Alle inzendingen over reizen

1876 resultaten.

Sorteren op:

een reis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
een reis duurt korter met de wind in je rug een reis vangt niet aan met je rug tegen de muur met je rug tegen de tijd heb je niet gereisd je reis is het begin van het verdwijnen in het landschap…
J.Bakx23 december 2017Lees meer >

Chichén Itzá

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.578
Verhalen vallen als dichte sneeuw uit de lucht ze bedekken wat is geweest dan waait de lucht bleek door de wolken uiteen gescheurd tegen de stroom naar diepe wateren in peilloze diepten de verbinding verbroken in het woud van mijn gedachten aan de rand van de bron staat de tovenaar van het water ik spin een web van zon…
Carin13 januari 2006Lees meer >

reisvoorwaarde

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Ik wil best wel mee naar de overkant voor de rust die wordt beloofd , en het licht , ja, vooral dat licht het heeft me altijd erg aangetrokken, en zeker nu, mijn winter duurt al zo lang. Eén kleine bedenking toch, als ik het zo terloops vragen mag, zonder veeleisend te willen overkomen, dat wil ik vermijden, maar hoe zit het met…
jandeb2 maart 2006Lees meer >

oneindig

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 861
elke dag opnieuw eindig sluit ik met wimpers verban het licht in dat ene moment waar ik wakker ruil voor slaap die vergeet een rust, een reis een begin met complete amnesie…
jandeb4 april 2006Lees meer >

op de rails

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.610
de zomer zindert boven onze rails kapotte airco's lijken iets reëels verhit protest wordt uiterst koel gesmoord hoe stoomt de nederlandse sneltrein voort en weer rangeert het weer wat actueels een najaarsstorm blaast blaadjes op de rails de routeplanner raakt compleet verstoord toch scheurt de nederlandse sneltrein voort als koning winter…
klaasje20 augustus 2006Lees meer >

onderweg

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.134
onderweg ik dacht: ik ben er en: ik wil er blijven ik dacht: ik kan blijven binnen deze ommuurde tuin verborgen voor tergende demonen die me verjoegen naar godverlaten oorden stil luisterend rustig ademend onder het bladerdak onrust vond moeiteloos zijn weg en ik dacht: ik kan hier niet meer zijn ik was opnieuw onderweg…

Tijdreiziger

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Het is vaak een tijdloos ‘wanneer’ als mijn hoofd begint te knikken tot hij langzaam op mijn borst rolt en daar blijft hangen. Dan wimpert het licht aan en uit, wil afscheid nemen. Toch is er soms een onverzettelijkheid die van voeten bergen maakt en van wil slappe thee. Dan zwerf ik op de bank tot de sterren uit wandelen gaan de…

Atlantische Oceaan

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Ik laat mijn gedachten vrij, ze buitelen door wolkenvelden en spelen met de wind. Op het koude schip bedek ik mijn hart met as om de gloed ervan te bewaren: licht sijpelt door opengesperde patrijspoorten naar de diepte van de oceaan. De scheepsbel luidt. De horizon kleurt rood. Ik wacht.…

Als ik de zon zie zakken

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.586
Als ik de zon zie zakken ver weg in de zee dan dwalen mijn gedachten die zweven met haar mee. Naar mooie warme landen met palmen en een strand daar ergens aan het water daar aan de overkant. Maar ach het zijn maar dromen een verlangen van mijn geest zelf ben ik nooit verder dan Camperduin geweest.…

Jimena

netgedicht
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 885
De westenwind roffelt donker en koud op de rotsen kreunt een olijfboom. Raven strijken langs de wolken in het ravijn dreunt de bas van de nacht. De regen, de regen, stijl valt de regen, dooft het sissende licht. De regen, de regen, stil valt de regen, de maan een verwrongen gezicht.…

Kilimanjaro

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Ik slenter door een lila heidehemel. Ik ben een heilige, ik strooi baldadig met zonlicht en regen. Gazellen springen door de hoepel op mijn hoofd, flamingo’s vliegen in en uit mijn mond. Ik slenter door een lila heidehemel.…

perron

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 845
ik hoor het jammerende knarsen en als de trein verdwijnt blijf ik achter met mijn handen op de rug de wind schuurt langs mijn huid het is donker dag, het ga je goed…
j.bakx23 november 2007Lees meer >

Transsiberië-expres

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Kijkend vanuit het beslagen raam Beelden flitsen door je hoofd Landschap en dorp passeren snel De kou achter een glazen kloof Een reis door de tijd van west naar oost Een klop de deur Een broodje, zoals beloofd…
MVE12 januari 2008Lees meer >

varen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 865
we voeren van het grote eiland naar het kleine in het begrensde landschap van de boot toe, lach nou, zei ze vanachter de camera sieraden bungelden onstuitbaar mee zijn verre glimlach wrong zich stroperig naar buiten hij keek door het raam opdoemende rotsen weerkaatsten zijn blik hij deed de ogen dicht…

Prettig onderweg

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 768
anoniem op weg naar een eigen bestemming in de late bus is er ineens een vrolijk ontmoeten dat hartelijk doet groeten bij de deur de montere chauffeur die zijn klanten welkom heet ontspanning weet te brengen voorkomt dat stress en angsten mengen tot een barse rit hij slingert met een lach woorden in de gang feestelijk van hier naar…

Woorden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
Ik wil reizen met een hoofd vol woorden naar het land der dichters om mijn gedachten te kunnen verwoorden. Reis over de bergen die bedekt zijn met sneeuw zie de bossen die met zonlicht zijn omgeven wolken voeren me mee.…

Lissabon

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
hoe ver gaat nog de reis als hier de zoute zeelucht net als overal de vissersboot doet dansen mijn nacht zich op vergeten dromen drijven laat hoe dichtbij is het licht dat lijkt van ver te komen over het plein daar waar de vrome menigte de dag ervoor en nu mijn schaduw nog de zegen krijgt hoe vrij lijkt hier het ademen het leven in…

Parijs 4 Sfinx

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
Sfinx Je mag de sfinx niet aaien. Sluimerende lobbes. Plooien van plataan. Geen baas die zegt: “Kom, we gaan!” (Sfinx van Wang Keping, 1999, tentoongesteld in het ‘musée Zadkine’, mei 2010)…

Tocht

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
ik fiets tegen een boom op en vervolg mijn weg omzeil de wolken met benen in de lucht berijd de hemel langs de sterren tot aan de poort die voor mij gesloten blijft steevast fiets ik mijn weg naar benee met wind in de rug hervat ik mijn tocht op het asfalt totdat ik daar ben *…
LadyLove9 oktober 2010Lees meer >

stilte in de trein

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 760
zondagmorgen de zon staat laag ik hoor het knorren van mijn maag iemand ronken die niet uitgerust de dag intrekt de stilte blust links van mij een dorp een wei een tent een fiets dan even niets de zon een plaag een knul een blaag boert cola bubbels hoog en laag de trein passeert een klein station erboven drijft een luchtballon…

BONUSKAART

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 880
de nachtvorst hangt wazig wit over de weiden het vee staat nog op stal het oogt er kil wat ganzen duiden er de ruimte de lage winterochtendzon flikkert bomenschaduw op mijn bril Noord Hollands uitzicht staat niet op mijn kaartje als bonus toegevoegd roert het me stil de conducteur meldt dat de trein rijdt tot Den Helder hij…

Reizen of RIJzen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Maar moeten we met de hond in de pot, niet reizen met ei schrijven? Want die zorgen tenslotte voor die absurde regeltjes. En wij maar beknibbelen!…

Voorbereiding

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 740
het passen en meten van kleren en voedsel vereist veel denkwerk die extra warme trui drie ontbijtkoeken een windvaste paraplu reizen gaat altijd anders de helft is niet nodig laat die maar thuis begin daarom nooit een week van te voren neem wel je paspoort mee…

Toch

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 853
Je ging zitten en vertelde over reizen naar de andere kant van de aarde: Hoe 's ochtends de zon onderging en het licht niet te vangen was. Geen spoor van euforie op je gezicht. Ik zei: Ik moet verder.…

voyager

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
we hebben berichten gestuurd over onszelf diep de ruimte in jaren geleden al en nu net komen ze buiten ons zonnestelsel stel je voor dat ze over miljoenen jaren worden gevonden en begrepen dan leren zij iets over ons wat wij waarschijnlijk al lang weer zijn vergeten…

Op reis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
mijn rugzak onbesuisd open een lach peilt de diepte die lach licht alles op vult m'n leven zonder dranghekken zonder verbod zonder gebod laat me licht reizen maar ga mee op je eigen reis…
Remmus24 maart 2013Lees meer >

reizen (2)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
het trage tikken van de klok benadrukt statig de gestolde stilte op zondagmiddag is mijn venster op de wereld de doodse eindeloze straat waarin zelfs de hond zwijgt en slaapt het hart kan de oppervlakte niet bereiken om op de tong te liggen in deze onbeweeglijke uren glijden mijn ogen voorbij de horizon naar de eindeloze sterrenregen…

Bij mezelf vandaan gereisd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Veel reizen heb ik Inmiddels achter de rug Van hot naar her de Wereld over gegaan, Gereden, gevlogen, Van oost naar west Van noord naar zuid Op zoek naar het Fijnste gevoel onder Mijn huid - overal Geweest maar nog niet Half bewust van het Feit dat ik gaandeweg Bij mezelf vandaan Ben gereisd…

zeenomade (2)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
hij is de zeenomade die zeilt naar de maan voorbij de ijsgrens over de randen van de wereld hij reist - de ogen vastgeplakt aan de horizon - in stilgevallen tijd meer en meer de oorsprong naderend als hij doordringt in de desolate leegte hoeveel betekenis kan hij dragen nooit klonk stilte zo luid…
J. Bakx4 augustus 2013Lees meer >

Dood spoor

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
deze treinreis is een oneindig gebed van smerige perrons en gebrekkig staal het tierige groen heeft ook zijn verhaal ik geniet van dit wonderschoon boeket het is vooral hoogbouw die met me reist zich heeft geworteld in het stadse land dat een pagina krijgt in de ochtendkrant waar een critica op haar schoonheid wijst een herfstig park schuift…
Wijnand Raben1 september 2024Lees meer >