11284 resultaten.
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 wind schoonde
de noordoosterhoek
droogde overtollig vocht
in scherpend zicht
winter helderde
hoog in het diepe blauw
waar kou nog
amper condenseerde
het wit van wolkjes
verdween en in de
legitieme uitstraling
verscheen de eerste vorst
hij ijsde zijn
doorzichtigheid
dicht bij de grond waar
dauw zijn druppels vond…
Papavers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 een vogelscherm is
ruisend afgedreven
nu de winterkoude
is ingetreden
naar de zon de
warmtebron
van leven de
huilende
vragen van het kind
meegedragen door
de wind tot aan
de einder de
rood gouden gloed
‘t water stroomt
de avond zingt tussen
onze vingers
de veder in
onze hand de
vlammende mantels
van papavers
wij willen…
Toe
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 neem mij mee
naar ver van hier
neem mij mee
terug naar daar waar
ik de tred herken
vogels weer hoor fluisteren
bloemen zachtjes dansen
in het schijnsel van de maan
wolken tikkertje spelen
huizen weer kleur krijgen
zand mijn voeten
liefdevol omhelst
daar waar ik gekust word
door de wind
toe neem mij mee
en hou me vast
een leven…
Flirten met Poëzie
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
531 Hij kijkt naar witte duiven in hun vlucht en dicht
het maagdelijk verlangen van de wind, gevangen
in een liefdeszucht.
In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden
schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht.
Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige
leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
Regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
442 De wind houdt nog steeds aan.
De regen,
zal de natuur laten
groeien.
In alle vrijheid hopen we er
over een poosje van te mogen
genieten.
Regen…
Lieve lust
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 ik zag in
regenbogen
jouw stukjes
energie hun
kleuren stralen
zij lieten zich
niet verwaaien
door de buiige
wind en donker
jagende wolken
in ontlading
zorgde bliksem
voor vuurwerk op
grote hoogte zonder
donder te gedogen
ogen schitterden
een lieve lust
terwijl je handen
met zon halfronde
banen klaarden
waar bogen
soms…
Ik liet je alleen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
600 Ik liet je alleen
En sindsdien weet ik niet
waar je gebleven bent
Nu kijk ik overal op straat om me heen
Ik dacht je te zien in
een weerspiegeling van een winkelruit
maar het was slechts een hersenschim
En je stem, lijkt het wel, hoor ik
in ieder zuchtje van de wind
Ik fluister je naam alsof je dichtbij bent
Jij bent dichtbij
Ik…
Hooi parfumde
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
438 zij bergde
als plattelandse
de wolken voorbij
verschoof met
de wind het
uitzicht naar vrij
runde in blauw
de zeven mijlen
door stralende kou
wist van de sloten
met het duiken
als ultieme stunt
waar zomers
hooi parfumde
warmde mest
de stallen werden
zo slagers hun
speklap gegund
is zij de boerin
met de stadse blik
die het…
De rijm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Het rijm
De pijn
Het slijm
Geheim
Venijn
Daarbij
De tijd
De spijt
De strijd
De roem
De zoen
Het doen
Nog geen miljoen
Zou dit kunnen vervangen
Nooit gevangen
Zitten
Staren in het niets
Komt er toch weer iets
De wind in je rug op de fiets
De zon in je gezicht
Je plicht
Om Mani Padme Hum
Oren dicht en klappen
Met een hand…
Thuisgebracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 intrigeerden
mij door het
geheim van hun
veelkleurige
wijkplaatsen
waar stilte
vertrouwen schept
je drukte
kunt loslaten
zonder te praten
later heb ik
bomen omarmd
met ze gehuild
gefluisterd en naar
hun liefde geluisterd
tot ik door
het bos de bomen
niet meer kon zien hun
namen vergat en het pad
geen bekendheid had
de wind…
Jaargetijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
473 De wind waait gele bladeren,
uit herfstgeworden bomen.
Vermoeide takken breken af.
Een gure storm steekt op,
en blaast hersenspinsels
uit mijn oude kop.
Versleten gedachten zijn het,
die ik niet meer nodig heb.
De lente staat alweer klaar,
in winterharde knoppen.
Wilskrachtig veer ik op,
de zomer tegemoet.…
de zee van A tot Z
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Brult ze
en Choqueert
ze Danst Een
Fel Gedreven
Hiphopdance
Ik weet dat
haar Jacht Kil
en koud is
Laaiend neemt ze
Mens en muis in
haar kielzog mee
Niets vergetend
draagt ze Organismen
met zich mee
Parels voor de
zwijnen in haar
Queeste zonder end
ze Rolt Stroomt Tolt
Uitzinnig Vastberaden
in haar vloed
Winden…
Vage woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 wind lispelt
vage woorden
door het schaarse blad
zij zijn nog
uitverkoren om de
boodschapper te horen
als dadelijk ook op de
schoongeveegde grond
de mededeling komt
jij lacht en ziet
takken driftig zwiepen
in hun schrijverij
net als het blad horen
zij er in samenspraak
ook helemaal bij
ik zie jou de stammen
met liefde omarmen…
Biden 78
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 Joseph Robinette Biden
volgens Donald Trump & co
geen president, maar Sleepin' Joe
Onder Obama acht jaar lang
tweede viool in 't koorgezang
Vandaag is 't zijn geboortedag
straks eerste man, met meer gezag
dan zijn verliezers, Trump & co
Joe Biden is, wat je ook vindt
elect, nog niet inauguraal
Maar straks waait er een frisse wind…
Charon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 het was een zwarte droom
toen de wind verstomde
en achter de witte ijle
berken een hand naar
me leek te wenken een
vlucht van duiven tuimelde
omlaag in kalme tred liep
ik naar de rivier de storm
in mij ging liggen
het verre tussen hem en
mij verdween toen ik de
wenkende hand van de oude
vermoeide veerman naderde
mijn gedachten…
Lieve fluister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Eindelijk weer verliefd, heerlijk
Mijn vriendin vraagt honderduit
om mijn roze weg te filteren
en hem kritisch te vergelijken
met de man van mijn dromen
maar ik laat haar de nuchtere
en saaie gewoonheid
Liever wil ik lieve fluister
en verstolen kussen
mij openvouwen om te geuren
mij uitrekken naar zijn ogen
en me nestelen in de wind…
Sta niet huilend voor mijn graf
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
5.186 Ik ben de zucht in duizend winden,
Ik ben de zachte sneeuw die valt.
Ik ben de zoete herfstregen
Ik ben de rijpe tarwe in de velden.
Ik ben de stilte van de ochtend,
Ik ben in de gracieuze vlucht
van buitelende vogels,
Ik ben de glans van de sterren in de nacht.
Ik ben in elke bloem die bloeit,
Ik ben in een rustige plaats.…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 zacht wiegen
watergordijnen
hun nattigheid
tegen de straat
guur slaat de
wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve…
Wu wei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 tijd is water
in een rivier die zich verdrinkt
in de wereldzee en ik stroom
mee, ik kan me laten drijven
hoef niet in de weer te zijn
omdat dat geen zin zou hebben
maar in plaats van te luieren
oefen ik mezelf
op de zon te letten
op de geuren in de wind…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 En er was daar die fiets, weggeroest,
Een speelbal voor de wind.
Er lag die bril, op de donkere tafel, in de stille kamer,
in het stille huis.
Er was dat gezicht, dat staarde in het schemer
en het zag de woestenij.…
Gewone mensen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
421 het was niet
de eerste blik die
overweldigend was
het vonkte meteen
waar geladen deeltjes
mij raakten en
hun energie een
miraculeus zachte
landing maakten
mijn huid veranderde
in een eindeloos
verlangen naar meer
waarbij de
intensiteit warmte
kleurde naar rood
wij zij gaan lopen op
blote voeten in het gras
waarbij wind…
Schrille tonen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
406 nog waaien
de kleuren van
stelen vlaagt
wind in schrille
tonen de dodenmars
bloemen
knappen niet af
maar leggen
zich plat uit
deemoed ter aarde
in een kris kras
pandemonium
vullen bomen
de kerkhoven van
het gigantische bos
schoon geregende
wortels bekijken
de immense
ondergrondse
hoeveelheid lijken
ook zij zijn geveld…
Zo vrij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Ik lig in je armen
Om je hart te verwarmen
En denk in het vooruitzicht
Aan een droom in het licht
We lopen hand in hand
Op een warm zomerstrand
En over een hert in het bos
Die loopt daar helemaal los
Ook over zwemmen onder een waterval
En de zon zo rood en rond als een bal
Mijn haren zo los in de wind
Jij kijkend naar mij en vindt…
dorp van weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 het dorp stierf
verstikt onder
lagen van as
en puin
een stille dood
in het dorp
leefden bedaarde
beukenbomen
groeiden bloemen
in het korenveld
vervallen huisjes
krom geteisterd
door weer en wind
en altijd in
de donkere verte
die eenzame
fietser onder de
grijszwarte lucht
de sonore klanken
van de kerkklok
mijn gesmoorde…
Stil windekind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 vingers spitsten
en je handen
wezen naar
wat jij met
weerlichtende
bliksem in
talloze kleuren
geschreven had
ondanks je
angst voor
het onverwachte
opende jij
je hart voor
deze manifestatie
van geweldige
natuurkrachten
dolde het
aardse in
vuur en vlam
met een rollende
donder weerstond
regen en wind
met een lief en…
Manga Baby
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De draak brengt me overal
over de kortste, de snelste
of de gulden middenweg
Ik zit lachend in haar nek
en ik wind de wereld om mijn vinger
Er verandert wat er verandert…
Kunstweb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 In het museum waait de wind overal
vandaan, overal heen, zoals wij bezoekers
uit heel de wereld komen en gaan
Wij dragen een cultuurweb, voeden het
met de collecties van de musea
die groter zijn dan hun gebouwen
Wij dragen de kunst
met ons mee, ze is groter dan wij
groter dan onze tijd en verblijfplaats
Wij dragen de kunst
uit, de geschiedenis…
Schemerige kamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ik loop door het dorp
De zon schijnt, de wind waait
een beetje door mijn haren
De luiken zijn gesloten
met kieren dun als naalden
met lange smalle ogen
Mijn schaduw valt nergens
binnen, er zijn er geen
in de schemerige kamers
waar het licht grauw
verdoezelt wat er gaande is
en wat de consequenties zijn
van ieders doen en laten
De…