117 resultaten.
Smokum
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
407 Als oud-Mokumgast - met voorouders uit diezelfde stad - richt ik mij op een andere wind, een die de stad tot ver in deze eeuw dreigt te overspoelen...
_________________________________
'k Ben blij dat ik niet meer
naar Mokum hoef
De zeventiende-eeuwse Prinsengracht
De metro die mij naar
de wijken bracht
Ver buiten 't centrum, weg…
Ik heb niets van het leven begrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Ik heb niets van het leven begrepen
en nog minder als die of gene
iets zinnigs bedoelde te zeggen
om over gelovigen maar te zwijgen
die slaan het leven gewoon over
voor een eeuwig leven na hun dood
mijn persoonlijke unieke innige ik
zegt wat een flauwe kul er is niets
wellicht kan je iets of wat of dat
van je verborgen verleden lichten
in…
spiegeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 een verloren achterblijver
een duivel met flikkerende blik
zij ziet een pias van Hide & Seek
een kind dat groot moet zijn
een oude vrouw die beter weet
iemand die verliezen draagt
die het niet weten schraagt
zij ziet een uitgeputte renner
de mens die zich in details verliest
in de spiegel de magiër
die met haar maskers danst
de voorouders…
Tweetalig (prozagedicht)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
753 Onze taal is jong; onze oudste taal is nog
altijd aanwezig, de inwendige taal gevormd
door gevoelens en emoties, de taal van
onze dierlijke voorouder.…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Zo de aarde naar de einder reikt
geploegd, geplooid
als groen dooraderd zwaar fluweel
dat te luchten werd gelegd
een oude boer die peinzende
het land bekijkt dat hij bewerkte
liefdevol
in ’t spoor van voorouders
de toekomst van zijn zoon
of de kastanjebomen
rijk gekroond
langs lanen prijken
waar een wandelaar zijn hond fluit
omdat…
VOORLOPERS DER SPROOKJES
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Onze verre voorouders, ruw of beschaafd,
vierden midden in de winter plechtig feest.
Offervuren verteerden menig beest:
gunst der hemelse wezens bleef gehandhaafd.
Komende bloei werd met sterrenkracht gestaafd.
Voor warende geesten, eens mens geweest,
hield men wijs beraad, eerbiedig bevreesd.
Bezinning werd door vertelling gelaafd.…
80 Jaar transformatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De zwijnenstal van mijn voorouders
wíl en zal ik
in tachtig jaar persoonlijke levensgeschiedenis
(gaan) transformeren in de hemel...
een prachtige hemel van een aarde.
Ruim tweeduizend jaren sinds Jezus Christus
gooi ik de beuk erin!…
Protobestaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 leek te beginnen
er waren al mensen voor ik binnenkwam
van buiten, elders en onderweg
alomtegenwoordig
koekoeksjong
stamgast
de barkruk
stel je voor dat je ontwaakt
uit nachtbraken, winterslaap
alleen en zonder geheugen
op tafel liggen nog rafels
van samenhang, ofschoon
zonlicht lijkt te zijn gezeefd
buiten klinkt gelach
voorouders…
Gebrandmerkten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
738 Ervaring van voorouders in verleden
in onze genen geschreven
vormen samen met de eigen ervaring
onze geest in het heden
Jongeren met slechte ervaringen die
als brandijzers hersenpaden merken
plaatsen storen waar synapsen werken
Geest uit littekenweefsel geweven
heeft geen ruimte voor streven
naar een normaal sociaal leven
Gebrandmerkten…
Mens in wording
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
808 Van voorouderlijk
dier naar de mens die bewust
is van z’n bestaan
ontwikkeling zoals
die plaatsvindt van baby naar
de volwassenheid
In de schemering
heersen oerangsten door het
onverklaarbare
zinken wij in de
onderwereld of valt de hemel
naar de aarde?…
Bandiagara
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
512 Ze geloofden in de geesten van
de voorouders en natuurkrachten, tovenaars
en heksen en Ama was hun oppergod. Nu zijn
ze afgezakt naar beneden, waar ik met hen
van gierstbier heb genoten, een filmploeg
bekeken, die naar de toppen wilde.…
Walvisvaarders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
692 tv-programma zag ik hoe de roots
van Jules Deelder werden blootgelegd en ik
verbaasde me aangenaam over het zeer heugelijke
feit dat de meestal in het zwart geklede Jules,
de nachtburgemeester van Rotjeknor, tenslotte
zijn stoere masker afzette en ons getuige liet
zijn van het fantastische feit dat hij als een
kind zo blij ontdekte dat zijn voorouders…
Symbool en Koerier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Aan Cher Ami
Verdiend kreeg hij het Croix de Guerre Kruis
Omdat hij vele levens wist te sparen
Hij kwam, zij het geschonden, veilig thuis
In oorlogstijd zou hij zijn roem vergaren
Rotsspleten rond de Middellandse Zee
Waar voorouders een vaste woonplaats vonden
Werden verlaten, men verkreeg entree
Tot plaatsen waarin mensenhuizen stonden…
De trommel
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.485 Tijd loopt door en als de familie
tenslotte voorouders worden, gaat
de trommel met album naar 't musee.
Nalatenschap van een eeuw gelee
niet veel, maar meer dan ik nalaat.
Ik had me ingeleefd, leerde ze kennen
voel pijn bij verweerde namen in steen
onvoorspelbaar als de windroos, ween
ik om hun dood, jaren na hun sterven.…
Ontwaken van de geest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
690 Door de kleine stap per generatie,
waarmee we blijkbaar genetisch de
weg afleggen tussen voorouderlijk
dier en ultieme mens die emoties
beheerst, zijn wij pas halverwege.…
Een gevaarlijk keerpunt
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
710 werkelijkheid
schrikt hij van wat het voorstelt
Waarschijnlijk dat de mensheid
te wankel voor zo‘n werkelijkheid
waar hij niet voor is gemaakt
in een pandemische hysterie
van ’n lemming-achtige aard
met liederlijke kreten
als door de duivel bezeten
in anarchistisch geweld opgaat
Halfwassen puberende mensheid
onderweg van voorouderlijk…
Halverwege Homo Sapiens (prozagedicht)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
491 We laten dat nieuwe denken en
zelfbewustheid nog makkelijk los en gaan op in primitief
groepsgedrag; het leven bestaat meestal uit routine en
we vallen terug op onze dierlijke voorouders, misschien
de reden dat relschoppers aan chimpansee's doen denken.…
REÏNCARNATIE
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
714 Heel voorzichtig krijt wegvegen
in de wervelende stofjesregen
silhouetten, gedaanten uit vervlogen tijden
herkenning, voorouders
familieband geeft rust
droombeeld en realiteit
glijbaan van leven naar leven
abrupt een halt een veel te nauwe kraag
snoert mijn adamsappel af
het musket is zwaar heel zwaar
al schietend, de dood tikt op mijn…
HEFTIG OGENBLIK
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Olivier vat de wenk der torentransen:
"Bewonder 's voorouders hof, thans jouw deel.
Zie de bloei, fijntjes toch onnoemelijk veel;
mag iets ervan de salontafel kransen?"
Hij plukt wat bonte, tere kroontjes vol geur,
hoort niet Tom Poes' verre verschrikte gil;
een ongenode bok nadert, eerst stil.…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 Ik tracht illusies te temperen
als bronnen van een kaalslag
de afschuwelijke consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om…
Zielskramp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 Want wat voor afvallige sukkels zouden we zijn
Als we niet bestookt werden
Onder een spervuur
Dat we geduldig ondergaan
Uit schrik voor Cerberus en drietand
En het vermoeden van een onmogelijke ontsnapping
Zo rijpt het bijgeloof
Het minste teken brengt de hel
Een slang in een snavel
Een gloed van vlottende kleuren
De gestalte van een voorouder…
Honger
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 door ijskelders van verdriet
kniehoog het wassend water van verbeten pijn
hoger nog de wanhoop van de onmacht
geen grens lag aan deze broze oevers
geen grondgebied waar ik schuilen kon
voor het vijandelijk heen en weer
En in dit geschonden vlees
brandt een heidens vuur
een historisch offensief
tegen de Salische wetten
van het voorouderlijk…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 handen
Jouw haat wapent
een gebaar van diepe onmacht
in dode ogen
en weet dat mededogen meer zegt
dan een oorlog verwoesten kan
de onmin zal luisteren
naar het ruisen van verloren namen
die ten hemel werden gedragen
Laat dan de havik
jouw koude bloed verlaten
en de gaten in jouw
verwrongen geest pleisteren
met de as van mijn voorouders…
ID
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 Wie
is nieuwsgierigheid
is willen weten
jouw naam waarvandaan
jouw situatie
jouw existentie
jouw tijd van leven
jouw positie en koers
hier en nu in het heden
jouw levensles inzicht
mentaal evenwicht
jouw staat van dienst
na
je trial and error
met schade en schande
je winst en verlies
jouw vergeten verdrongen
vergeven…
Zadoesjnitsa
gedicht
3.2 met 85 stemmen
25.890 Tussen het riet, op bolle stenen,
wachten de voorouderlijke zielen
en een wit libelletje - mijn moeder! -
vliegt naar me toe om me toe zoenen,
ginder aan de snelle wateren
van Stroema, Mesta, Jantra, Jana...
---------------------------------------
uit: 'Verzwegen alibi', 1983.…
De geest die in zichzelf duikt
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
805 het moment
Door denken lichten cellen op
lichtshow gedirigeerd door 't verstand
onbewuste schimmenrijk schemert
Verwonderd zie ik in 't functioneren
wat de mens is en glimlach
We leven meer onbewust dan bewust
gaan op in sleur, tijd passeert ongemerkt
Onderweg van dier naar toekomst-mens
die emoties beheerst, zijn we dikwijls
't voorouderlijk…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
817 Spectrum van gevoelens waarschuwt ons
voor gevaren die onze verre voorouders
in hun overlevingstrijd hebben ervaren --
wie niet luistert naar in genen geschreven
berichten uit het verleden verongelukt en
ligt in de bermen der evolutie begraven
Zoals het leven opgekrikt door ‘t zonlicht
zich moeizaam uit de natte aarde wrikte
overstijgt…
Superhenge
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
481 Als gesneuvelde soldaten liggen
de keien onder de heilige grond,
maar het loont echt de moeite om
ze weer als vanouds op te richten,
uit eerbetoon aan onze Keltische voorouders.…
Schreeuw voor vrijheid
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
674 vanzelfsprekend
je mag blij zijn in het land waar je woont,
waar dit niet bestaat
waar we niet hoeven te lijden onder ellende
en we ver weg zijn van die absurde oorlog klanken
laten we de vaandel omhoog hijsen
en schreeuwen voor vrijheid
steek het vuur aan
en sta op voor vrijheid
Laat niemand ons goed afnemen
niet verliezen wat onze voorouders…
Waardigheid onder het stof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 geen geschenk
niet gegeven
niet verleend
maar iets ouds
iets dat bleef ademen
onder generaties stilte
waardigheid
niet als brood uitgedeeld
niet als munt in een open hand
maar als een vergeten erfenis
teruggevonden
in rechtop staan
in het hardop zeggen van een eigen naam
in het weigeren nog langer bezit te zijn
alsof voorouders…