764 resultaten.
gezicht
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.321 spiegel gebroken
onthutst klautert mijn gezicht
tussen de scherven
in een vergeefse poging
strijk ik het weer spiegelglad…
Iemand.
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
2.477 Maar een glas
laat zich
snel breken,
de scherven
worden
weggeveegd.…
gebroken
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
568 je ogen priemen
tikkend het raam
glashard
ik hoor me
weer aan scherven vallen
en voel opnieuw
de splinters…
Zichtbaar
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
730 Waar de scherven zijn gelijmd
Worden de scheuren zichtbaar
Zoals littekens laten zien
Waar de wonden zijn geheeld…
afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560 voor altijd nu
het stof
het puin
de scherven
van wat eens
ons zonnig zeehuis was
de zon zinkt zelfverzekerd
zeker van haar opgang
weg in zee…
Het scherven pad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 van hout
luchtkastelen zijn vervlogen
weer buigen planologen zich
over de scherven die wij erven…
Leven is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Oog
op doofnetels gericht
keel gesnoerd
gehoor geremd
alles gaat langzaam slapen
luister en kijk
hoe mijn leven te boetseren
handen brokstukken rapen
scherven rood geel en blauw
blinde hitte
voelbaar kouder
borsten wiegend op de wind
het late voelen
vroege oorsprong vindt
kus ik de glimlach van je lippen
scherven raken goudgetint.…
Plaza della Pietà
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
685 de scherven
opnieuw te verwerven
in het voortdurend geruis
dat de stem verbeeldt
van een scheppende hoeder…
Je kan niet stuk
hartenkreet
4.4 met 51 stemmen
679 Ik heb al zo vaak verloren
Gebroken scherven weer gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten uitgepraat
Ik wacht nu al een poosje
met mijn handen open wijd
Zo vaak al zitten boeken
de koffers al ingepakt
Ik heb al zoveel verloren
Gebroken scherven vast gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten doorgepraat…
Mozaïek
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.438 lijntjes rond de slapen
Ik ken de kuiltjes en de schaduw
de gouden glans en ook de bron
van tranen die het zo polijstten
Ik zag fluwelen ogen nimmer ruw
ook niet toen de storm begon
en alle meeuwen angstig krijsten
Het mozaïek van jouw gelaat
met tedere groefjes, zachte nerven
alleen ik weet dat het bestaat
uit duizenden gevonden scherven…
Gebroken glas
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.063 Voor mij ligt een veld
bezaaid met koude, scherpe stukken
Herinneringen aan toen
aan hoe het vroeger was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Ik laat me vallen
moedeloos
tussen alle scherven
van dat wat ooit geweest is
van alles wat ooit was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Vang jij me…
Woede-uitbarsting
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
3.017 de man houdt zich niet meer
in met een verwoestende trap
versplintert hij de deur het raam
gaat er aan weg met dat bord
de vazen vliegen door de lucht
scherfgekraak onder de voeten
kleurenposters scheurend afgerukt
de wand beschreven: de groeten
het zijn de díngen die pijn lijden
plaatsvervangend voor schimmen
uit een slecht verwerkt…
De morgen eindigt grauw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
936 verder moet ik gaan,
vergeten wat voorbij is,
zonder wrok, haat
of verdrietig zijn
met scherven en stukken
opnieuw beginnen…
maaksel
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
1.449 de oudheidkundige
met een neus voor wat bijzonder is
schoolt het meisje bij
en amos keert de ogen af
van poppenspel naar koperslak
glanzend in de morgenzon
hij propt zijn zakken vol
met aardewerken scherven
hij slingert slakken over ‘t veld
terwijl de man en het meisje
krimpen
op de horizon
Zonneleen 38
zie www.abelstaring.tk…
De afwas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.252 Toch wens ik ons samen aan de afwas,
een gebroken kop waarom we lachten
kan misschien lijmen wat eens was,
anders koop ik wel nieuwe huisraad,
een mens kan niet blijven wachten,
de vaatdoek hang ik aan de draad
en onze scherven raap ik samen,
ondertussen open jij de ramen.…
een woord met au
netgedicht
3.4 met 37 stemmen
8.901 omzichtig zet ik een kroon
van scherven
op
en lijk bestand
vlij me bloot
in de vijzel
het stampt en draait
met stoten
met open ogen
maakt het
onzichtbare krassen
als het schrijnt en sijpelt
dan pas
diggelen;
bijeenvegen;
hard worden;
zacht zijn…
DIGGELS
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.472 de vlucht versterkt de huilbui
van moeder schiet dan door naar
broodbezorger met eerste tarvo
kort licht De Toekomst op pa’s
vieze overalls de koude melkthee
in literfles de moffen aan het stuur
schijnwerper op een verlicht raam
herkenbare schreeuw verliefdheid
uitend de lamp springt uit elkaar
in de duisternis snijd ik me aan
de scherven…
Nog daar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.544 Vergeten is sterven
doch hard en pijnlijk dringen
beelden en geluid gestadig door
uit een ver en nabij verleden
vastgenageld in het heden
is de stem die ik verloor
hoor spreken en zacht zingen
zie ik heel en ook de scherven
Door mij trekt de historie
van een vroeg gevallen leven
onherstelbare averij aan mijn schip
het open water roept…
Kasteel
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.557 Ik dronk
op de liefde
gouden bergen
glinsterende torens
je zei nooit
wat je dacht
ongeboren woorden
in je ogen geschreven
te prematuur
om te bestaan
een luchtkasteel
aan gruzelementen
ik lijm
de scherven
hef het glas
op wat nooit was
drink en vier
het leven…
"Verscherven"
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
513 voorbij de nalatenschap
te streven, wordt alles
in scherven en getallen
herschreven, die de dag
heeft laten vallen.…
Afdalen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.992 scherven onhoorbaar
door wilder
breken van de
laatste muren
om ons hart..…
De glasscherf
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.104 Versplinterd
ligt het
op de aarde
ooit was het
van doorzichtige
waarde
Een druppel
kleeft rood
aan de punt
ooit onderdeel
van onverdund…
Verlies wat je niet kunt vinden
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
794 Verlies het geluk dat druppelend
jouw scherven zonder pijn wakker maakt
in de droom die je geduldig tekent.
Want je bent de schim die niets verzamelt
maar zijn schaduw zoekt.…
morgen ga ik rozen kopen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
901 volle rugzak pak ik uit en gooi
de inhoud in de was
Jouw was, wit, bont en blauw
Mijn adem neemt verlangde ruimte
In mij een viool, de snaren vol passie
door een maestro beroerd
Ik ben muziek, mijn lichaam een odeon
Dan valt het stil
Brekend geluid
Schellen gevallen van ogen die weer
wonen in een wereld van licht en
vergezichten
De scherven…
Als kristal te resoneren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
483 het glas
heeft in kristal
van haar scherven verteld
hoe sierlijk
lijnen bogen
licht braken in de zon
toen evenwicht
nog transparant de
kleuren schitterde van kunst
de val
in het ongrijpbaar zijn
gebroken tot de laatste lijn
in tonen die
op marmer nog probeerden
als kristal te resoneren…
Zoekend naar scherven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
709 soms vader
door de omgekeerde
verrekijkers van de tijd
zie ik je weer
hoe je bestond
op de rand van de eeuwen
hoog en rechtop als graan
in augustus
alsof je altijd hier
zou zijn
dan zie ik dit
gehurkt en gebogen
een kind aan het water
zoekend naar zeeglas
maar blind voor de dagen
die zonder vertragen
wolk na wolk
boven ons razen…
Vaas
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.413 Misschien is het zo bedoeld
dat de vaas de hand op zich af zingt
zodat de hand niet kan weerstaan,
hoewel de hand weet dat hij slaat
en in de vaas al scherven zingen
voor ze zijn ontstaan.
Waarom zou de hand verlangen naar een vaas
die, als een hals, zich uitstrekt naar de hand
die haar wil slaan?…
´Het begin van dag met de scherven van gisteren´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Begin de dag nooit met de scherven van gisteren want deze snijden in je handen en je hart.
Ze maken je bitter en vol wrok en houden je vast in het verleden.
Begin de dag liever met de bloemen van vandaag die geuren in je neus en je ziel.
Deze maken je blij en vol hoop om te laten groeien in het heden.…
kom bij me
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.234 of laat pijn
de nieuwe grenzen
trekken in je leven
lijm je scherven
met de barsten
van een ander z'n geluk
zijn je tranen
nog te vers
om al verdriet te zijn
kom maar
en durf verder
dan de eerste deur
geef ook als
er bijna niemand
liefde in je ogen ziet
kom want
pijn zal leven zijn
scherven zullen barsten
tranen worden…
Dertien
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
752 als scherven
liggen ze
een bord vol
ik schik ze
het puzzelen snijdt
gebroken lijnen
weerspiegelen
rode draden
een zwarte weg…