2904 resultaten.
Eind van de lijn
snelsonnet
2.4 met 18 stemmen
3.018 De steward op de rails, de blauwe vader
Die checkt of je de treinreis hebt betaald
Vertelt of je je aansluiting nog haalt
Voor hem (of haar) is straks het afscheid nader
Knip de trajecten waar ze aan het snijden zijn
Af langs de onrendabel aangestipte lijn…
laat me onder je vleugels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 Laat me verdwijnen onder je vleugels
in een slaap van ongerepte warmte
Laat me verdwijnen
in de slagen tegen mijn borst
Laat me onder je vleugels
in de engte van een zware herinnering
naast je verdwaalde voeten
Laat me verdwijnen als mijzelf…
Ik wil
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.143 Ik wil verdwijnen in de wolken
en als regendruppels dalen
om de droge aarde
te voorzien van water.
Ik wil verdwijnen in de zon
om als zonnestraal
terug te keren
en de aarde doen verwarmen.
Ik wil verdwijnen
achter de sterren om
de mooiste uit te zoeken
die ik voor jou
altijd zal laten schijnen.…
Kleine zaken, grote zaken, je deed ze op het postkantoor
snelsonnet
2.6 met 13 stemmen
1.395 Met volgnummer op zak en in gedachten
Naar de slager en de apotheek
De boekhandel ('t is bijna boekenweek)
En dan moet ik alsnog een half uur wachten
En voorheen-de-PTT geeft rustig door
Dat het niet druk is op het postkantoor…
Vogelschrik
snelsonnet
3.3 met 17 stemmen
1.293 De vogel sprak: “Wat hield ik van die pop
Die in het veld stond om mij af te schrikken,
Maar waar ik lekker strootjes uit kon pikken;
Daar bouwde ik mijn nestje dan mee op.
Maar gister bleek hij plotseling vertrokken.
Toen ben ik mij wel even doodgeschrokken.”…
Uit jouw leven
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.011 Morgenvroeg zal ik als een pop
Mij ontdoen van al het oude
Alles wat ik zo vertrouwde
Keurslijf en juk, ik geef het op
Ik ga stad en taal verlaten
Laat vijand en vriend in de steek
Zomaar ergens in deze week
Niemand heeft iets in de gaten
De feniks ontwaakt nu beslist
Zoek mij niet meer, ik ben heen
Slechts as rest vanwaar ik verdween…
NATUURKUNDE
gedicht
3.4 met 113 stemmen
46.387 'O denkt men er zo over!'
zei het jongetje
dat de wet van Newton gelezen had
en hij steeg als een leeuwerik
in de dampige najaarshemel
en geen sterveling op aarde
heeft hem ooit nog teruggezien
-------------------------------
uit: Gedichten 1938-1970…
Bang
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.296 De angst lijkt ver weg
alsof het boven de wolken zit.
En soms als een regenbui
komt als ik het zeg
Maar dan zeg ik het niet
het is geen bestelling.
Hij komt vanzelf
en niemand die dat ziet.
Hoe verdwijnt het weer
dat enge gevoel.
Gewoon door sterk te zijn
want ik wil het niet meer…
Overblijven
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.849 Woorden heb ik verloren.
Woorden heb ik gegeven.
Woorden die me lieten zoeken naar jouw verhaal
en
de puzzels
die je me gaf
toen ik mijn verstand verloor
en dacht dat je
mij jouw liefdesalfabet
gaf
om momenten te weven
met onze liefde
die alleen een spinneweb
van hoopvolle woorden
is gebleven…
Biedt Weerstand...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
754 Wanhoop niet,
er komt een dag,
dat de zon weer
zal gaan schijnen
en die tovert
weer een lach
op je, nu bedroefd
gelaat, die je
tranen doet
verdwijnen...
Hoop doet leven,
dus, geef de hoop
nooit op
Je zult het echt
beleven
Je komt er
boven-op...
Verdwijnen
zullen zorgen
verdwijnen in
het Niet!…
Strasbourg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
848 Het was dinsdag
de vogels slaan zwart
op het paleis,
net als zondag
ook de boot strak rondvoer,
net als vandaag
de stad zich roert
en ik verdwijnen zal
naar thuis - waar? -
en niks legt zich erbij neer.…
Eindejaarsvlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.978 De nachtegaal trilt het winterwit
uit het vroege morgenkleed
in een waas berijpt en strakke snit
vleugelt hij zorgenbreed
door een asgrauwe dageraad
door breekbaar grijs en olmenlaan
tot aan de rand van het bestaan
waar de tijd geen tijd beslaat
Daar verdampt zijn verenjas
buigt zijn vlucht naar nooit meer terug
het koele ijs en het geknakte…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.095 die ik wilde horen
verborgen morgen gaat verloren
als ik me afsluit voor de dag
Toe laat het duren laat het kwijnen
laat vaarwel een metrum schikken
licht omsloten loden blikken
dichtersdromen lot verfijnen
Dan de zon die bot blijft schijnen
tot een straal mijn netvlies raakt
de wending die mij wakker maakt
Nee, ik kan niet meer verdwijnen…
Barricade
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.008 de weg naar de toekomst
is onbegaanbaar grote woorden
barricaderen de blik vooruit
een stap voorwaarts verzandt
in frustratie het verleden biedt
een uitweg herinneringen vormen
vluchtroutes achterom kijken
doet de therapeut gnuiven
het heden staart zich blind
doelloos hou ik me bezig met
braille verzet de bakens
verdwijn spoorloos in…
In het heelal
gedicht
2.2 met 6 stemmen
6.461 Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat;
eeuwig geborgen. Maar dan...
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.
Dáág.
----------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin.
De Man van Taal & De hemel in, de hemel uit.' 2001.…
Eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.386 En wanneer gij slechts met luchtledigheid wordt verblijd,
kunt ge op ieder onachtzaam ogenblik verdwijnen.
En pas dan ontstaat er tumult.…
Eensklaps
gedicht
2.7 met 76 stemmen
64.312 Als een duif
opvliegt
neemt geen geluid
haar plaats nog in:
eensklaps
en wit
laat zij slechts
verte
in mij na
--------------------------------
uit: 'Gedichten 1958-1978'.…
Onherroepelijk gaan de linden weg
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.018 De linden zullen verdwijnen en de lieve mensen ook.
Wat komt daarna? Een nieuw bestaan dat nu nog
diep verborgen is als zaad in de aarde.…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Ik heb ze zien bloeien
Bij ’t ochtendontgloeien;
Nu hangen de bladen en storten in ’t stof
Tot speeltuig der stormen,
Tot aas van de wormen,
Tot schaamte van d’op haar zo pralende Hof.
Toen zogen haar knopjens
De lavende dropjens,
Tot parels geronnen uit hemelse dauw;
Nu missen zij kleuren,
En spreiden geen geuren,
Eer de avond de velden…
wat het hart wordt aangegaan is met het hart
gedicht
2.3 met 29 stemmen
18.137 wat het hart wordt aangegaan is met het hart
zo weer losgemaakt, er hoeft daarover geen wanhoop te zijn.
over het algemeen is men vrij in het merendeel van zijn organen,
tenzij een hand als ze slaapt en de uitgeputte roede.
maar het ware verdriet ziet weer elders. loopt er met een wijde boog omheen.
verdwaal in omliggende velden tot bijna de ochtend…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Gedachten en vragen die elkaar steeds antwoorden
met een lome twijfel.
Van langzaam wachten dat niets verdeelt en niets beweegt.
Van mezelf en de spiegels die niet spreken omdat
ze niets nieuws ontdekken
en de woorden niet verdrijven of om een echo vragen
als de regen valt
die de dagen
hun laatste kleuren ontneemt.
Alles herhaalt zich…
kleine baai
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
805 kleine baai
je bent zo stil vandaag
ik hoor je gefluister niet
er vervaagt een zeilboot
triest en traag
kleine baai
nu kraken krekels mijn schedel
wijzen cipressen mij na
alles waarin ik geloofde
dreef het verdwijnen
achterna…
Breek op
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.753 Breek op
en verdwijn in de nacht;
zie niet om naar het huis
van uw hart.
laat uw leven liever vergaan
en verbloeden in eenzaamheid
dan nog langer de wegen te gaan
waarvan iedere steen u weer zegt
wat gij hebt misdacht en misdaan.…
Onzwezenlijk 2
gedicht
2.4 met 58 stemmen
19.476 Mocht je me uitnodigen op je feestje
wat zal ik afwezig zijn.
Ik zal menen dat je me uitnodigt
omdat het hoort. Het zal me zo verwarren
dat ik niet mezelf ben en niet weet
wat ik moet zeggen, iets zeg wat niet ter zake doet
iets wat het gesprek opbreekt en waarvoor ik
me schaam. Noemt iemand dan mijn naam
dan zal het vreemd zijn dat ik…
Tegendraads
gedicht
3.8 met 91 stemmen
15.410 Slapend schik ik mij naar het lichaam van mijn inmiddels geliefde.
Haar kin tussen mijn schouderbladen.
Overdag blijf ik tegendraads.
Kerf ik mijn voorhoofd tot wijdvertakte webben als zij iets vraagt.
Wellen mijn woorden op in haar ooghoeken.
Schuif ik de nacht van mij af als een slecht boek.
Ik scheid wat van de wijn is en wat van mij
schenk…
even luchten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
521 pak me op
neem me mee
draag me boven
deze wereld uit
wil er even
niet meer zijn…
Eens zal God verschijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
628 Eens zal God, de Heer verschijnen
Iedereen zal Hem dan kunnen zien
Het zal anders worden dan voordien
Alles nieuw, het oude zal verdwijnen.
Een ongekende tijd breekt aan
Geen strijd en geen zorgen meer
Alles keert tot God eens weer
Niemand weet hoe dit zal gaan.…
Herfstsfeer.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
543 En wat mij betreft
nooit meer verdwijnen....
Kan er nu alleen van dromen
Maar ze zullen
toch weer komen!…
Ik heb een ziel die zich verveelt in mij
netgedicht
4.6 met 110 stemmen
5.361 Ik heb een ziel die zich verveelt in mij
en alsmaar hoopt om te ontsnappen
naar buiten toe staat zij te grappen
maar diep van binnen wil ze vrij
ik ben voor haar alleen maar muren
met zicht op wat ze zo graag wil
de hemel, zegt ze soms heel stil
daar wil ze mij naartoe besturen
maar ik zit hier zozeer op aarde
zo zwaar van moed…
Zodat ik uitzie
gedicht
3.2 met 9 stemmen
6.014 Zodat ik uitzie
door het oog
van mijn naald
en sneeuwblind herken
de zwerfsteen,
sterfsteen onder
mijn tong: splinter
voor splinter
slaagt hij erin
niets te wegen,
niets voor te stellen.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1990', 2010.…