Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Geschonden groei

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
Uiteenvallen, vergaan en bederven heeft zijn wijsheid, de scherven die men samenvoegt, de grootheid van versmolten delen, lijkt anders dan ze samen waren, leidt tot een nieuw geheel, gesnoeide echo’s van vervallen koninkrijken, brengen tijdperken van bloei en wat niet meer is, gaat niet verloren, de kern van de essentie te vergelijken…
pama25 februari 2009Lees meer >

Metamorfose

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
Als het lachen je ondertussen niet vergaan is. Want een bult blijft toch maar een bult.…

Dwalen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 819
Weer gedachten volgen en puzzelen met de werkelijkheid van niet dezelfde dromen en wachten op schaduwen van ijs die vergaan in een eenzame wanhoop.…
proficiens18 februari 2010Lees meer >

De liefde wachtte geduldig af

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 769
De liefde wachtte geduldig af geschopt en afgewezen, dood gevroren weer ontdooid en weer verrezen en altijd nog een beetje bang ze wachtte, maar al lang niet meer op eeuwigheid, haar dromen kwijt zag zij in winterse seizoenen de schoonheid zelfs in het vergaan maar plots zou zij er toch weer staan rijzig, reikend en ontdaan van alle pek…
Bert Deben6 augustus 2010Lees meer >

Ergo Sum

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Ik somber Dus ik ben Al twijfel ik Ernstig Aan mijn bestaan Al zijn al de Scholen waarheen ik ging Reeds lang vergaan - hier en nu Mag ik nu beeldend En schrijvend verdergaan --------------------------------------------------- Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht of waar ik de 32 van mijn docentschap heb vervuld…

Stammen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Het deert ze niet zo te vergaan. Van top tot teen begroeid met mos schenken ze voedsel aan het bos en vele beestjes een rijk bestaan. Ooit reikend naar de warme zon zakken ze weg in koele aarde maar altijd nog van grote waarde voor de grond waar het leven begon.…

Griet Manshande

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
dijk voelde ik mij even destijds Als schrijver Jan Mens tussen ‘Griet Manshande’ Heb er niet eens ver voor hoeven slenteren omdat ik aan een dijk woon Overgelukkig genoot ik van herinneringslezen Bijna irreëel bedwelmd door temperatuur en de zon liep ik vanuit mijn ligstoel mee dan te bedenken dat Jan vlakbij mij woonde Vergane…

Verdomme!

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
Straks zullen alle vezels, die ons aan de aarde hechten, reddeloos vergaan. Onuitgesproken woorden, zullen misschien en dan pas, worden begrepen en verstaan. Maak ons gerust weer bandeloos, Maak ons weer onthecht. Maak ons woordeloos. Verdomme, velen verdoemen zichzelf! Maar wie of wat of hoe U ook bent. Verdom ons niet!…

Synergie,

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 366
Wespenlarve wentelt zich in de palm van een espenblad, de energie laaft zich uit de palmen van het hart, tonen van een groene synergie van stilte, van niets te leven dan van de lucht en van de zwijgende schoonheid in de molen van de aarde om tot humus te vergaan bevestigd de waarde waaruit de purperen zon hem baarde, het…
Pama11 juni 2019Lees meer >

Voorspelling

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 946
Als je dat weet, komen de jukbeenderen Vermoeid en scherper in je huid te staan En je zult zijn als een boom in de herfst Waar stam en takken doorheen schemeren Als een niet meer te verbloemen vergaan.…
melchior25 maart 2005Lees meer >

Ode aan Jansje de Waardt

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.860
Streep niet haar naam door al is zij tot stof vergaan streep haar naam niet door alsof ze nooit heeft bestaan Het liefste dat ik heb bezeten het toekomstbeeld van mijn bestaan vraag me niet dat te vergeten en gewoon weer door te gaan Want ik wil verder leven maar weet niet hoe dat moet Ik hoor bij hen die achterbleven overleven vergt…

liet in zacht gebaar

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.033
warme bij je zijn je liet in zacht gebaar ontdekken wie je was ik volgde, zag je openen in woorden die ik las liep door je seizoenen wist lente met je zomerzoenen maar oogstte misverstand met jouw mysterie in mijn hand weer zijn we een winter ingegaan en hopen op een vroeg voorjaar, jaren tellen niet want jouw magie zal nooit vergaan…

Schets 364

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Roerloos sta je daar terwijl je leugens schetst in liefde ik kijk toe als een breekbaar kind, verwilderd en ver van mezelf verwijderd waar kunnen we nog heen gaan, morgen en later mijn ziel ligt nog bij die nooit vergeten dag, de jouwe kijkt nooit meer door mijn ogen deze dag zal vergaan en ergens tussen gisteren en vandaag…

Wederkeer

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
Meer nog dan mijn woede heb ik heimwee naar dat zand, over 't graf van mijn geliefde, waar de liefde nu vergaan is, die die pijn en rouw verteerden. Laat mij dus maar teruggaan ook al ga ik dood van angst, naar het graf van de gelofte, waar geloof nu opgestaan is, dat ooit pijn en rouw verwaaien.…

stilte

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 946
krimp ineen fluitende, snerpende tonen dringen dieper in mij dan ikzelf ben ik zoek in de leegte van mijn ziel hoor verre klanken van jouw stem beelden van jouw ogen zweven rondom mijn zijn is zonder houvast ik besta en toch ook niet wie stopt mijn ademzucht nutteloos zuurstof in dode longen ik ben tot stof vergaan…
Wim Niesten9 augustus 2003Lees meer >

in een zucht

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 778
daar waar dromen in nevelen vergaan sterren verdwijnen als zachte gloed verdriet gaat schuilen voor donkere nachten verborgen tranen in stilte wachten zal een hart op zoek naar liefde hoopvol zuchten in het verlangen dat in geborgenheid van dromen de nacht haar kleuren verliest zodat hoop in het ochtendgloren verdriet in zachtheid omhelst…
danny cant.13 oktober 2003Lees meer >

in een zucht

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.083
daar waar dromen in nevelen vergaan sterren verdwijnen als zachte gloed verdriet gaat schuilen voor donkere nachten verborgen tranen in stilte wachten zal een hart op zoek naar liefde hoopvol zuchten in het verlangen dat in geborgenheid van dromen de nacht haar kleuren verliest zodat hoop in het ochtendgloren verdriet in zachtheid omhelst…
danny cant.14 oktober 2003Lees meer >

verdwenen

hartenkreet
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.358
Een lange weg afgelegd Een lange weg te gaan De reden van mijn bestaan weerlegd Elk leven kan vergaan Iemand kan naar je leven staan Woede om iets dat je zegt Denk je dat ik vecht?…
D.R. Korthof15 december 2002Lees meer >

Dromen

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Dromen Als in mijn dromen Denk ik aan schaduwen Die als silhouetten groter worden en weer vergaan Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon Daar komen mijn dromen vandaan Ik hoor de wind En zie de lage vlakken In mijn dromenland Zie ik een moeder met een kind Uit wandelen Ze heeft de toekomst in haar hand Wat komt en gaat Wat…

Leegte

hartenkreet
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.015
In de kleine stad van mijn hart woonde jij zo veilig en gaf jij deze stad warmte en gezelligheid Het leek een schrijn die vol met jou liefde was Opeens verdween jij Naar overal en nergens de stad begon te vergaan en de lust verging me om te leven het is nu een lege stad Ze verdwaasde om zich heen zo vervaarlijk de schrijn…
Nasrin Hamidi17 december 2004Lees meer >

Graal Ridder

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 775
Ik was vroom en kuis En hoopte niet te vergaan. Mijn weg was wild en doornvol En ik werd uitgeput. Maar ik bleef maar hoopvol Ook al was ik ver van mijn hut. De Graal was mijn doel en moeten, Ik wist dat Hij bestond. Da Vinci Codes routen, Dan Browns wereld rond.…
Julia T.13 september 2005Lees meer >

Afgraven

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.651
Ader marmer als het ware opdat gans de aard dement langs vergane glorie rent. Richt voor mij een monument met de loop op heel de schare welk om`t even graven schendt.…
WOLF6 november 2005Lees meer >

Florence, la Luna

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 839
parfumerend langs de Arno, mee te gaan naar Piazzo della Signoria gevels met witte luiken zijden jurken, losjes en nonchalant over de schouders, bandjes zichtbaar, glimlachen neergelegd in marmer waar pioenrozen uiteen vallen, de maan zijn sikkel kwartiert zou ik haar vragen een Gelato al Limon over mijn lippen te laten vergaan…
Rieg17 maart 2008Lees meer >

Het begon in de lente

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
op het bed schikt vader bloemen in vergane zin van verlaten koude dekens tot de ochtend innig schijnt en de stelen streelt als zinnen op stelten in een bries tintelen zijn wortels het schouder blad schokt valt van de tweede tot achtste rib voorbij het bot in een adem tocht de zomer uit de aarde als de herfst het dekbed teder…
mickeyF31 december 2006Lees meer >

Men verdraagt zich maar moeizaam

gedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.392
Als adem vergaan de wolken nergens stokkend, mij benomen weliswaar maar prachtig. Het scherp gestoken zolderraam, als gat onovertroffen, en het dagelijks bewegen; men zal er maar tussen vermorzeld - verontschuldigingen als wormen door de dag, die daardoor vrucht zal dragen, zich zal slagen.…
Mark Boog19 oktober 2021Lees meer >

blauwe maan

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.070
getaand door de strijd het gevecht met zichzelf sluit zij haar ogen, rusteloos aanvaardt zij het dromen die geen antwoorden schenkt berust in de keuzes waar zij zich hervindt in het licht haar omgeven van de blauwe maan twee maal gegeven tot wensen vergaan ps; de benaming"blauwe maan wordt gegeven aan het fenomeen van…

vader en moeder

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.174
Vader en moeder vergaan niet in de tijd hoewel je steeds minder op ze leunt des te meer je ze benijd En als het moment daar is gekomen en je ze het hardste nodig hebt als je ligt te vechten op intensive care Dan zitten ze trouw aan je bed Ouders blijven je beschermen met mijn hand in de zijne was het weer als vroeger Zij moesten nachtmerries…

Babel

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.822
Ik stapel gedichten op elkaar tot zware poëziepilaren als stompe torens staan ze daar onmondig voor zich uit te staren Ze spreken stil in toegedekte klanken preken, verwijten of bedanken verduisteren, versluieren of verlichten vergane luister en oranje vergezichten In regels liefde en relaties staan tedere letters, zwoele spaties verwarrende…

Ochtendgrond

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 887
Je lachte als mijn verwondering.Ik lag te wachten of de tijd zou vergaan. Die verging, een volwassen dag, met inkt van as en regen geschreven kwam hier tot staan ik huiverde toen jij die oprechte woorden las.…
pama22 september 2008Lees meer >