15403 resultaten.
SNEEUW VOOR ZON...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 We willen
sneeuw
sneeuw op Kerst
in het groen van spar
We wensen
meteen
winter en zon
op een winterdag
We worden
als herboren
na het wandelen
door sneeuw
Spinrag
-tussen takken-
waarin druppels
bevroren
Druppels
die vorst
willen borgen
in bessen rood
Maar
om de dooie dood
van dooi
kunnen we niet heen.…
Je glimlacht zon
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
720 in doelloos turen
vervallen muren
die ons scheiden
ik zie je ogen
blikken mijden met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen…
Nieuws onder de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Brengt hij niets nieuws onder de zon.
De zon, moeder van alle leven.
Het is weer lente, lente!
Zoals het ooit begon.…
LIGGEN IN DE ZON
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.614 Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht
Ik lig languit lig in mijn huid te zingen
lig zacht te zingen antwoord op het licht
lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen
te zingen van het licht dat om en op mij…
Over een vogel en de zon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Dan lijkt de zon te blijven hangen,
waardoor, gezien van afstand
achter het vogeltje op zijn tak,
een gloeiend aureool ontbrandt.
Zo eert het grote het zoveel kleinere
in dit kosmische spel
van grote en minder grote belangen.
En even is alles vredig; alles wel.…
meisje in de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 zomers klokt de taille van haar rok
op lome tast golft de omslag
zonnige taf
de rechte rug is rustplaats
voor het lange haar
ze voert een hondje aan de lijn
als nietig tegenwicht van wat
deze zomer is
ze gaat door naar de zon
de enkels vlechten op
het keerpunt van de rok
een tip wit secuur
ze loopt zeker licht
alsof ze beschikt…
Wanneer de zon …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
691 Als de zon het land te rusten kust
en het nachtduister de avond begroet,
ben ik mij wel heel pijnlijk bewust
dat ik jou moet missen, voorgoed.
Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.…
Zon en Maan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 want de zon in mijn leven dat was jij
En dat ben je nog steeds
Als ik met je zusje een avondwandeling maak
glimlach ik naar de maan
want de maan in mijn leven dat is zij
kwispelend naast mij
Mijn zon en mijn maan
zullen jullie altijd zijn
Mijn yang en mijn yin
mijn mooiste spiegels
Soms zou ik willen dat ik ook
een staart had…
Voor niets gaat de zon op...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Zo maar zitten in de vroege zon.
Haastige gedachten sloom zien verschijnen.
Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan.
Overdag geniet ik van rustig werken,
's nachts slaap ik met de maan.
Morgen gaat de zon gewoon weer op.
Gewoon? Voor niets!…
LUISTER ZOON
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
531 dat je een goede zoon,
vriend, partner en vader voor
je kinderen wordt
geloof me het echte doel: doe niemand
maar dan ook niemand te kort
dat m’n zoon is wat ik je toewens
dat is het enige wat in deze wereld telt
zorg daar voor, doe dat goed en wordt
een waardevol en prachtig mens…
De zon speelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 De zon speelt
De gang in,
Werpt lange schaduwen
Over het lichtgroene tapijt
En wij hebben net
Te horen gekregen
Dat het nieuwe
Leven in ons
Is opgehouden
Met kloppen -
Daar kan geen
Beeldend werk
Aan de muur
Meer iets aan
Veranderen…
Kind van de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 Dat jij een kind van de zon was
de vroege seizoenen van je bestaan
daar hadden gebloeid waar vandaan
jij noodgedwongen moest gaan
met niets in je koffers
daarover wilde je liever niet praten
toch heb je me eens verteld
hoe je op het executieterrein
van de gele soldaten de laatste
minuten van je leven aftelde
maar waarvan je zus je bevrijdde…
Moeders en zonen
gedicht
3.8 met 9 stemmen
7.471 De zoon verlaat het huis, treedt als een zon naar buiten
in de sneeuw van het geluk, het liefdeloze
barmhartige genot, het boze, niet het broze,
maar 't harde en genadeloze.
En hij is vrij, vrij om te sterven,
zoals een wees, een wolf, een lied
dat wordt gezongen voor de sterren.…
Vader en zoon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
903 dag vader hier is uw zoon
ik heb papier en een potlood
maak maar een schets
van de wilde eenden in de lucht
ze worden vast vloeiend van lijn
of komt er een onderbreking bij
alles wordt onnodig verfraaid
er is weinig nostalgisch aan
lukt het een beetje met de schets
of glijdt het potlood langzaam
tussen duim en wijsvinger weg
dag vader…
Moeder van zonen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
590 van het land
jonge adelaars
verlieten het thuisnest
nog vóór de nacht viel
zij vlogen nóóit meer
en moeder van zonen
moeder van zonen
prevelt hun namen
op ’t slagveld van eer…
Als een zon in de steen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 De steen die door
Bittere kou bevangen is,
De barre winter
Ter nauwer nood doorstaan,
Voelt de zon
Van het nieuwe licht
In zich groeien,
Komt langzaam tot leven -
De lijnen die in haar wonen
Roepen haar op in beweging te komen
Op naar nieuwe verten te gaan…
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 hoe de zon des zomers
lacht in droevig zwijgen.…
VERLOREN ZOON
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 ik heb je nooit gehad
misschien had je
kunnen wezen – zijn
misschien zou ik de mij
beangstigende spijt
inderdaad hebben gekregen
of zou het toch wel
fijn geweest zijn
we zullen het nooit weten
het zijn van die vragen
die als ballonnen
even hangen en voorbij zweven
nee je wordt en bent
geen verloren zoon
soms ben en word je verzonnen…
Op het terras in de zon
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
455 Ik haak niet naar elders,
Taal er niet naar om
Ergens anders dan hier te zijn
Iedereen de groeten,
Met de hond aan mij voeten
Wil ik gewoon nergens anders zijn…
Ode aan de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
832 Wat is het lang geleden,
dat jij nog bij mij was.
Ik heb je vaak aanbeden,
liggend in het gras.
Soms was je plots vertrokken,
zo spoorloos in de nacht.
Je was zo onverschrokken,
misbruikte vaak jouw macht.
Hoe kan ik jou vergeven,
je bracht mij keer op keer
de schaduw in mijn leven,
dan keek jij op mij neer.
Toch kwam je altijd weder…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Op die hoogte was de lucht ijl
maar de wind bracht de koelte
van de sneeuw op de toppen
de ogen slurpten het eerste licht
Het lichaam voelde zich uitgerust
klaar om verder omhoog te gaan
de zwaarte makkelijker te verdragen
zodra de eerste stappen waren gezet
Vanaf een hoogte naar beneden
de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf…
Van zon of regen....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 Wij kunnen er
-meestal- tegen
schijnsel
...van zon
Wij willen
zomers
met zon
in overvloed
Maar de hortensia
in onze tuin
doet het pas
echt goed
Na
de overvloed
van
'n klaterende bui regen.…
ZON-dag.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
537 ZON-dag kreeg een final touch, kersje op de taart
MAAN-dag wordt beslist ook paradijselijk.
Zon en maan en Sterren.…
Bankje in de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Zaliger kan ons leven niet worden,
dan zitten op een bankje,
in de zon.
Spontane gedachten zien komen,
en als wolken voorbij zien drijven
langs een wolkenloze hemelweg.
Zaliger kan ons leven niet worden,
dan mijmeren en weer vergeten.
Dan ophouden met weten
zonder vergeetachtig te zijn.
Zitten op een bankje in de zon.…
Wolkte mijn zon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
885 je pakte wat wind
wolkte mijn zon
hagelde ijs
en regende later
je warme lente
ik droogde bekoeld
zag het blauw tussen
jou en de buien
nam een van mijn
laatste winterse truien
fiets nu door maart
laveer tussen
winter en zomer
jij roert je staart en ik
blijf een lentense dromer…
Spel van zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het is
de speling
van het licht
Door bomen
en hun kruinen
van naald of blad
Het is
het spel
van zon
die laag staat
lijkt tot op de draad
versleten
maar wacht januari
februari, maart
zon niet langer vergeten
Wie aanbad?
het duister, de schaduw
op z'n langst?…
Zoon van Icarus
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
799 Wat is de wereld toch licht
als het donker is verdreven
langzaam de trap bestijgend
die de aarde beneden laat
de zongele hemel naderbij
fel knipperend in de ogen
Alleen is daar helaas
nu echt de laatste tree
de keuze is afdalen
of toch verder
Aarzelend wacht hij de komst
van de avond van de nacht
tot de eerste langs zal komen
Springend…
Nog kleuren ze naar zon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 de laatste bladeren
gaan langs mijn hand
nog kleuren ze naar zon
maar draai ze maar eens om
in donkere schaduwlijnen
draagt herfst al haar vorst
en knisperen op de stoep de
kleine ijskristallen morgenvroeg
in klaarheid
is de boom geschoond en zijn
de takken rijkelijk beloond
met knoppen nog in ruste
pas als de winterkou
zijn laatste…
Zon op Zondag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
601 Hoe uitgekiend, hoe fenomenaal
hoe prachtig de narcissen allemaal
hoe blij de gezichten, want:
de zon staat hoog aan de hemel.
Niemand klaagt, waarom zou je ook?
Niemand moppert, o ja, toch eentje
de zon schijnt in m'n ogen, waar:
is m'n zonnebril?…
Gestolen van de zon
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
688 weer heeft de maan
het gele licht
gestolen van de zon
in een rond oog gesloten
ze trekt water
tot de hoogste vloed
beweegt heksen tot een kring
en breekt romantische gevoelens open
ze heeft haar eigen dag
die opkomt als de avond valt
zich spreidt als nacht tot
morgenstond in licht verstomd
de maan bevolkt haar eigen wereld
met grote…