Alle inzendingen over woestijn stof

2391 resultaten.

Sorteren op:

De schaduw van de dood

poëzie
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.908
Wij zaten neer in 't heidekruid; daar vloog Een wolk voor 't zonlicht en een zwarte stip Streek langs het bos, als waar 't een floers van krip, De schaduw van een ziel, die henentoog; Verschrikt schoot ginds een vogel wild omhoog Van uit de lage kant, een schuwe snip, Terwijl de donkre schim, als met een tip Het heiveld scherend, snel zich…

Stroop?

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 833
De pannenkoeken Droog als een helse woestijn Stroop mijn oase…
Moeb28 oktober 2008Lees meer >

Dodendans

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.887
Ik zie in het licht wat dwarrelend gruis op gouden koorden een dans creëren in werv’lende warmte vol wondere schijn die me lokt om samen ‘n éénheid te zijn en ik denk aan de woorden bij sterven gesproken stof zijt ge tot stof zult ge wederkeren…

Bezit

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.685
Waar ik mijn hart aan heb verpand in mijn verspild verleden, het ging voorbij, het hield geen stand, het is als zand vergleden. Ik heb mij steeds het meest gehecht aan sterfelijke zaken, aan dingen die ik nimmer echt tot mijn bezit kon maken. Maar alles wat zo dierbaar was dat ik het heb verloren, is mij sinds ik het kwijt ben pas voorgoed…

Mild ( voor buurman Gerard )

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
een mensenkroon, omkranst een zacht gezicht van verwondering over de trek van vogels in een laatste vlucht, dat is meer dan stof alleen, dat moment even in tijd verstilt, uitgezwaaid in een omhelste zucht, maakt afscheid mild.…
pama22 juni 2009Lees meer >

Meer dan stof alleen….

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.149
wortels naar een mensenkroon en omkranst een waardig gezicht, een blijk van verwondering over natuur en de trek van vogels in een laatste vlucht, dat is meer dan stof alleen, een vertrek wat zich verstilt in een moment van tijd, herkent zich in een gerelativeerde zucht en maakt een afscheid mild.…
pama6 juli 2009Lees meer >

Lichtjaren

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 613
Gedacht, verbeeld en helder raakt ons de nacht waar wij liggen tussen Draak en grote Stier, maan verlichte planeten, belichaming van verbeelding, wat een mens in sterren ziet, lichte schil uit het stof van alledag zal door tijd worden vergeten en anders niet, dromen naast onszelf,met elkaar door lichtjaren van schaduwen en vertier…
pama22 maart 2010Lees meer >

ter overdenking

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.084
tot stof zullen wij weder keren elke keer weer schiet dat door mijn hoofd achter mijn computer vanuit een ooghoek zie ik rag rechts in de hoek, een stofnest zelfs, hangend aan de stekker die mij verbindt met u schoonmaken is een optie en vervolgens hang ik daar als stof, ter overdenking…
Fred29 mei 2010Lees meer >

Vlieg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik heb vandaag maar geen stof afgedaan terwijl ik zou opstaan zag ik nog juist een vlieg zonder vleugels aan zijn lichaam.…

Stof genoeg

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 921
Ja, stof genoeg, maar wie wil lezen? Ikzelf liever niet.…

Bodemloos?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 467
De ooit zó trotse dag doopt de inkt in vage schimmen, begraaft z’n aardse vuilnis achter zich, wentelt zich in de tragiek van onmacht verbreekt het zwijgen in duizend splinters tot aan de laatste bladzijde van het gebroken woord maar uit de transcendente ziel van een gedicht waaruit de bodem werd geslagen, de stof niet bewaard…
Pama9 september 2014Lees meer >

Cahaya baru

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 482
De nacht hangt groot en wijds en onbestemd in eukalypta's duisternis verborgen zwijgend houdt de achterkant der maan als nachtwacht moeder aarde in haar greep als langs de zeeën tot de verre kim er vonken gloeien bij de oosterpoort die kale rotsen van takla makan in lichterlaaie zetten, woeste hoogten van lhasa, tibet en de himalaya's…
Maxim21 maart 2024Lees meer >

Woestijn I

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.109
de woestijn zich hier vormt door komen en verdwijnen de beweging voortdurend eert als ode aan de vrije wilsbeschikking van de kleinste zandkorrel ik eet het stof en zuig me vol van beweging in materie die voortleeft en niets meer dan de ruis voedt die zich nestelt in de schurftige korst rond het materiële omhulsel van de geest ik aanbid…
Tristan Ratza13 februari 2004Lees meer >

Trajectum ?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 739
Ongeëvenaard in aard, stuwen oceanen bloed door beddingen, gedenktekens zonder bestemming, merkstenen van tijd, geërodeerd tot stof, gedragen tekens vloeien door de argeloze dagen.…
pama19 november 2010Lees meer >

mis haar

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
I miss you like the deserts miss the rain hoor ik op de radio Ik ben eens in woestijnen geweest en daarom begrijp ik hoe je iemand kunt missen alsof je een woestijn bent die de regens mist. Het was in Egypte in de bloedhitte van de zomer. Daar miste ik haar op een verzengende manier.…

Ophef over vorige hartenkreet: ik heb zo de klere........

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Ik kreeg verontrustende berichten ik vreesde een uit-huis-zettingsbevel want wat een zwijnenzooi zou het niet zijn in mijn huis, mijn thuis, mijn living, mijn privé effe dacht ik de 'kelere' wat heb ik gedaan ze namen het zo absoluut letterlijk op maar uiteindelijk is het figuurlijk bedoeld want wat is het een zwijnen-'kelere'-zooi in de…

Liefdesdruppel

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Ik wist me geen raad, had geen benul En droogde op Als een woestijn Die ene druppel Vond ik niet Leven dat verdort Door het ontbreken van liefdesduppels Weggeblazen door de wind Het steken van de cactus Als sporadische liefde Van harde woorden Vele woestijnen Waren ooit zeer vruchtbaar Wachtend op die ene druppel…

Een man in de woestijn

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Een man in de woestijn. Soeverein maar toch alleen. Hij denkt alleen maar aan vandaag. Hij wil niet aan morgen denken. Gisteren is hij reeds vergeten. Hij zit gevangen in het hier en nu. Een man in de woestijn. Soeverein maar toch alleen. Hij denkt aan een rivier die stroomt. Hij denkt aan de groene bomen.…

Voor niets

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 990
Als de woestijn zijn zandkorrels moest betalen Zou er geen korrel zand zijn om mee te nemen.…
Arlette13 augustus 2008Lees meer >

Zomer op Tatooine 3

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
een zonnestraaltje richt meer schade aan dan een lichtzwaard of laser voor al wie zonder water de woestijn in trekken wil…

haat

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.100
mijn wereld is een woestijn waarin ik verzand in de brandende zon van mijn haat tegen alles wat anders is…
hendrik17 maart 2009Lees meer >

Hete zomer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Muggen bulten van kamelen in de woestijn muizen vallen de mussen uit het gordijn…

Klimaat (top)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 329
Klimaattop- nog even en het sneeuwt in de woestijn. Sinds de laatste klimaattop ijsbeert hij niet meer.…
joepondro21 november 2025Lees meer >

Dood

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.227
Leven is leven tot het overgaat dan is er alleen nog de dood tot het stof is weggewaaid Stof is stof tot het weer samenkomt dan is er de geboorte waarna de dood zich weer samendromt…
Gerard18 februari 2003Lees meer >

Bulten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Kamelen waren waardevolle dieren, vooral in de Arabische woestijn, want op hun ruggen reden Arabieren naar Mekka om bij Mohamed te zijn. Die beesten waren goed voorzien van spieren en vochttekort kreeg ze welhaast niet klein. Kamelen waren waardevolle dieren, vooral in de Arabische woestijn.…

Naakte Aap

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
dan liefde geven Alsof geen hoger levensdoel nog wacht Stof vergaan in wederkeer tot stof…
Max9 maart 2020Lees meer >

Aardekind

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 553
De aardewind blaast stof in mijn ogen hoe meer ik wrijf, des te meer word ik blind elke minuscule stap zorgvuldig overwogen wordt achterhaald door sluimerend onvermogen door harde realiteit, telkens wordt bedrogen.…
pama17 juli 2007Lees meer >

Extase in de oase

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.531
Spuitend water, een oase, mannen en kamelen, de woestijn een tamboerijn, een rinkelende zandstorm. Het donker kreunt, het zonlicht dreunt, een roodgekoonde horizon rolt aan over de heuvels. Fatima likt tergend traag de druppels van haar vingers, de nacht was wild, de ochtend naakt met dauwbedekte bloemen.…

Iets onmiskenbaars

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
Ongelopen wegen Werden bedekt door sporen, Ongehoorde woorden Werden opeens gehoord, Woestijn werd een bloem, Bloemen werden geplukt, De Zon werd gelezen als ZonDe. De Zon van de aarde schijnt, zonde van de aarde verdwijnt...…
Julia T.19 september 2007Lees meer >