Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Eind van de lijn

snelsonnet
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.018
De steward op de rails, de blauwe vader Die checkt of je de treinreis hebt betaald Vertelt of je je aansluiting nog haalt Voor hem (of haar) is straks het afscheid nader Knip de trajecten waar ze aan het snijden zijn Af langs de onrendabel aangestipte lijn…

laat me onder je vleugels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Laat me verdwijnen onder je vleugels in een slaap van ongerepte warmte Laat me verdwijnen in de slagen tegen mijn borst Laat me onder je vleugels in de engte van een zware herinnering naast je verdwaalde voeten Laat me verdwijnen als mijzelf…
Sevichny4 december 2021Lees meer >

Ik wil

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.143
Ik wil verdwijnen in de wolken en als regendruppels dalen om de droge aarde te voorzien van water. Ik wil verdwijnen in de zon om als zonnestraal terug te keren en de aarde doen verwarmen. Ik wil verdwijnen achter de sterren om de mooiste uit te zoeken die ik voor jou altijd zal laten schijnen.…
moeke25 oktober 2003Lees meer >

Kleine zaken, grote zaken, je deed ze op het postkantoor

snelsonnet
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.395
Met volgnummer op zak en in gedachten Naar de slager en de apotheek De boekhandel ('t is bijna boekenweek) En dan moet ik alsnog een half uur wachten En voorheen-de-PTT geeft rustig door Dat het niet druk is op het postkantoor…

Vogelschrik

snelsonnet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.293
De vogel sprak: “Wat hield ik van die pop Die in het veld stond om mij af te schrikken, Maar waar ik lekker strootjes uit kon pikken; Daar bouwde ik mijn nestje dan mee op. Maar gister bleek hij plotseling vertrokken. Toen ben ik mij wel even doodgeschrokken.”…

Uit jouw leven

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.011
Morgenvroeg zal ik als een pop Mij ontdoen van al het oude Alles wat ik zo vertrouwde Keurslijf en juk, ik geef het op Ik ga stad en taal verlaten Laat vijand en vriend in de steek Zomaar ergens in deze week Niemand heeft iets in de gaten De feniks ontwaakt nu beslist Zoek mij niet meer, ik ben heen Slechts as rest vanwaar ik verdween…

NATUURKUNDE

gedicht
3.4 met 113 stemmen aantal keer bekeken 46.387
'O denkt men er zo over!' zei het jongetje dat de wet van Newton gelezen had en hij steeg als een leeuwerik in de dampige najaarshemel en geen sterveling op aarde heeft hem ooit nog teruggezien ------------------------------- uit: Gedichten 1938-1970…

Bang

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.296
De angst lijkt ver weg alsof het boven de wolken zit. En soms als een regenbui komt als ik het zeg Maar dan zeg ik het niet het is geen bestelling. Hij komt vanzelf en niemand die dat ziet. Hoe verdwijnt het weer dat enge gevoel. Gewoon door sterk te zijn want ik wil het niet meer…
C van Dijk17 oktober 2002Lees meer >

Overblijven

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.849
Woorden heb ik verloren. Woorden heb ik gegeven. Woorden die me lieten zoeken naar jouw verhaal en de puzzels die je me gaf toen ik mijn verstand verloor en dacht dat je mij jouw liefdesalfabet gaf om momenten te weven met onze liefde die alleen een spinneweb van hoopvolle woorden is gebleven…
victor23 april 2003Lees meer >

Biedt Weerstand...

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 754
Wanhoop niet, er komt een dag, dat de zon weer zal gaan schijnen en die tovert weer een lach op je, nu bedroefd gelaat, die je tranen doet verdwijnen... Hoop doet leven, dus, geef de hoop nooit op Je zult het echt beleven Je komt er boven-op... Verdwijnen zullen zorgen verdwijnen in het Niet!…

Strasbourg

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 848
Het was dinsdag de vogels slaan zwart op het paleis, net als zondag ook de boot strak rondvoer, net als vandaag de stad zich roert en ik verdwijnen zal naar thuis - waar? - en niks legt zich erbij neer.…
Hijzen2 september 2003Lees meer >

Eindejaarsvlucht

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.978
De nachtegaal trilt het winterwit uit het vroege morgenkleed in een waas berijpt en strakke snit vleugelt hij zorgenbreed door een asgrauwe dageraad door breekbaar grijs en olmenlaan tot aan de rand van het bestaan waar de tijd geen tijd beslaat Daar verdampt zijn verenjas buigt zijn vlucht naar nooit meer terug het koele ijs en het geknakte…

Zondag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.095
die ik wilde horen verborgen morgen gaat verloren als ik me afsluit voor de dag Toe laat het duren laat het kwijnen laat vaarwel een metrum schikken licht omsloten loden blikken dichtersdromen lot verfijnen Dan de zon die bot blijft schijnen tot een straal mijn netvlies raakt de wending die mij wakker maakt Nee, ik kan niet meer verdwijnen…

Barricade

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.008
de weg naar de toekomst is onbegaanbaar grote woorden barricaderen de blik vooruit een stap voorwaarts verzandt in frustratie het verleden biedt een uitweg herinneringen vormen vluchtroutes achterom kijken doet de therapeut gnuiven het heden staart zich blind doelloos hou ik me bezig met braille verzet de bakens verdwijn spoorloos in…
Jan Blaauw1 september 2004Lees meer >

In het heelal

gedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.461
Lekker ineens verdwijnen in zo'n sympathiek zwart gat; eeuwig geborgen. Maar dan... Een twee drie supernova hoepla, daar ben ik weer. Dáág. ---------------------------------- uit: 'Aan het eind van het begin. De Man van Taal & De hemel in, de hemel uit.' 2001.…

Eenzaamheid

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.386
En wanneer gij slechts met luchtledigheid wordt verblijd, kunt ge op ieder onachtzaam ogenblik verdwijnen. En pas dan ontstaat er tumult.…

Eensklaps

gedicht
2.7 met 76 stemmen aantal keer bekeken 64.312
Als een duif opvliegt neemt geen geluid haar plaats nog in: eensklaps en wit laat zij slechts verte in mij na -------------------------------- uit: 'Gedichten 1958-1978'.…
Roland Jooris17 februari 2022Lees meer >

Onherroepelijk gaan de linden weg

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.018
De linden zullen verdwijnen en de lieve mensen ook. Wat komt daarna? Een nieuw bestaan dat nu nog diep verborgen is als zaad in de aarde.…
Adeleyd3 januari 2007Lees meer >

De rozen

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.438
Ik heb ze zien bloeien Bij ’t ochtendontgloeien; Nu hangen de bladen en storten in ’t stof Tot speeltuig der stormen, Tot aas van de wormen, Tot schaamte van d’op haar zo pralende Hof. Toen zogen haar knopjens De lavende dropjens, Tot parels geronnen uit hemelse dauw; Nu missen zij kleuren, En spreiden geen geuren, Eer de avond de velden…

wat het hart wordt aangegaan is met het hart

gedicht
2.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 18.137
wat het hart wordt aangegaan is met het hart zo weer losgemaakt, er hoeft daarover geen wanhoop te zijn. over het algemeen is men vrij in het merendeel van zijn organen, tenzij een hand als ze slaapt en de uitgeputte roede. maar het ware verdriet ziet weer elders. loopt er met een wijde boog omheen. verdwaal in omliggende velden tot bijna de ochtend…
Bart Meuleman14 november 2020Lees meer >

Niks en niets

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Gedachten en vragen die elkaar steeds antwoorden met een lome twijfel. Van langzaam wachten dat niets verdeelt en niets beweegt. Van mezelf en de spiegels die niet spreken omdat ze niets nieuws ontdekken en de woorden niet verdrijven of om een echo vragen als de regen valt die de dagen hun laatste kleuren ontneemt. Alles herhaalt zich…

kleine baai

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 805
kleine baai je bent zo stil vandaag ik hoor je gefluister niet er vervaagt een zeilboot triest en traag kleine baai nu kraken krekels mijn schedel wijzen cipressen mij na alles waarin ik geloofde dreef het verdwijnen achterna…

Breek op

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.753
Breek op en verdwijn in de nacht; zie niet om naar het huis van uw hart. laat uw leven liever vergaan en verbloeden in eenzaamheid dan nog langer de wegen te gaan waarvan iedere steen u weer zegt wat gij hebt misdacht en misdaan.…

Onzwezenlijk 2

gedicht
2.4 met 58 stemmen aantal keer bekeken 19.476
Mocht je me uitnodigen op je feestje wat zal ik afwezig zijn. Ik zal menen dat je me uitnodigt omdat het hoort. Het zal me zo verwarren dat ik niet mezelf ben en niet weet wat ik moet zeggen, iets zeg wat niet ter zake doet iets wat het gesprek opbreekt en waarvoor ik me schaam. Noemt iemand dan mijn naam dan zal het vreemd zijn dat ik…

Tegendraads

gedicht
3.8 met 91 stemmen aantal keer bekeken 15.410
Slapend schik ik mij naar het lichaam van mijn inmiddels geliefde. Haar kin tussen mijn schouderbladen. Overdag blijf ik tegendraads. Kerf ik mijn voorhoofd tot wijdvertakte webben als zij iets vraagt. Wellen mijn woorden op in haar ooghoeken. Schuif ik de nacht van mij af als een slecht boek. Ik scheid wat van de wijn is en wat van mij schenk…
Willem Thies15 september 2021Lees meer >

even luchten

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 521
pak me op neem me mee draag me boven deze wereld uit wil er even niet meer zijn…

Eens zal God verschijnen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Eens zal God, de Heer verschijnen Iedereen zal Hem dan kunnen zien Het zal anders worden dan voordien Alles nieuw, het oude zal verdwijnen. Een ongekende tijd breekt aan Geen strijd en geen zorgen meer Alles keert tot God eens weer Niemand weet hoe dit zal gaan.…

Herfstsfeer.

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 543
En wat mij betreft nooit meer verdwijnen.... Kan er nu alleen van dromen Maar ze zullen toch weer komen!…

Ik heb een ziel die zich verveelt in mij

netgedicht
4.6 met 110 stemmen aantal keer bekeken 5.361
Ik heb een ziel die zich verveelt in mij en alsmaar hoopt om te ontsnappen naar buiten toe staat zij te grappen maar diep van binnen wil ze vrij ik ben voor haar alleen maar muren met zicht op wat ze zo graag wil de hemel, zegt ze soms heel stil daar wil ze mij naartoe besturen maar ik zit hier zozeer op aarde zo zwaar van moed…
Bert Deben19 november 2010Lees meer >

Zodat ik uitzie

gedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.014
Zodat ik uitzie door het oog van mijn naald en sneeuwblind herken de zwerfsteen, sterfsteen onder mijn tong: splinter voor splinter slaagt hij erin niets te wegen, niets voor te stellen. ---------------------------------- uit: 'Gedichten 1962-1990', 2010.…