Alle inzendingen over zoon

15405 resultaten.

Sorteren op:

Loopje

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 744
ineens was er een grijns en een glinster in zijn ogen de zon brak even in hem door hij deed een bombastisch loopje uit het niets overviel mij de drang mijn passen te vergroten zo deed mijn vader dat omdat hij daar zomaar zin in had antwoordde hij op de verbazing in mijn ogen de grijns trok weg en hij ging gebogen zijn rug om niets…
Ludy Bührs4 november 2010Lees meer >

Kil

gedicht
2.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 13.511
Hun schemerende skeletten zijn behangen met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt, versleten dukaten die zullen vallen op vochtige Hollandse zandgrond. ------------------------- uit: 'Groen land', 1961…

Ganzenwieken

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
Onder mijn voeten knerpt de sneeuw en boven mijn hoofd hoor ik vleugels ganzen wieken traag in groepen de zon schijnt zie alle vleugels met pennen een vrije vlucht in alle kleuren en de gouden gloed dwars door hun lijf en veren. zij zijn er ieder jaar de ganzen de rivier en dromen over het winterse weer.…

de nieuwe

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
een kakker lakt de wolken zwart waardig zeker neem haar hart draag het weg zo ver mogelijk hier vandaan neem de eer de zon is geen maan maar neem van mij aan dat de weg niet recht zal zijn ga,maar doe het oprecht voel de strijd vol van pijn wie beter is is beter af ga en leef dat is je straf…

Let op

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Alstublieft, let u toch op meneer de zon staat laag en geeft een gouden gloed ten oosten pakken zich de wolken samen naast waar u ongeduldig wacht kunt u de mussen opgewonden horen praten let op, net naast uw koffertje en uw gepoetste schoenen een herderstasje bloeit de korstmossen groeien.…
Vloedlijn14 januari 2011Lees meer >

een vonk

netgedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 694
op de heuvel stond een boom daar beefde een man de man leek op de boom de boom leek op de man niet anders lag er een schaduw aan hun voeten, als een spiegel om de dood te scheiden toen de zon zich draaide roerde er een blad en droeg ik de boom de man en de schaduw op mijn rug, de heuvel af ze werden lichter door de voorbestemdheid…

mijn schaduw voorbij

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
over mijn schaduw heen zet ik stappen in een ander leven schuw duw ik door overweeg ik schrik ben ik bang een leven lang zo vertrouwd achter te laten even moedig stap ik bijna lachend over mijn schaduw heen op weg naar onzekerheid die zo vreemd lijkt tot de zon overvalt stralend en uitbundig in mijn gezicht schijnt…
i25 januari 2011Lees meer >

Mama

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 866
ik heb met haaien gezwommen en tijgers getemd toen heb ik het wiel opnieuw uitgevonden ik spreek Duits, Frans, Spaans en Chinees en weet hoe ik vuur in een glas kan vangen ik heb de nacht verruild voor de dag en met de zon in mijn rug nieuw land ontdekt maar de mist heeft me ingesloten en te pletter geslagen tegen een muur huil maar…

Nog is er licht

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
terwijl de zon nog straalt kruipen schaduwen langzaam uit hoeken verkort een lichte nevel het zicht op de horizon gaan staren en doelloosheid de dag vullen na nachten vergetelheid gebogen vingers plukken aan het kleed in bezig zijn dat gisteren en morgen niet meer weet nog is er licht de hand zwaait goedendag maar op herkenning…

Richt mijn blik

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Kijk om me heen en zie de zon in een hemelsblauwe lucht. Ik voel me vrij nu ik de nieuwe weg voortaan alleen verder bewandelen zal.…

Opgedroogd in waternood

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
daal af langs stenen die nooit zon hebben gezien waarvan de kleuren eeuwenlang verdronken zijn totdat de bron wegviel er vloeit geen water meer dat barsten vult het ongeduld van dorst bestrijdt pas op de bodem zie ik dat de wel is opgedroogd in waternood moet wiggelroeden naar de nieuwe loop haar richting geeft mij hoop…

de rijder

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
herken mij als het stof dat daalt in een vallei waar jij nog niet eerder zien kon herken de weg die altijd naar huis wijst onderweg waar de zon omhoog reist herken de traan die ieder verraadt zichtbaar de maan het wordt laat langs de akkers verteld een teer plantje op een oneindige vlakte het laatste deel…

Door dodelijke stilte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
waar plotseling wind het kabbelend water striemde tot golven een vlucht statige ganzen dook in gakkende paniek gezellig geroezemoes uiteen geschoten werd door dodelijke stilte daar verloor zon haar kracht werden levens vermoord dat moment waar waanzin hoogtij vierde werd abrupt in bloed gesmoord…

Het zoekend zonlicht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
het viel in reepjes schuifelde van uur tot uur stilletjes met de klok mee bleef haken aan mijn tenen bediende de klink van de deur liet mijn gage voor de toekomst zien in kunst alsook in onderwijzende woorden nu nog zoekt de zon me naarstig op warmt mijn kruimels houdt de deur nog op een kier maar het licht aan mijn voeten herken ik…
elze17 april 2011Lees meer >

Raak me als een vlinder aan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Withete zon, Treblinka, maar vlinders leven nog. Ze verbleken niet, verdwijnen slechts – één moment, een eeuwigheid. Dus raak me zachtjes aan, raak me aan alsof ik hier niet was, alsof de schaduw van je vingers me zou verjagen. Alsof je me in een droom zag die je je probeert te herinneren.…

‘t zachtblije

netgedicht
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 752
er ligt licht in het water intiem dat van je hand dat van het woord in de zon dat van je armen om dit alles op een zomerdag witte waterlelieknoppen dat tussen vruchten en de vlinder op een seringenboom dat wat je streelt over mijn buik in een zachte stroom samen als dragers van wat jij en ik verwachten terwijl de tijd kronkelt in het licht…

Deze straat

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
De zon, die haar verlicht, laat ik welhaast helemaal buiten beschouwing. Nee dan het onkruid dat tussen de tegels groeit, tot tegen de bebouwing, of het bruine gras langs het ongebruikte spoor. Een stilte, met meeuwenkoor, verdrongen langs een park gelegen. Een verhuiswagen komt gehaast voorbij. Dekveren in de wind. En ik.…

De nacht is een spiegel

netgedicht
4.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Laat mij niet de laatste zijn keer terug waar ik verdwijn, luister de wind fluistert,ik leef waar een bloem verdrinkt in het water dat ik geef droomt het donker de dingen licht de nacht is een spiegel zonder gezicht een verloren verleden vaarwel gekust breek de dag als een scherf in mijn hand waar de zon op rust.…

indian summer babe

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
Flaneren, paraderen, neerstrijken op een terras, tot waar de schemering vroeg om een jas en zij de zon bleef vangen tequila sunrise en een mix van wijn. En hoe ze dacht: Nog één keer, zo hier, zo nu, niet moeten, niet hebben; Alleen maar zijn.…
mia bemong22 augustus 2011Lees meer >

Asfalt

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 725
vertel me niet hoe de leeuwerik kwinkeleert ik zal je niet begrijpen mijn moeder droogde mij met het zand van de straat bloed sijpelde in de goot haar borsten smaakten naar teer, versleten banden ruwe mannenhanden die ik likte als een kitten het licht ging uit en aan geen zon omtrent geen wind verdreef de luchten ik dronk haar jonge…
Stig Hansen11 september 2011Lees meer >

Rozen...rood!

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 748
Zal de zon ze schroeien, tot ze verlamd hun hoofd buigen en verdorren? Het is dan maar zo! Rustig wandel ik verder... In de verte hoor ik een stem, jouw stem, ze zegt fluisterzacht "Ik...Ik hou van je" Rozen, rood dieprood, laat ze!…
Berckmoes rita20 september 2011Lees meer >

Dát

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 776
meer en meer vind ik mezelf terug wanneer je naar me kijkt wij elkaar laten ontstaan wachten op het ontdekken van de tocht alles golft in het verlangen naar het oor van de rivier dat oevers bemint jij in mij ruist als een echo van wiegende wenken wind en lotus wanneer de zon ondergaat dát zegt in minder dan een armlengte…

Doen denken in een luister

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 673
ik vlocht herinneringen in woorden zocht een bron zonder erin te verdrinken ik zag dat de zon zich keerde naar de verlatenheid een glans tekende zich een lange tijd op een kerkraam hoe kleurig toch weerkaatste dat glas en ik voelde en wist dat dit liefde was een missen is niet uit te wissen gedachten zullen in strofes…

Hoe alles ons gegeven is...

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
Hoe alles ons gegeven is, al is het nu geen lichte dag, geen dag vol zon en warmte maar nevel overal en heimwee in de trage uren. Toch worden wij gedragen, door arendsvleugels opgetild tot waar we zelf gaan vliegen en anderen dit leren. Hoe alles ons gegeven is, al blijft er duisternis en dood, vergankelijkheid en nevel.…
Adeleyd6 november 2011Lees meer >

De wind waait

gedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 11.376
de wind draait de weg was lang het weer werd slecht het hoort erbij dat alles in elkaar stort dat alle rijmen uit gedichten vallen de zon schijnt het vriest in je kop dat kat spint de kraan lekt je hebt je best gedaan voor alles wat mislukt is heb die viool en al mijn vingers nog en een jas buiten is het feest ------…

Schaduw

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
Het is geen ramp dat ik mij aan het verleden vastklamp ik omarm de gedachten van toen ik verwarm me aan de schaduw van jouw zoen het is geen ramp dat ik onvoorstelbaar veel aan je denk ik ben nooit meer eenzaam door de schaduw van je lichaam jouw schaduw volgt mij in het vage licht van mijn lamp maar ook in het volle licht van de zon…

Breekt in duizend kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
de zon schijnt in kristal breekt in duizend kleuren je ogen lichten op een twinkeling glijdt over je gezicht lippen glanzen en je lach straalt warmte woorden gaan in lentevlucht cirkelen naar mij terug bloemen geuren wiegen in de sprankelende voorjaarslucht kom maar zonnefee neem in je verschijnen de voorboden van zomer…
wil melker21 januari 2012Lees meer >

Ceremonie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Ik voelde mij als een maan die zichtbaar werd door het beschijnen van de zon mijn ware leven ontwaakte sereen waar zoete melodieën weerklinken vervlogen op de adem van de wind jij hebt de fundamenten weggeslagen het zwarte tot puin geslagen voel mij gelukkig gegijzeld door hartstocht een versmelting van ons beiden en ben blij…
Redcloud9 februari 2012Lees meer >

Lieven

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
Ik wil jou lieven van een afstand Ik wil jou lieven heel dichtbij Ik wil jou lieven hand in hand Ik wil jou lieven hier bij mij Ik wil jou lieven als de zon schijnt Ik wil jou lieven tot 't regent dat 't giet Ik wil jou lieven totdat je uit 't zicht verdwijnt Ik wil jou lieven maar vandaag liever niet…
LadyLove14 februari 2012Lees meer >