28262 resultaten.
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Ogen dicht,
van ongevulde bloemenvaas,
verknipte rozenstruik.
Nog altijd dansend in mijn hoofd,
met lakschoentjes
en blauw jurkje.
Heb ik nog niet vaak genoeg gezegd
dat de maan de maan is
en de zon de zon
maar dat ik slecht ik kan zijn
in de schaduw van jouw bloemenknop?
De rimpels op het water
al een poos verdwenen,
maar de voeten…
HIERNAMAALS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
859 Is er hierna nog
een eeuwige zaligheid,
heeft sterven een zin.
De theofiel heeft
het beste deel verkoren
en praat met zijn lief.
Hij ziet zijn liefje
in alle liefjes rondom,
in alles wat is.
Wat hij niet begrijpt,
dat is alle ellende,
deo volente?…
Openbaring
snelsonnet
3.0 met 10 stemmen
995 Nu ook de vierde poging is gestrand,
wil hij er, eindelijk, de brui aan geven.
Hij kent het einde niet van al het leven,
uiteindelijk is alles in Gods hand.
Dat hij niet zo geweldig kon voorspellen,
Had ik je eerder wel kunnen vertellen.…
Het zwijn en zijn zonnestralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
882 Aan morgen gedacht:
rivieren overgestoken
en zonnestralen gestolen
van een in lakens verpakte
verminkte halfgod.
Onder wolken
geld als zegeningen tellen,
wachten op de regen.
Ze had nog zo gezegd:
‘Blijf verre van’,
maar in het licht van de maan
lijkt alles verder weg dan dichtbij.
Als sterren.
Stofjas
in de stroom
danst met vonken…
geluk is vluchtig
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
649 geluk is vluchtig
als een vlinder
die op je neerstrijkt
als op een bloem
wat nectar neemt
en je vaarwel kust…
NU AL
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
733 Dit moet ik zeggen:
ik wil je oergelukkig,
nu al en altijd.…
GELOVEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
766 Ik geloof, wat ik weet
zeker te weten, zoals
ik geloof dat ik leef.
Het is dus meer dan
een boodschapper te geloven,
het is wat ik weet.
Ik geloof, dat ik sterf,
wanneer ik oud genoeg ben
om te gaan rusten.
Ik geloof, dat ik wil,
dat ieder gelukkig is,
nu al en altijd.
Dat er iemand is,
waar ik echt veel van hou en…
Tuin der dichters
netgedicht
4.6 met 48 stemmen
1.602 Samen kwamen ze aan het pad
geen schaduw bracht hun doel uiteen
welke stappen welke richting gaan,
de aanzet, een beeldige verschijning
doet hun aanwezigheid kleuren.
De handen behoedzaam bijeen
gehouden aan de ander
vergezellen de boom aan zijn herinneringen,
in deze tuin waar inspiratie te vinden is
ziet men geen ontbrekende beelden…
Ergens
gedicht
2.7 met 70 stemmen
22.125 Ergens waar een kamer
gevangen is in zijn eigen ruimte
Waar het donker is
En de kilte guur afsteekt tegen de verlaten muren
Waar de muren vechten om de ruimte
Waar zelfs het verste hoekje haast onvindbaar is
Daar ergens,
waar het licht al lang geleden is gedoofd
Ligt een verloren briefje
Zwarte letters op wit papier
De woorden zeggen:
‘…
restauratie wegens restauratie gesloten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 op het oog een doodgewone
huis tuin en keukenschilder
die de restauratie na restauratie
voorziet van vrolijke tinten
met ongekende ijver geeft hij kleur
aan een voorheen somber wachtverblijf
als een tovernaar met slechts een kwast
legt hij de basis voor ontmoeting
en het afscheid van morgen...…
En verre tochten gaan
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.345 En verre tochten gaan en zullen gaan...
En schepen varen heen en zullen varen...
En ogen staren na en zullen staren...
't Slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!...
Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan,
- een oerwoud!... Ach! een droom, die op kan klaren,
en is geen droom; vervulde wensen baren
steeds nieuwe wens, en 't kan…
RELIGIEUS HUMANISME
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
979 Ik weet nog geen raad
met de aftakeling van
mij en de wereld.
Wat heeft het voor zin
te leven, als het sterven
leven vernietigt.
Alle geloven,
godsdiensten, levensvisies
tobben daar nog mee.
De theologie
poogt oplossing te geven:
het godsbewustzijn.
Een religieus
humanisme geeft een beeld
van soort paradijs.
Van…
Dwaalgast
snelsonnet
4.1 met 12 stemmen
958 Er zit niets anders op, hij moet hier weg,
omdat hij aan ons land niets extra’s biedt.
Al doet het vele mensen veel verdriet,
zo zijn de regels; hij heeft dikke pech.
Dus dit is het besluit, in naam der wet:
de steppekiekendief wordt uitgezet.…
onrust
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
832 ginds de groei van onrust
als bij het naderen van een trein
met onbekende bestemming
zet de signalen op veilig
zodat de trein met gezwinde spoed
hier snel voorbij zal zijn
waarna dan wellicht m'n wens
nog in vervulling kan gaan
'het grote verlangen naar dat
wat wij gemoedsrust noemen'…
rust roest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
634 erosie is de meest
ultieme vorm van geduld
en vasthoudendheid
de tijd mag hier
geen naam hebben…
's Mensen begin en einde
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.294 Wij eindigen zoals wij zijn begonnen:
Kaal en onmondig en sentimenteel.
Alles wat leeft keert weer naar de oude bronnen
Van 't paradijs. En dan? Ach, weet ik veel.…
Lach niet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
969 Zware handen
voor de ogen geslagen,
beheerst in moeders schoot geworpen:
Ik ben niet overleden.
De weergoden
aan de noodrem getrokken
en de wens en hoop-cultuur
naast paard en mat
in de gang gezet.
"Lach niet"
hoor ik haar knarsetanden.
Muts en kap
opgeslagen
met mijn kraag.
Een windvlaag
als streek van god
toch
op het ijs gezet…
Stilte als leegte
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.008 Lieve stilte
als lege zandloper
naast een open deur gelegen.
Gele deur.
Zolders
als parkjes,
en aanrecht
als matras
met horloge
en sokkenloos
op koude tegelvloer.
Vaarwel.…
Zijn wij dan beiden zó beladen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.606 Zijn wij dan beiden zó beladen,
Dat iedre klacht om eigen leed
De ander schrijnend scherp moet schaden
Met àl te wrangen jammerkreet?
En is ons beider zielsvermoeien
Zó zwaar, dat ieder klagen dan
De ruime maat doet overvloeien
Van 't leed dat elk nog dragen kan?
Zo gaan wij zwijgend naast elkander
In huivrende armoe voort, al voort…
Adem jou
gedicht
2.9 met 13 stemmen
6.697 Naast jou in mijn gedachten.
Schuif naar je toe
verwarm mijn buik aan jou
mijn buik ademt je kalmte in.
Soms doen we andersom.
Je handoplegging brengt me
naar de aarde waar men slapen kan.
Jij weet dit niet.
Ik ben de wakkere.
Jij slaapt.
-------------------------------------
uit: 'Verliefd verloofd getrouwd,
gedichten voor geliefden…
Toekomst zonder jou.
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.148 Zo had je mij omgetoverd,
ik was helemaal voor je gegaan.
Maar je was al van een ander,
wat heb je mij aangedaan.
Je liet me geloven in een toekomst,
een toekomst speciaal voor ons twee.
Maar je hoorde bij een ander,
in jouw toekomst doe ik niet mee.
Ik ga dus mijn eigen leven in,
Zonder dat van jou erbij
Je hebt me voorgelogen
Jij hield…
Dutch-smet
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
797 De overste was ogenschijnlijk open,
toen hij verklaarde dat die julidag,
hij nergens afgevoerde mannen zag.
Hoe kon hij weten dat het zo zou lopen?
Zijn aandacht kon hij vast niet goed verdelen,
want hij was bezig met piano spelen.…
Herleving
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.409 Ik voel het, ja! zij is mij weergegeven
de zaligheid, die 'k nimmer had verwacht,
Ik voel haar heerlijk in mijn borst herleven,
haar oude, wonderzoete tovermacht.
Het was zo duister hier, van bange dromen
verviel mijn moede geest in doffe rust,
Goddank! de fee des lichts is weergekomen
en heeft mij uit die droeve slaap gekust.
Haar gloed…
GEEN FLAUWE KUL MEER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
842 Het wordt nu de tijd
die goed te gebruiken voor
jou en voor mij.
Ik heb nu de kans
hoogste geluk voor ieder
te bevorderen.
Dus geen flauwe kul,
geen tijden meer verdrijven,
maar goed gebruiken.
Iedere minuut
voor jou en mij gebruiken,
de eeuwige rust.
De zalige dood,
de ten hemel opneming,
vrij en mezelf zijn.…
weerwil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
867 wat indruk maakt
is vaak zo alleen
in de strijd om het bestaan
sterft in het moment
dat je het verlaat
in weerwil van liefde
de band die knapt
het ei dat breekt
de zon die ondergaat…
'Witte wieven' bij Nijverdal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
574 uit het niets komen ze mij
tegemoet in het ravijn
dus geen ontsnappen aan
ze omarmen mijn trein
met wel duizend klamme slierten
en ontnemen mij (de ogen van de trein)
het zicht...
even plotseling als ze kwamen
zijn ze weer verdwenen
'de witte wieven'
hier in Twente heeft men
er mee leren leven
(zelfs tot folklore verheven)…
Verhaal
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
779 verhaal
heb ik gehaald noch genomen
een straatje woorden neergelegd
een taalpad gekozen
mis gerekend en fout geraamd
uiteindelijk
de som van
de kleinheid gezien…
Alfabetstr.
gedicht
3.5 met 6 stemmen
4.800 geef mij de tijd
van a naar b te gaan,
laat mij weten hoe de letters werken,
laat mij merken
dat de a voor aandacht staat,
hoe behoedzaam lettertekens
ons behandelen zolang wij de l
- wederkerende letter van liefde -
niet vergeten aan te spreken bij het
wandelen door een 2-persoonsalfabet,
met als uitzicht op het eindpunt
een zeer voldane…
sterrenlied
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
781 in de nacht zing ik sterren
een oud lied van mens alleen
nee geen schreeuw maar sereen
en zacht: breekbare melodie
als een donkere vogelvlucht
angst tillend voorbij de dood…
Kiezen of Delen
snelsonnet
3.4 met 11 stemmen
1.307 “De motie die ik steun, van ganser harte,
krijgt in de Kamer toch geen stem van mij.
Helaas, dat wil nu eenmaal mijn partij,
de fractiediscipline speelt me parten.”
In haar geval, riep ik met veel kabaal:
“Flikker op! Ik ben weigerliberaal!”…