Alle inzendingen over zoon

15403 resultaten.

Sorteren op:

SNEEUW VOOR ZON...

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
We willen sneeuw sneeuw op Kerst in het groen van spar We wensen meteen winter en zon op een winterdag We worden als herboren na het wandelen door sneeuw Spinrag -tussen takken- waarin druppels bevroren Druppels die vorst willen borgen in bessen rood Maar om de dooie dood van dooi kunnen we niet heen.…

Je glimlacht zon

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 720
in doelloos turen vervallen muren die ons scheiden ik zie je ogen blikken mijden met onbescheiden wensen je glimlacht zon straalt warmte van het feest rondom beweegt je soepel tussen handen die je willen raken ziet tongen langs de lippen gaan in de hoop je ooit te kunnen smaken spanning groeit heel langzaam in het heffen…
wil melker5 september 2009Lees meer >

Nieuws onder de zon

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Brengt hij niets nieuws onder de zon. De zon, moeder van alle leven. Het is weer lente, lente! Zoals het ooit begon.…

LIGGEN IN DE ZON

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.614
Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht Ik lig languit lig in mijn huid te zingen lig zacht te zingen antwoord op het licht lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen te zingen van het licht dat om en op mij…

Over een vogel en de zon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Dan lijkt de zon te blijven hangen, waardoor, gezien van afstand achter het vogeltje op zijn tak, een gloeiend aureool ontbrandt. Zo eert het grote het zoveel kleinere in dit kosmische spel van grote en minder grote belangen. En even is alles vredig; alles wel.…

meisje in de zon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
zomers klokt de taille van haar rok op lome tast golft de omslag zonnige taf de rechte rug is rustplaats voor het lange haar ze voert een hondje aan de lijn als nietig tegenwicht van wat deze zomer is ze gaat door naar de zon de enkels vlechten op het keerpunt van de rok een tip wit secuur ze loopt zeker licht alsof ze beschikt…

Wanneer de zon …

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 691
Als de zon het land te rusten kust en het nachtduister de avond begroet, ben ik mij wel heel pijnlijk bewust dat ik jou moet missen, voorgoed. Ik hoor je stem in de warrelwind, die kringelt rond mijn lege hoofd, dat nog wel duizend beelden vindt, donker, want jouw licht is gedoofd.…

Zon en Maan

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
want de zon in mijn leven dat was jij En dat ben je nog steeds Als ik met je zusje een avondwandeling maak glimlach ik naar de maan want de maan in mijn leven dat is zij kwispelend naast mij Mijn zon en mijn maan zullen jullie altijd zijn Mijn yang en mijn yin mijn mooiste spiegels Soms zou ik willen dat ik ook een staart had…

Voor niets gaat de zon op...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Zo maar zitten in de vroege zon. Haastige gedachten sloom zien verschijnen. Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan. Overdag geniet ik van rustig werken, 's nachts slaap ik met de maan. Morgen gaat de zon gewoon weer op. Gewoon? Voor niets!…

LUISTER ZOON

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
dat je een goede zoon, vriend, partner en vader voor je kinderen wordt geloof me het echte doel: doe niemand maar dan ook niemand te kort dat m’n zoon is wat ik je toewens dat is het enige wat in deze wereld telt zorg daar voor, doe dat goed en wordt een waardevol en prachtig mens…
catrinus4 september 2020Lees meer >

De zon speelt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
De zon speelt De gang in, Werpt lange schaduwen Over het lichtgroene tapijt En wij hebben net Te horen gekregen Dat het nieuwe Leven in ons Is opgehouden Met kloppen - Daar kan geen Beeldend werk Aan de muur Meer iets aan Veranderen…

Kind van de zon

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Dat jij een kind van de zon was de vroege seizoenen van je bestaan daar hadden gebloeid waar vandaan jij noodgedwongen moest gaan met niets in je koffers daarover wilde je liever niet praten toch heb je me eens verteld hoe je op het executieterrein van de gele soldaten de laatste minuten van je leven aftelde maar waarvan je zus je bevrijdde…

Moeders en zonen

gedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.471
De zoon verlaat het huis, treedt als een zon naar buiten in de sneeuw van het geluk, het liefdeloze barmhartige genot, het boze, niet het broze, maar 't harde en genadeloze. En hij is vrij, vrij om te sterven, zoals een wees, een wolf, een lied dat wordt gezongen voor de sterren.…

Vader en zoon

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 903
dag vader hier is uw zoon ik heb papier en een potlood maak maar een schets van de wilde eenden in de lucht ze worden vast vloeiend van lijn of komt er een onderbreking bij alles wordt onnodig verfraaid er is weinig nostalgisch aan lukt het een beetje met de schets of glijdt het potlood langzaam tussen duim en wijsvinger weg dag vader…

Moeder van zonen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
van het land jonge adelaars verlieten het thuisnest nog vóór de nacht viel zij vlogen nóóit meer en moeder van zonen moeder van zonen prevelt hun namen op ’t slagveld van eer…

Als een zon in de steen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
De steen die door Bittere kou bevangen is, De barre winter Ter nauwer nood doorstaan, Voelt de zon Van het nieuwe licht In zich groeien, Komt langzaam tot leven - De lijnen die in haar wonen Roepen haar op in beweging te komen Op naar nieuwe verten te gaan…

Zwijgende zon

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
hoe de zon des zomers lacht in droevig zwijgen.…
mobar14 mei 2016Lees meer >

VERLOREN ZOON

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
ik heb je nooit gehad misschien had je kunnen wezen – zijn misschien zou ik de mij beangstigende spijt inderdaad hebben gekregen of zou het toch wel fijn geweest zijn we zullen het nooit weten het zijn van die vragen die als ballonnen even hangen en voorbij zweven nee je wordt en bent geen verloren zoon soms ben en word je verzonnen…

Op het terras in de zon

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Ik haak niet naar elders, Taal er niet naar om Ergens anders dan hier te zijn Iedereen de groeten, Met de hond aan mij voeten Wil ik gewoon nergens anders zijn…

Ode aan de zon

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 832
Wat is het lang geleden, dat jij nog bij mij was. Ik heb je vaak aanbeden, liggend in het gras. Soms was je plots vertrokken, zo spoorloos in de nacht. Je was zo onverschrokken, misbruikte vaak jouw macht. Hoe kan ik jou vergeven, je bracht mij keer op keer de schaduw in mijn leven, dan keek jij op mij neer. Toch kwam je altijd weder…

Trap naar de zon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Op die hoogte was de lucht ijl maar de wind bracht de koelte van de sneeuw op de toppen de ogen slurpten het eerste licht Het lichaam voelde zich uitgerust klaar om verder omhoog te gaan de zwaarte makkelijker te verdragen zodra de eerste stappen waren gezet Vanaf een hoogte naar beneden de wegen leken strepen waarop figuren bewogen veraf…

Van zon of regen....

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Wij kunnen er -meestal- tegen schijnsel ...van zon Wij willen zomers met zon in overvloed Maar de hortensia in onze tuin doet het pas echt goed Na de overvloed van 'n klaterende bui regen.…

ZON-dag.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
ZON-dag kreeg een final touch, kersje op de taart MAAN-dag wordt beslist ook paradijselijk. Zon en maan en Sterren.…

Bankje in de zon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Zaliger kan ons leven niet worden, dan zitten op een bankje, in de zon. Spontane gedachten zien komen, en als wolken voorbij zien drijven langs een wolkenloze hemelweg. Zaliger kan ons leven niet worden, dan mijmeren en weer vergeten. Dan ophouden met weten zonder vergeetachtig te zijn. Zitten op een bankje in de zon.…

Wolkte mijn zon

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 885
je pakte wat wind wolkte mijn zon hagelde ijs en regende later je warme lente ik droogde bekoeld zag het blauw tussen jou en de buien nam een van mijn laatste winterse truien fiets nu door maart laveer tussen winter en zomer jij roert je staart en ik blijf een lentense dromer…

Spel van zon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Het is de speling van het licht Door bomen en hun kruinen van naald of blad Het is het spel van zon die laag staat lijkt tot op de draad versleten maar wacht januari februari, maart zon niet langer vergeten Wie aanbad? het duister, de schaduw op z'n langst?…

Zoon van Icarus

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 799
Wat is de wereld toch licht als het donker is verdreven langzaam de trap bestijgend die de aarde beneden laat de zongele hemel naderbij fel knipperend in de ogen Alleen is daar helaas nu echt de laatste tree de keuze is afdalen of toch verder Aarzelend wacht hij de komst van de avond van de nacht tot de eerste langs zal komen Springend…
geeraardt17 januari 2017Lees meer >

Nog kleuren ze naar zon

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 786
de laatste bladeren gaan langs mijn hand nog kleuren ze naar zon maar draai ze maar eens om in donkere schaduwlijnen draagt herfst al haar vorst en knisperen op de stoep de kleine ijskristallen morgenvroeg in klaarheid is de boom geschoond en zijn de takken rijkelijk beloond met knoppen nog in ruste pas als de winterkou zijn laatste…
wil melker29 november 2006Lees meer >

Zon op Zondag

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Hoe uitgekiend, hoe fenomenaal hoe prachtig de narcissen allemaal hoe blij de gezichten, want: de zon staat hoog aan de hemel. Niemand klaagt, waarom zou je ook? Niemand moppert, o ja, toch eentje de zon schijnt in m'n ogen, waar: is m'n zonnebril?…

Gestolen van de zon

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 688
weer heeft de maan het gele licht gestolen van de zon in een rond oog gesloten ze trekt water tot de hoogste vloed beweegt heksen tot een kring en breekt romantische gevoelens open ze heeft haar eigen dag die opkomt als de avond valt zich spreidt als nacht tot morgenstond in licht verstomd de maan bevolkt haar eigen wereld met grote…
wil melker5 november 2006Lees meer >