1549 resultaten.
Jouw gezicht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.061 Heel hard fietste ik en
De huizen, auto’s en mensen
Vlogen als streepjes aan mij voorbij
Ineens was daar jouw gezicht
Het was net een waterval
waarin een blad was gevallen
het dook mee de diepte in
en borrelde pas tellen later weer op
Zo kwam jouw gezicht
Ineens uit die streepjes
Alles eromheen was al weggespoeld
En de hele weg naar…
Zielsspiegeling
gedicht
3.5 met 81 stemmen
34.952 Deze diepte heb ik nooit tevoren
in iemands blikken mogen meten
het zuiver dat ik dacht te weten
heeft alle glans opeens verloren
voor het eerst mag ik beleven
hoe een ziel zich teder hecht
twee levensdraden samenvlecht
tot zij als eenheid zijn verweven
Dat zeg jij.., tot traan bewogen
maar ik antwoord met affectie
wat jij ziet is de reflectie…
EEN WINTER
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.263 De rimpeling van het water is verijsd
in een meewarige statische gebeurtenis gebleven
glanzend gevuld met luchtbellen
worden donkere diepten aan het oog onttrokken
een achtergebleven zwaan heeft imitatiedrang
met vallen en opstaan bewijst hij dat
de natuur verliest zijn waardigheid
bomen zijn geen bomen meer
gras is verstopt onder een laag…
Vier jaar later
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
2.495 Vier jaar later
Het is stil in mij
Denkend aan toen
Ik stond voor een dichte deur
Herinneringen gieren door mijn buik
Met een diepte van vele kilometers
Nooit is elke keer weer langer
Sterk voel ik mij
Maar vandaag haalde de datum mij onderuit
Toch gaan we morgen weer verder
Nieuwe dag met nieuwe kansen
Maar weer een langere…
Ronda
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
885 Er loopt een scheur
door het hart van de stad
waar duiven en raven
achteloos zweven,
waar water langs
mosbedekte rotsen stroomt,
waar poëzie
de diepte overbrugt.
Er is een bloedige arena
waar juichende mensen
duende ervaren
in smartelijk sterven.
Er is de geur van citrus,
olijven en Serrano ham.…
Nectar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
3.017 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die,
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Nectar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Hanenpoten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
710 op hoge stelten door het donker
wachten tot de zon doorbreekt
de wolken uit elkander schuiven
en zelfs het roodste rood verbleekt
al bij het allereerste straaltje
gooi je je kop in je kippennek
schud je al je veren los
en opent zelfvoldaan je bek
het geluid zit verborgen in de diepte
tot jij het naar buiten zwaait
onrustig ga je weer zitten…
Ik wil vergeten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.060 Aan de stille vlaktes
Waar het einde onzichtbaar is
Waar de diepte onmeetbaar is
Neem ik mijn gevoel waar.
In de holle lucht
Waar zuurstof verankerd ligt
Aan het bestaan in het niets
Tracht ik het te achterhalen.
In het hier en nu
Met een vlaag van verlangen
Naar datgene wat is vervaagd
Weet ik wat ik mis.…
Het Bronzen Raadsel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.057 Haar vuisten gebald en haar ogen gesloten,
Stapt ze de diepte in.
Niet wetende van haar afkomst.
Niet wetende van haar werkelijke ziel,
die net als een bloemknopje nog open moet gaan.
In haar ene hand het Drakenmedaillon, in de andere de Zeeschelpen.
Een ongekozen lot voor haar, boordevol levensvragen.…
Wankel perspectief
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 gedwongen door de werkelijkheid
zoomde ik heel anders in
en veranderde daardoor
het mij vertrouwde vergezicht
zo kwam de einder in het zicht
maar ik zie niet scherper, nee
zonder contouren wijdser, grootser
als in het ijler lentegroen
alle obstakels zijn vervaagd
het voelt alsof er dieper diepte is
de verte deel van mij
de toekomst…
mijn hart kan buigen, zal niet gauw breken
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.398 jij hebt mij verlaten
verdriet prikt in mijn ogen
die alleen nog maar zwart zien
ik stort in de afgrond
van het randje van jouw hart
een eindeloze diepte in
met grote snelheid verlaat ik jouw lichaam
ik val uit jouw verlangens
om plaats te maken voor een ander
maar jij verlaat mijn lichaam niet
ik houd jou gevangen
voor onbepaalde…
Uitwissen uit mijn geheugen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.181 Ik kijk naar het water en het vermengt zich met de wateren en verdwijnt in de groene diepte.
Ik richt mijn aandacht op de vogelzang en alles wat je gezegd hebt wordt vergeten.
Je keert terug naar de oblivion.…
Nachtelijk vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
575 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duisterdwalen
na grijs vergeten dagen
verscheen er weer een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
toverde de maan een glimlach
en in brieven, nooit geschreven
bekende je het verlangen naar haar
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart bij de kust
na omzwervingen…
Het dal der vergiffenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 Ik zakte
zakte weg
verder dan weg
en in elke diepte.
Ik zakte
voor de zoveelste keer
in pijn, verdriet, ellende
door bot, geest en hart.
Mijn hersenen konden niks anders doen,
als vergeven,
van ieder bestaan
handelen
doen en denken.…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Je ogen vinden in de nacht,
naar jouw diepte kunnen kleuren,
een stukje hemel kunnen scheuren,
waar ik als, maar op je wacht.
-
Kijk..
Kijk naar mij.
Laat je dromen in me dwalen,
laat ons in, elkaar verhalen.
Laat de hoop,
in ons nu vrij..
-
Zacht,
zo zacht..…
Bodemde met ragfijn zand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
661 jij bent mijn zon
ik naast koelte uit
de bron die we samen dolven
jij lierde stenen
die diepte schampten
verwondde zo mijn schenen
ik groef uit vergaarde
buit van wateraders
die lang waren verdwenen
bodemde met
ragfijn zand gefilterd
op een naamloos strand
we putten zee en zon
draaien zo met hemels water
het woestijnen nogmaals…
onbenoemd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 hoeveel vuur is een vulkaan
met hoeveel woorden zwijgen we
hoeveel dorst gaat in een glas
anders dan droogte of afstand
waar begon een naam, een oud bos,
een rots, de groenheid van gras
kennen we de kanalen en straten
van het hart, nemen we ooit afscheid
noemen we kustenloos land in de diepte
een eiland?…
TENTOONSTELLING MATERIAL BOYS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
338 Liep spontaan langs het Kunstgemaal
in de 2e Laurierdwarsstraat
de verlengde straat van de Hazenstraat
het 10e straatje in de Jordaan
ik liep langs en naar binnen
was het, 't wit, 't licht, de ramen
de hoeken, de hoogte en diepte of
de gehele AMBICANCE van de Galerie?…
Indian Summer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Ik weet, er wacht een nacht
waaruit ik niet ontwaken zal,
een duistere diepte
waarin ik zal zinken en verdrinken;
dat is oké,
daar kan ik mee leven,
elke zomer eindigt immers
in herfst en winter, in kou en dood.…
Indian Summer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Ik weet, er wacht een nacht
waaruit ik niet ontwaken zal,
een duistere diepte
waarin ik zal zinken en verdrinken;
dat is okè,
daar kan ik mee leven;
elke zomer eindigt immers
in herfst en winter, in kou en dood.…
ik heb de parel zien glanzen
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.073 ik heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
het was eens mijn gift
de hoop voor ons samen
woorden zijn stil
de zinnen gebroken
de magie is vandaag
uit mijn teksten vervlogen
neem maar mijn handen
de hardheid verloren
ze vergaten jouw diepte
in een oppervlakkig bekoren
ik heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
ik geef je de…
Op het ritme van de nacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.015 De nacht kent goed en kwaad,
ze gidst mij door de diepte van mijn ziel,
tot mijn lichaam zachtjes ontwaakt
bij de komst van de dageraad …
op het ritme van de nacht.…
Met de Stroom mee...
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.963 In een stroom vol woestheid
Als een waterval op dreef
Krijgen mijn emoties ruimte
Weg te glijden in de diepte
Vol kracht en met overgave
Laat ik al mijn verdriet los
In duizenden druppels gevat
Vol weemoed, pijn en woedde
Weg heel erg ver weg van mij
Verdronken dromen opgeslokt
In de koelte van het stille water
Onvindbaar met de stroom…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
Als in een waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
768 als in een waas zag ik
je lachende ogen schaatsen
van gezicht naar gezicht
voelde ik je lichaam
vlinderen tussen de mensen
kinderen nog
in de diepte van hun blik
flarden van je stem
hoorde ik wit miezeren
in de mist van
mijn gemijmer
en rimpeling van volk
suisde door jouw fladder
als wollen pluizen
op rijm
zo kwam ik je tegen…
Zonder franjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken
een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende
hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band
ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde
probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren
ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had
omdat ik de diepte…
dropjesverslindende touroperators
gedicht
3.0 met 51 stemmen
16.053 dropjesverslindende touroperators vergapen zich aan
hartmassage / bij de bakker / in de bagelstore
om het even wat je inlijft
een vorkje prikken naast het pleintheater:
hij floot de honden en zij zag de valk stijgen
diepte lachend iets op uit de zak van haar lief
- prikt sushi
- betaalt de nekmassage
(...één litertje zuurstofrijk bloed…
liefde
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.323 Geef mij de diepte van jouw zinnen
geef mij de knipoog van jouw hart
Dan geef ik jou mijn levensritme
en alles wat mij steeds verward
Geef mij de kracht van jouw verhalen
geef mij een teken van jouw zijn
Dan geef ik jou mijn harteklanken
van honingzoet tot ambrozijn.…
Winter 06
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.156 ik overstuur en jij
vat vier seizoenen samen
winter over leven
ik vis lelies uit het donker
jij kneedt waanzinschetsen
metaforische zwaktes
het zwart van diepte
ontdaan zomervel
transparant bevend
nazuchtend
stomend
alle stilte stond verzameld in een hal
stromend dubbelloops verlangen
blies de herfst uiteen
gespleten keerpunten…