Alle inzendingen over opgaan

267 resultaten.

Sorteren op:

Taal is beeld geworden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Wanneer de taal uit het zicht Verdwenen is, betekenisloze Letters opgaan in woorden Die vervliegen in de wind, Die geen aandacht meer wekken, Omdat ze amper koud zijn in de lucht Als ze zijn uitgesproken En dan al onvindbaar zijn Voor hen die ze koortsachtig zoeken - Zijn het de beelden nog Die voor eeuwig op ons netvlies staan…

Wat dat betreft

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
was het weer bar en boos hing er gedonder in de lucht grimassen liepen samen met buien van mijn buurvrouw die ineens weer opvrolijkt neem nou voorbijdrijvende wolken een lust voor het oog van het ene moment op het ander ineens weer lieflijk verbonden en opgaan in een kus…

Feit

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
wanneer hij die de roman van de mensheid schrijft zijn kladblaadjes zal versnipperen hoe kris kras door elkaar zullen aarde en sterren neerdwarrelen hoe flakkerend zullen de elementen in vuur opgaan wanneer de inkt op is zal adem stokken alleen de leeuw rijst levend op uit geschreven bloed een bruid in zijn kielzog.…

De sigaar

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.851
Dan blies hij een rookgordijn, viel fel mijn stelling aan en zag ik steeds mijn kansen geheel in rook opgaan.…

je bent er niet

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 750
Vandaag zag ik de zon opgaan mogelijk nooit zo mooi ik lette daar toch niet zo op nu jij bent weggegaan goed dat er wolken zijn waar de zon zich in verstopt en in de grijze regen naar wat verkoeling zoekt maar wat de zon ook denkt of doet dat is me om het even net als de klokken in het dorp en t ontwaken van het leven…
fp. tuinder11 oktober 2009Lees meer >

over de grens (gedichtendag)

netgedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 852
in het spoor van mijn pen schrijf ik voorovergebogen de woorden die opgaan in de opluistering van poëzie voorspellend alle grenzen voorbij het belichaamt mijn geheugen in trance klom het uit de baarmoeder het viel languit neer het huis werd voller en voller er was geen weg terug geen einde, geen samenhang alleen een alfabetisch hoofd…
Klaes28 januari 2010Lees meer >

Een kwestie van gewicht

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 866
voordat de blauwe slierten opgaan in het niets dansen ze ineengestrengeld door de kamer een generale repetitie van de laatste ceremonie op de klanken van de telefoon plichtmatig condoleert men mij ze wachten tot ze tachtig kilo hebben maar met een grote hond erbij duurt dat niet lang mijn liefste, licht geworden als een veertje, drukt loodzwaar…
Serval1 januari 2017Lees meer >

Daar in de wereldse duisternis

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.965
Daar in de wereldse duisternis Kondigt de Heer de komst van Christus aan Daar in de wereldse duisternis zal het licht der wereld opgaan Daar in de wereldse duisternis Zal Jezus de schaduwen beschijnen Daar in de wereldse duisternis Zullen alle zonden verdwijnen Genade spreidt haar morgenrood Over de zwarte schaduw van de dood Daar…

Begeerte,

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.910
twee voeten in het water gedachten in de wind zo vrij denk geen moment aan later alleen aan jou zo hier bij mij wil jouw handen voelen je vingers door mijn haar verdrinken in jouw ogen intens opgaan in elkaar vliegen zonder vleugels altijd blij van zin hou ik mijn ogen open anders mis ik het begin…

niet af

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 964
Je kan nog niet weggaan Ik heb nog niet voor je gedanst niet zacht zingend in slaap gesust ’s nachts stil voorgelezen oud verdriet van je gezicht gekust Je kan nog niet weggaan Ik wou de zon met jou zien opgaan de kans je te danken voor alles wat je gaf we hadden nooit woorden, het voelt zo goed je kan niet weggaan, het is nog niet af…

suites voor annemieke XIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
onder een lantaarn een aansteker aansteken en opgaan in licht tien keer rondlopen langs de utrechtse veer haar hart staat open de paarse vogel heeft haar paarse tasje even vergeten dieprood mijn gezicht frambozen van de buurvrouw hangen voor mijn neus de kinderstemmen na schooltijd in het hofje worden één stem…

Reiken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Ik reik je de hand maar je ziet het niet stuurloos dobber je rond in een moeras waar ogen elkaar niet vinden kunnen liefdevolle woorden opgaan in de mist ik kijk en aanschouw hoe jij angstvallig je hoofd boven water probeert te houden nog altijd sta ik daar met een uitgestrekte hand zachtjes fluister ik jouw naam…

Het conflict

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
enige tijd later ontstaan de mooie vormen en kleuren; zij opent haar hart op vruchtbare aarde gelijk een wilde bloem dorstig slurpend bij het opgaan van de prille ochtendzon en smoort als de stekende rode ploert de gouden akker op 't hete middaguur verzengend als 't kanonnenvuur…

Mensen van vandaag

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 795
Ze zullen opgaan in rook. Ze zullen veranderen in as. Het aandachtig roken van sigaren, is genieten van het leven. Niets, nee niets, zal meer worden, zoals het leven vroeger was. Koffie brengt nieuwe moed. Sigaren troosten, mensen die genieters zijn. Mensen van vandaag. Mensen van de dag.…

Niets meer dan de grote zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik verlang naar een zee zonder horizon Waar de lucht overgaat in water Ik verlang naar de kleur van de ochtendzon Naar het rood van de avond Ik wil zoekraken in de golven Ik wil alle woorden verliezen Ik wil schepen tot zinken brengen Hun lading in rook doen opgaan Er is een teveel Aan alles Ik wil niets meer dan water van de grote…

De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik zal opgaan in de morgendauw, glinsterend, verblindend als de zon……

In dwars gebogen koppen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
kilte beet onbegrip in zongekleurde sluiers rafelde verwachting tot angst gebed ontwarde geen knopen met het vouwen van de handen gezang weerkaatste demonisch de vervalste melodie van naastenliefde en toegewijd zijn toch daalde voortvarendheid in dwars gebogen koppen hun tongen spraken de talen van elkaar in het opgaan van de…

Innig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Grote gebaren wilde lokken ronde borsten korte rokken rode lippen zachte handen kousen benen gave tanden guitige ogen zwarte schoenen warm lijf heerlijk zoenen openlijk flirten innig dansen ritmisch opgaan gegrepen kansen…
LadyLove7 januari 2013Lees meer >

onder rozen van licht

netgedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.365
kom laat me nog eenmaal bewegen onder boomtakken van licht en woorden van water uit golven ontstaan zoals het kind, in bloemen gehuld en blauwe zee in zijn ziel omsloten kom laat me nog eenmaal opgaan als bladeren in de wind, je vochtige mond en wat de maan heeft geschreven ik denk aan vroeger, de vogels onsterflijk voor later…

Onmacht

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.249
De Oerknal of het heel gevoelig in vrede ontslapen en weer opgaan in de natuur. Is er iemand die daarbij kan helpen. Zeg het me alstublieft maar. Als ik dood moet help me dan Uw stoute Anna…
Anna Koster14 september 2009Lees meer >

Oud & Nieuw

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.053
vandaag lees ik de laatste bladzij onopgemerkt gaat dit jaar over in herinneringen van allerlei van ontluikende lentekleuren overgaand in schaars geklede zomer bracht de herfst regen die overging in een witte deken nog voor de winter zijn intrede deed, zal de avond opgaan in 'n kleurrijk palet dat het nieuwe jaar welkom heet…
LadyLove31 december 2010Lees meer >

Jij bloemde onvertogen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 614
ik nam je hand kuste warm je huid het leek een eerst ontmoeten maar bomen en het struikgewas verkleurden ons begroeten jij groende in het rood en geel van herfstkleuren ik rook lente in dit plotseling gebeuren zag de zon weer opgaan in jouw lach en ogen jij bloemde onvertogen op deze koude winterdag…
wil melker28 november 2007Lees meer >

Hemel en hel

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.688
Vandaag op de honderdste dag het elfde uur dat je mij verliet om een patatje zonder te halen bij 'Venetiaan' gedenk ik jou en huiver Hoewel aangegeven als vermist vond men geen spoor van jou zelfs geen deeltjes DNA terug Uit het buurtonderzoek bleek dat je verdween onderweg Nu om kwart voor twaalf zou ik als jij willen gaan opgaan,…

Afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
afscheid nemen, of toch maar niet we zijn al zo’n tijd samen hebben gelachen, gehuild, gesproken maar ook gezwegen, vooral gezwegen over dingen die er echt toe deden gehuild, zachtjes gehuild om de angst die uiteindelijk toch waarheid worden zou wie had dat ooit kunnen bedenken dat het zou opgaan in een oorverdovende stilte nog altijd koester…
LadyLove21 april 2016Lees meer >

eindeloze zee

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 841
Oh,eindeloze zee, neem mijn gevoelens even mee Laat ze deinen op de golven, zodat ze onder zeewier zijn bedolven Neem ze mee naar verlaten stranden, naar onbekende oorden,en landen Laat ze op de rotsen stuk slaan, of in het glanzende zout opgaan laat ze zich mengen met het zand aan de kust, dan heeft mijn hart heel eventjes rust.…

Uit zilveren schalen geschonken

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 582
Zou je mij willen bewaren in het licht van ontluikende ogen in herinneringen aan verstilde schoonheid van een verlate schemer als het avondrood overgaat in nachtelijk blauw en ik je mijn lang vergeten brieven ongelezen laat onder het bladerdak waar ik je mijn hartenklop ontvouw zullen we dan onze zielen verstrengeld laten opgaan…

Lichtbrekende regen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 416
ik heb met jou de regenboog zien opgaan in een door zon verblinde bui waarbij donker zwarte wolken de horizon raakten en met hagel schade maakten de volle kleuren kregen nog een schaduwboog tot cumulus de lichtbrekende regen verschoof en wij nog vol ontzag voor dit immens natuurlijk gebeuren de intense kleuren nog op het…

Spoorloos

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.594
Vandaag op de honderdste dag het elfde uur dat je mij verliet om een patatje zonder te halen bij Snack Vander Laan denk ik aan jou en huiver Hoewel aangegeven als vermist vond men geen spoor van jou zelfs geen deeltjes DNA terug Uit het buurtonderzoek bleek dat je verdween onderweg Nu om kwart voor twaalf zou ik als jij willen gaan opgaan…

Het vloeiend zacht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
kleuren spraken niet meer aan verfletsten in contrast met strakke vormen intolerantie verbood het vloeiend zacht in elkaar opgaan naar balans had pigmenten versterkt de viscositeit nog soepeler gemaakt toch stokte het gaan pas in verwarmen mengde alles subtiel maar viel later weer terug in de starheid van een koude realiteit…
wil melker2 januari 2019Lees meer >