mijn bloem
het raakte de veredeling die
in een zoen opnieuw tot
bloei kwam, al is het zot
om te schrijven van “ opnieuw “
want ze is nimmer van mijn
zijde geweken
de dagen dat ik in verdriet geraak
spreidt zij haar stamper over mijn
meeldraad en ontvangt haar stempel
de stem van verantwoordelijkheid
en is de ze kelk die me bevrijdt
van geuren die beelden tekenen
in een steeds terugkomend refrein
en hoe ze me verleidt al ware ze de
nectarjager en bestuiver in één besluit
brengt deze bijendans mij weer de
vaste grond en landen we samen
op het kleverige zoete goud
waar het verleden zijn doornen
laat voelen, blijft haar liefde
de bloem waarin wij
samen kunnen landen
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!