
in ongenade het slappe koord voor een anker tot verlichting.…
bede
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.219 vastberaden brengt ze
haar eenvoudig gebed
naar een veilig adres
de kapel op het plein
een brandende kaars
om heel zeker te zijn
Heilige Maagd Maria
laat mij komen
laat mij gaan…
Ik steek voor hem de kaarsen aan
snelsonnet
3.0 met 18 stemmen
2.382 Een wereldbol die brandde als een kaars
Was ooit het slot van een reclamespot
Dit stil-verwijtend niet te missen shot
Verwittigde ons: energie is schaars
Daarom klinkt uit mijn opwindgrammofoon
Zijn single 'Donker om je heen' zo schoon…
Gezocht, gevonden, verloren
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.850 Geen woord meer te delen,
Maar steeds verder op zoek
Naar zijn ware eiland
In de zee van liefde
Steeds meer omarmend
Van wat slechts herinneringen zijn,
Trotseer ik de telefoon,
Want,
Is het wel beter op te branden,
Dan nooit een kaars te zijn geweest?…
ijzig
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
779 ik huiver mijn woorden
de poolwind in
een ijsbeer vangt ze,
warmt ze
ik huiver mijn woorden
naar zwarte schimmen
ze flakkeren tegen de wand
het vuur brandt
ik huiver mijn woorden
naar een kaars
de vlam verdeelt ze
en heerst…