8110 resultaten.
Die jeugd blootgeeft
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 natuurlijk
ben jij door
de lente gekust
op haar pril
fleurige manier
waar jong elkaar
nog knap in
spiegelbeeld toelacht
pas later komen
de streekjes
aan bod
steekjes die
op het onderwater
schavot zijn gevallen
in de race naar
de knapste kop
ik zag toen al
de intrinsieke
schoonheid van
jouw dansant
bewegen en het
het betoverend…
Tachtig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
454 Rustig blijf ik staan en geniet van de natuur
overal rondom staaat zoveel weelde
en al was het leven soms wel zuur
er bestond ook zoveel dat de wonden heelde.
Zovele jaren ben ik over dit pad gegaan
vanaf geboorte tot mijn laatste dag
ook al was het alsof de tijd soms stil bleef staan
toch blij dat ik na tachtig jaar hier nog wezen mag.…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Evenals in de natuur
nadert ook in menslijk leven
het eind van lente en zomer
kleur verandert
maar wordt niet somber of grauw.
Bladeren dwarrelen uit kruinen
als vergeten van minder goede tijden
daarentegen kleurt nog de hemel
van horizon tot horizon
in het fraai pruisisch blauw.…
In de ban van de ring
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
592 speelde met het hart van een kind
plotseling was ik even in de war
of was ik het die het verleden aanraakte
ja, dat moet het zijn geweest
het was die gedachte of een verlangen dat ontwaakte
twee flitsen in de morgenstond
-zij hebben wel een naam-
maar die nog aan elkaar lijken gehecht
ach, het is vooral de tijd die slecht
de vroege natuur…
Er is geen Maatschappij
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.351 aan zichzelf
Nee het is geen verwijt
Zo is de wereld de mensen de Maatschappij en de mentaliteit
Nee mijn leven ging en gaat niet over rozen
De Maatschappij heeft mij beschadigd
Het komt nooit meer goed
Zoveel dingen gebeurd
Daar heb ik niet voor gekozen
Dat is met geen pen te beschrijven
Het was een grote hetze
Wat dacht je dan
Natuurlijk…
monotaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 ik ben autistisch,toch wil ik je spreken
uitvouwen zodat je mijn probleem verstaat
dat heel af en toe je een detail ontgaat
zijn redenen om je voor begrip te smeken
natuurlijk pas ik niet in een gewone laan
waar jongeren openbloeien en spelen
liefde en boeiende gesprekken telen
en uitvoeren wat ik zelden heb gedaan
onmeetbaar ben ik niet…
Dwaalsteden
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
521 De dwaalsteden waar ik dikwijls
mijn hart verlies in arme wijken
kennen niet de weidse verhalen
van het platteland achter de dijken
de momenten uit mijn vroege jeugdjaren
die intiem waren met wildernis en natuur
maken de eenvoud van mijn herbeleving
intens en onverschrokken spontaan en puur
alsof ik voor het eerst in korte broek
in de bewoonde…
Mistige velden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
298 Door hem, herrezen de mistige velden,
met af en toe een narcis in haar knop;
de stenen huilen waar de natuur slijt…
" De 10 geboden van de indianen" Levensfilosofie dat de indianenvriend Dirk Jozef Soenen dierbaar was, nagelaten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 Volg de ritmes van de natuur,
sta op en ga rusten in het ritme van de zon.
Geniet van de reis van het leven,
maar laat geen sporen na.…
MAXIMA MAXIMAAL
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
380 Ik ontmoette Majesteit jaren geleden
had een close-up contact met haar
wat mijn ogen toen gevoelsmatig zagen
spreek ik nu uit: "Daar zit veel man in"
ze is natuurlijk op en top vrouw
zeker niet van het, haar mannetje
het is een vrouw met ballen
die laat ze zien, laat ze spreken
zo moeder zo dochter is nu
zo dochter zo moeder…
Hij vindt een weg
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.671 Het doet hem verdriet
aan haar te denken
zoveel intense vreugde
heeft ze hem ooit geschonken
woeste natuur
haar geest en lichaam
haar taal, haar liefde
ze weet inmiddels
hoe moeilijk het is
in den vreemde te zijn.…
Klimaat
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Nu de wind de golven van de zee
streelt met de adem van alle geliefden
ben ik in stille gedachten bij je
om de natuur te koesteren
met de emotionele woestheid
van een heidense zielenknijper
en ik droom deze keer niet in mijn slaap
dat ik een onwetend kind ben, ik leef
en ik ben volwassen in mijn keuzes
ik ben tegen de fabricatie van…
RUIGOORD: 'N FIJN OORD, voor een plaatje van een man!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
439 In een kluwen van kleurrijke mensen
uitgerust in veelzijdige kledingstukken
zittend in een volledig natuurlijke omgeving
verpakken de mensen hun ziel en zaligheid
zich richtend op het zijn van het mijn
van hun zovelen in 'n zinderende stilte
luisterend naar 'n zwoele, mooie,
zwijmelende zingende en spelende vrouw!…
fenomeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 laat keren naar daar
waar ik in node mijn zelfspot heb
weten te waarderen
maar zij, in haar violette verschijning
die ik lees in telkens een ander verhaal
wijl haar aura de biografie overtreft
dan welke zakelijke colofon dan ook
laat me nogmaals baren in de schoot
waar liefde zacht als mos het fluweel
en fijn geweven zijde als een
natuurlijk…
De vogel en de kat
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
65 loerende kat
Die het op het late vogelnestje voorzien had
Met zijn mooi getekend zwart wit velletje
Grote lieve groene mysterieuze amandelvormige ogen
Sluipt hij geruisloos onder de bomen zonder belletje
Met zijn mooi getekend zwart wit velletje
Als de vogeltjes opschrikken is het te laat
Breekt je hart als je ziet hoe het er in de natuur…
De aarde en de wind
gedicht
2.7 met 18 stemmen
16.492 De wind begeerde de aarde en al haar nattige voorjaarsvreugdes
met grote heftigheid,
vooral het oranje hart dat de vorm heeft van een trompet
van de narcis
beloftevol geurend en lokkend op graslandjes
onder struiken en bosschages.
O de wind viel en ketste terug
rakelings langs de takken van de kale bomen,
van boven naar beneden, van de hemel…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Er is niets dan de wind.
De tuinen zijn doorzichtig,
men ziet hun achterkanten leven.
Geen mist, geen regen,
alleen de wind, een dunne strakke wind
aanhoudend over door jong gras omhooggetilde,
omvergegroeide dorre bladeren.
De bomen zijn nog zonder glinstering,
oud, zonder knop.
Herinneringen weggestreken,
een voorhoofd onder pas gewassen…
Over de heuvel
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.957 Over de heuvel rent een vrouw,
veert op ijswitte sportschoenen.
Ze beweegt als een astronaute
die het landschap in kaart brengt.
De lucht buigt voor haar passen.
Ze maakt een tunnel van de wind
rekt het uitzicht op en de weg
voegt zich vanzelf naar haar gang.
Een aanhangwagen vol sneeuw
rolt voor haar voeten de helling…
donsjes
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.315 altijd elke juni
kwekke kuikentjes
in mijn waterkant
hoe klein zijn
toch die donsjes
dit jaar zeven
gekropen
op de kant
alle lentes
nieuw leven
kleine teentjes
wenend tuitjes
zittend bij de eendjes
aan hun waterrand…
Hemel vol raadsels
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
4.150 Wolken kijken op de dijk.
Schapen zien.
Wijzen op differentiatie.
Een moeilijk woord laten over drijven.
Arm in zijde.
Gebaar om aandacht te vragen voor een rijwiel.
Hemelfietsers bestaan echt.
Gebel, een dame op een Sparta-met.
Hoe aards zijn hemelse zaken?
Nu rookt een engel een sigaar.
Een klap. Een grap. Het regent
associaties…
echt de man gaat voor
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.829 vlam in de pan
hard en stevig
‘n eigen hartendame
voor de
pluk in bramentijd
op de
Bloedberg*
daarna de zee
bespatten met
liederlijk schuim
de hartendame
bezwadderen beklinken
haar betoasten welriekend
bestuiven in een pannetje
in duin
bij avondzon
als honnepon
z’n eigen duinmargriet
-----------------------------------------…
Onderweg naar Egypte
gedicht
3.1 met 10 stemmen
15.350 We zaten samen op mijn lange waxcoat.
Het was oktober in een bos in Drenthe,
de zon warm op het gras, het leek wel lente.
Zij had de picknicktas met kaas, fruit en brood.
We keken naar de letters in de beuk, groot
gegroeid sinds onze geboorte, we prentten
ons de stilte in, de taal die niet went en
'op jouw jas ben ik altijd veilig' besloot…
De herfst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
759 Genieten van de opkomende herfst
is een streling voor het oog.
Wandelen tussen ritselende bladeren
klinkt als zachte muziek.
Opsnuiven van houterige geuren
en bruin-oranje kleuren.
Wind die giert tussen
kaal wordende bomen.
Uitgewaaid, met rode wangen
huiswaarts keren
om dan weg te dromen
bij een knetterend haardvuur
verstrengeld bij elkaar…
Saskia schatje
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.858 languit midden op de weg
met wat gras bij paaltjes
hoe zalig maakt die steg
ik kijk me in een deuk
je bent écht wel geniaal
ligt daar mooi voor lijk
mooie oplossing meteen ook
voor al die carvandalen
scheuren voor niet te talen
stoppen bij jou onbewééglijk
in dialoog met puur natuur
je gaat metterdaad
alleen pars pro toto
is echt…
zomer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 rijpe korenaren
vierkant gouden velden
vormen een bonte lappendeken
allerprachtigst!…
Geen weer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
894 Ik droomde dat er geen weer was:
akelig stil om me heen
geen hagel, storm of regen
geen mens die wat zei in de straat
waar het meestal over het weer gaat.
Na het journaal Erwin Kroll met excuses:
vandaag geen weer helaas
alleen een kort filmpje
hoe het weer ook weer was.
De zon in mijn hart was verdwenen
geen storm te zien in mijn glas…
land aan de Zoom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
657 zoals het oude land hier nog dommelt
langs een verzonken waterloop
door noeste handen ooit gegraven
waar akkers en bossen louter stilte baren
vroege vogels het zonlicht uitbundig
begroeten en bezingen
terwijl de bonte specht met veel tamtam
de beuken kastijdt, zo vurig gemutst
langs stammen en kruinen scheert
zoals ik hier gedurig…
De moeder de dichter
gedicht
2.3 met 42 stemmen
14.628 Zo las hij mij de aarde voor en ongerijmd
begreep ik voor het eerst waarom de laatste tijd
de eenhoorn mij natuurlijk opvalt in gewoonheid.
-----------------------------------------------
uit: 'De wet van behoud van energie', 2007.…
gedicht in elf: koren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
564 koren
in aren
goudkleurig en rijp
zingen ruisend hun lied
meedeinen…
Keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
985 Als het ooit weer vriezen gaat
de vaarten stijf bevroren
de ramen met ijsbloemen bedekt
jouw ogen die naar buiten kijken
De tuin gelijkt een woestenij
de bomen kaal tot op het bot
op hun bast onze handen gelegd
voel het kloppen van hun sap
Zullen we blijven voor de maan
of weggaan met de sterren
Wil je niet meer het licht delen
van een…