1739 resultaten.
Zomerstilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
530 Wolken flarden witte rook omhoog.
De zon kijkt op ons mensen neer.
Vandaag wil iedereen luisteren.
Merels zijn gestopt met zingen.
Een Airbus zet stil zijn daling in.
Alleen bomen blijven fluisteren.…
En toch . . .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 De stiltes vullen jouw kilte aan
jouw warmte leidt tot rumoer
gevoelens etaleer je met emoties
maar die schok is niet voelbaar
want de elektrische lading
ging in rook op met illusies.…
Jij bloemde onvertogen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
614 ik nam je hand
kuste warm je huid
het leek een eerst ontmoeten
maar bomen
en het struikgewas
verkleurden ons begroeten
jij groende in het rood
en geel van herfstkleuren ik rook
lente in dit plotseling gebeuren
zag de zon weer opgaan
in jouw lach en ogen jij bloemde
onvertogen op deze koude winterdag…
Kracht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
585 De paarden renden in galop
uitgelaten in de grote wei
rennend, springend, vrij
verleidden ze mij tot een stop
Ik keek naar hun kleuren
zag de fiere manen staan
trokken zij zich van mij iets aan,
roken zij soms mensengeuren?…
uitroken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 er zijn dagen
dat woorden kleven aan je lippen
geluid is dan niet hoorbaar
je zou dat ene aan willen stippen;
maar liefde is onverklaarbaar
ik vul de leegte met een sigaar
keer op keer, het denken remt
in de keel roggelt de diepte
de rook verdampt meer en meer
de wereld is klein van binnen
of, wat ook kan, te groot van buiten
ik schrijf…
opgeblazen lucht die niemand hoorde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
811 tussen rook en drank
hingen je ogen
ze staarden stom
gevangen in
een masker
onvermogen
handen legden
passie bloot
van asbak en
het glas op tafel
verlangen broeide
in een lege schoot
ballonnen knalden
als verloren woorden
opgeblazen lucht
die niemand hoorde
verveling zuchtte
ook dit feestje dood…
NS Haiku's
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
579 °°°°°°°
Onderweg zag ik
Je blauwe ogen staren
Ver van mij vandaan
°°°°°°°
Stilstaand zag ik je
Rennen over het perron
Je haren dansten
°°°°°°°
Onderweg rook ik
Je warme koffie geur in
De coupé naast mij
°°°°°°°
Onderweg hoor ik
Je stem trillend "ja" zeggen
De conducteur lacht…
overvol
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
3.302 smeulende peuken
zijn getuigen van
gestorven woorden
bengelend tussen
stiltes en komma’s
zinnen zijn wit
verhullen het zwijgen
de asbak gevuld
aan de rand van het blad
voorzichtig blaas jij
geopende woorden
nieuwe gedachten
zo dicht bij mij
rook kringelt
in onzekere wolkjes
vertaalt vertrouwen in
nieuwe verzen voor jou…
Zij is haar ik
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.386 Wat een beheersing
Kan een ik hebben
En hoe bewust
Kan een ik zijn
Wat kan een ik toch lachen
Om een opmerking
Zo klein
Wat een controle
Heeft haar zij
En wat een mens
Is haar zij ook
Een zij om van te houden
In haar wezen
Gehuld in rook
Hoeveel idealen
Laat haar ik voelen
En hoeveel humor
Laat haar ik zien
Het verhaal van die…
Zeer christelijk geloof
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
832 Zeer christelijk geloof
Genepen gezichten
Wat meer menselijkheid
Zullen zij niet voor zwichten
Met oordelen
Staan zij vóóraan in de rij
Dat zoiets van de bijbel niet mag
Schuiven zij maar terzij
Homo's, bloot en korte rokken
Doet de gezichten gelijk weer mokken
Rode wangen, knietjes tegen elkaar
"Een broedende blik"
Ach, laat ze maar…
Oversteken naar Liesbeth
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.920 Ik rook je parfum van kromhout tot elmare,
maar raakte de weg kwijt tussen kiezel en herinnering.
Krankzinnig lachen om die praktische bezwaren.
Een goddelijke komedie, maar was dat juist niet helemaal ons ding?
Cupido schoot en liet me hier gewond.
Want ik wilde met je leven,
maar stierf zacht hier op de grond.…
Vriendendienst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 dranghekken borgen nu
mijn belevingswereld
zij nemen de plaats in
van vertrouwen
de smeulende resten van
afgedankte illusies
vergrauwen in rook
langzaam trekt de mist op
vertraagd wordt het
zicht weer helder.…
Zo in het vage
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
695 krultangen
moderne hitte
tweehonderd-en-twintig volt
pijpenkrullen zijn weer in
zullen wij samen, jij en ik
nadat we zijn gescheiden
door ouwehoeren,
want wie wilde praten
een stickie roken
spaceverruimen en ruzieloos
ieders`weegs gaan en ons kind
laten schommelen wippen en draaien
zullen we alles in het vage laten..…
In bed
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.542 voel ik me een paracetamol
op een snipperdag
mijn vingers tintelen en
dat draait niet makkelijk
roken is niet direct dodelijk
zo te zien op het pakje
ik leef
en ben er aan verslaafd
hop mijn kist uit
de poes ligt nog
uitgekotst naast de kater en
van bubbels cola boer je zo
lekker je maagzuur op
straks een pilletje en
een koude…
In memoriam Jan Eijkelboom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
951 Je had Soekarno nog zien lopen
in het paleis bij Bogor
op zijn blote voeten
het koele marmer koesterde
in dat land waar het altijd
zomer is en vulkanen roken
Over hoe dingen kunnen lopen
gaf je raad en soms knarste
het in een gedicht van mij
"Leven houdt je jong" zei jij
"Heb het goed waar je bent
ketimoe lagi toean Jan"…
Er was eens
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
670 Schik de geplisseerde rok
om je ronde buik
gaap, omdat ik je verveel
moe bent of onderweg
Het regent hagelstenen in mijn hoofd
het onweer is niet ver meer af
Jij hebt je rubberlaarzen aan
ik ren uit alle macht, omdat ik
nog niet vliegen kan, zweven desnoods
Als je me inhaalt, mijn teerbeminde markiezin
hertogin van Carabas…
Op zoek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
495 hier eerder moeten hebben gelegen
de omgeving in ogenschouw nemend
stapt hij vol overtuiging door
tot hij zich omdraait
z'n ogen toeknijpt om zich te richten op
steken zwarte vogels af tegen de
grijze lucht die niet veel goeds voorspelt
zijn achtergebleven hekken stille getuigen
onhoorbaar de schreeuwen uit het verleden
zij gingen op in rook…
afhechten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 wat is tenslotte nog het nut
de raadsels van je leven te ontrafelen
ze lijken vluchtig teruggebracht tot
flarden van of losse eindjes
van geluk en overmoed
te lang geleden vragen en geheimen
ook weinig anders dan verwatering
van je verwondering over
beloften zonder einde
en liefdes opgegaan in rook
maar beelden en geluiden blijven
de…
In alle onschuld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
2.913 Zijn we neergestreken in de nepschaduw van nep,
waar het samen zalig roken is geblazen,
kunnen we niet anders dan mekaar onthalen op de pret
die niet op kan.
De permanente, die je op kunt laden.
-------------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 2003.…
Amandelde met ogen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
758 mijn russisch
was niet goed
haar engels zoveel beter
we lachten in een groet
ze haarde blonder
dan veroostenlijke genen
waar ooit haar grootouders
in afstamming verschenen
amandelde met ogen
in een blik die dostojewski
ook zou mogen maar zonder
schuld en boetekleed met schik
rook naar toendra's
was de lente in siberisch bos…
Je ornament barok
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
683 je ornament barok
in lange rok en
krult uitbundig
in je rondingen
monumentaalt in
rijk en warm bezit
ogen stralen uit
het donzig wit
haren opgestoken
ogen iets geloken
met fluweel gevoerd
de taille ingesnoerd
zo open je de dans
op het gala van de eeuw
de prima donna van het bal maar
voelt al binnenin het eerst verval…
Liefdeslied
netgedicht
1.2 met 24 stemmen
612 Wie ik was ben ik kwijt,
het ik opgegaan in rook,
Zelfs de naam die
ik droeg vanaf 't begin
is me ontschoten,
Is ongemerkt vergleden
in mistige vergetelheid.…
Je rook de trage warmte teer...
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.988 Je rook de trage warmte teer en kroop
bij mij in bed. Je zweeg en keek. Je hand
raakte mijn wang, meer niet. je luisterde
aandachtig, bewoog ternauwernood, wachtte
op de morgen. We lagen daar met droge mond.
Dood was mijn moeder, was ze vermoord?
Heb ik haar laatste woorden niet gehoord?…
Ontmoeting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Het kleine meisje
Met de klinkende sieraadjes
Loopt door de goudversierde stad
Ze heeft haar wonden licht getooid
Danst door de schitterende neon nacht
De tranen als steentjes rond haar hals
Zaait ze kermis uit haar rok
En zwaait wat naar pages
Die duiden naar het hemelbed
Maar als de rust het doek
En alles valt
Kruipt ze in mijn schouder…
Kleine geluksmomenten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Rook om me heen moet alle pijn verbergen.
Ik voel intens de kosmos, ik voel intens het streven.
Om voor eeuwig zo door te willen gaan.
Kleine geluksmomenten, fijn dat die nog altijd bestaan.…
de hoofddoek heeft je toekomst...
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
2.440 de lange rok
je trots doet pijn
omdat ze dwingt tot
dragen zonder klagen
je bent alleen
een straat vol ogen
blikken die gedogen
in onuitgesproken vragen
weten doet vergeten
de warmte van de kring
straalt midden in
je kleine leven
de hoofddoek
heeft je toekomst
in de horizon verweven
kan jij daar eigen kleur aan geven?…
Geluk in een notendop
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
401 Want ik rook de rozen geuren
zag de vlinders fladderen
de vogels zongen
en de bijen verzamelden honing.
En ik dacht; “Dit is geluk.”…
Echo van as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Een naam, een kind, een ogenblik —
in rook, in angst, gebroken.
Maar uit de as van duisterheid
groeit zacht een stille eed:
dat wie toen werd uitgewist,
nooit meer vergeten heet.
De aarde draagt hun echo voort,
in lied, in licht, in steen.
En wie vandaag hun namen leest,
laat hen niet meer alleen!…
Zonder reserve [2]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
119 ....Niet als een kind schuilen
....onder andermans rok
Is volwassen zijn: zien
wat er gedaan moet worden en
daar ook zelf iets aan doen?
....Niet de lasten en het lijden
....van het leven bij anderen laten
Is volwassen zijn: je verbazen
wanneer naaktheid niet ontwapent
en tot tederheid in staat stelt?…
Ik mag je wel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.553 Als de rook om je hoofd is verdwenen
Neurie ik mee
Met een dikke glimlach
Je zat je zo op te winden
Dat de stoom uit je oren kwam
En toen zei je ook nog eens
Heel woest tegen mij
Zit niet als een “onnozelaarster“
Te ginnegappen
Heerlijk om te zien
Hoe jij je zo lekker druk
Zat te maken
Om die computer, een futiliteit
Een fluitje van…