Alle inzendingen

Ik hoor niks ik zie niks ik zeg niks Wie kan je tegenwoordig nog vertrouwen Op wie kan je tegenwoordig nog bouwen Tegen wie kan je iets vertellen in vertrouwen Voor sommigen is het moeilijk om iets voor zich te houden Je vertelt iemand iets in vertrouwen Maar later heb je berouw Niet elke...

zij was niet compact in tijd en ruimte krioelde haar leven sprong van hak op de tak om toch daar richting aan te geven comprimeerde gevoel in lach en ogen geëngageerd en bewogen regen zon en wind gaven haar de ultieme onschuld van een kind zij lichtte op in verschijnen luchti...

Des avonds buigt mijn lome mijmring over Naar haar, mijn lief, en naar haar stil gemoed: Zo nijgt een boom soms wel zijn bronzen lover Over het koele water aan zijn voet. En ik word droef. Want derft mijn ziel de tover Dier lieve stem die 't wrangst gemis verzoet Dan welkt mijn trots ...

Je voelt je razendsnel vertrouwd met oude steden, fraai gebouwd om torens heen: al kende je daar heg noch steg, na een klein uur vind je de weg heel goed alleen. Maar neem een wijk uit onze tijd: je raakt er vaak de weg nog kwijt na honderd keer. Zelfs in één bouwwerk, één kantoor, z...

Men houdt ons als we lopen in de stad voortdurend en nauwlettend in de gaten. En nu viseert men honden in de straten. Ik ben het spieden helemaal strontzat. Hoe krijgt de politiek het voor elkaar: zelfs honden-DNA wordt openbaar.

Bosranden; belynxte daken. Veestapel mild bestierd, Magusanus vereerd, en in de braamstruiken dropen bij tijd en wijle wolven, everzwijnen af; rook trouw baken wanneer je verdwaald was; runen wezen altijd de weg. Toen dreunde, een dag, intocht van de taal, beelden op munten verstomd, blikseme...

Zo hang ik graag: gebruinde borst en vingers rood van het omklemmen aan een zinken goot

Jou beschrijven doe ik met mijn verstand. jou visualiseren doe ik met mijn brein jou missen doe ik met mijn hart om jou te zien door bij jou te zijn.

Het koppeltje zat in het park hij keek haar aan, zij lachte de bank voelde de warmte al maar hij moest nog wat wachten.

Beiden waren eerder gehuwd, met een ander welteverstaan. Toen in beider huwelijk de storm was geluwd besloten ze te gaan. Na een poos tevreden alleen te zijn geweest, leerden die twee elkaar kennen. Hij was geheel alleen, zij had een paar koters rondrennen. "Het klikte" zoals wel bij...

Vrome gedachten: hierbij laat bekrompen geest zich dikwijls gelden. Vergeet men soms dat God zelf onvoorstelbaar ruim oordeelt?

Voor weinig geld van Internet geplukt Een literair historische kroniek Geschreven voor Oostindisch doof publiek Door Rudi Kousbroek die ermee verrukt Het schudt je wakker wat er staat gedrukt Het maakt een lezer kwaad, melancholiek Rijt wonden open, maakt van heimwee ziek Het hekelt, hoont...

Als je wezenlijk iets of wat voor iemand wil betekenen moet je meer laten dan doen maar vooral loslaten!

Wie maar blijft bewaren voert een oorlog in feite een ondergrondse een guerrilla een eeuwigdurende een onoverwinnelijke Maar eindelijk tot bedaren door het milieupark in feite!

Hoe lang kan een afgezette koning blijven regeren? Op deze vraag geeft men geen antwoord. Als ik vertrek, waarom blijf jij mij dan commanderen? Jij zwijgt en kijkt, schuw uit je ogen, op mij neer. Diep van binnen weet ik waarom. Omdat jij het zo gewend bent, Omdat jij het mij en jezelf hebt...

Bijna vergeten een zomerse dag in april fietsers op de dijk de rivier rust uit en is stil Bomen botten uit takken hoeven niet te waaien de natuur als een jonge bruid zomerzon gaat vreugde zaaien

We mogen weten dat God ons leven leidt Hij wil ons nabij zijn, elke nieuwe morgen En blijft in Zijn goedheid voor ons zorgen Zelfs ons hele leven lang, tot in eeuwigheid. Het is goed om naar Gods leiding te vragen En ons in vertrouwen aan Hem te geven Zijn leiding hebben we nodig in dit leve...

Vandaag gaan we het eindelijk beleven De eerste officiële rokjesdag Maar toch doe ik daarover mijn beklag Omdat het door de krant wordt voorgeschreven De blote benen die de kou verdrijven Ze zouden een verrassing moeten blijven.

Haar verjaardag zal ik vieren in mijn hoofd mijn kleine binnenkamer Binnensmonds zal ik zingen: 'lang zal ze leven' zij is me al sinds jaar en dag ontroofd De viering,ritus heb ik noch voorspeld haar noch beloofd Ik kan dit spel niet echt verklaren het overstijgt de werkelij...

Gerrit Komrij heeft in de verzamelbundel ~KAKAFONIE~ driehonderdachtenzestig bladzijden excrementenversjes bij elkaar weten te sprokkelen. Eén drol van mij lijkt me daarom wel te mogen. De Drol Des morgens rond een uur of vijf Staat mijn geslachtsdeel meestal stijf Da’s niet vanwege ...

Kleermaker ben ik, Een deugdzaam beroep, Een echt vak nog Dat vakmanschap vereist - Door anderen wordt Er doorgaans op mij Neergekeken - Want zij vinden mij Niet geleerd, ik ben Immers niet zoals zij - Ze begrijpen niet Dat ik het cement ben In het losse zand Dat zij daa...

niet zelden roepen woorden mij uit de mond vervliegen spinsels in notenschrift zonder zang komt alle hulp voorspelbaar te laat blijft niets van weinig over houdt de klok rust tot nader order leve scharreltijden met vrije uitloop kwetterbeek schatergoud klaterlach geen ...

Met elke cel, met elke zenuwvezel met alle wakkerheid en energie niet als een papegaai of parodie en evenmin als woelrat of als wezel Wil ik mijn hele nucleaire wezen de hele firma mens en compagnie en zelfs de extra troepen der genie sommeren in het licht van mijn synthese Gespleten l...

Een zonnehemel kleurde ochtendrood in huis gekleurd leeft het nest waar vogels verzamelden tot de lentedans in mei.

Alles is Kapot te krijgen Niets of niemand is onverwoestbaar Zo als we ooit het leven hebben gekregen Zullen we ooit tot stof vergaan De bergen die al duizenden jaren intact bleven Worden nu met treinen doorreden mensen hebben relaties met elkaar Maar door een kleine fout is het over en kl...

Mijn moeder wil niet meer ze wil zichzelf niet meer ze wil de dag niet meer beginnen maar eindigen evenmin en daartussenin is er enkel tegenzin om te ademen en te kijken te praten en te blijven het gebeurde op een dag er was die plotse drukval door een windvlaag klapte een deur dicht ...

het prille van lente schroomt de bleke huid t shirts en de korte mouw lijken haalbaar voor de vrouw maar de spiegel rekent onverbiddelijk af met witte top en korte rok zonder gebruinde benen kleur krijgt langzaam weer de overhand waar somber het straatbeeld lang domineerde de donk...

Geen grootheid der wereld bekoort mij. Hoe zinkt gij, ô trotse paleizen, Wanneer ik, naast Kloë gezeten, Mijn oog op uw grootheid laat scheemren! Wanneer op haar zwellende boezem Mijn rusteloos harte mag kloppen - ô Vorsten, wat zijn dan uw tronen? - Daar ginds dwaalt de onlesbare hebzucht...

Ach Dijsselbloem het zit je niet echt mee Tekortgeschoten door het niet te noemen Een tonnetje is lastig te verbloemen Dus zijn ze binnenskamers niet tevree En waarom zat je arm in het verband? Een bankschroef...of een gaatje in je hand?

Wat is knuffelen, Eigenlijk meer dan elkaar besnuffelen. We houden de ander in de tang, Want voor gevoelens zijn we bang, Eigenlijk een beetje rondsnuffelen. Ga met je gevoel spelen Door een knuffel uit te delen.