Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 87.881):

Festina lente; 9. To-To (Twijfel)

En toch waren er twijfels, gevoed door de afstand;
het pad dat Hij gekropen had, kende vele openbaringen
omtrent de opgelegde waarheidsbevindingen
uit bevlogen tijden.

(Hoe diep liggen de wortels van het zijn? Ja!: waaraan
danken wij het leven? En ook: was er al leven vóór
de oerknal;
was er maar eentje?
Zou het niet veel logischer zijn als meerdere beginnen
te zijner tijd plaatsvonden? En nog altijd vinden. Zoals
er verschillende manieren van evolueren naast elkaar
bestaan, en wijzen waarop soorten ontstaan en vergaan.
En dit geheel gaat oneindig door, ook zonder het leven
op aarde, zonder aarde in het geheel.) Zonder traan:
te laat.

Maar Hij zou kruipen, kruipen voor zichzelf.
Hij moest door de stront van anderen banjeren
om in zijn levensonderhoud te voorzien. Dat
zou ook Hij niemand toewensen, maar het zat
nu eenmaal in zijn aard. De aard van het beest.

En Hij zou leren, leren vallen, leren opstaan;
Hij moest als voorbeeld voor anderen dienen.

... [2013] door R. van de Struik
uit de bundel: Festina lente; To-To (7 t/m 10)

Festina lente (1 t/m 6) [2009]

1. De Uil, De Zon en De Maan
2. De Jonge Eik
3. De Muis
4. Het Grote Feest
5. Het Gesponnen Lijntje (met To-To)
6. De Oude Eik

Festina lente; To-To (7 t/m 10) [2013]

7a. Het Bos
7b. Het Bos
8. De Droom
9. Twijfel
10. Totaal van het pad (zonder…) ...