9588 resultaten.
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
Het groene woud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Doordringend geluid van een
onzichtbare bosuil
doorbreekt een stilte.…
Mantra in Babylon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 In nachten van de lange twijfel
waar elk uur weer zwaarder telt
fluisteren dromen vreemde woorden
die elkaar maar niet verstaan
in de drukte van een overvol hoofd
is echte stilte verder weg dan ooit
Tot een woord komt boven drijven
een tweeklank die in kalmte ontwaakt
steeds meer de boventoon gaat voeren
uiteindelijk de rust bewaakt
zodat…
Aan het eind van hun latijn...
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.786 Aan het eind van hun latijn, van alle taal
en stilte zijn velen gekomen.
In gedachten, nagereisd vaak ben ik u,
die verder ging dan het einde.
Dit is een koud gedicht. Het is beïnvloed door
het valavondsgrauw boven de daken. Het zegt
dat ieder alleen is. Het zegt
Vlieg dan het raam uit, vogel.…
In het ragfijne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 je vertakt subtiel
in glas met
goddelijke bogen
licht straalt
transparant uit
een hemels boven
maar in het ragfijne
gaat kracht verdwijnen
speelt schoonheid
de eerste viool in
frivoliteiten die tot
breekbaarheid leiden
de kristallen tonen
ladderen omhoog
daar waar stilte
ooit zijn basis vond
dartelen klanken
nu de ruimte rond…
Lucht is goud vandaag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 zacht kleurt zon
met leven uit de bron
mijn nog lichte huid
gewoon een plaatsje
op het strand met zee
en golven bij de hand
geen overlast
van een druk terras
maar stilte puur natuur
vanzelfsprekend
wel een schermpje
de wind is nog wat guur
de scene inviteert
tot spelen van het
schelp en waterspel
de stroming snel
het zand…
Een magisch perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Bewoog als een wonder
Omhoog
Zijn ogen glinsteren
Van plezier
Ik verklaar wat ik waarneem
Maar zie direct
De magie vernietigd
Moe, met ogen bijna dicht
De bocht om gereden
In diepe sneeuw
Zonder problemen
Wie anders dan het Licht
Kon zulke hulp hebben gegeven
Mijn heldere tekst
Maakt diepe sporen
Van verdriet
Wanneer de stilte…
Geldig plaatsbewijs?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
428 Voor toegang tot het tijdelijke paradijs
is wat het heden ons steeds zal leren
overhandig een geldig plaatsbewijs
opmaat tussen de ziel en lichaam
onderzoek de klankkleur, geef het een naam
dan blijft het niet bij mooie woorden maar
geschreven door de volprezen pennen van het hart
stilte wordt niet veranderlijker dan het besproken weer
hoe…
Adem
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
541 zon die om een moeder huilt
iedere avond diep in zee zakt
hij praat tegen je
in zijn duisterslaap
maar wakker in het licht
ben je er niet
kinderen worden volwassen
zien meer grijs dan grijs kan zien
als wolken wandelen boven het stedenland
en de zedenmeester zich omkeert in zijn bed
tussen letters
van zijn woorden
heerst stilte…
vriendschap - 2
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
929 vriendschap
groeit zich één ziel
in twee lichamen
vergroot het geluk
verdubbelt vreugden
en deelt het verdriet
vriendschap
geeft afstand ogen
stilte een stem
is onafscheidelijk
een kind - een poes
leeuw, hond of kabouter
vriendschap
biedt houvast
aan de eerlijke spiegel
die waarheid spreekt
uit sympathie en empathie
begrip…
Avond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
596 Het nachtelijk uur
In het zwerk zowaar
Een uil stil in zijn vlucht
Zwevend boven de nevel
Voor de vijand beducht
In het water voor me geruis
Rimpels gaan over het nat
Niet door de wind
Maar door eenden gespat
Scherend boven het water
Door de einder verlicht
Ontwaar ik vleermuizen
Spelend vliegend zonder zicht
Meesterlijk zo de stilte…
Blinde paniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 te richten
het samen
verbroedert
een leider die moedert
zijn maten op weg
idealen op spandoek gezet
ineens is er drukte
gedrang van de kanten
het eerste vluchten
uit het benauwende
zuchten in blinde paniek
mensen die vallen
niet op kunnen komen
vertrapt onder de
zolen van schreeuwers
uitzinnig van angst
pas dan is
er stilte…
Wat is verjaren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.296 Wat is verjaren anders
dan met een open hart
je aan de stilte laven
bij vreugde en bij smart.
Wat is verjaren anders
dan met een hoopvol lied
ook naar de toekomst kijken
en wat die ook maar biedt.
Wat is verjaren anders
dan dankbaar verder gaan
en in barmhartig dienen
graag naast een ander staan.…
Indigo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
722 zo zie ik haar lopen, het voorhoofd
gebogen, na jaren van strooien. geen eten
of drinken, geen landschap of straat. alleen maar
de stilte van inkt en opaak.
en later, nog later, de afgrond naar niets.
in gammele bekers de leegte van geld. een touw
aan een boom,
de tong uit de mond. ik heb haar zien hangen,
haar wolken geteld.…
Waarschijnlijkheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 daders zijn
opzeker ook
ontdaan
een prachtig
park een
mensenmassa alles
kan hier
gaan gebeuren
natuurlijk ieder
mensenleven eindigend
op deze
manier valt
te betreuren
grapjes maken
tegenstribbelen tijdens
spanningsmomenten BEDENK
alle respectabele
rechters/advocaten
overige burgers
in vredelievend
Nederland
112 ALGEHELE
stilte…
Bronst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 De zon draalt laag
stralen breken in het loof
tot gouden twinkelingen
dansend op een vleugje wind
namiddag leunt zwoel tegen de avond
glooiend rust de heide in haar purperen pracht
tot onverwacht de stilte scheurt
door ‘t burlen van een edelhert
de lokroep troont bronstige hinden
voor de toekomst naderbij
en als het woud in mijmer zwijgt…
Loepzuiver
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 lang heb ik mij
gekoesterd in de
weerkaatsing van diamant
alle facetten
toonden leven dat in licht
bestaan had gekregen
loepzuiver helderden
beelden van een
hemels gelukkige tijd
tot de zon brak en
het perspectief grijzer
de kou ijselijk werd
de warmte om
ons heen verdween in
stilte zoals nooit voorheen
bij het zetten waren…
Rouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
662 Ik ben boos
Nee, ik ben woedend
Maar heb ik het recht
Om boos te zijn
Ik kwel mezelf
Met de gedachte
Dat ik moet leven
Met deze pijn
Ik heb verdriet
wel of geen tranen
Het maakt het gemis
Er niet minder door
Ik roep je naam
Maar krijg geen antwoord
Het is enkel de stilte
Die ik nu hoor
De aarde draait nog steeds
Maar voor…
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug…
Onbereikbaar
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
630 ideaal blijft onbereikbaar, onhoorbaar lied
het is de liefde die zingt, intens over verdriet
in ongeschreven boeken door essentie van leven
heb ik vandaag een nieuw couplet geschreven
over aarzelende zwanen op zoek naar een meer
weigerende soldaten met een gebroken geweer
zodra je in het leven weet, dat je een mening hebt verwoord
wordt in stilte…
De zevende brug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Wil ik je in mijn hart ontmoeten
bij het afscheid op de zevende brug
dan zullen we dansen tot de ochtenddauw
met alle aardse ellende achter de rug
of zomaar op een wolk naar zee
neem je stilte in mijn zwijgen mee
nu we niet meer durven te dromen
beleef ik deze wereld met jouw laatste
nee
nooit meer die vlinders in zalen zo naakt
nu…
Uur U
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.577 Ik hoef maar moeder
te fluisteren, of daar gaan we
met zestig minuten oorverdovende
stilte. Hij was al een man van halve
woorden, maar sinds haar dood
hoeft niets meer uitgesproken.…
kofferdrager
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
695 is het zo bedoeld
zoals jij stilte draagt
een nevelige jas
onverschillig en zonder rouw
die om naaktheid lacht
en jou en mij
't gebroken licht aan mijn voeten
dat voorbij trekt, wegkruipt in dicht geboomte
en gedaalde dagen
de vragen die ik waag, vanzelf weer overgaan
als gerafelde schaduwen
en gescheurde deuren
is het zo bedoeld…
Opgestaan uit de dood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 zij hadden hem
geschoond en met
witte doeken omwikkeld
zacht in het graf gelegd
in stilte baden
handen met ongezegde
woorden van liefde en trouw
harten vol verlies en rouw
toen zij in de vroegte
weer verschenen bleek
de grafsteen verdwenen
de tombe was leeg
in schrik en verwarring
zijn zij teruggelopen
de mare was hen vooruitgesneld…
Nevelige waas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Nevelige waas
bedekt de ochtend met natte dauw
reeën lijken te zweven, vogels
fluiten met ontzag
bederf
geeft mulle aarde in het bladrijke pad
en tussen de bomen
hangend op het vochtig gras, zo zacht
legt de stilte een laagje
rond de tederheid van de dag
april toont haar laatste stuipen
met reeds bekoorlijke lentekleuren
en tussen…
Genesis (Spiritueel)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Het lied van de schepping
spreekt nog altijd van bewondering
in brullende stilte van de zee
wind die dat zacht teweeg bracht
het maagdelijk ochtend licht
voor de geboorte van de zon
de maan met al haar verschijningen
in een heldere nacht
meer kon er niet worden gedaan
het is voldoende dit alles zien
voelen en te ervaren
dat goddelijk woord…
Manchester in rouw
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
555 droevige stilte na de bom
ongeloof verspreid in ogen
tranen zullen liederen zingen
enorme verslagenheid alom
het kwade kon het weer niet laten
sloeg toe in lafheid ongehoord
tal van jongeren werden vermoord
na een concert in Manchester
eendracht creëert een positieve kracht
het kwade zal worden verdreven
alleen het goede wordt geprezen…
natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 dan de nieuwe maan
die naar je kijkt
en heftig roert in je bestaan
van komen, blijven en gaan
doch teneinde is er een kracht
die niet voor de verweven
werkelijkheid wijkt
en ook niet echt verzacht
sterven en geboorte
nemen dan de tijd
in een wisselend verloop,
ze weten het al langer
maar eens hoor je een stem
die in een mistige stilte…
Als excuus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
518 hij doet opwaaien
het is mijn vrind
vaak botsen wij op
strand en boulevard
hij jaagt scherp zand
met hagel en regen
door mijn haar
maar als wij lopen
langs de vloed
is hij het steuntje
in de rug dat doet
mij oneindig goed
soms schiet hij
uit zijn slof
orkaant kusten
drijft water op en
plenst in overstroming
maar in de stilte…
Verdwaalde uren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 vaag klokt de tijd
verdwaalde uren
zijn slagen ben ik kwijt
verdwenen tussen
onherkenbare stemmen
die mijn stilte storen
er lijkt gezelschap
in de kamer want de
tafel is keurig gedekt
maar de stoelen die
als garnering dienen
zijn nog onbezet
het donkert
zonder het gezellig
rommelen van bestek
nog niemand heeft
de kaarsen…