13139 resultaten.
Stoere puber
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.658 Een piercing en een hanenkam
Zn broek twee maten te groot
Ouderpraat dat is gezwam
Hij kijkt naar iedere *stoot*
Een zonnebril op sterkte
Een pet achterstevoren op
*Jullie generatie werkte,
Zeur niet aan m'n kop*
School zag hij niet zitten
Daar stopte hij dus mee
Hij lag liever half te pitten
Onderuit voor de teevee
Een pilsje…
Na regen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
916 Het broeikaseffect wordt aangehaald,
evenals de pesticiden
en hun grote giftigheid.
Hij maalt en maalt:
Hoe kan de mens de aarde nou verzieken?
Die pracht en praal en heerlijkheid!
Hij vindt dat de mens zich voor zijn hoofd slaan mag,
dat men het verschrikkelijke niet eerder zag.…
HET MAAKT ONS ZO MOE
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.091 Op al die vragen van het grote waarom
waarop de antwoorden uitblijven
oorlogen en geweld, ruzie en haat
waar de kranten dagelijks over schrijven.
Wanneer trekken we samen één lijn
wanneer geven we onze fouten toe
want zo verdorven en verrot te zijn
het maakt ons mensen toch zo moe.…
Een klein gebaar
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.768 Een lieve blik
Een klein gebaar
Een kaartje op de post
Dat is echt niet raar
Het is niks groots
Tijd kost het niet
Moeilijk misschien wel
Tot je de reactie ziet
Met zo'n klein gebaar
Kan je zoveel betekenen
Als jij het misschien nodig hebt
Wil je er ook op rekenen
Het verdriet verdwijnt er niet van
Je kan het wel iets beter aan…
Beeld aan zee
gedicht
3.1 met 149 stemmen
38.318 We vinden iets terug, het is niet meer
dan een scherf van die veel te jonge en te mooie
te grote god van de liefde
alsof hij brak toen onze handen loslieten
we hebben hem niet gezocht maar
daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht
alsof we misschien toch
om ons heen is alles hetzelfde gebleven
de wind het waaiende helmgras het witte…
vlindervriendjes
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.224 Zeldzame vlinders
Met vleugeltjes zo teer
Streken onverwachts
In mijn broze hart neer
Fluweelzacht en fijn
Heb ik ze ontvangen
Verloren in liefde
Totaal onbevangen
Ze streelden me lieflijk
Gevoelig en trouw
En fluisterden zacht
Dit geluk is voor jou
Lieve vlindervriendjes
Nu lijkt alles voorbij
Zijn liefde was te klein
En te groot…
Joost
hartenkreet
2.7 met 20 stemmen
1.949 Als een verloren vlinder
In de grote groene natuur
Voel ik me alsmaar minder
Dankzij jou uit die cocon gekropen
Nu kijk ik angstig om me heen
Ik zal altijd op je liefde hopen
Je hielp me door weer en wind
Je was mijn rots in de branding
Voor het eerst werd ik echt bemind
Ik vraag me af waar je nu bent,
Wat je nu doet?…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 Ik versteen geleidelijk tot vastigheid
Langzaam wordt mijn duurzaamheid ervaring
Alles wordt geheel veranderd door de tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven…
Een nieuw jaar
hartenkreet
3.3 met 43 stemmen
5.253 Een nieuw jaar kan je beginnen,
met een grote zak vol goud,
maar dat heeft weinig waarde,
als niemand van je houdt.
Een nieuw jaar kan je beginnen,
met een lekker glaasje wijn,
maar als dat op is, wat dan nog?
Er moet iets beters zijn.…
Boze tranen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
946 zoete, zure, bittere, bevroren tranen,
ben boos, woest, onmenselijk kwaad
en er is niemand die nog beweegt
en werkelijk weet waar het over gaat
Ik huil eenzaam verdriet, onmacht,
de vele onwerkelijke lach stralen,
ik huil ongesproken woorden
en de gruwelijkste verhalen
Ik huil de hemel uit de lucht, ik huil
de morgen dood, van buiten groot…
spinnendraad
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.305 breekbaar
vervuld van een langzaam zweven
waarom zou ze niet alleen
er is zo weinig in zoveel niets
eens schreef hij voor haar dat als je
"n" aftrekt van niets er altijd iets
in haar buik rollen de tonnen om
op dat geluid kuiert ze door het huis
van de muren schraapt ze woorden af
blaast ze droogt, schikt ze in de open haard
uit de grote…
Tot ooit....liefste
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.344 We hadden al een tijd
Iets heel moois met elkaar
Jij was mijn liefste meid
En toch was het wat raar
Het moest verborgen blijven
In wederzijds belang
Men zou het niet begrijpen
En dat maakte jou wat bang
Dat kon niet voortduren
Verschil was veel te groot
En tijdens een van jouw kuren
Koos jij voor de dood
Ik zal wel nooit begrijpen…
DE BOERENDOCHTER
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.262 Plotseling is ze, uit steen gehouwen,
Een veldgodin met groot gezag.
Ze weet best wie ze hebben wil,
Maar neemt, als alle boerenvrouwen,
De jongen die ze hebben mag.…
Nog even
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
992 Ze willen je even laven
eer de tijd van de grote hunkering weer komt,
het verlangen
de rouw en de stilte.…
Het stenen tijdperk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
560 Omdat we er tot slot zo moe van werden
kreeg een blinde vrouw die extra schoen voor zondag,
een groot zwijgen vulde ons
en over het asfalt klonk fanfare -
en weer anderen lachten met zo'n kunstgebit
van wie het hardste heeft gewerkt of droegen
hun testikels hoopvol op de wind,
want wie recht doet komt recht halen,
en dat lieten we bazuinen…
mijn eigen verdriet
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.595 mijn hart dat huilt,
want van binnen is groot verdriet
dat in mij schuilt.
ik moet leren vergeven,
maar dat doe je niet zo maar even.
hoe kan ik iemand vergeven
die mij zoveel pijn heeft gedaan,
die nu gewoon met zijn leven verder wil gaan
net of er niets is gebeurd,
terwijl míjn hart is verscheurd.…
natuurlijk
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.111 De wind leek te huilen
om wat was geweest
grote vrienden met het blad
dat meeging
niet meer terug, maar hoog
de lucht in
als een langverwachte zucht
de wind en het blad
samen sterk en toch zo zwak
stralen geel kwamen door
waar wolken snel verdwenen
in het niets, op de vlucht
en met een laatste zucht
blies de wind z'n laatste adem
te zacht…
quo jure?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.993 hij ademt voor hen beiden
en praat door alles heen
zij lijdt en laat zich leiden
verliest haar ja in neen
hij loopt met grote passen
waar zij nooit lopen mocht
zij laat de oren wassen
wringt zich in elke bocht
hij hoort haar diepe zuchten
en denkt dat zij geniet
zij droomt van blauwe luchten
verdrinkt in haar verdriet
hij leeft zijn…
ik voetveeg je
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 ik voetveeg je
omdat je hinderlijk bent
je kinderlijk gedraagt en
altijd maar om aandacht vraagt
wij zijn een clubje
strelen vaak elkaars gedachten
wij willen niet dat jij
dat zomaar gaat verkrachten
wij zijn geen halfzachten
maar schrijven poëzie
die we met elkander vergelijken
dan komt de grote kunst weer bovendrijven
rot…
in de ban van de meester
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.011 een vermoeid hoofd rust
op mijn handen
de armen steunend
op een gammele tafel
ik zie naar u allen
ja ieder in de
virtuele zaal
leg ik in mijn blik
aan banden
u ziet mij vragend aan
verwacht iets groots,
een meesterdichter
dient u voor te gaan
in deze schrijversloods
mijn mond opent zich
langzaam en beheerst,
frons de wenkbrauwen…
Zijn tanden spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
961 Zijn tanden spraken delen van een boek
de goedzak etaleerde woord voor woord
in stijf geperste lippen als een doek
zijn zure zinnen bleven ongehoord
Geen reden om te huilen, zonneschijn
genoeg, hij zag zijn zelf gemaakte wrok
de valse hoop verborg zich in een klein
gebleven hoek en tikte met de klok
Hij houdt zich groot, met wijsheid en…
De zoekende stilte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.182 zo leeft in mij
de stilte waarnaar
ik soms verwonderd kijk
als immer draaiende spiegel
in een gevoelig schemerlicht
dat kaatst naar alle zijden
om het gedoofd lawaai
nog verder te verspreiden
met grote ogen
zoeken mijn zinnen
de oorsprong van
het eenzaam zijn
in de hartslag van
duizend vragen
tot ik krachtig ben
om het antwoord…
verjongd
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.788 ze was nog zo jong,
een late twenniemeis,
die mijn hart beroerde
toen zij mijn hart bezong
wat was het
dat mij diep ontroerde
ik zelf was al vergrijsd
al lang gearriveerd
in het leven
de wereld bereisd
met weelde omgeven
zij keek me uitnodigend aan,
grote verlichtende kijkers
zogen me naar
haar stralende bloesem
elke beweging die…
verjongd 2
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.168 hij was nog zo jong,
een ruige adonis
die mijn ziel beroerde
toen hij mijn hart bezong
wat was het
dat mij diep ontroerde
ik zelf was al vergrijsd
al lang gearriveerd
in het leven
de wereld bereisd
met weelde omgeven
hij keek me uitnodigend aan,
grote verlichtende kijkers
zogen me naar
zijn stralende glimlach
elke beweging die…
lijf -op de vlucht 369-
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.529 de ervaring zelf is niet te beschrijven
de beschrijving is niet direkt te ervaren
beschrijving een reflectie van lijven
die onbeperkt in het heelal rondwaren
toch deel van processen en systemen zijn
een ervaring die weer uit delen bestaat
die door het filter van de reflectie gaat
op de grote vlucht door werklijkheid
zo teken ik een rond…
geloofsworsteling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.911 bomen verdwijnen
in decemberglorie
waar liefde niet groot
of groter gedijt
in moeders schoot
de hemel onthecht zich
uit een knellende voet
wanneer wortels hol reiken
naar uitziende ogen
takken treuren,
zorgvuldig gekozen;
de wind waait immers
uit een verkeerde hoek
steeds minder
in het veld van vreugde
deelt het leven
de oude…
Bij de dood van een broer (1950-2005)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.742 Vergeefs torste je
grootse idealen met je mee,
maar alles viel terug
verpletterde je
met een gewicht dat
niet menselijk meer was.
Je elan is nu gedoofd,
zwart ligt het op je ziel.
Het vuur dat in je woedde
en vol heeft verteerd
trekt genadeloos verder
naar contreien die
buiten ons bereik liggen.…
Zonsopgang groet
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.706 Ondanks het grijs, de zon komt op
weer bewezen wat gisteren hypothese
daarover praat ik niet en verzin
het grote zwijgen, dat valt
Jij gemarmerd Jugendstil betovert
op de bank waarop ik lig het licht
dat aarzelt aan jouw buitenkant
parelmoert en opnieuw verdicht
Jij kraakt, geeuwt de toekomst uit
weet mij kijken met ziel en lijf…
pijlloos
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
775 ik houw een standbeeld
uit vruchtbare gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
en woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis…
Opnieuw..
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.357 Duizenden sterren hoog in de lucht
Intense gevoelens in vogelvlucht
Compleet is het leven, leeg is de dood
Het leek fantastisch, maar voelt idioot
Treuren is zonde
Er is weinig tijd
Nooit meer samen; eenzaamheid
Iemand verliezen, een traan op de wang
Snel weer doorgaan, het maakt mij bang
Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf
Aanvang…