10948 resultaten.
NODELOOZE BEKOMMERING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
870 Scheen 't heiligschennis, buitenshuis-ook te gewagen
Van liefde's teerste, van haar innigste bestaan,
Aan hoorders dacht zo min mijn roemen als mijn klagen,
Maar dichter is hij niet, die hoorders tracht te ontgaan;
Een toevlucht, ongezocht, heeft soms zijn hart te danken
Aan 't door zijn woord gestemd, aan 't diep verwant gemoed;
De menigte…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Van hoge,lage
van waarde
in onze zoektocht
langs aarde
gras - en kruidenrand
van het evenwicht
Het is
soms even
'n stil water
vervat
in woorden
een gedicht
Door wind
niet aangeraakt,bewogen
...onberoerd
Maar wind
wakkert aan
rimpelt het papier
Laat zich gelden
wij....…
De oude dag
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 zo laat nog in de avond
zeker, deze dag nadert zijn einde
prevelt al doende mijn stem
het gebed van wat was,
over vandaag,
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar reeds zwevend
op weg naar boven
al raak ik door de jaren
wel vaker verstrikt
in verder kijken,
soms gelijk aan…
In stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Gillen zou ik soms, ware het niet
dat ik ook buren heb,
zij praten ook.
Niemand woont hier, behalve
bed, tafel, stoel en bank,
in de tv wonen heel veel mensen
het is daar erg druk.…
Supermarkt caissiere
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.070 ik zie haar wekelijks in
de supermarkt
vriendelijk zit ze dagelijks
achter de kassa
glimlacht steeds naar mij gewis
haar bruine ogen stralen terwijl
soms een rode blos op
haar wangen verschijnt
donkerblonde haren vallen speels
over haar schouders als
ze zich elegant beweegt
fraaie slanke handen met
groene nagels reiken mij…
***leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 Ik ben weg geweest
Heb mijn schoenen stuk gedanst
Heb gesprongen en gelachen
En mijn tranen weggeveegd
Mezelf gedwongen om te leven
Te genieten van de nacht
Teveel nachten liggen malen
En mezelf grootgebracht
Ik ben geweest en iets geworden
Maar het zijn vergeet ik soms
Ik vergeet te ademen
En al leef ik zo gezond
Ik ben kapot en wil…
ONVERGETEN
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.045 Soms is het of ik het vergeten ben;
Of er niets is geweest, dat niet meer is.
Mij zelve is het een geheimenis,
Zo diep, dat ik mij zelve niet meer ken.
Dan lach ik, doe ik, of er niets ontbreekt,
Of alles voort leeft, zoals het moest zijn,
Of nooit de dood iets van wat ik eens mijn
Noemde wegnam. - Maar de ure komt, die wreekt.…
Wij bouwen aan onze dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Bij een tegen beter weten
hoort soms een bij de neus
genomen, omdat hoop te
vaak met de werkelijke
uitkomst wordt verward.
Vooral rond kerst zijn wij
gewoon onze luchtkastelen
te bouwen op al die goede
voornemens met weinig echt
perspectief.…
Fugalied
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 Wat gisteren gebeurde komt nu weer:
de zon (of soms afwezigheid ervan),
de weg die glanst in autolampen,
de frisse kinderstem die hoop kan brengen.
Wat gisteren gebeurde komt nu weer:
het zoeken naar geluk, de moeheid en
de traagheid, ook de klachten,
naast dankbaarheid die alles kan verzachten.…
struikeldicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 het later van vroeger
ontbeert een toekomst
aan de som van druppels
ontbreekt het water
er bestaat geen bos meer
zonder kettingzaag
het gedicht is kaal
eeuwig is alleen de dood
ongerijmd als gemorste koffie
bij ontrafeld brood
sommige winters verlangen
naar een zomerjurk
elke betekenis draagt een
steen om de nek
elk woord…
Een passie van kortdurendheid.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Een passie van kortdurendheid wordt soms
overspoeld door de woeste golven van de zee die
met het werkelijke leven strijdt…
Uit voorzorg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Soms denk ik wel eens dat mijn liefde
voor woordgetover voortkomt uit de angst
voor de snel naderende dementie.
Ik wil coûte que coûte nog zoveel mogelijk
mooie woordcombinaties verzinnen en publiceren
voordat het licht definitief uit gaat.
Zo van, dát pak je niet meer van mij af!…
Laat het regenen (dizaine)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Soms wens ik mij in druppels een regen
die woordeloos wist wat aan stof is geland.
Dan kom ik jou in hun stilte tegen,
strijk jij heel zacht langs de huid van mijn hand.…
hijskraan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 Daar staat een hoge hijskraan
Hij heeft niet zo'n leuke baan
Wel een heel mooi uitzicht
Zijn blik is over de stad gericht
Zijn hele leven in hitte en kou
Meestal op een grote bouw
Zijn hele leven erg zwaar tillen
Dat zou ikzelf nooit willen
Nooit zal je aan hem merken
Dat hij geen zin heeft om te werken
Maar soms dan wordt het hem…
Een bos met sleutels
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 Gestaalde toegang soms
breekbaar, maar altijd
eenheid zoekend met een slot.
Is er altijd een vreugde te
beleven dat er een deur geopend
wordt. Dat een duidelijke keuze
voor het leven wandelt waar
geen gesloten deuren kunnen
bestaan. Als het hart zich opent;
er altijd de juiste sleutels bestaan.…
Licht ontspoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
563 soms draai ik rond
hebben woorden kop nog staart
rollen zomaar uit mijn mond
het lijken zinnen
maar verbinden doen ze niet
gaan steeds meer fragmenteren
hun betekenissen derangeren
brengen chaos dichterbij
vergroten afstand tussen jou en mij
licht ontspoord
kijk ik om zie jouw gebogen rug
als stootblok tegen hevige compassie
kan…
Donkere gedachten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Het antwoord
is soms een minimaal verschil die
de ziel van zijn duistere beklemming
ontlast.…
Een blinkend juweel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
649 soms dwarrelen
er flarden muziek
spontaan uit de
schatkamer van herinnering
een melodie
die gedragen wordt
door scenes van optredens
uit evenementen
kleur volume en
emoties zijn
toegevoegde waarden
in totale verbondenheid
verbazingwekkend
is het hoe de tijd met
vele stappen terug dit
volmaakt helder produceert
als een blinkend…
gaandeweg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ik leg de weg naar
berusting slenterend
soms dralend af
gaandeweg begon ik
aan wat ik nog niet
eens zo lang geleden
later noemde
het is het afscheid
van hoge woorden
en vervlogen jeugd
van het ongrijpbare
verwaaide leven van
verloren dromen
het is de onbekende
weg die me in het
duister tasten laat naar
barsten en scheuren in…
Een tikje herfst
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik zag
een tikje herfst
in je anders
zo zomerse lach
een vaag
en broos verkleuren
van ogen waarin
vermoeidheid bodem had
nee geen
fragiele breekbaarheid
maar ook in jouw leven
herken jij de tijd
in wisseling
van momenten
sprankel je in
pure vitaliteit
maar in een
rustige achtergrond
raak jij die lijn
soms even kwijt
nog…
Kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 luisteren naar jou
is zoeken in het riet
of plots wakker worden
met verwarring in 't verschiet
is het vissen in een vijver
zonder aas toe te voegen
wat versta je onder gevulde ijver
als altijd lege handen je droegen
ik leef zo het leven brengt
eerst beheerst, vooringenomen
later draag je mee wat is verzengd
soms beklijft dat aan gewenste…
waarom.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 ik kan jou niet verstaan,
want ik hoor jouw stem niet,
maar ook jouw leven is gegaan,
met vallen, opstaan en verdriet,
kijk naar buiten,
kijk daar, de zon,
oh en kijk, die vlieg op jouw ruiten,
ik wilde dat ik die even wezen kon,
dan zou ik kunnen horen mijn lief mens,
waarom, waarom jouw hart soms huilt,
dan wist ik jouw aller diepste…
Smaken van tranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 Het maakt mij soms zo bang.
Tranen blijven stromen
op mijn wangen nat een zuur.
De zon is weg,
het leven guur.
Het verlies is bitter,
maar niets aan te doen.
Zijn beslissing!
Hij ging weg zonder zoen.
Maar nu ben jij hier
En wat jij doet
maakt mij tranen
met jouw knuffel weer zuiver zoet.…
Het eerste mislukte begin
gedicht
2.8 met 4 stemmen
3.913 Ik kook voor mijn vrienden,
koop beltegoed voor mijn woorden
en het belangrijkste:
ik kan nog slapen,
minstens zes uur per nacht
en soms zelfs
zonder slaaptabletten.
---------------------------------------------
Uit: 'De laatste slaaf', 2008.…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
678 Eens is het diepste duister
van de nacht
hopelijk verfrissend als de regen
na een snikhete dag
heb je helemaal niets op haar tegen
Voelt het beklemmend zwarte donker
behaaglijk zacht
behaaglijker zelfs nog dan die regen
Afhankelijk van de omstandigheden
is het niet eng niet echt vervelend
maar is het soms onverwacht
zoals gezegd juist…
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Worstelend door woeste branding
kies ik ruimte naar wijde zee
trotserend golven en deining
soms wind tegen, dan weer mee.
Niet steeds vaart mijn schip zonder schade
maar krijgt in tegenwind dikwijls averij
meert op tijd aan, aan veilige kade
mijn navigator is steeds aan mijn zij.…
Geen enkele dag hoeft mokkend te zijn.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Geen enkele dag hoeft mokkend kletsnat te zijn,
kijken hoe spitten gaat is soms al voldoende
net als weten dat na het voorjaar de zomer arriveert.…
Woestijnwinden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
484 ik voel de pijn
weet dat woestijnwinden
schralend waaien door
het schuren van fijn stof
zo is ook iedere
plaats te achterhalen
waar eeuwen tijd hebben
vermalen tot couleur lokale
een mengeling van
kruiden en bereidingswijzen
van de gewassen van het
land met trotse hand
ook armoe en verstarring
bepalen dagelijkse kost
in het soms…
Verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Tranen kunnen soms mijn
hart niet dragen.
Het doet mij zoveel pijn.
Blij dat er lieve mensen
mij steunen.
Ze geven mij aandacht
en dat waardeer ik.
Het maakt me wel
een beetje
blij.
Liefde van mensen
respecteer ik
het voelt
goed.…
Reizigers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Reis en maak plannen,
soms kunnen ze bewaarheid worden.
Stel niet altijd iets uit,
want je weet nooit
of je er dan nog toekomt.
Reizen het is het mooiste
wat er is.
Leef je leven, geniet elk moment
van je reis,
die je mag ondergaan.
Laat je verrassen door wat er op je pad komt.…