728 resultaten.
zon en kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 Zon & Kou
De zon liegt goud
in uw zweet-hand.
Gods cadeau? Houd!
’t Is zand, verdwaald.
Ze maakt u lui,
het zweet brandt nat.
De kou kraakt stil,
legt leed bloot, kil.
Geen droom, geen list,
sneeuw bijt, en is.
Soms sjokt een gek
tegen de stroom,
zijn lach: een streep
in ’t witte doom.…
3e Dinsdag in september: PRINSESSENDAG
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
380 Regeren is vooruit zien
maar van regeren is geen sprake meer
totaal uitgekleed kabinet: nu nog VVD en BBB, dat valt niet te rijmen
en met Schoof in z'n nakie, straks geheel alleen?
uitgeklede Troonrede op Prinsjesdag, derde dinsdag van september a.s.
ziet de Koning niet naar uit, niet om aan te zien en niet om aan te horen
maar Maxima en…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Er zijn dagen waarop de pijn
eerder wakker is dan jij.
De kamer heeft geen kleuren meer,
alleen nog als een trilling
bereikt een stem bereikt je soms.
Ik zal niet zeggen
dat het wel goed komt.
Je hebt recht op woorden
die de waarheid niet ontwijken.
Maar ergens in jou wonen nog
de mensen die je liefhad.
Niet als een troost…
SNERT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 I
Vandaag zal ik eens erwtensoep gaan eten.
Juist, in de volksmond ook wel snert genaamd.
Ik kook het zelf, zoals ’t een kok betaamt,
want erwtensoep uit blik is niet te vreten.
In Honig-snert zijn ze de worst vergeten
en bij de Unox -dat men zich niet schaamt-
daar lijkt de snert wel uit de sloot gewaamd;
alsof ze niets van smaakvervangers…
Aan één tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
406 We dachten eerst:
kennis woont in rapporten,
in grafieken met nette assen
en besluiten met voetnoten.
Maar toen schoof iemand aan
met modder aan de schoenen
en een verhaal dat geen samenvatting kende.
Een ouder,
die zei: het gaat over míjn kind,
en ineens werd de tafel groter
en stiller tegelijk.
Een jongere,
die niet vroeg om oplossingen…
Laatste loodjes
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
1.604 Als u het jaar met bubbels af gaat ronden
En heft daarbij een glas van Albert Heijn
Besef dan dat dit nepkristal kan zijn
Geen lood: gewogen en te licht bevonden
Zo wegen - aan het einde van het jaar -
De laatste loodjes ook voor Appie zwaar…
Codetaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Hier kom ik weer met een verhaal
Over hoe mensen spreken in codetaal
Ze noemen het ‘de tijd’ (1)
En dit is het beleid:
Er mag niet over worden gesproken (2)
Toch lopen mensen elkaar op te stoken
Ze doen alsof ze het over een ander hebben, maar het gaat over jou
Zo werkt dat nou!
Ze zeggen dingen die ze normaliter niet kunnen weten…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 De zon zei:
"Dit is zonneklaar!"
De kleine eikel lag er onhandig bij
door een vreemde vogel uitgekotst
dit alles guitig gade geslagen door een luie uil.
"Niets is helder als de zon, de zon
niets dan een felle flits in de lucht
- 's nachts zijn er duizenden
zoals jij -
niets zo helder als het water
klaterend in beken, het bekken…
Festina lente; 4. Het Grote Feest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
350 Het grote feest zou onder de eik plaatsvinden.
Ja, hij alleen was geschikt bevonden.
Het was voornamelijk haar familie die het zinde
omdat familie rog en vrinden niets zien konden.
De bijna even grote beuk vond het niet leuk
hij was te donker bevonden, en zonder zonlicht
en de kale, dorre grond bezorgde teveel jeuk.
Beter was het zachte mos…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 "O, ego!", verzuchtte de oude eik,
"Hoe ver van hier kan het verleden zijn
als de wild verlichte grond en jong blad
aan ranke vingers zo groen
zo helder nog voor ogen staat?
Nog ruik ik de wildgroei
van zachte bedden klaver en mos
het grote donkerbos veilig ver weg.
Broeiend in de hoge zon druppels
gevallen uit de hemel op mijn kruin…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Voor de eikel goed en wel begrijpen kon
waarover de uil sprak met de maan en de zon
bleken zij klaar met vechten en filosoferen.
"Zo zal ik nooit welsprekendheid leren
of schermen met woorden die ik dan zelf verzon
maar ik kan het natuurlijk ook anders proberen."
De jonge eik luisterde naar allerhande
stemmen en geluiden
waaide met winden…
Festina lente; 3. De Muis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 "O, was iedere dag als de eerste lentemorgen
dan zou ik gouden stralen schenken aan jou.
O, had iedere dag de geur van verse bloemen
dan zou ik zilv'ren zoeken alleen voor jou.
O, zou iedere dag voor de eeuwigheid gelden
dan zou ik nog meer houden van mijn en jou.."
"Hmm, misschien moet ik dat laatste toch veranderen."
mompelde de…
Festina lente; 5. Het Gesponnen Lijntje (met To-To)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
385 Boven de zoemende insecten en vrije vliegers
vliegt het tuig voor witte slierten uit.
Over keihard rechte paden stuiven de bedriegers
onnoemelijk vies en met oorverdovend geluid.
Zelfs de meikever heeft moeite met de buit
boven het kabaal te stijgen en hun schijt te vinden.
"Er komt alleen maar rook en stank uit
ik houd meer van het paard…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 De bloemen ademen zacht hun geur,
maar niet ieders neus vangt ze.
Een gebouw glinstert in de verte,
vol ramen, vol schittering,
waar piepkleine mensen bewegen,
zichtbaar enkel voor wie kijkt
met andere ogen.
Een lage toon trilt in de kamer,
een zoemend ritme
dat meebeweegt met gedachten—
onhoorbaar voor de ander,
maar…
Onze taal?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 In 't kader van de Week van 't Nederlands
Breek ik voor u en mij maar eens een lans
We doen aan Engels, maar geen Duits of Frans
Okay, maar wie geeft Onze Taal nog kans?
U weet wellicht wat mij wèl was ontgaan
Hetgeen mij voorshands zorgen baren zoude
Ware 't niet dat het mij echt liet koude
Indien dit thema niet verkreeg ruim baan…
Groenlinkse Amsterdammer
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
440 Oud-docenten dichten
soms doceren recensenten
Een gloedvolle roman vol actie
rond historische figuren
Niet George Brassens maar Patrick Brassens door Kees de jongen 't Hart
...Zomaar een slag, een zomergreep
uit 's lands Groenlinkse Amsterdammer...
...De limes in het noorden
van het Romeinse Rijk
...Een semi-permeabele zone…
Ballade van Bahe
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
672 Langs de Eufraat binnen de kloostermuren,
staart Bahe, een kind naar de kloosterpoort.
Mama heeft gezegd: blijf op me wachten,
ik kom terug, echt, ik kom terug.
De tijd is een Tantalus kwelling,
een wrede god, hangend bij de hellepoort.
Aan zijn stokdove despoten-oren gaan
kinderlijke smeekzangen verloren.
Langs de Eufraat binnen de kloostermuren…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Alsof het licht niet binnendringen wilde,
zo weinig was er te zien in het donkerste
midden van het meest uitgestrekte bos.
To-To bleef doorgaan, hem maakte niks
de tocht onmogelijk, geen plas of heuvel,
geen euvel dat hij niet te boven kwam.
Hij had alles nog op een rijtje, hij wist
het hele verhaal nog na te vertellen, én
de kleinste details…
Festina lente; 7b. To-To (Het Bos 2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 Inmiddels was de ervaring van To-To die van Mei
overweldigend overstegen, en zou hij zelf terug
naar school moeten gaan om de lessen te geven;
na Mei had natuurlijk Juni, en daarna Julius,
de taak overgenomen, en misschien zelfs nog
August, die toch al niet altijd de snelste was.
Ach,
zou het geen verademing zijn, een slim torretje
voor…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Van de zon, de maan of enige uilen was geen sprake meer;
de luchten verkleurden, los van welke vorm van tijd dan ook.
Het oorsuizende gezoem van alles was voor To-To onhoorbaar,
enerzijds omdat hij een torretje is, anderzijds omdat hij droomde,
ja! (hoe kan een insect dromen? of zelfs dromen van oren?);
hij sliep (in dit verhaal, anders klopt…
Festina lente; 9. To-To (Twijfel)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
375 En toch waren er twijfels, gevoed door de afstand;
het pad dat Hij gekropen had, kende vele openbaringen
omtrent de opgelegde waarheidsbevindingen
uit bevlogen tijden.
(Hoe diep liggen de wortels van het zijn? Ja!: waaraan
danken wij het leven? En ook: was er al leven vóór
de oerknal;
was er maar eentje?
Zou het niet veel logischer…
Vandaag hoort bij jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
9 Vandaag is het nog altijd jouw verjaardag.
De datum weet niet dat je hier niet bent.
En wij, die jou zo graag nog zouden bellen,
zoeken je in alles wat wij kennen.
In een gebaar, een lach, een kopje koffie,
een stoel waarop het zonlicht even rust.
In iets gewoons dat plotseling bijzonder
de afstand tussen toen en nu overbrugt.
Je was voor…
Met de Franse slag
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
757 Wat doe je nou Frans...happen naar het baasje
Je weet...wie appels vaart die appels vreet
Bijt toch niet in de hand waaruit je eet
Want voor je ’t weet ben je straks zelf het haasje
Je babbelzucht kost je nog eens de kop
Een camera? Zet dan je mondkap op…
Goodbye Frank
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
436 Best spannend hoor
Die paar gelijke spelen
Verlengingen, oké
En op het eind
Werd nummer tien
De grootste sof
Van het EK
Die dreun voor
Em Bap Pé
Maar zielloos
Het gebrek aan lef
En aanvalslust
En fantasie
Het eindeloze
Schaken breien
Tikkie terug
Balletje breed
De schrik sloeg ons
Wel om het hart
Bij Christian Eriksen
Maar…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
Zomergasten, Carola Schouten voor en na een hartenkreet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 Voor de uitzending van zomergasten
Corona Schouten, de moeder en de zoon
Zou ze gaan praten over
haar jeugdige geslachtsgemeenschap
voor het kerkelijk huwelijk in Israël
wat beloond werd met haar zoon
zou ze gaan praten over
haar onvoorwaardelijke overgave
voor God, Kerk en ChristenUnie
wat beloont werd met haar ministerschap
zou ze…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…