12648 resultaten.
Herfst
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
950 De bladeren van de bomen verkleuren
Nu gaat het weer gebeuren
Het wordt weer herfst koud en nat
Ik wou dat ik warme kleding aan had
Het is snijdend koud en kil
De wind die weet niet wat hij wil
Hij waait alle kanten uit
Papiertjes en bladeren vliegen vooruit
Vallen op het mooi gemaaide gras
Van het schooltje van de kleuter klas
De vogeltjes…
De zon is op en 't is hier stil
poëzie
3.7 met 26 stemmen
5.126 De zon is op en 't is hier stil.
Alles is fijn als een schil
van iets. -…
het water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
888 zacht beweegt het water
en zingt een lied
het hoofd niet meer gebogen
belast door het verdriet
de zon als meesteres
verschijnt
en laat zich gelden
het water zingt niet meer
nu ruist het in de velden
er komt ander weer…
Onweer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
890 gouden strepen
in een donkere nacht
luid gedonder
mijlenver
het alles betekenende gevecht is weer begonnen
tussen het geluid en het licht
het licht flitst er op los
laat zien wat voor moois het kan
het geluid is jaloers
en dondert er dwars doorheen
urenlang gaat dit zo door
maar dan...
als het geluid schor is van het gebulder
als…
Bekoorlijk
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
776 Met de dansende kou in haar
zachte ogen
lacht ze naar het ijs
dat alleen
met haar
onverstoorbare
liefde
bevriezen
wil…
Hymne aan de walnotenboom
gedicht
3.3 met 51 stemmen
16.167 Blijf af van de vruchten van de walnotenboom,
schud niet aan zijn takken en zijn stam,
wie zich de vruchten toeëigent, wie beslag legt,
liefdeloos, die zal het niet goed gaan.
Wie de walnotenboom pijnigt, zal omvallen.
Lang leve de walnotenboom, moge hij leven in vreugde.
Hij is de eenhuizige rijkdragende.
Hem kwaad berokkenen is er niet bij.…
Zonsverduistering
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.123 Slapeloze nachten gaan over
in eindeloos lijkende
dagen, waarin alles net
hetzelfde schijnt als
de dagen ervoor.
Handen reiken naar de
opkomende zon en proberen
in een krampachtige poging,
de ondergaande maan
tegen te houden.
Een zachte kus verlost
het lijden en één tel
slechts lijkt een
interstellair huwelijk
te ontstaan.…
De zee
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
766 woest en onbesuisd
trots en zelfvoldaan
kolkend en spuwend
kollesaal en indrukwekkend
Het stijgt en daalt
het komt en gaat
het spoelt herrinneringen weg
en onthult de toekomst…
het park
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
1.386 ik ben vanavond naar buiten gegaan,
de bloemen waren alle wit, de maan had haar ontroerd.
Ik heb een boom omhelsd, zijn bast was hard,
maar ik voelde duidelijk het kloppen van een hart,
ik denk dat het alleen het mijne was.
Ik stond in het ontzichtbare, natte, en zware gras,
en ik voelde me in het paradijs gedreven.…
een vagebond streelt bergen rond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
590 heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit het vuur verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
en blaast met wangen vol
de wolken weer het hoofd
op hol tot een orkaan ontstaat
en hij zich in de stilte van
het oog omgeven door een
regenboog hervindt als wind
hij heerst en onderwerpt
de natuur…
In de zee
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Ik drijf op de golven van de zee
onder een wolkenloze lucht
waarin wat meeuwen op de vlucht;
een windvlaag neemt ze mee
Zoute druppels op mijn gezicht
op mijn neus en op mijn wangen
op mijn huid die is gevangen
in de warmte van het zonlicht…
strand
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.108 zo dom en blond
en rondborstig
zou ik willen zijn als jij
en dan tussen de vingers
onvermijdelijk ontglippen
met de woorden:
blijf bij mij, lief
de gouden zon gaat dalen…
De herfst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
780 Bladeren van de bomen
Buiten is het fris
Als de zomer na verloop van tijd weg is
Regendruppels aan de takken
Straten vol met rondvliegende bladeren
Steden met volgelopen putten
Auto’s rijdend in plassen
Kinderen zie je niet meer op straat spelen
Die zitten zich binnen te vervelen
Ze wachten op de winter
Sneeuwballen maken en tegen ruiten…
Over zee
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.434 Een lichte bries
vervoert een speelse
oranje gloed
over een onstuimige zee
Schelpen rinkelen
bij windgetij
over het strand
met de golven mee
Een zwoele zomernacht
drijft op de klanken
der schone avondlucht
Terwijl een schaduw
snel verdwijnt
en in de schemer vlucht…
de zwarte blik is zonder vuur
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
2.089 vlokken zweven
traag voorbij, weven
een gordijn uit stilte
de aarde ligt er
winters bij, slapend
in het wit van kilte
de wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Anthemis nobilis Chamaemelum nobile
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
945 Dit bloemetje wordt ook wel
roomse kamille genoemd
Omdat het in Rome
alom werd geroemd
Achttien witte blaadjes
waaieren uit een geel hart
Als een uitstromende energie
die je klaar maakt voor een frisse start
Het hart van de bloem staat bol
net als een opgezette buik
Hieraan ontleent deze plant
ook wel zijn hedendaags gebruik…
Waterval
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
788 Water glijdt over je heen
Het klettert langs je naar beneden
Je schittert in de zon
Goud en zilver spetteren in het rond
Regenbogen ontstaan aan je voet
Je bent een prachtig gezicht
Zo teder en o zo krachtig dat je bent
Het mooiste op aarde
Nieuw leven ontstaat in en om je heen
Je bent een pracht van enorme waarde…
Wind
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
782 Jij zo teder zo zacht
Maar ook zo energierijk vol van kracht
Je waait over de zee en de aarde
Je hebt een enorme waarde
Van briesje tot orkaan laat je jezelf gaan
Zonder jou is er geen bestaan…
Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou
poëzie
4.1 met 13 stemmen
1.984 Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou,
Sidderen zonnestelsels, fijn gesteeld:
En ied're graspluim is een sterrenbeeld,
En als een Melkweg hangt die streep van dauw;
'K zie, als ik 't hoofd eerst zo, dan anders hou,
Hoe rode Mars oranje Sirius speelt,
En hoe, knipogend, 't groen zijn gunst verdeelt
Naar 't geel en 't violet van achter…
Foto
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
818 De trein,
rekt het landschap uit
Bomen strijken langs het glas
Een flits,
legt de tijd voor even stil
Vormt de wereld, hoe ze was…
Dans ter water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
694 Water spiegelt de wereld,
spelend in zijn glans
En vraagt haar
met z'n zachte golven;
mee te stromen in een Kabbeldans.…
Het regent weer
hartenkreet
2.9 met 24 stemmen
1.540 Ik sta tot mijn knieën in het water
Levenloos geklater
van onsterfelijke druppels,
mijn gezicht ranselend
als kleine knuppels
De zwarte schapen in de lucht
Bekend en berucht
bij zoveel individuen
die lijdzaam weer wachten
tot het zal luwen…
Gierzwaluwen
poëzie
4.0 met 34 stemmen
4.427 (Cypselus Apus)
----------------
"Zie, zie, zie,
zie! zie! zie!
zie!! zie!! zie!!
zie!!!"
tieren de
zwaluwen,
twee- driemaal
drie,
zwierende en
gierende:
"Niemand, die...
die
bieden de
stiet ons zal!
Wie, wie? Wie??
Wie???"
Piepende en
kriepende
zwak en ge-
zwind;
haaiende en
draaiende,
rap als de
wind;
wiegende en…
De roeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.010 Een menigte. Zwart glanzend
tegen het blinkende zilver
van de ijsvlakte.
De met kaalheid omrande snavels
houden binnen een onzichtbare cirkel
afstand tot elkaar.
Onhoorbaar bevolen vliegen ze op
en tegen de lucht tekenen
de gevingerde vleugels.
De zwerm zwenkt af en keert
en komt nog eenmaal per toeval
over de plek van de bewonderende…
HARBA LORI FA*
gedicht
3.8 met 33 stemmen
14.056 Zoveel soorten bestaan! Zoveel bevolking
om te lijden en lachen in deze heuvels vol stenen!
De vijgeboom staat gebogen in de richting van het zuiden,
boven ons het zachte snurken van een vliegtuig.
Mijn vriend wacht bij een struik met scherpe doornen.
Hij kent het verhaal van zijn ondergang,
we zien de glans van de zee
tussen galappels en distels…
Kringloop van het leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
932 Zijn geweven huis
van ragfijne draden
glanzend veld van dauw
lijkt in het niets te zweven
Als een echt strateeg
geduldig wachtend
op de nietsvermoedende prooi
verstrikt in zijn weefsel
Waar de woeste trilling
door benarde vrijheidsstrijd
van wat zich daar gevangen zette
zijn schuilplaats bereikt
Schiet hij tevoorschijn
en verslindt…
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 Langzaam daalt de schemerige avond
over een verlaten heuvelweg
Mistflarden hangen als rookpluimen boven de velden
en buigen zich over een heg
Als onder een wollen deken
wordt de wereld om me heen zachtjes ingestopt
Het is een andere wereld
die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt
In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe
ergens in een…
drift in het stappen van mensen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.033 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen, hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle verdwazing…
Tegenbeeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
841 Twee futen weten al de lente
zij keken in de glazen bol
van de verwachting
de reiger scheert over het vrieswitte water
onder een lucht van ijskoud blauw
desolaat als lege winkelpanden
schotsen de oude kale bomen
tak aan tak langs de waterkant
het daglicht is te schaars
kraakt de een tegen de ander
mijn wortels verliezen de grip
op…
Geen stem
gedicht
3.1 met 53 stemmen
14.226 geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval
van de daken glijdend
druipende steen met hun zoute tongen
verwoest o geen stem
onder het afdak
geen oog en geen beeld en geen godheid
buiten het raam
wuivende takken en de echo van een licht
over de grond kruipend
nee een stroom wild
rode robijn
een wilde stroom
en het daglicht…