2623 resultaten.
scheutig knopt al lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 ik zie bomen
in verlies
droefheid
om het vallen
in kleur
rijpt nog de
zomer na van
eindeloos bevallen
scheutig knopt
al lente in het
loslaten van blad
maar winter
hebben we
nog niet gehad…
De liefdeloze kip
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
504 Een blad, een kruimeltje graan,
Laat bij mij maar een traan.
Kakel over je leven,
Mij om het even.
Ik wil gewoon bij je zijn.…
Dansje zo broos
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
510 Ik zie de flonkering in de gracht
een licht dat luistert
als overwinning op het duister
de reling van de brug
buigt licht voorover
onder het gewicht van de nacht
er ligt een glanzende oude stuiver
in het koperen vallende blad
de vis geeuwt
zijn kus aan het oppervlak
plast dan rustig verder in zijn koude vacht
ik geef geen cent voor…
Waasland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
819 ‘l Landschap, af en toe gebed
in enkele verloren kreken,
afgezoomd door hoge bomen
die ruisend zingen in de wind.
Je ademt Reinaert ’t allenkant’,
zijn vossenstreken diep verankerd
in het wezen van de mensen
die er wonen – zwijgend en bedaard.…
donar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 storm wilde luchten
windstoten teisteren de bomen
angstig vlucht het veluws volk
in schaam’le hutten bijeen
ineengedoken bij het vuur
luisterend naar het woeden
kolkende wolkenhemelen
zijn vol razen en flitsen
donar heerst daarboven
zijn hamer flitst blauwe slangen
zijn bokkenwagen rateldondert
het primitieve volk huivert
de ruisende…
Doornpark
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.099 in overvolle stad
door huizen afgesneden van de zee
de schilder Mesdag hield er atelier
de dichter Kloos heeft er ooit liefgehad
een stille, praktisch ongeschonden schat
bedekt met groen en zand in goudlamé
of ... stedelijke offerplek in spe
de buit van politiek op dievenpad
is het wel goed je gaven te beschrijven
je bloemen en je ruisend…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
Gedeeld natuur/geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
637 gedwee naar bollen
een betoverend bloemenfeeëriek
deed gisteren menig hart sneller kloppen
met ogen wijd open
wat een prachtig schouwspel
vloeit hier in elkaar over
bij het ruisende requiem
van vrolijke klanken
een blijde lentegaard
toont de keukenhof al zestig jaar
zijn schoonheid in miljoenen
bloeiende bloembollen
dat loutert…
Heimwee naar Coldplays tweede
gedicht
2.3 met 39 stemmen
16.372 Begon de streving van het leven uit gemis
in de opmaat van een stralende eentonigheid
werd ons een pijnlijk groot geluk beloofd
als de grote drieklank soms bij Schubert
wij stegen met het bloed op naar een hoofd
in het bruidsveld van de waarheid waar je
op de pijngrens van het zijn alleen staat
terwijl je toch gearmd en ruisend samengaat
aan…
De zee torst haar golven
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
993 De zee torst haar golven
glinsterend in de zon
trots
Terwijl het strand zich
dag in dag uit verzoend
met de zomertoeristen
Bepakt met zwemaccesoires
zonneschermen, picknickmanden
en huilende kinderen
jagen ze het ruisende zeegezang
naar de achtergrond
Des avonds hangt de geur
van aangekoekt frituurvet
baby- en hondeplas
als een…
ZUIIVERE GIFT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
411 geheime levensgeschiedenis
van
verzinken rondtasten en voortdrijven
altoos zoeken naar de zee
willoos meezweven met alle winden
verliest zich
in een vluchtige spiegel
waar
lege weiden
gekrulde bosranden
om een kleine torenspits
bol glanzend doorheen glijden
reine artsenij
uit de oudste tijden
geeft de aarde haar voeding
die
zacht ruisend…
Langs de Friesestraatweg
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
769 vogelkoren
in ruisende bomen
wiegen op frisse tegenwind
klaprozen kleuren
het groen achter water
leliën drijven
uitbundig in bloei
het houten bankje
voor even verlaten
koeien begroeten
de vrouw met de hond
een tandje hoger
de plassen omzeilend
verheug ik me
op de koffie, de post
nog een klein eindje
de kat spitst zijn oren
genoeglijk…
Zonder voorkennis ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 stroom mee in de getijden
van het bloed, ruisend
bladgoed van synthese
die na de storm is gaan
rusten, slechts een woord
met vleugels houdt stand
in het stof van tegenwind.
een opmaat tot het nemen
van de laatste hindernis
om het schoonste wat ik
bezit in te lijven en
een blijvende honger stilt.…
WEERHOUDEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 stoel
rrrrtt bij het ontbijt aan
brengt levenskracht in stromend bloed
schone vrije denkbeelden
voor de komende uren
midden op de dag
wekken klinkende voetstappen rondom
alerlei vragen
aangaande hun korte geschiedenis
en nabije toekomst
het nachtslot spreekt met zijn vertrouwde klik
over huis' lijke geborgenheid
daarna doen
de ruisende…
Cyclus
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.150 wat zin heeft
welk een eenzaamheid is dat blad ten deel
gevallen dood gegaan temidden van de anderen
zo voelt het ook in het droevig jaargetij van mij
als ik naar mijn eigen zuchten kijk zonder ze te
hoeven horen dan zie ik mij op het bladerdek neergelegen
mogelijk juist opnieuw geboren…
Koos verkeerde luchten
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
672 de zon en maan
wilde hangen aan een boom
met takken vol vertrouwen
er was geen touw dat mij kon houden
ik ben een blad en waai
met alle winden naar plaatsen
waar ik niet meer ben te vinden…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 de zon met maan
wilde hangen aan een boom
met takken vol vertrouwen maar
er was geen touw dat mij kon houden
ik ben een blad en waai
met alle winden naar plaatsen
waar ik niet meer ben te vinden…
De muur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.308 Maar het
is het rood, het rood van de klimop,
dat, hoe onmerkbaar ook, vijfhoekig blad
na blad verliest, en neervalt. Blik
na blik wordt alles weggeplukt, totdat
hij zelf verschijnt. De muur is
zuiver muur. Als hij zich toont,
zinkt ook je moed. Je kunt niet spreken
in zijn ondraaglijk gezicht.…
wandelvriendinnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 zon, blad,pad
schoenen, sokken, stokken
langs
's Heeren paden
sjokken
na afloop
koffie mèt
vandaag
kletskop
op een prikker
maakt je
misschien ietsje
dikker
maar dan ga
je weer
lopen
op je
schoenen
met sokken
eventueel
stokken
op het pad
met veel
blad
zon
op je toet
doet een mens
verschrikkelijk
veel goed.…
vanzelfzwijgend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.740 metafoor uit het ongerijmde
woorden op een leeg blad
een niet brandend licht
majesteit der angst
onverwachte zekerheid
laatste slaapliedje
plaats ruimen voor nieuw leven
einde van het sterven…
herfstval
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
434 zo ik voorzichtig zonlicht proef
op blad, dat gaaf ten gronde richt
het pad betreed en fluister
joeltijd schuifelt nog vooruit
slechts dit moment
dit weten
onder koepels van besef…
herleven
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.409 zo moet een boom zich voelen
op weg naar de lente
sappen die opwaarts stromen
tot ze zonlicht vangen
in zijn kruin
nieuwe warmte
ontluikend in een blad
dat de kracht van deinen
en ruisen onder de nerven krijgt…
SeiZOEN
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
765 Adem draagt een
waas van kilte
en ik voel hoe herfst
mijn lippen raakt
aarzelend
gelijk een blad
niet wetend
waar te zweven
een moment slechts
maar genoeg
om stormen
te verlangen…
December haiku
gedicht
3.8 met 250 stemmen
29.200 op de kortste dag
zijn je dromen het langste
over zomertijd
bij kale takken
werken piepkleine knoppen
aan een nieuw begin
de noordenwind raast,
keukenramen klapperen,
het laatste blad valt…
besluit me
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
885 beluister me, belees me
zoals de wind ruist
door het fijne blad
bespied me, beleer me
als al mijn fouten
aan het licht
bedenk me, bedroom me
wanneer de avonden
zacht achterom
bedrink me, bespreek me
ook als er niets
meer is…
wolken voor de zon
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
744 verward, wanneer
ik blad'ren veeg
en herfst mij
even geurt
terwijl de zon
nog zomer schijnt
zó, dat het hemel
blauw gevoel
zich wolkt en in
weemoedigheid
verdwijnt…
als kind las ik het heden.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
887 het boek wordt slimmer
van het ragdun spinsels,
het kreukelt uit het blad
en nestelt zich in mij.…
WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Winter (HAIKU)
blijft het dorre blad
langs de paden Duizendschoon
fraaie zaden - bloei
het nieuwe leven -
groene planten krijgen kleur
vurige vlammen…
Hoopvol seizoen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
471 Je bent niet het sterven
van zomer en warmte
maar de geboorte
van warme tinten in mijn hart
je bent geen eind van ’t leven
bedekt onder stervend blad
maar het begin
van hoop op het nieuwe licht.…
Een feest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Onstuimigheid is in
het vallen van het blad
is weer begonnen
de wind veegt
over het land
hardnekkig klapperen
vaandels en vlaggen
er drijven bladeren
als tollen
het tempeest
ik zet mij schrap
het wordt een feest…