1421 resultaten.
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 Uiteenvallen, vergaan en bederven
heeft zijn wijsheid, de scherven
die men samenvoegt, de grootheid
van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 Als het lachen
je ondertussen niet vergaan is.
Want een bult blijft toch maar een bult.…
Dwalen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Weer gedachten volgen en puzzelen met de werkelijkheid
van niet dezelfde dromen en wachten op schaduwen van ijs
die vergaan in een eenzame wanhoop.…
De liefde wachtte geduldig af
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
769 De liefde wachtte geduldig af
geschopt en afgewezen, dood gevroren
weer ontdooid en weer verrezen
en altijd nog een beetje bang
ze wachtte, maar al lang niet meer
op eeuwigheid, haar dromen kwijt
zag zij in winterse seizoenen
de schoonheid zelfs in het vergaan
maar plots zou zij er toch weer staan
rijzig, reikend en ontdaan
van alle pek…
Ergo Sum
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
600 Ik somber
Dus ik ben
Al twijfel ik
Ernstig
Aan mijn bestaan
Al zijn al de
Scholen waarheen ik ging
Reeds lang vergaan - hier en nu
Mag ik nu beeldend
En schrijvend verdergaan
---------------------------------------------------
Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht
of waar ik de 32 van mijn docentschap heb vervuld…
Stammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Het deert ze niet zo te vergaan.
Van top tot teen begroeid met mos
schenken ze voedsel aan het bos
en vele beestjes een rijk bestaan.
Ooit reikend naar de warme zon
zakken ze weg in koele aarde
maar altijd nog van grote waarde
voor de grond waar het leven begon.…
Griet Manshande
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 dijk
voelde ik mij even destijds
Als schrijver Jan Mens
tussen ‘Griet Manshande’
Heb er niet eens ver voor
hoeven slenteren
omdat ik aan een dijk woon
Overgelukkig genoot ik van
herinneringslezen
Bijna irreëel bedwelmd door
temperatuur en de zon
liep ik vanuit mijn ligstoel mee
dan te bedenken
dat Jan vlakbij mij woonde
Vergane…
Verdomme!
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
739 Straks zullen alle vezels,
die ons aan de aarde hechten,
reddeloos vergaan.
Onuitgesproken woorden,
zullen misschien en dan pas,
worden begrepen en verstaan.
Maak ons gerust weer bandeloos,
Maak ons weer onthecht.
Maak ons woordeloos.
Verdomme, velen verdoemen zichzelf!
Maar wie of wat of hoe U ook bent.
Verdom ons niet!…
Synergie,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
366 Wespenlarve wentelt
zich in de palm van een
espenblad, de energie
laaft zich uit de palmen
van het hart, tonen van
een groene synergie van
stilte, van niets te leven
dan van de lucht en van
de zwijgende schoonheid
in de molen van de aarde
om tot humus te vergaan
bevestigd de waarde waaruit
de purperen zon hem baarde,
het…
Voorspelling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
946 Als je dat weet, komen de jukbeenderen
Vermoeid en scherper in je huid te staan
En je zult zijn als een boom in de herfst
Waar stam en takken doorheen schemeren
Als een niet meer te verbloemen vergaan.…
Ode aan Jansje de Waardt
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.860 Streep niet haar naam door
al is zij tot stof vergaan
streep haar naam niet door
alsof ze nooit heeft bestaan
Het liefste dat ik heb bezeten
het toekomstbeeld van mijn bestaan
vraag me niet dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil verder leven
maar weet niet hoe dat moet
Ik hoor bij hen die achterbleven
overleven vergt…
liet in zacht gebaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.033 warme bij je zijn
je liet in zacht gebaar
ontdekken wie je was
ik volgde, zag je openen
in woorden die ik las
liep door je seizoenen
wist lente met je zomerzoenen
maar oogstte misverstand met
jouw mysterie in mijn hand
weer zijn we een winter
ingegaan en hopen op een vroeg
voorjaar, jaren tellen niet want
jouw magie zal nooit vergaan…
Schets 364
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.037 Roerloos sta je daar
terwijl je leugens
schetst in liefde
ik kijk toe
als een breekbaar kind,
verwilderd en ver
van mezelf verwijderd
waar kunnen we nog
heen gaan,
morgen en later
mijn ziel ligt nog
bij die nooit vergeten dag,
de jouwe kijkt nooit
meer door mijn ogen
deze dag zal vergaan
en ergens tussen
gisteren en vandaag…
Wederkeer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
771 Meer nog dan mijn woede
heb ik heimwee naar dat zand,
over 't graf van mijn geliefde,
waar de liefde nu vergaan is,
die die pijn en rouw verteerden.
Laat mij dus maar teruggaan
ook al ga ik dood van angst,
naar het graf van de gelofte,
waar geloof nu opgestaan is,
dat ooit pijn en rouw verwaaien.…
stilte
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
946 krimp ineen
fluitende, snerpende tonen
dringen dieper in mij
dan ikzelf ben
ik zoek in de leegte
van mijn ziel
hoor verre klanken
van jouw stem
beelden van jouw ogen
zweven rondom
mijn zijn
is zonder houvast
ik besta
en toch ook niet
wie stopt
mijn ademzucht
nutteloos zuurstof
in dode longen
ik ben
tot stof vergaan…
in een zucht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
778 daar waar dromen in nevelen vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst…
in een zucht
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.083 daar waar dromen in nevelen vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst…
verdwenen
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
2.358 Een lange weg afgelegd
Een lange weg te gaan
De reden van mijn bestaan weerlegd
Elk leven kan vergaan
Iemand kan naar je leven staan
Woede om iets dat je zegt
Denk je dat ik vecht?…
Dromen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.311 Dromen
Als in mijn dromen
Denk ik aan schaduwen
Die als silhouetten groter worden en weer vergaan
Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon
Daar komen mijn dromen vandaan
Ik hoor de wind
En zie de lage vlakken
In mijn dromenland
Zie ik een moeder met een kind
Uit wandelen
Ze heeft de toekomst in haar hand
Wat komt en gaat
Wat…
Leegte
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.015 In de kleine stad van mijn hart
woonde jij zo veilig
en gaf jij deze stad warmte en
gezelligheid
Het leek een schrijn
die vol met jou liefde was
Opeens verdween jij
Naar overal en nergens
de stad begon te vergaan
en de lust verging me om te leven
het is nu een lege stad
Ze verdwaasde om zich heen
zo vervaarlijk
de schrijn…
Graal Ridder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
775 Ik was vroom en kuis
En hoopte niet te vergaan.
Mijn weg was wild en doornvol
En ik werd uitgeput.
Maar ik bleef maar hoopvol
Ook al was ik ver van mijn hut.
De Graal was mijn doel en moeten,
Ik wist dat Hij bestond.
Da Vinci Codes routen,
Dan Browns wereld rond.…
Afgraven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.651 Ader marmer als het ware
opdat gans de aard dement
langs vergane glorie rent.
Richt voor mij een monument
met de loop op heel de schare
welk om`t even graven schendt.…
Contra verso
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 Al lang vergaan!…
Florence, la Luna
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
839 parfumerend langs
de Arno, mee te gaan
naar Piazzo della Signoria
gevels met witte luiken
zijden jurken, losjes
en nonchalant over
de schouders, bandjes
zichtbaar, glimlachen
neergelegd in marmer
waar pioenrozen
uiteen vallen, de maan
zijn sikkel kwartiert
zou ik haar vragen
een Gelato al Limon
over mijn lippen te laten
vergaan…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 Als adem vergaan de wolken nergens stokkend,
mij benomen weliswaar maar prachtig.
Het scherp gestoken zolderraam,
als gat onovertroffen,
en het dagelijks bewegen;
men zal er maar tussen vermorzeld -
verontschuldigingen als wormen door de dag,
die daardoor vrucht zal dragen, zich zal slagen.…
blauwe maan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.070 getaand door de strijd
het gevecht met zichzelf
sluit zij haar ogen,
rusteloos
aanvaardt zij het dromen
die geen antwoorden schenkt
berust in de keuzes
waar zij zich hervindt
in het licht haar omgeven
van de blauwe maan
twee maal gegeven
tot wensen vergaan
ps; de benaming"blauwe maan wordt gegeven aan het
fenomeen van…
vader en moeder
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
5.174 Vader en moeder
vergaan niet in de tijd
hoewel je steeds minder op ze leunt
des te meer je ze benijd
En als het moment daar is gekomen
en je ze het hardste nodig hebt
als je ligt te vechten op intensive care
Dan zitten ze trouw aan je bed
Ouders blijven je beschermen
met mijn hand in de zijne
was het weer als vroeger
Zij moesten nachtmerries…
Babel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.822 Ik stapel gedichten op elkaar
tot zware poëziepilaren
als stompe torens staan ze daar
onmondig voor zich uit te staren
Ze spreken stil in toegedekte klanken
preken, verwijten of bedanken
verduisteren, versluieren of verlichten
vergane luister en oranje vergezichten
In regels liefde en relaties
staan tedere letters, zwoele spaties
verwarrende…
Ochtendgrond
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
887 Je lachte als mijn
verwondering.Ik lag
te wachten of
de tijd zou vergaan.
Die verging, een
volwassen dag, met
inkt van as en
regen geschreven
kwam hier tot staan
ik huiverde toen
jij die oprechte
woorden las.…