18195 resultaten.
Uitzichtloos
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.083 De sterren sterven nachten
in zonverduisterd licht
roepen verwaaid naar toekomst
naar waar de einder zich verdicht.
(c) chatfant 14-9-2008…
Costa de la Luz
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
897 Het middaguur verblindt de stranden:
ondanks de late herfst
rollen licht en branding
als warme uitspattingen over het zand.
Boven de uitgestrekte leegte
wordt het roepen van meeuwen verdrongen
door de overdonderende stem
van de Atlantische Oceaan.
Ik lik het zout van mijn lippen
en houd bijna op te bestaan.…
nageslacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
830 zwaar, het slijk van aneengeklit mensdom
rottigheid, een immense brei van kwaad
hij schoof er zijn schouders onder en droeg
droeg door de dood
striemen in zijn gezicht
gruwelijk, onmenselijk van aanblik
stootte door tot het licht
trok uit zondig slib
een nageslacht vrij
zij aan wie niets is verteld
zien
kennen…
Somalie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.055 'Somalie' dacht ik
de kleur van lippenstift
van het merk 'Wills'
die ik vroeger kocht
Somalie, de kleur
van de jas die ik draag
zacht, warm en licht
hoe dichter ik mijn huis nader
des te verder gaan mijn gedachten
in tegenovergestelde richting
'Somalie' denk ik
synomiem voor vluchten…
Heilige Vrouwe
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
996 in die stille, sobere kapel
trof mij haar toegewende blik
onder flakkerend licht bedolven
vloeide iets van heimwee
naar oude geuren en vrome
gezangen
hier, op het grazige boerenland
tussen zwijgzame dorpen aan
de glimmende rivier
vermoedde ik mijn vaderhuis
en moederschoot, droomde ik
mij ooit geborgen…
Je dicht in mijn oor
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
912 deze kant op, zeg jij
en ik volg je lijf
in liefde voor later
en slierten
vol licht
voortdurend
openen handen
en ik vind je adem
voel je huid
weet het antwoord
meer dan zwijgend
zonder zwaarte
ook als de dag herbegint
volg me, zeg ik
en je streelt
mijn ziel
het dichtstbijzijnd…
Going Loco
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.217 Nu, in het kwijnende licht van de zon,
lijkt mijn worm
in een bodempje bloed te drijven.
In een stad ver van hier
heft Chihuahua
zijn bek naar de rijzende maan,
ik huiver,
want zijn etherisch gehuil
klinkt als muziek uit mijn radio.…
verzonken verhaal
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.804 hoe het oude verhaal onder klater-
goud en neonlicht bedolven lijkt
hoe het ons nog wakker streelt
zich in ieder mens ontvouwen wil
wanneer in een schamele stal het licht
ontstoken wordt, het verzonken verhaal
zich weer vertellen laat
rond de kribbe en ’t pas geboren kind…
heelal
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
785 waakhond op een boerenerf
met een bereik van één meter
in de vorm van een waaier
veilig in een met palen omgeven ruimte
ontdaan van zijn problemen
die optreden bij het verlaten van de biosfeer
en alles wat verband houdt
met een lichtblauwe kleur
in een geprojecteerd beeld
kan men licht verdwalen
vrijwillig verduister ik
mijn eigen verdwijnpunt…
om te dichten
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.144 ik herkende het niet, het had geen naam
het was licht en windstil
vol van zang en dagen
en het bleef liggen
op mijn wang
er viel geen regen
ook geen schaduw, het was zoiets als
eeuwigheid in een gedicht
ik kon het niet optillen
niet in woorden of met handen
ademwarm en zo dichtbij
jij gaf het me, net voor het afscheid
liefde…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
956 heel langzaam
worden ze weer blauw
al blijven ze gebroken
maar een kleine opening
reflecteert wat licht, laat zien
hoe het zou kunnen zijn
een aarzelende zonnestraal
waagt zich aan het grijs
met een fragiliteit
waar zelfs de hemel
van gaat blozen
en als zelfs dát grijs kan verkleuren
wat houdt jou dan nog tegen…
Aurora
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
976 Zodra zij glimlacht, plaatst zij zich
in de tijd, worden rimpels geteld
op haar voorhoofd en om haar ogen
kraaienpoten na souplesse van
een jonge naar karnemelk ruikende huid
Haar liefhebben is als wachten
op een zonsopgang, die zich in
rosse, zachte passie verliest
zichzelf hervindt en in de morgen
opnieuw zichzelf in licht hervult…
De versmoring (januari 1968)
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.143 Op het deksel van de duisternis
bonken de honden, en monken;
maar de nacht houdt stram
haar grafieten, haar loodgrafieten palm
op de warmte van het licht.…
Het schrijvertje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.307 Wij konden op water lopen
mits licht genoeg, twee
kinderen die elkaar schreven
en voorlazen want het schrift
was alleen ons bekend
Wij keken naar de tekens
groot en zwart in de krant
Voor jouw handtekening
koos jij een zonnebloem
ik tekende een hand…
fotoportret
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
4.003 ik denk dat ik naast je zou staan
in een kamer aan een raam
je niet aanraken
je bent te dichtbij
in welke sluitertijd pas jij
mijn huid voelt jouw warmte
je sluit de vitrage
doet de gordijnen dicht
ik maak mijn ogen open
zie jou dankzij het licht…
sterrenkus
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.003 waar een kus onder de sterren
liefde vereeuwigt
de nacht haar glans
verliest in jouw lach
een belofte gehoord
duizend wensen
in verlangen reikt
naar het licht
van de maan
zal de eeuwigheid verdwijnen
in gesloten ogen
jouw kus in de nacht
sterren
laten dromen…
liefde in februari
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.884 licht
met de kleur van metaal
gevangen in jouw ogen
vonken spatten over
hoog
in de kale toppen
van de bomen
fluistert jouw stem
ik waai mee met de woorden
vurige handen ontdekken
verse sneeuw zacht en zoet
het proeft naar bijna
voorgoed…
gefluister in jouw droom
hartenkreet
3.1 met 35 stemmen
2.525 luister naar de nacht
hij fluistert in jouw dromen
onhoorbaar en zacht
enkel jij zal het horen
het geruis van sterren
oneindig in de stilte
waar het verlangen van liefde
weerkaatst in licht
dat ontnomen aan het duister
geschonken aan de nacht
als een woord van liefde
onhoorbaar
op jou wacht…
de kleur van dood
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.247 wanneer ik jouw tranen raak
kleurt al het grijs
waar niets wat het lijkt
in duister verdwijnt
donkere tinten
zichzelf hernieuwen
gesloten ogen
mij roepen in de nacht
ga ik op zoek naar licht
in vergane dromen
laat de nacht haar tranen
kleurt zij mijn dood…
Intiem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
865 Als mijn huid blozend
jouw handen raakt
tintelt minne
strelend
nachten licht
jij ademt mijn naam
in vallende sterren
en zacht penseel ik je gezicht
waar elke lijn
leven tekent
teder voelt thuis
ja, in jou wil
ik wonen…
satan, vers in 't geheugen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
676 ik zie hem nog voor mij
zoals hij daar, aanvallig, ligt
met licht gezicht, ogen dicht
maar zo godvergeten voorbij
nog immer niet uit het zicht,
duivel uit het hoge noorden
die trachtte woorden te vermoorden,
het wordt tijd dat jij wordt ontwricht
ik begraaf de bijl, die leidt naar strijd
en wens jou, en mij, vergetelheid…
zwarte sneeuw
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.032 vlokkerig valt
de zwarte sneeuw
als een wijd gespreide
bruidsjapon naar bene
licht schittert er
schaars doorheen
zich laser splitsend
in het al heen
de zwarte sneeuw;
vallende tranen
van de vergrijsde
hemelse godenleeuw
de aarde bedekkend,
moede van het brullen,
over de mensheid
uitstrekkend…
Elama
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
723 Zwarte lange krullen dansen
passioneel klinkt de muziek
blote voeten voelen aarde
ritmisch in de donkere nacht
wijn schenkt alle bekers vol
hout knettert in het vuur
ogen kijken toekomst in
onder het licht van volle maan…
Dansen op de vulkaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.093 In het dal
van het verlangen naar de zon
reizen we stroomopwaarts
het station Utopia
reeds gepasseerd
boven ons
pakken de wolken
zich donker samen
elke bocht toont
een nieuwe horizon
en achter elke heuvel
schijnt een ander licht
het wonder van verandering
is overal…
de rode spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 achteloos alwetend
zijn ogen grijs nietsziend
stapt hij door de spiegel heen
het blinde kind van licht
maar juist in zijn gesloten blik
ligt wat wij niet weten
als spookstad uitgestorven stil
die ruimten van herinnering
langs het bevroren dromensnoer
wordt nu de nacht zacht afgeteld…
Anderland
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
731 Slaap
onbewust
onderbroken wakker
uit
anderland
donker buiten binnen
kaars
vlam van vuur
zuurstof en vaste stof
licht
nacht verzwakt
in schaduw verborgen
storm
stroom door druk
hoog naar laag verplaatsing
hier
is het stil
bewegingloze schijn…
eerlijke uren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
16.145 Met mijn opgeruimdste gezichten een dag beginnen:
probeer ik het eens, blijkt hij niet op te lichten. Niks geen
schaarsgbebloemde voorbijgangerslach in mijn raam
of dat kind op haar vuurrode fietsje dat me wolkeloos
zwaaide en zag - eerlijke uren
waren het vandaag.…
Ontkennen van later
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
680 Bezinksel op de bodem
Van de aarde
Zijn wij
Een
Onopgelost mysterie
In de aarde
Ben ik
Ben jij
Terwijl we op de orbis lopen
Zonder denken
Zonder hopen
Vanzelf
Zoals de zon bezinkt
Met het licht
In het water
Mag ik denken
Mag ik hopen
Dat ik ooit zwicht
Met het ontkennen van later…
vallende ster
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.985 Vallende ster
Het Katwijks strand met al zijn sterren
Heeft boven en hier benee zijn licht
Wellicht dat eens een ster zal vallen
Wegdrijvend in de zee zo uit gezicht
En als ik meedroom met wie is gevallen
Dan valt het leven plots niet zo meer mee
Heden zijn levensvlam gedoofd
Morgen kan ook mij dat treffen
En ik ben zelfs nog nooit…
Avond aan een bergmeer
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
828 Sterrenloze duisternis
verbrandt het licht
en alle vogels zwijgen.…