Netgedichten

netgedicht (nr. 87.885):

Observerend gedrag

Hij staat waar niets van hem gevraagd wordt,
tegen muren die gewend zijn
aan zwijgen.
Niemand mist hem daar.
Dat scheelt.

Hij ziet mensen praten
zoals men praat
om stilte te vermijden.
Lachen is sneller
dan eerlijk zijn.

Aandacht werkt kort,
berekend,
uitgedeeld als wisselgeld.
Wie te lang kijkt,
valt af.

In gezichten leest hij
vermoeidheid
die geen naam mag hebben.
In handen: spanning
die normaal heet.
Niemand leeft hardop.

Hij telt vertrekken
zonder afscheid.
Relaties die bleven
uit gewoonte.
Beloften
die netjes verdampten.

Ze noemen hem koud
omdat hij niets terug zegt.
Omdat hij niet meedoet
aan hoop
als gesprek.

Wie alles ziet,
doet niet meer mee.
Wordt achtergrond.
Wordt decor.