24252 resultaten.
Doerak
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
886 Je kreupelt al een week
zonder een kik te geven
het leven laat je in de steek
ik moet je zeilen reven
tussen het hoge gras
kijk je naar de reigers
het wordt nooit meer wat het was
mijn kerk staat in de steigers
Je ogen tarten mijn geloof
in het goede van de mens
er gaapt een catastrofale kloof
in jouw allerlaatste wens
ik gooi een…
Op weg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 Het was een gewone februaridag niet anders dan andere
zonder de ene voet voor de andere te zetten vertrok een moment
uit de kamer waar benen de dag bij beenden , ik nog net
onderscheid kon maken tussen staan en lopen
me verbazend over hoe mensen versmelten
in denken aan voedsel en het zout der aarde,
gepeperd wellicht net als anderen
gedacht…
Hondewacht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.046 Diep in de nacht blaft een hond
huilt naar de sikkelvormige maan
Er is weer een bekende overgegaan
een band van zijden draad doorsneden
Misschien is het slechts een droom
van de hond, de maan en van mij…
Op Beppe erfje
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.158 Op Beppe's erfje met wat bomen
Stond een spitkeet laag en sober van bouw
In de kleine schone vertrekken
Woonde de eenzame wijze oude vrouw
De jaren gingen voorbij
Ze treurde om het heengaan
Van hare man en kinderen
Ze gingen naar elders
Ver weg van Beppe's stee
De kinderen namen bij het afscheid
Omdat het niet anders kon…
Levensvraag
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.158 Zo ontzield geef jij het antwoord
op de laatste levensvraag
de trekken op je mond gesmoord
in de stilte die ik draag
de blik vergleden in het licht
van het eeuwig schaduwrijk
spiegelt de zon in het gezicht
waarin ik mijn dood aankijk.…
De Vlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.059 Kijk daar gaat ze!
Ze vliegt naar haar horizon toe
Wacht je op mij als je daar bent...?
Roep ik haar nog vluchtig toe
Maar ze hoort me niet meer...
Mijn schat, het ga je goed
Waar je ook gaat
En weet: ooit komt weer Onze Tijd
Onze Eeuwigheid
Vroeg of laat…
Vloekende tranen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.774 Dan komt het moment
dat de dood, je ergste vijand,
zich ontpopt als een vriend,
waarnaar je intens verlangt.
Onze vloekende tranen
zullen ooit drogen.
Maar onuitwisbaar zijn de
dierbare herinneringen.…
Daag het leven uit
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
698 er is nog hoop
voor omhoog gezogen
keramische bloemen
brekend op de bladsteel
stervend in hun scherven
als sporen in
het niemandsland
worden gewist is het
gissen naar passanten
blijkt de wereld toch bewoond
leid ze naar de offerbank
daag het leven uit
de beul is ingehuurd
het interesseert
de dood geen fluit
er is nog hoop…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me als de tijd daar is
na een mooie warme avond uit het leven glijden
en hang na zonsondergang mijn aardse jas
naakter dan naakt aan de kapstok van de dood…
Stapel vallend puin
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
562 krab maar
aan de hemel
stapel vallend puin
het is geen
eeuwige schoonheid
die daarboven blinkt
je zult eerst
moeten sterven
voordat je daar begint
de weg omhoog
was gepekeld met zonden
de poort is nu gevonden
je bent lang genoeg
door het ondermaanse drek gegaan
verlaat maar snel dit tijdelijk bestaan…
dag Frans
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.521 Frans je was een lieve jongen
zoals je keek en de dingen onderging
als vanzelfsprekend gelijk dag en nacht
nu ik je steentje zie
al net zo mager zoals jij later werd Frans
zie ik het toch anders, het is niet zo zonneklaar
de wereld is mooi maar niet rechtvaardig
waarom zou die ook? alsof wij aanspraak kunnen
maken op wat geluk en redelijkheid…
DRUK LEVEN IN STILLE OMGEVING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
505 Oma en peuter
huppen gearmd voort, zingen
wulps en veerkrachtig.
Winterse dorheid
omringt een bloeiend veldje
paarse krokussen.
De verse mesthoop
op natte bouwgrond verdrijft
zilte regengeur.
Ijskoud holt het kind
door de tentoonstellingzaal,
staat bij één schets stil.
Spelend rent een kind
het politiebureau in:
Pa's tas is terecht…
Mooie uitvinding
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Voortdurend wordt me zo geluk gegeven,
al leidt m'n levensweg ook naar de dood...
Het reisgenot erlangs is echter groot,
hetgeen voor mij de zin is van het leven.
U merkt het al: het leven vind ik fijn.
Ik zeg het nu, omdat het straks te laat is.
Wat heerlijk om een sterveling te zijn!
Wie heeft dit mooie stelsel toch verzonnen?…
Moord
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.930 Blauw, koud en bleek,
Je staarde, zonder dat je keek,
Rood, zorgt ervoor dat ik niet vergeet,
Nooit vergeet, hetgeen ik deed,
Wit, is waar ik naar terug wil,
Helder wit, klinisch stil,
Zwart, de eeuwige oogleden,
Niets zie je nog,
Jouw strijd is gestreden.…
Koud
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Mijn ziel wordt oud
want de pijn voelt vertrouwd,
Geschreven woorden laten me koud,
De liefde die mijn rust verstoorde, voelde fout.
Ik klamp me vast aan wat ik heb,
De angst, de pijn,
Bereid me voor op mijn vertrek,
Zal de leegte opgevuld zijn?
Een half sieraad vergaat,
zelfs al draagt het jouw naam.
Onthou slechts de haat,
Zie het licht…
Dicht op de huid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
622 Ik nam je in mijn schoot
vlak na dat je was gekomen
door bloed en bloot
zag ik voor het eerst je gezicht
op het moment
dat mijn adem bijna werd ontnomen
heb jij je opgericht
ik nam je in mijn schoot
bij de geboorte van je dood
door bloed en bloot
zie ik voor het laatst je gezicht
op het moment
dat jouw adem werd ontnomen
heb jij je opgericht…
Kleine vos
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
545 juist als zonnestralen
mij ten dans vragen
fladdert er gehaast
een kleine vos voorbij
Dag Jan !…
Lief gemis
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.238 Vannacht deed jij het deurtje open
ik wist niet hoe laat het exact was
Jij bleef alleen maar naar mij kijken
alsof je door mij heen iets zag
Tot ik het niet meer kon verdragen
tranen vielen onafwendbaar, omlaag
Jij klopte op mijn hand ten teken
van verbondenheid en om te breken
Ik kon niet met je meegaan en jij, lief
kon zoals altijd niet…
DE VERSLAAFDE
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.758 Bleek en afzichtelijk
het zwelgend wrak
gedoemd tot ondergang
stick na prik
hallucinatie
angstpsychose
bewusteloos
uitzichtloos
vervuild
besmet
jouw kind
mijn kind
ons kind
onmogelijk
ondoorgrondelijk
alleen
de dood verlost…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Wat stijgt op uit diepten van jouw ziel?
Misschien ben je overstroomd door het licht
gewond door het water,
verdronken door zeeën emoties
nog niet één met de juiste grond geworden.
Ritsel je nog tussen struiken en gras,
worstel je met de kuisheid van het laatste kleed.
Voel je jouw lichaam
nog steeds niet vol van verwachting dansen…
Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 Slaap kan vermoeden bewust blootleggen,
waar het oude landschap lacht
je hand nog warm is van het vasthouden,
keien, hunebedden brandnetels en klimop
ook de hyacinten daar op de juiste plaatsen
jurkjes pantalons de mussen en koolmeesjes vatten.
Het maanlicht sluit soms eenvoudiger om je heen
dan muren en het dak.
Ik hoorde ook vannacht…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
In het poolse huis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
659 nog flakkeren kaarsen
in de lucht die hun vlucht
niet meer kon dragen
levens in gods hand
maar aards vertragen
stortte neer en vloog in brand
zij zijn weer thuis
in het poolse huis maar
het gezin is niet compleet
zij gaven leiding
en grandeur maar voor
het volk sluit schrijnend nu die deur…
Vloek je vrij
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
741 Zelfs de dood draagt kuisheid als het laatste kleed,
vlecht van weegbree een nieuwer.
Beluister de zangvogels en hun zuivere lied.…
LAAT HAAR
gedicht
2.2 met 709 stemmen
66.440 voor Alice (1926-2008)
voorbij het lievemoederen
voorbij de laatste vraag die
ook het eerste antwoord was –
wat weten wij van de doden ?…
Parel van de nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
914 Vanuit de nacht waar ieder ding
voor eeuwig in verdween
Al wat ons hier zo hartelijk ging
dat schemerlicht bescheen
Waaruit wat weg is nimmer meer
de weg is terug gegaan
Wilde ik dat jij slechts één keer..
ten leven op zou staan
En al zijn je lieve ogen niet
meer stralende verlicht
Ik wil dat jij mij stil hier ziet
met uitgedoofd gezicht…
Besef
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
765 Morgen zijn we stof
wachtend op een briesje
vandaag beroer ik
terloops de iconen
die als eilanden wegvluchten
naar wolken die nooit
druppels vormen
Keer op keer
verrast het toeval mij
en besprenkelt mij met
de geest van oud water.…
Litanieën van gezeur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
541 je hebt het huis
verlaten maar de muur
schreeuwt nog je kleur
de trap kreunt
in haar treden jouw
litanieën van gezeur
stofjes dansen in
het middaglicht tot
deeltjes van je streng gezicht
jij legde met je blik
en hand ieder het zwijgen op
wij waren als verlamd
jij bent gegaan maar
je ziel is thuis gebleven en doet
ons weer naar…
lieve opa,
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.222 Lieve opa,
Als ik naar de hemel kijk en ik denk aan jou,
Dan weet ik weer hoe veel ik eigenlijk van je hou.
Ik denk met heel veel liefde terug aan goede tijden,
Maar je kwam helaas te vroeg te overlijden.
Door die rot ziekte die iedereen kwelt,
Maar je was, bent en blijft mijn held.
Je zit echt voor altijd in mijn gedachten,
Vooral de tijden…
Vissen en vader
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
688 karper
of dezelfde snoek, die hij met vader ving
hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek
en de ring van vuur achter zijn angst
hij opent de koffer, kunstige visjes
glanzen, haken en ogen prikken en
in zijn handen ligt vaders favoriet
de geschubde strakblauwe blinker
het staartje rood, legt hij behoedzaam
terug in zijn vak, vandaag geen dood…