12648 resultaten.
De godsdienstigheid
poëzie
4.0 met 12 stemmen
4.645 Als in de lieve lente
De bloemen 't veld versieren,
Dan pluk ik rozenknopjes,
Viooltjes, maagdeliefjes,
Citroenkruid en seringen.
Dan zal ik kransjes vlechten,
En dragen die ter ere
Van God, die mij het leven
En bloempjes heeft geschonken.
Dan zinge ik: Hemelkoning
Gij doet viooltjes groeien,
Met roosjes, maagdeliefjes,
Citroenkruid en seringen…
Late regen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
624 Regendruppels glinsteren
Zacht aan de bladeren
In de late avondzon
Transparant helder
Glijden de druppels
Langzaam naar beneden
Geruisloos vallen de druppels
Op de aarde die doorweekt wordt
Het glinsterende water spat uiteen
Langzaam sijpelt het water
Verder over het mossige groen
De zon schijnt op de pareldruppels
Regendruppels glinsteren…
Godenzo’n
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
828 Als een jonge wind
die zijn weg verslindt
verdreef hij het wolkendek
prikte de verwarring lek
en onthulde het strakblauwe lint
Zo vol binnenvallend licht
dat thans zijn wonderen verricht
zich adagio laat verspreiden
om vele levens te verblijden
in het hemels aangezicht…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
743 Wuivend in de milde herfstzon
schitteren de vele kleuren
als op een schilderspalet
strak tekenen de nerven zich af
de wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich
als een vliegend tapijt
aaneen gesmeed voortbewegen
opgejaagd en weer uiteengerukt
om met een laatste buiteling
zacht dwarrelend neer te komen
op de zwarte aarde die hen wacht…
Zee
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
714 gestaag getik
van lijn
tegen vlaggemast
wind brengt
flarden van
gesprekken
weerkaatsing
van zon op zee
van jong op oud
vreugdekreten
vloeien over in
een enkele schreeuw
van een meeuw
dansend boven
alles uit
in ongeordende
patronen
heen en weer
terug
herhaling en vernieuwing
in balans…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Duizend keer heb ik
De zon zien ondergaan
Gloeiend purper in omarming
Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste…
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 'T is eind augustus, zondag. - Blauwig waas
Om verre dennen in laat middaguur;
Naar 't glooiend stoppelveld, vol sprietjes vuur,
Uit stofwolkjes van grindweg loopt een haas.
En ouërwets bolronde dahlia's
Gloeien, mooi evenwijdig met de muur
Van 't boerenhuis; laag tjisp'ren om de schuur
Zwaluwen, over 't pad langs 't ijzergaas.
Nog…
de zee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
801 de zee, het zwarte gat
de ijzige massa die iemand
helemaal kan opslokken en
dat maar al te graag doet
overdag een lief kabbelende vriend
zoet als een koekje,
braaf als een baby'tje
maar 's nachts duister en wreed
alsof boze machten heersen
het zwarte kwaad die menig schipper deed verdwijnen.…
Florence
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
952 Firenze
Stad die moderne oudheid straalt
Je kunt verdwalen in rust
Eeuwenoude stegen vertellen
Hun diepste geheimen
Firenze
De stad van liefde
Ligt in het zachte zonlicht
Waar dichters en schrijvers
Zich laten inspireren
Firenze
Toscaanse schoonheid
De passie voelend
In het nachtelijk licht
Firenze stad van rust...…
De morgen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
932 De morgen is nieuw,
al is hij niet anders
dan de morgen van gist'ren
en de dagen daarvoor.
Het lied van de merel,
dat klinkt in de stilte,
lijkt een lied dat ik nu pas
voor de eerste keer hoor.
Terwijl de zon met haar stralen
de horizon rood kleurt;
de mist zich niet langer
met het water verbindt.
Zie ik hoe twee zwanen
het water…
winter
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
651 een welgeschapen beukenhaag uit Vere
ging in de winter protesteren
waarom staat iedereen bloot
dit wordt nog mijn dood
want ik sta hier nog in mijn kleren…
woestijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
757 turend naar de kim
ingepakt door stofwolken
zie ik kamelen…
Zie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
721 De zon weerspiegelt
in druppels dauw
die langzaam verwaaien
tot een hemels blauw
een nieuw blad ontwaakt
een oude tak slaapt in
en zie in het woord weerklinkt
een woord weer tot een zin.…
Het hele landschap heeft de zon vertaald
poëzie
3.9 met 17 stemmen
2.319 Het hele landschap heeft de zon vertaald:
'T aardappelveld in niet hoog artistiek,
Maar deg'lijk proza; kleurige lyriek
Geef 't koornland in een stijl, die vlamt en straalt;
Episch in vorm, in kleur, in klank, verhaalt
De eik van zijn zonneheros in epiek;
De populieren zoeken 't in tragiek,
Hoe op 't geen hoogstreeft, 't noodlot bliksemstraalt…
Warmte
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
824 Warme zomer
Gloeiend zand
Helmgras waait
Zeegolven stromen
Warme zomer
Verfrissend water
Bladeren van schaduw
In brandende zon
Warme zomer
Avondzon gloeit
Nachtelijke verkoeling
In stervende zon…
Vale Gier
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
897 Gyps fulvus
Hij aast gierend op z’n vlerken
ik wenkte hem boven Tarifa’s stranden
en schonk een geraamte aan de meesterwerken
met stinkende schimmel op de randen.
Op bestelling van de doodgraver
vijandig gewapend zonder tanden
hij zal kluiven aan m’n kadaver
vloekend op pezen en ingewanden.
Op het einde met lege handen
maar van de duivel…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.910 Vol naalden vliegt de lucht,
vol priemend ijsgekertel,
dat glinstert in de zon,
en, met de asemtocht
gezwolgen, kilt en kerft
de kele en ‘t haargespertel,
dat in de neuze temt
de toevoer van de locht.
‘t Is bijtend koud. Een spree
van witheid, ongemeten,
‘t zij waar ge uwe ogen vlucht,
ligt overal gespreid;
‘t is snee' tot in uw huis,…
Berkenbos
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
881 Het smalle pad tussen de berkenbomen
Kronkelend door witte basten verlicht
Heeft ook hier zijn eigen weg genomen
Schaduwen vangen het laatste zonlicht
Gefilterde stralen verwarmen het zand
Resten van de herfst een kleurig gezicht
Jonge aanplant eerste jaar hand in hand
Door hun kwetsbare naaktheid gebogen
Elementen boetseerden reeds een…
Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet
poëzie
2.8 met 13 stemmen
1.798 Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet,
Zocht de oostenwind, of hij iets levends vond;
In 't zonlicht dubbel spokig, siste in 't rond
'T schuifelen, scherp en ijl, van 't dode riet;
Zwervend geroep van vluchtende karkiet
Klonk wonderlijk-onzichtbaar. 'T was, als stond
Bedreigd mijn lichaam op behekste grond,
Vol dood, die 'k voelde…
GOUD KLEURT DE PADEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
860 Goudgele kleuren
waar je ook kijkt
sieren de straten,
bedekken de wijk
Goud kleurt de paden,
goud op het mos
De hersfst viert
nu hoogtij
als je kijkt in het bos…
Wolken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 lieve wolken
zacht en gentle
altijd bij me
vreemde vormen
ik maak ze
lieve wolken
voor de zon
blijf en maak me blij...…
i j s k o n i n g i n
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.000 Saffierblauwe ogen kijken gevoelloos starend in kilte
porseleinen gelaatskleur glimt ijspegels in de nacht
bevroren lippen glimmend met een laagje verzacht
neuriënd haar refrein met volle maan in diepe stilte
Kraakhelder is de verschijning in ‘t eeuwige licht
over sereen witte vlakte glijdt zij geluidloos rond
maakt van water een ijskoude…
de zee van het gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 de golven werpen zichzelf voorover
over de boeg van het dan gelijktijdig
zich terugtrekkend water
toevallend op het
strand, ondergaand, een geweldige ruis ontstaat
waarvan men niet opkijkt
en waaraan men zijn stap niet aanpast
gelopen als ik, anderen, hun wandeling even eenvoudig maar
heel uitzonderlijk toch anders beschreven: hoe
zowel zij…
Levensdrang
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.212 Onhoudbare levensdrang.
Vastbesloten naar een hoger plan.
Geborgen nog in crêpepapier
Ontvouwt de tijd een wonder.
Geen aarzeling of angst voor groei.
Het leven is bijzonder.…
gewoon herfst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 de druppels
van de regen
die,
met een duwtje
in de rug
van de wind,
er nog meer
zin in
hebben gekregen…
Achter mij in de laan hoor 'k paardehoeven klakken
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.053 Achter mij in de laan hoor 'k paardehoeven klakken:
'K verbeeld me, dat de k en de l zich steeds herhalen;
Maar onstandvastig zijn in timbre de vokalen:
De à stijgt naar de è, om wel of niet naar de à te zakken.
Iets langs schijnt recht voor me uit te vluchten langs de takken;
Iets monsterachtigs schijnt de vlucht'ling te achterhalen:
Dichter…
Landschap
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.058 Kristalwegen schept de volle maan
in vorstnacht
In donkerte drijven straten wiggen van harde klaarten
hoeken scheiden steenkantscherp
kluisduisternis van duizellicht
Maanbomen vergaren en dragen
schaduwmythos
Begerend alle klaarte
verlangend alle maanstraalstraten
is…
Met hun poten in de vaart...
poëzie
3.4 met 16 stemmen
3.072 Met hun poten in de vaart
Staan de koeien
en ze loeien
En ze zwaaien met hun staart
En ze slurpen met hun mond.
En de varkens, hoe ze wroeten
met hun snoeten
In de vuile moddergrond.
En de eendjes zwemmen in het water
- Falderalderiere! -
Wat gekwek en wat gesnater,
Het zijn zulke drukke dieren!
En de randen…
Het eerste licht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
756 Zachte lichtbundels
Tekenen zich in het ochtendgloren
Op de muren
De dag is weer ontwaakt
Uit een donkere droom
Zachte lichtbundels
Schijnen over onze lichamen
Het zout van zweetdruppels
Glinstert in het licht
De nacht laat zich raden
Zachte lichtbundels
Glijden de morgen in
Om ons te ontwaken
Uit warme dromen
De ochtend kust ons wakker…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 De oude wind beweent met as de gouden zee
daarop traag en treurend drijft de dag weg
het sterft het streng en trouw gesprek en een zucht
verheft zich tussen de donkere doornen
wit schichtig de tred van de maan
In de diepte en onder zwijgzaamheid
trekken toekomstige handen naar
het werk aan waters en aan de wortel.…