Alle inzendingen over ziel

7969 resultaten.

Sorteren op:

Dank je

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.087
Liefde, die op deze manier beleefd kan worden werkt heel helend voor een somb're ziel daar kan ik vol dankbaarheid aan denken dat was 't wat mij zo goed beviel. Liefde, die je op deze manier kunt beleven, zonder vlinders in je buik maakt dat je jezelf weer terug kunt vinden zonder verstrikt te zijn in een 'levensfuik'.…
Joost Vos22 november 2002Lees meer >

Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont

poëzie
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.800
Aan 't wereldoppervlak stormen de dingen: Zelfs geen gedruis zal tot in de afgrond dringen, Want stil de ziel aan 't hart van Brahman kleeft; Al kan het oud verdriet niet meer genezen, Hij weet: gezonken naar zijn eigen Wezen, Nu bloedt hij verzen, waar Zijn licht op beeft. ----------------------------------------- uit: Brahman I, p. 99…

(bijna) gebroken liefde

hartenkreet
3.3 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.152
Ik hoorde nog jouw woorden, Ze sneden door mijn ziel, Voelde hoe ze mijn hart doorboorden, En hoe wanhoop mij totaal overviel.…

Mijn eigen religie

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
moe gestreden door eigen religie scheidt de ziel zich van mijn wezen construeer ik zo een soort antipathie wat menig mens zal doen vrezen blik ik in mijn eigen kathedraal zie het zwarte aan de macht beeld dan een vertekend verhaal zo draai ik mijn rondje in de nacht kom vanuit de afgrond opgestegen en dans over grijs gedraaide platen…
pandorra28 januari 2003Lees meer >

Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest

poëzie
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.800
Maar vierde schoonheid in mijn ziel haar feest, Dan trilde 't in zijn vleugels als gezang; Ik leunde er tegen bij zonsondergang: Dan gonsde 't, diep; maar bij muziek het meest. Toch, als 'k begreep: 'K moet vliegen; neen, ik dans niet - Dan dacht 'k op eens: Hoe staat 't daar ook in 't sanskrit?…

Onze taal

poëzie
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.736
leen uw luistrend oor Aan de zangen van 't Verleden: - Dring de rijke taal van 't Heden Diep in ziel en zinnen door! Wat aan glanzen mocht verdoven, o! De schittering van uw Taal, Zacht als dons en scherp als staal, Kan geen tijd of macht u roven..... Zolang ge uit Haar parelvloed Teerheid put en Heldenmoed!…
J.P. Heije7 december 2021Lees meer >

Deinè Theos* (sonnet CVI)

poëzie
2.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.455
Met weekblauwe ogen zag de oneindigheid Des hemels naar de donzen rozenglans, Waar Zij in daagde: een breed-gewiekte krans Van zielen had zich onder haar gereid.…

Het teerste, door schaamacht'ge scherts verzwegen

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.536
Het teerste, door schaamacht'ge scherts verzwegen, Het diepste, dat in half ontveinsde daad Zich buiten waagt, half bang dat 't zich verraadt, Half hopend, trots in enen en verlegen; 'T heiligste, dat langs laat begrepen wegen Mijn ziel opvoerde tot haar hoogste staat, Had ik aan sterke herinn'ring's gouden draad Tot diadeem voor één…

jij

hartenkreet
4.0 met 59 stemmen aantal keer bekeken 5.357
Want alles heb ik gegeven, Heel mijn hart en ziel, Ik zal moeten genezen, En vergeten waarom ik voor je viel..…
lily Jay6 september 2002Lees meer >

Eeuwige tranen van geluk.

hartenkreet
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Een Engel, als vrouw tot mij gekomen, mijn ziel verwarmt, mijn hart verheven, in haar oneindige goedheid, mij gereanimeerd tot een nieuw leven! Tranen in mijn hart, kolkend van geluk, ze zoeken een weg naar buiten, want dit eindeloze gevoel is op geen andere manier te uiten.…
Frans19 september 2002Lees meer >

Voorbij

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Het is voorbij Je zit naast me je zwijgt Ik denk aan toen aan jou en mij Vleugjes verdriet pompen door mijn aders bij elke hartslag Stukjes herrinneringen razen door mijn hoofd bij elke ademhaling Flarden heimwee waaien door mijn ziel bij elk zuchtje wind Het is voorbij Maar jij bent nog lang niet uit mijn leven Je woont in mijn hart,…
Tine19 september 2002Lees meer >

voor jou zet ik mijn masker af

hartenkreet
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.448
zet ik mijn masker af Met jou speel ik geen spel Je mag me zien zoals ik ben Maar bang maakt het me wel En hoop dat jij dan ziet Dat ik gewoon ben Die lacht om haar verdriet Ik heb geen muren meer Omdat jij net zo kwetsbaar bent Leg ik mijn wapens neer Voor jou zet ik mijn masker af Aan jou geef ik mij bloot Ik werp mijn ziel…
f.blaauw27 oktober 2004Lees meer >

Hemel

poëzie
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.097
De zon gaat op en daalt ter kimmen; 't Goud boeit niet eeuwig ziel en zin. De vorst, hoe hoog zijn roem mocht klimmen, Ziet eens zich door de dood begrimmen - Het Hemelrijk heeft luister in. Een zee vol stormen is het leven; Het einde is somber als 't begin.…

MAANLICHT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.964
Alleen de grote zonnen hangen Als feller kaarsen in die schijn: De ziel herdenkt haar lang verlangen In niets-verlangend zalig zijn: Alsof van achter diepe slippen Haar dolend tasten eindlijk vond Met hare warme blinde lippen Nog lichter lust dan uwe mond.…

SPREEK OVER DIT LEED NIET

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.274
Hoe zou het leven in de helle glans Van uwer ziele goedheid? Als eens mans Oud en verkommerd lijf zal 't zonder faam Sterven, als een die na lang, donker trekken Hief tot uw licht zijn brekende ogen wond, En in het land van uw geluk maar vond Een plaats om zijn dode voeten te strekken.…
P.C. Boutens16 december 2024Lees meer >

Gij stápt met tóórnig ópgestreken zeilen

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.739
Hoor dit: Wij hebben ijzer-sterke magen: Eens zwaklings ziel moog in zijn roes verstuiven, Wij rollen voort in dronkene productie; En dáárom, vriendje, wou ik je éven vragen: Zoudt ge ook niet zélf een héél klein beetje fuiven, Was maar uw maag wat steviger van structie?…
Willem Kloos15 december 2004Lees meer >

Mijn Veluwe

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Veluws land; ik heb je lief vanaf de eerste oogopslag heb ik mijn ziel aan je verloren. Op jouw aarde - waar ik ben geboren - wens ik ook mijn laatste dag.…
sacrajewa5 januari 2005Lees meer >

Vergeten! - Ja! dat was het woord!

poëzie
3.8 met 41 stemmen aantal keer bekeken 6.504
wanneer het graf Mijn koud gebeent besluit, Dan draagt mijn ziel in ruimer lucht, Nog uw bevallig beeld. - Vergeten...! ach! hoe grieft dat woord Mijn tederminnend hart! Neen! eer ik u vergeten zou Moest ik vernietigd zijn!…

Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen

poëzie
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.138
Zo stoort me vaak bij heerlijk werk 't gevoel, Dat ergens in mijn ziel een vaag gewoel Van denken is, een halfbewuste drukte, Tot plots'ling een gedachte, suizend, schiet Dwars door mijn vrijheid, 't stof van oud verdriet Waaiend over een vers, dat haast gelukte.…
J.A. dèr Mouw27 september 2022Lees meer >

Ik was aan u, gij waart aan mij...

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.384
Ik was aan u, gij waart aan mij, wij waren elkander voorbestemd van den beginne; nooit mocht ge in 't leven smart of weelde ervaren die niet bij mij weertrilde in ziel en zinnen!…

Even dimmen

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.254
Als druk een vat, dat vrijkomt na het openen van het ventiel, Dan vrijkomt het onderste van je ziel. Spanning en druk van de levensloop, lijkend op een niet te ontrafelen knoop. Voel de totale spanning na het loslaten van een pijl op zijn boog, zoekend naar een doel opzij, omlaag of omhoog.…
Frans Rojnik21 november 2005Lees meer >

Slapen of waken

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.270
tijd lijkt te vertragen met ogen dicht lijk ik meer te zien beelden verdringen elkaar vragen zonder antwoorden ik schrik allang niet meer van de pratende woorden in mijn hoofd ze zijn er elke nacht weer als hel en verdoemenis uren die blijven duren muren schreeuwen verlatenheid het leven niet langer toegankelijk voor mijn verloren ziel…
Nadine28 november 2005Lees meer >

gewillig gevangen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.718
Krachtige klauwen doorklieven mijn ziel mijn lichaam, gedachten vol van vuur Proevend van vrijheid via mijn ogen lippen, blos en hunkering Slagen snijden tegen mijn borst stekende pijnen vol van leven Stompen verschrikkelijk., verrukkelijk binnen Mijn heupen, hals en hunkering Ik ben gewillig gevangen gedachten beperkt binnen zoete…
Heleen21 december 2005Lees meer >

Mentale bevrijding...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.135
Totdat je eindelijk doorhad dat ze de ziel uit je hart hadden gerukt. Bezinning… Met mensen die het goed met je bedoelen; waar je je goed bij kunt voelen… Dan heb je kans op een nieuw bestaan. Er is maar 1 mogelijkheid: Voor 100 % ervoor gáán… Dan volgt de berusting. Wat een bevrijding……

Ontstaan & Vergaan

hartenkreet
4.3 met 35 stemmen aantal keer bekeken 2.152
vermengd met passie Nimmer wilde ik jou kwijt Spanning die we voelden Elke streling was genoeg Nachten vol genot samen En jij me op handen droeg Vervlogen tedere dromen Na een ware liefdesstrijd Warmte stil weggegleden Zo raakten wij elkaar kwijt Toch blijf jij in mijn hart Niet dat het er nog toedoet Restanten van verlangens In een ziel…
car31 mei 2007Lees meer >

Klinkdicht

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.233
Te denken dat in 't eind mijn staat eens zal verkeren En dat ik eindelijk eens zal gelukkig zijn, Te hopen dat in 't eind een heldre zonneschijn De nacht van mijn verdriet eens uit mijn ziel zal weren.…

Geloof me...

hartenkreet
4.5 met 131 stemmen aantal keer bekeken 3.449
Lisa, ik zie je, geloof me En echt, ik hoor je, en alles wat je zei, heeft mijn hart gegrepen ook al heeft het een wond in jouw ziel geslepen, je bent niet alleen, dus lisa, schreeuw maar huil maar, want zelfs de woorden die niet zijn gezegd, heb ik óók begrepen, want ik hoorde je, en geloof me, dit gaat over.....…

Ingewijde ogen

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 725
Zoeken naar terugkomen van ver gaat zij voor anker in zijn blijvend veilige haven dromerig terugblikkend naar weleer toen ging hij haar ziel als nog vreemde laven oude wonden geven alweer bekend zeer. Zij gaat vastberaden voorbije wegen met ingewijde ogen opnieuw betreden.…
Jasmien26 juni 2007Lees meer >

kunst van dichten

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 825
poëzie is een dans van woorden rond een vuur van verbeelding schrijven uit de maalstroom van het leven het verbloemen van taal bloesems schetsen met een bleke pen en verspilde inkt gebruiken om rozen kwekend tussen wrede netels wraak te nemen op de lege wereld woorden zijn de balsem voor de ziel verstoten in gepleisterde strofen verzen…
klaes30 juni 2007Lees meer >