194 resultaten.
de Bevrijding 2
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
799 als het verre zicht
is begraven in
het verleden
als loze hoop
er slechts is
om te beleven
zie ik niet meer
dat wat komt
voel ik niet verder
dan de scherven
van oud zeer
ik adem alleen
om door te leven
het kan niet anders
mijn blik raakt verstrikt
in een machteloos web
door anderen eerder
voor mij geweven
ben ik wel bevrijd…
woorden als bommen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.400 soms hoor je
mijn woorden spreken
en voel je het verleden
jouw kompas ligt dan
onder een zwarte deken
mijn ogen en lippen
lijken dan alleen te getuigen
van geweld, zonder rede…
OBJECT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.214 Je kijkt enkel naar mijn voeten en mijn schoenen
Gluiperig en geniepig, om veel te verbloemen.
Nooit voel ik me 'vrouw'
Vernedering, afschuw, pijnlijk...waauw.
Geborgenheid en ware liefde zijn mijn innige wens
Ben jij een dier of een 'mens'?
Eng als voorwerp te fungeren
Zal ik dan nooit de waarheid leren?
Leven en volop beminnen…
Mantel van groen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 In vrijheid leven
Ademen zonder de geur
van explosieven en angst
of het gruis in je keel
van ingestorte huizen
Een mantel van groen
nu geurend om je heen
Maar op je netvlies
't beeld van de buurman,
waar je nog mee sprak
amper een uur daarvoor
Door onbekenden uit 't puin
weggedragen, zonder benen
Doorweekt met bloed
Rood…
Kom terug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Om jouw gezelschap
terug te vinden
loop ik elke dag
tussen twee werelden
Ik passeer vreemden
Ze zijn druk
Ik voel geen warmte
in hun adem, geen warmte
in hun vermaarde bezigheden
Ik ontmoet niemand
want hier is alles
al gezegd en gedaan
en in de andere wereld
waar jij niet bent
eet en slaap ik
Daar houd ik het niet uit
zonder…
Gespleten tong
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Tot diep in de nacht
voelden ze zich winnaars
Het bloed was gevloeid
en het was niet van hen
Maar in het ochtendgloren
gingen de lijken liggen
bij de bange vrouwen
en huilende kinderen
in hun hoofd
Bezet, niets wil er
stromen in hun lichaam
Verraad! Verraad!
Spoken en ratten
likken aan de woede
en spelen verstoppertje
in de doolhof…
Littekens..
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 Vele tranen, een leemte in
de ziel en verdoofd elk gevoel.
Verbitterd waarbij telkens
wordt verdrongen die pijn om
jezelf te vergeten...
Wonden die eigenlijk niet zijn
te helen worden verzacht door
de tijd en met veel geduld.
Maar het angstgevoel en de afschuw
raakt men niet meer kwijt, getekend
voor het leven zijn zij.…
Zwart rondom
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
537 Ik kan
trauma op trauma weerstaan, maar deze keer glijdt
er een koningscobra door mijn keel naar binnen.
Het is het diepste onrecht, wat ik in mijn leven
moet doorstaan en ik dreig er eerlijk gezegd aan
ten onder te gaan.…
knock-out
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 nog altijd is de ring het paleis
waarin ik mijn dromen kan
incasseren met vuisten die
als kwelgeesten de absurditeit
in mij naar boven haalt
de vele rondes slepen de tijd
van hoek naar hoek, het
touwengevecht is de donder
die de bliksem zonder
slag of stoot het canvas
laat bezoeken al ware het een
eeuwenlange aanlegsteiger
een knock-out…
mijn bloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
49 het raakte de veredeling die
in een zoen opnieuw tot
bloei kwam, al is het zot
om te schrijven van “ opnieuw “
want ze is nimmer van mijn
zijde geweken
de dagen dat ik in verdriet geraak
spreidt zij haar stamper over mijn
meeldraad en ontvangt haar stempel
de stem van verantwoordelijkheid
en is de ze kelk die me bevrijdt
van geuren…
Lik me alsjeblieft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Hij slaat me, en zij
voelt de pijn niet
ze kiest liever zijn kant
Ik lach erom, ik ken het
ritueel, ik ben alleen
maar de laatste in de rij
Niemand hoort het, niemand ziet het
Wie zou me helpen? zo hard
schreeuwt en slaat hij niet
Hallo Aarde, Hier Siera
ik ben een rode duivel
ontvangt u mij?
Kom Binnen, Toekomst
ik wil leven en…
[ Ik doe mijn gedicht ]
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
430 Ik doe mijn gedicht
aan, om me te laten zien --
mijn open wonden.…
het ellenlange verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 bij haar waan ik me terug
naar eens waar ik schermde
met tijd en mijn kinderlijke
aanwezigheid
ze kende me niet, beter toch?
want het niet weten zijn de
vleugels van vrijheid, niet
behept door onraad en glorieuze
valse overpeinzingen
nu, nu behelst ze het weten wie ik was
doch wie ik nu als aardse eenling ben
is voor decimale jaren…
Verleden Tijd
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
355 Soms in het heden
zijn er dingen
uit het verleden
die zomaar
boven komen
drijven
Zelfs zaken
waarvan ik
aanvankelijk dacht
dat ik die wel
kon verdragen
blijken nu ineens
de aandacht te vragen
De wanhoop
waarin ik zo nu en dan
dreig te verzuipen
laat me zien
waar mijn pijnen
zijn te vinden
en welke kwesties
me nu nog
kunnen…
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
181 ik ken de nachten in het
braken van mijn stem, het
half open venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met…
het rijmt niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
137 het hunkert naar iets
dat stroomopwaarts
het leven duwt, zonder
buitengewone krachten
maar met de hand
die slechts wijze
voorspellingen kan lezen
het rijmt niet, dagen zijn gelang
het seizoen fervent geraakt
aan onredelijke wispelturige
vervreemde eigengereide
levens beschouwingen
toch zijn de lijnen in de palm
in symmetrie gestegen…
De weefster
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
125 Hij vertelt graag, weidt uit
over monsters en nimfen
de praatjes
van een slappeling
die zich heeft bezat
in herbergen en bordelen
Hij is zelfs trots
op zijn gelooide huid
en zijn grijze haren
niet meer de man
op wie ik heb gewacht
Had ik het risico moeten nemen
van orde in huis, een opvolger
die hij zou proberen te vermoorden
zoals…
mijn metgezellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
70 ze zijn de voetstukken die mijn
bestaan een schaduw geven, een
schaar om het ellenlange lint
van een gevlochten leven
door te halen, mijn zoom
draadloos te hechten
aan het stof waartoe
ik eens zal wederkeren
ze wisten van mijn weten, mijn
niet - aflatende vorm die zelfs
in Handelingen staat geschreven
werden één met hen toen
hun natte…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.302 Een harde klap,
de 17e, om kwart over acht.
Doorgebroken stiltes,
op een doodnormale maandagnacht.
Een bevel,
die schade teweegbracht.
Met een einde,
dat niemand had verwacht.
Een verbroken relatie,
dankzij zijn jacht,
naar een slachtoffer,
zonder enige macht.
Een razende storm,
waarbij zijn kracht,
mijn lichaam brak
en mij in een…
Excuusschaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
516 voorzichtig
aan het
kalligraferen
in de nieuwe huid
ik zie alinea’s
ontstaan in
de stukjes blanco
ontspanning
die de zinnen
laten om een
dialoog mogelijke
te maken
emoties hebben
vaak geen
eigen herkenbare
pennenstreek
meestal een
apart gebied
dat rimpelend
de diepte ingaat
waar de wegen
vaak door pijn
of trauma…
strijd tot in den geest
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.854 in een diep gesloten gedachtengang
waarin het trauma is geslopen kan
het laatste hoopje tranen de emotie
laten vloeien naar onze harten,want
de warmhartigheid van liefde kleurt
het laatste beetje kracht tot aan
de horizon waarin de vogels in een
koor gezamelijk lopen te kraaien bij
jouw raampje in het ziekenhuis.onze
diepste stemmen recht…
Fysisch hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het hart puur als orgaan
Breekbaar door het lichaam
Beschadigd door de jaren
Gekwetst door groei en teer geweld
Als het hart slechts een orgaan was
Was de ziel niet meer dan lucht
Een afwijking van de hersenen
Een hart dat niet te kwetsen is
Door ander trauma dan fysiek
Is een hart vrij van interne ruis
Geruisloos pompt het voort
Onbetwist…
De wil tot leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
691 In het land van trauma's
bestonden enkel onbaatzuchtigheid, verantwoordelijkheid
en ontvankelijkheid.
Er geldt geen één regel.
Het is mijn liefde voor het leven
de wil tot leven
die het leven voor de liefde
nog altijd
elke dag, elk uur en iedere seconde
in leven houdt.…
Kotsmisselijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
480 Ik weet het wel, je hebt behoefte aan zeer subtiele hulp,
de meest zachte tederheid en eindeloze centimeterkussen
om jouw gruwelijke trauma te doen helen, om uit je schulp
te komen, om de vurige pijn te blussen
en om al je leed ineens uit te braken!...…
NEDERLANDS INDIË
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 De tropen en het vuur nog in zijn zaad
Werd ik warmbloedig ernstig kind verwekt
Met onderhuids, werd later pas ontdekt
De trauma´s van een Hollandse soldaat
Het Vaderland was nauwelijks bevrijd
Toen hij, net terug van werk in Duits gebied
Zijn teerbeminden wederom verliet
Om mee te doen aan een verloren strijd
Mijn vader was een jonge…
Toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
346 De machinist zit nu met trauma thuis,
De conducteur bijt op zijn lip,
Tracht zo diens geestespijn te slechten,
De reizigers kwamen door ’t oponthoud,
Later op hun bestemming aan,
Leven gewoon in hun toekomst voort.…
Tropische lijken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.654 inboorlingenbotten
Die venijnige klaagzang toont
de blanke het
verwrongen lijden van
roemloos verzande tropen en
laat hem vrijwillig vluchten
Eindelijk
terug bij 't druilerige weer
glibberen bevroren tegels
zijn zolen onderdoor en
storten lawines gemis zich
over het avontuur heen
Nu draait hij zijn delirium door
tot zijn gebarsten trauma…
Perzisch rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 (Stad zonder rivier*)
Deze stad staat droog
spoelt niet schoon als de
stenen in een rivier die
uiteindelijk gevormd van de
aarde rollen, terwijl de zon
zich spaarzaam laat zien
Deze stad danst niet
Door trauma van op-
gelopen oorlogswonden
zuigt misschien wel laatste adem
door katoenen lappendeken
over haar mooie huid
Haar liefde…
Geef nooit op!
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
607 Trauma's zijn te behandelen. Geef nooit op!…
Mooier maken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 Maar het is geen klap, gevolgd door een trauma. Eerder
een lange lijn van ongemak geweven door de dagen.
Het is een ketting die niet breekt bij één zonnestraal. Zo diep ingesleten
dat het afdoen een lege afdruk achterlaat op een onwennig bleke huid.
Dus soms is het hoekige, het abrupte,
een troostrijker antwoord.…