1972 resultaten.
Brug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 De puzzel past
Het labyrint en haar middenpunt
Een last
Of lust
Een brug verreweg
Gevels en grachten
Een mus in de heg
Nachten gelachen
Misschien schrijf je betere gedichten
Triest en aan t'hikken
Maar het leven kan verlichten
Af en toe slikken
En verder
Halleluja
Ja
Graag
Aldus de herder
Verder en
Fier…
Avondlicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
617 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen
zij helpen ons te onthouden…
Het plein zingt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
246 Ik zie de late en de vroege
mensen in verlichte kamers
waar de gordijnen niet dichtgaan
Ik zie in het schemerdonker
van de ochtend mannen
zitten praten op de banken
in de kring van het plein
dat dan begint te zingen
in de bomen die daar wonen
Alles gaat maar door
van gisteren naar morgen
zonder begin en einde
Er is geen richting…
Aandacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
735 Voortaan ben ik mama
zoals mama altijd
mijn mama zal zijn
en veel vrouwen ineens
laten merken mama te zijn
Maar niet van mijn kind
En niet met mijn ongemakken
die ze niet kunnen verlichten
met hun wijze vooruitblikken
Ik luister naar mijn kind
Hij leert mij de babytaal
en wat het betekent
dat ik voortaan mama ben
nooit meer alleen…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
455 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen..…
Evolutie van de smartphone
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
582 Miljoenen mensen bezitten een smartphone.
Bijna iedereen kan iedereen bereiken,
vanuit kantoor of luierend in de zon.
Zelf een brief bezorgen bij familie,
in Australië.
Geld sturen naar een missionaris,
in Gabon.
Duizenden ingenieurs gingen samenwerken.
Duizenden brokjes techniek vonden elkaar.
Duizenden jaren heeft het proces geduurd,…
Wachten op leven ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Ontwaken werkt als verlichten.
Verlichting van ons bewustzijn
van wat waarachtig leven is.
In de stilte van de nacht.
Hoor hoe wind door bomen blaast.
Luister naar het suizen in uw oren.
Luister naar de stilte in muziek.
Naar een oude klok die tikt.…
Theelichtje
netgedicht
3.7 met 60 stemmen
18.031 niet
waaruit een vlammetje is ontloken
wakkerend probeert het moedig
de hele kamer te verwarmen
je in eenvoudigheid te omarmen
klein, verlegen maar warmbloedig
Ik stak dit kaarsje voor je aan
niet omdat ik een god vertrouw
maar omdat ik geloof in jou
ik heb het hier laten staan
tussen alle wekelijkse plichten
om je eventjes te verlichten…
te water
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.563 een anekdote uit 1958
uren hadden mijn ooms
staan dreggen
in de trekvliet
langs het jaagpad
tot eindelijk
na een heleboel niets
opa's fiets
aan wal werd gebracht
er ontsnapte
een zucht van verlichting
die golfjes deed opwaaien
over het water...…
Dichtbij en veraf
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
3.122 met veel liefde
werd tijd rekbaar gemaakt
en lange tochten
werden vruchtbare reizen
naar gloedvolle jaren
in natuurlijk samenzijn
tot een laatste zonsopgang
de rietkraag aan de overkant verlichtte
een laatste reis wordt werkelijkheid
het afscheid is zwaar
maar,
de onbekende bekende zwaait
laat de koffers maar staan
een hand…
de dichter
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
811 met zware
woorden dan wel
speelse accoorden
timmert de dichter
het zijnde dicht
hij is van een
zo groot gewicht
dat zijn ego
vaak wordt verlicht
met de mist
die men kent
in Londen
en omschrijft
met groot gemak
zijn wazige zonden
hij verklaart
de eigen spiegel
vaak met een
duister elan
waar reflectie,
ongetemd,
verdwijnt…
Halve maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Had ik een foto moeten nemen
van de witte berk die oplicht
in de exact halve maan
Had ik als de zachte eekhoornharen,
het penseel van de Japanse meester
moeten zoeken naar die verlichting
de berk, de maan zo gesneden, de wind
de lange takken met berkenbladeren
Net als de wolf had ik
vanaf een bepaald punt
moeten laten horen waar ik ben…
Verdraagzaam, draagt zichtbaar lentelicht
netgedicht
4.9 met 56 stemmen
2.052 De aanloop niet langer houdbaar
alleen het uitgestelde moment bedwong
het verlichten nog van de verwachtingen,
onschuldig, vrolijk en minzaam,
verdragen meer dan onstilbare honger
naar het wollige witte melk,
koppen steken reikhalzend bijeen
het verlangen naar het schrale zoet
van de vroege lente.…
Kijkdicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
666 Wij slaan splinters in de ogen
van ons eigen vergezicht
en verliezen het vermogen
om te zien wat ons verlicht
in elkanders nachtvizieren
maakt het duister ons kijkdicht
elke poging tot plezieren
stuit op negatief bericht
wij spiegelen de blinde vlek
die alleen de ander ziet
verstoten naar de zere plek
van ons valse levenslied.…
Kamer 17
netgedicht
4.7 met 40 stemmen
921 Ze willen niet meer bij je horen
en zijn chirurgisch gecoupeerd
je oude hart spreekt als herboren
dat alles is geaccepteerd
blijmoedig zitten met de stompjes
die met ons uit wandelen gaan
wij zijn de hulpeloze hompjes
in jouw bedlegerig bestaan
je bent verlicht in alle dagen
dat het zo donker is geweest
sterker dan benen kunnen dragen…
Zomersprookje
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.446 een sprookje ontwaakt
in late schemering
elfen kleuren hun vleugels
kabouters spelen met eekhoorns
een prins dwaalt door het bos
op zoek naar sneeuwwitje
misschien wordt het wel assepoes
glimwormen verlichten zijn weg
een oehoe schudt zijn hoofd
herkauwt rustig zijn prooi
een doornenhaag doemt op
achter de rozen slaapt een prinses…
tussen rozen en zoete geur
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
764 een koude wind waait langs mijn hart
dat onbeschermd, wat hulpeloos
zich openstelt
een vlaag van venijn splijt de warmte
die liefde heet, rukt de onschuld
uit haar voegen
tussen rozen en zoete geur
kleurt als belofte, zacht een woord
van waarheid
de blauwe lucht belooft warmte
verlicht mijn hart en heelt…
Woordsporen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 Gedicht in balans,
staan zinnen open om zich
verlicht te dopen.
Paspoort van poëzie
voelt zich een verstekeling,
met of zonder gezicht.
Na de woordsporen
kwamen de maskers tot leven,
weer doorgegeven.
Muze is lijden,
schaduw zien aan gene zijde,
nooit ziet men het geheel.…
Deze straat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 De zon, die haar verlicht,
laat ik welhaast helemaal
buiten beschouwing.
Nee dan het onkruid dat tussen de tegels groeit,
tot tegen de bebouwing,
of het bruine gras langs het ongebruikte spoor.
Een stilte, met meeuwenkoor,
verdrongen langs een park gelegen.
Een verhuiswagen komt gehaast voorbij.
Dekveren in de wind.
En ik.…
Sterrenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Ik kijk naar je
zie je stralende sterrenziel
Het verre licht
knalt uit je gezicht
Je ogen fonkelen me tegemoet
Bevruchten me
veróntrusten me
Jij en jij en jij en jij
jullie allemaal kom ik nu tegen
zie ik
ineens dringen jullie binnen
voeden mijn bodem van verlangen
Belicht en verlicht
dat
En misschien
meer
En soms gewoon…
Een lentedag in januari
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Dat verlicht de onhebbelijke calorie.
De dag opent al mijn zintuigen.
Het is een lentedag in januari.…
Het lukt even niet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 ik zie het water golven
het maanlicht verlicht
een schilderij van troost
bij het verdriet
ik zou iets kunnen
willen schrijven
maar, het lukt even niet
misschien later
ik kan geen zinnen
verzinnen, woorden
die er nog niet zijn
-
thans
kraait weer de haan
begroet deze morgen
de aarde houdt
haar mooiheid niet verborgen
ze…
Dali's kunDalini
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Met de rode verf smeert hij het heelal tot één geheel
Daarna spat hij er dikke klodders oranje tegenaan
Vervolgens schildert hij gele vlakken met zijn mond
En laat hij zich met groen helemaal gaan
Met de zeemeerminstaarten tipt hij de sterren blauw
Om uit te rusten in het indigo van amigo
Boeddha die eeuwig verlicht fontein is in violet…
Bladgeritsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 De stilte doorbrekende
Echo die koen
De slag der gedonder
voorafgaand verlicht
met stervende flitsen
en dood bliksemlicht.…
Droom over drie wijzen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 Ja, dan komen ze ons eensgezind vertellen,
de grote liefdesprofeten en de verlichte Boeddha,
dat de mensheid hen niet heeft begrepen.
Ja dan, komt er een einde aan de misleiding.
Dan komt er een einde aan het misbruik van hun naam.…
Mediteren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 Transparant verlicht
op de nachtkast naast het bed
is de droom tastbaar
met glinstering in het oog
bedwelmt door geur van jasmijn.
Ontwaakt door een zucht
voelt de uitademing warm
met een kloppend hart
tevreden in gedachte
om even samen te zijn.…
Maan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
508 Kijk naar de maan
wat is zij weer vol
ver weg en toch dichtbij
afstand speelt geen rol
kijk in het water
grote en kleine gedachten
spiegelen het heldere schijnsel
duister is je gezicht
maar langs de omtrek
verlicht als een soort aura
de nacht is nog lang
het leeslampje de maan
in een aantekenschriftje
verschijnen alle gedachten…
de tijdloze
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
507 luisteren naar de stilte van de nacht
liggend in mijn veel te grote bed
staren naar de maan die naar mij lacht
o, zalig...sterren dansen mijn ballet
hun witte schijnsels verlichten mijn geest
rustig sluit ik nu mijn bruine ogen
denkend aan al die vervlogen tijden
ik ben tevreden, ik kan niet anders
want een passage die ik nooit eerder heb gekend…
allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 kaarsen verlichten de weg van herinnering
ter ere van hen die wij moesten laten gaan
ons hart slaat het ritme van de herinnering
die wij nooit in met aarde begraven zullen
zij zijn onderdeel van wie wij zijn en worden
wij slapen ontwaken huilen en lachen samen
in het stille zijn wij zo bij elkaar weer thuis…
Zonnetje?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 Grasvelden luisterrijk verlicht met zonnestralen
Koeien die dartelen in de wei
Gaan niet voor jou of mij opzij
Want ieder wil in de warmte baden
Ik heb mijn zwembroek al gepakt
Met de trein naar Scheveningen
Omringd door minstens tien vriendinnen
En dan maar volleyballen op het strand
Of ga ik nu iets te snel?…