1614 resultaten.
De seizoenen lijken op te schuiven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 een hoedje komt omhoog uit het zand
glanzend in de het zwakke zomerzonnetje
glimmend als een bruin ballonnetje
nog onwennig balancerend voor de juiste stand
hij valt me op, naast het pad, tussen de bomen
een der eersten die ik in de Maashorst heb ontwaard
mijn laatste foto heb ik voor hem bewaard
is ’t niet een schoonheid, die opeens tevoorschijn…
Seizoenen komen en gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Proestend druipend voorover gebogen in de wind
loopt hij op het melkwit grint
Veegt de hangende tranen uit zijn baard
terwijl het meisje voorbij galoppeert op haar paard
Seizoenen komen en gaan
het witte huis de bloesem
stille boom onder de gouden maan
De blauwe rivier
ik herleef ze
schilder met vrije adem de bruisende zee
het…
De vier seizoenen; winter
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
712 Winter is op het land
koude trotseert de geluiden
bomen worden om gezaagd
schaarste is er op de bodem
ijsvlekken glijden
dageraad is aan het priemen
slechts menselijk geluid.
Haardblokken vatten vuur
soloconcerten zijn alleen
stervende woorden
vallen stil, uitgedund
veel te kil.
Ondergesneeuwde verwachtingen
einde van tunnels
zijn…
Zinvol Natuurgeweld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
779 kwetterende vogels
spelende kinderen
ontluikend groen
brengen de lente tot leven
de sneeuw is verdwenen;
heeft zich aan de warmte overgegeven,
de natuur staat paraat voor een nieuw seizoen.
ik kom binnen en zie dat de telefoon meldt
dat mijn moeder zojuist heeft gebeld…
zou ze aangifte hebben willen doen
van Zinvol Natuurgeweld?…
In het wit
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
4.851 Slechts gehuld
in onschuld
sta ik voor je
vol vertrouwen
in wat komen gaat
want
onze levens
zullen zich vlechten
als boomtakken
die een koepel
vormen tegen regen
stormen weren
zon doorlaten
net als loof
zal ons bestaan
zich kleuren naar
seizoenen van leven
tot het laatste lege blad
door ons is beschreven…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
afreisgedicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 de zomer moe van zonuren
wacht op afscheid
het verval nabij krijgt straks
het wit van jouw huid
zijn seizoen
in de lange langzame trein
naar morgen gaan wij
als ongewisse reizigers
teloor in de tijd
op elk stopstation
raken wij eenbeetje
in onszelf verloren…
wintertranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
717 windstilte
en alles van het kleine leg je
op mijn wangen
de woorden
tot morgen, in het geweten
ze blijven
zoals aarde beweegt in
oogst
verdiept met handen
rond huid en
leven
en de zee
je fluistert haar warmte
waar mijn adem zich om golven
vouwt
ver weg van regen
en het seizoen dat mij nooit
heeft toebehoord…
Ultra
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
638 Donker is ander licht
Mijn zijn denkt
De maan
Voelt de zon
Hoort vogels
Ruikt seizoenen
Vraagt de kleuren
Rood geel paars blauw
En
Van horen zeggen
Zelfs Violet
Zoals zij altijd zegt
Mijn Violet
Ik noem haar
Vrijend strelend
Vooral liefkozend
UltraViolet.…
Gras
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
553 In vroege lente zonnestralen,
de stad nog vele dromen te gaan,
vertraagt mijn pas tot genoeglijk dralen
tot iets euforisch mij stil doet staan
Starend naar het veld van groen,
geklemd tussen straat en waterplas,
inhaleer ik diep van dit seizoen
de frisse geur van vers gemaaid gras.…
Glimlach
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.907 Ze leeft het leven
der seizoenen.
Zo'n kind
is om te zoenen.…
water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 zee,
een goed geoliede
machine
ben jij
dag en nacht
draai jij
op volle toeren
alle seizoenen
van het jaar
koud of warm
druk of kalm
wind of windstil
dat deert je niet
niets kan je
uit jouw evenwicht
brengen
jouw oneindigheid,
indrukwekkend
doch intimiderend
maar oh zo
prachtig!…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
De jonge loten
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
891 ja ik kijk om
naar de seizoenen
een lente om te zoenen
want jij was daar
zomerden in wolken
die ook het blauw bevolkten
regenden in samenzijn
de warmte was fijn
oogstten herfst
in alle kleuren
jouw geuren vruchtten
in hun rijpe komst
ja ik kijk om
heb het jaar genoten
we winteren maar de jonge
loten zijn al ontsproten…
Moet je doen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 de Eiffeltoren
de Utrechtse Dom
mag ook in elk seizoen
Blijf wel
naar voren
kijken.....
niet opzij
Blijf ook
adem halen
diep ademhalen
bij elke pas of stap
Door tunnels van groen
lopen......
moet-je-doen.…
menhir
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Millennia
kwamen en gingen
de seizoenen;
geselden regen en storm,
brandde de zon
en beet de vorst;
de steen bleef staan,
toonbeeld van kracht
en incasseringsvermogen.
Fier baken van stabiliteit
in de eeuwige stroom
van verandering.…
Waar de bomen niet oordelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
161 De seizoenen buiten wachten op hem.
Hij loopt de vrijheid tegemoet.…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.153 de tijd lijkt tot staan gekomen
ze houdt haar adem in
ver weg ligt het verleden
als een brok oud zeer
vastgezogen in haar gemoed
ze koestert de stilte
het nieuwe seizoen
laat stormen razen
en rivieren kolken
brokstukken schieten los
niet meer tegen te houden
de eindeloze stilte voorbij…
De laatste roos
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.272 Maak mij niet wakker
Als de dood me beschildert
Met verstrooide kleuren
In een vertrouwd seizoen
Neem me niet mee
Als een late roos
Nog bloeien wil,
Vredig in het herfstgroen
Beroof me niet
Van mijn stenen schaduw
Als bladeren vallen,
Verdoofd door de wind
Laat me rusten
In mijn laatste traan,
Die de droeve stilte
In leven en in…
Onstuimig .....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.106 In wazig zicht
zie ik blauwe ogen
ongelogen
zeggen zij
ik hou van jou
in mist verloren
woorden wil ik horen
zachte klanken
in de ochtenddauw
waar de herfst
zachtjes haar
weg baant door
gevallen letters
op weg naar de
ijzige kou van
weer een nieuw
seizoen in het
onstuimig leven…
"Koning Winter" verliest!
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
880 ze kunnen me nog meer vertellen:
Het seizoen zou zich nog een maand uitstellen.
Niets is minder waar!
Ik laat mijn hond om half zes 's ochtends uit
en zowaar: De merel zingt op het dak en fluit.
De zon moet nog ontwaken...…
DE MAGIE VAN HERFST
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
681 Vol magie
is dit seizoen
De kleuren
oranje,geel,scharlaken rood
Het ontdekkend kind
als de dood
Een paddestoel
vol gif te plukken
En stukken mos
als bijna echt tapijt
Waarboven laatste
muggen dansen
We raken alledaagsheid
kwijt
Verliezen ons
in het sprookje: herfst.…
passie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.064 sporen naliet
heb ik zoal geschreven
vlugschriften en krabbels
als poging tot het ultieme gedicht
doch het stil verlangen naar
het verwoorden van het onmogelijke
bleef hangen in mijn hoofd
maar met het reizen al was het dan
ook veelal van A naar B en weerom
kwam toch de inspiratie
voelde ik mij bovenal
'een reiziger door de seizoenen…
de lente
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.624 vandaag verlaat
de dood het sterven
en zoekt in de kringloop
der seizoenen
alom weer de geboorte
te verwerven
in aangelegde plantsoenen
of op verweesde plekken
waar de mens
geen hand heeft
in het natuurlijk stekken
daar kleurt de lentebodem
weer de winterse graven
verschijnt vernieuwd leven
uit onze baarmoeder aarde…
Begin en einde
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.077 Weet u nog van de Winter, een paar maanden geléé
weet u nog van de Herfst, van de blaadjes naar benéé
weet u nog van de lente, die we ook mogen vernoemen
weet u van de Zomer, als warmste van de 4 seizoenen?
Dan weten we weer, als we klagen over de temperaturen,
dat aan elke periode een begin én een einde zit.…
In klare taal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
638 het jaargetijde bloost
waar de vurige zon de einder kust
de zilte golven doorklieven
als een meditatie ontspanning
waar adem lucht geeft
in “klare taal”
spreekt de zee geschiedenis
óngepenseeld in een stijl
dit doet mij denken aan
dat jij jij bent
je doet wat je moet doen
in ieder seizoen……
de plek
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
707 door jaren heen op zoek
naar daar
waar 't goed is terug te keren
steeds weer opnieuw
maar met een andere blik
zijn het seizoenen
die verhalen kleuren?
mijn zwervend hart verlangt ernaar
als deze schilder
eens de plek te vinden
waar eindige verhalen
worden prijsgegeven
zodat mijn kleurend wereldbeeld
daar naadloos in kan passen…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
579 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant", als het seizoen is gekomen dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest:
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant",als het seizoen is gekomen
dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest;
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
De vale takkenstramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 wachten
op de oogst
die winterklaar
al getooid zijn
om te gaan
hun kleuren
afscheid van
de warme zomer
is allang geleden
en toch zijn er
weer redenen
om op te staan
niet alleen wordt
het kind geboren
maar ook zij die
zijn uitverkoren
voor het nieuwe
lentefestijn die
al hun wortels
hebben geplant
om de eeuwenoude
cyclus van seizoenen…