8157 resultaten.
verloren dromen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
750 loop mee zei ik
naar de kant
waar bloemen mogen bloeien
zo, bij die ontluikende velden
waar het nog pril oogt
en alles onaangetast lijkt
kon niet helpen
dat jij de loden last
bij je droeg
ik wilde mee dragen
de lucht kleuren
warmte laten geuren
laten voelen
in mijn diepere lagen
toen bleek
althans zo werd gewaar
dat ik op een mens…
leven is verbijzonderen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.173 op de vraag waartoe
een mens op de wereld is gezet
valt uiteraard met het vorderen in jaren
minder algemeen te antwoorden
zuigen eten lachen kruipen lopen leren
ja te antwoorden met twee woorden
of als nee gevraagd is nee
altijd met fatsoen op je tronie
te trouwen in de wolken
je werkt in het vertrouwen
dat je ongezien aan een toekomst…
Portret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
5.250 Ik ben een ziener als een witte olifant,
ik zie het vasteland al uitgestorven
en zit aan zee met slechts de laatst verworven
stenen en schelpen glijdend door mijn hand
Ik voel met mens noch ding een enkle band,
omdat 'k geen hartstocht ooit ben nagezworven.…
"Pijnstillers verboden"
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.233 Hoe het zal worden weet ik niet,
maar dat weet geen mens,
"maar wel iets beter dan nu"
dat is mijn bescheiden wens.…
Schijnheiligheid
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
863 licht van hellevuur
Waarin de wellust zegeviert
Van gespuis en moordenaars
En de onschuld van hoeren
En maagden wordt verkracht
En vermag het niet mij te berechten
Terwijl daar hoog in de hemelen
Het serene door raketten wordt verstoord
Het doel gezegend heiligt immers de middelen
En ziende blind weet u in de naam van heiligen
Dat de mens…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Bezin jezelf mens en geniet ieder uur
maar probeer er vooral van te leren.
Besef dat we een zijn want ook wij zijn natuur
Behoed haar en blijf dit geschenk altijd eren.…
terrorisme ( thema-gedicht)
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.534 Wij willen elke daad weer wreken
door oorlogen te voeren tegen elkaar
't vertrouwen in de mens is verdwenen
en zo blijft het gaan, jaar na jaar.
Toch zal er ooit vrede komen
dat heeft God ons zelf beloofd
wanneer dat zal zijn weet niemand
want hoeveel mensen worden er eerst nog
door zinloos moorden van hun leven beroofd?…
DE SPRING-KOORD
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.780 De mens springt in de koord des levens:
God draait de koord.
Elk snakt naar adem tot begevens
en springt toch voort.
Hij zingt er zelfs een wijsje bij
of becijfert elke sprong:
‘ Een … twee … drij …’
O God, Gij houdt de koord,
de dolle koord des levens.…
Moeder zijn
hartenkreet
4.3 met 45 stemmen
3.044 Je hebt altijd geweten dat je een moeder was
En dat is ook precies wat je voor anderen bent
Want moeder zijn dat zit van binnen
Of je nou wel of niet een kindje hebt gedragen
Wel of niet een bevalling hebt meegemaakt
In je hart leeft de moeder in jou
En die draag je uit
Naar ieder kind
Naar ieder mens
Naar ieder levende ziel
En dat kindje…
GELUK
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
873 Kogels die mij missen
terwijl overal om mij
heen granaten ontploffen
mensen gillen kermen schreeuwen
overal bloed en stukjes mens
kinderen zwijgen
in shock
De haat bezwangert
de atmosfeer
er is geen plaats
voor vredelievende woorden
is dit nu geluk?
of
is het grote
gelijk hebben dat geluk?…
dief in het donker
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
964 er is hier geen mens te bekennen
straks misschien een paar en een hond
maar ik ben niet bang
niet bang voor trammelant
laat ze maar komme
ik ga voor niemand uit de weg
ik ben niet bang uitgevallen
even dat schilderij nog goed hangen
-Kandinski of zo, die ken ik niet-
o shit, daar komp de polietsie,
en..nou begrijp ik ut, dit is een…
Gaya's pandemische ingreep
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 genoeg van het kwaad in de mens
die z’n schitterend nieuwe brein
misbruikt en inzet als wapentuig-
wekt Gaya, godin van de aarde
een oer-organisme oud als ’t leven
dat zich voedt met al het kwade-
die gevoelens van zijn gastheer
als ‘n virus genetisch manipuleert
zo diens frustraties neutraliseert-
die zich snel als ‘n virus voortplant…
solae propositiones sciuntur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 waar de rijn en vliet
elkaar ontmoeten
waar dromen en sprookjes
elkaar begroeten
in een leugen vol met angst
is een mens op zijn bangst
als de waarheid veloren raakt
en de hemel nooit de aarde raakt
had ik mee moeten lopen
naar beneden
alleen maar blijven hopen
dansen met de gestoorde goden
alles maar verlaten
achterlaten
loslaten…
De zachte krachten zullen zeker winnen
poëzie
4.1 met 52 stemmen
29.199 Liefde is de zin van 't leven der planeten,
en mense' en diere'. Er is niets wat kan storen
't stijgen tot haar. Dit is het zeekre weten:
naar volmaakte Liefde stijgt alles mee.
--------------------------------------------
uit: Verzonken grenzen (1918)…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen
waar geen einde aan lijkt te komen
en waar je zo heerlijk
bij weg kunt dromen
stromen ze iedere dag weer
bij de redactie binnen
dus lieve inzenders
ik heb een wens
houd nooit op met schrijven
gedichten.nl moet altijd blijven
want liefde voor de poëzie
maakt je een blijer mens…
Het falen van de kunstenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 De aarde die hij ooit schiep
Is veranderd in een chaos
Van Amerika, tot China
En van Chili tot aan Laos
Als eerste kunstenaar ooit bestaan
Boetseerde hij mens, dier en natuur
Maar bij alles wat zich op aarde afspeelt
Staat hij niet meer aan het stuur
En kijkend naar het aardse leven
Dat in niveau zeer ver is gedaald
Vraagt de oude man…
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 werelddeel,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart geurende bloemen uit haar mond,
als voorspel op een mondiaal gerucht, wat
steeds zal gisten, in vele onbegrepen twisten, de
dans zal sterven, aan door mens…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Van binnen leeg en koud bevroren,
waar moed iets fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens…
Moed
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.253 Zie 'k heb de moed om niet te klagen,
Om iedre vreugd en iedre pijn
Glimlachend aan mijn hart te dragen: -
De moed om een blij mens te zijn,
De moed om zelf mijn lot te lezen,
Tot het mij dood van 't vechten vindt -
O zon! Ik wil gelukkig wezen -
Een diep gelukkig mensenkind!…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Nimmer in dit droombeeld onderkent
wat in de eenzaamheid van elke geest,
een heerlijk raadsel blijft, een weergaloos
moment, waarin de mens geen schaduw
heeft,en op goed gevoel z’n lichaam leest.…
Astrid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.383 Tot slot nog iets dat je moet weten:
jij bent een wonderbaarlijk mooi mens.
Ik ben zo blij met jou te mogen daten,
Dit was mijn allergrootste wens.…
Een gevaarlijk keerpunt
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
710 De mens een uniek experiment
enige diersoort met verstand
heel bewust van zijn wereld
met z’n leven op motivatie geënt
mocht hij ooit de schepping zien
in zijn naakte werkelijkheid
schrikt hij van wat het voorstelt
Waarschijnlijk dat de mensheid
te wankel voor zo‘n werkelijkheid
waar hij niet voor is gemaakt
in een pandemische hysterie…
Aan vlijt ten onder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.069 Ik wil niemand beperken,
maar een mens leeft niet om te werken,
te veel te lang, het geeft gedonder,
de wereld gaat aan vlijt ten onder.…
Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
640 Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens
handen vederlicht op tot grotere hoogte.
Kuch je als een non over hoe leven begon
ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd.
Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn
spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen
over oudere hoven en regent het brood en wijn.…
De profundis
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.156 Wij zijn de overwonnenen
op de zuiderstrook der lage landen langs de zee
De zee was niet ons goed
al schuren hare zoute waatren zuiver ons strand
van bitterheid
Soms is een plant ons goed nog
en dieren
Ik meen daarmee buiten de paarden
schepershonden van Mechelen of Groenendaal
die na de schilders de roem van…
Onwetend
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.444 ik het fijne even kwijt
Niet zo snel het antwoord klaar
Twijfels in het heden en verleden
Anders zo normaal normaal
Onzeker over zekerheden
Zaken die vanzelfsprekend leken
Waar ik nu zomaar om maal
Roepen zoveel vragen op
Heb ik goed geluisterd
Heb ik goed gekeken
Voel ik mij gelukkig
Of is wat ik voel juist eenzaam
Groei ik wel als mens…
LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 Vanuit de Grote Beer en de Pleiaden
Wordt de mens gevormd door zeven stralen
Door in het stoffelijke af te dalen
Worden plus en min goeden en kwaden
Wij zijn de vruchten van kosmische zaden
Meetbaar op louter dichterlijke schalen
Langs de lat gelegd door het vertalen
Van een begrip als helen en als schaden
Het midden houdend tussen droom…
Alle boetes zijn betaald
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
713 Toen ik nog snelkoerier was en op tijd stond
Met honderden spoedpakketten om mij heen
Ging ik van hier naar ginder en nergens was
Een vriendelijk mens dat koffie verkeerd schonk
Geen stoplicht hield mij tegen dwars was ik en
gemeen op de grote snelweg en in binnensteden
werkten fietsers en voetganger als rode lappen
ik waande mij onsterflijk…
Stilleven
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
901 helder sneeuwlicht uit
de hemelse maagd geboren
stuwt tegen het glas in lood
opgehangen tegenover het
ingelijste bos, dat romantiek
ademt van een zomer
de glazen Christus
in velden verdeeld
kijkt neer op de
volmaakte mens
zonder ledematen:
de torso van een man
zo toont een bescheiden deel
ik aanschouw de gekruisigde
zijn borst…
Heb je zien huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
949 je genoten gevlogen geduizeld
En al wat bedroefde de keel toegesmoord
Ben je gekweld in je bedje gekropen
Gewurgd door de eenzaamheid ondergegaan
Ben je gevlucht en dan ondergedoken
In sleur en om niets weer verder gegaan
Heb je gebedeld heb je gekropen
Zag je geen uitweg hoe je ook bad
En zijn er je dromen dan nog niet vervlogen
Dan mens…