1677 resultaten.
je kop is vol weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 je hebt alles
verbrand en verdaan
schoenen versleten
hielen gekust
klieren gesust
je trapte teveel
op eer en geweten
je snoof
inhaleerde de tijd
spoog op de toekomst
het verleden
heeft je bevrijd
omdat alleen oud
je vertrouwd is
nu kom je bij ons
je handen zijn leeg
je kop is vol weten
je maag zonder eten
geen huis en haard…
gedicht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.286 bevrijdende woorden
in een gedicht
verborgen tranen
op mijn gezicht
gekleurde stralen
van een lach
een vluchtig beleven
van een dag
kleine druppels regen
zullen rusten op mijn huid
speelse kleuren van de regenboog
zullen dansen op het geluid
van duizend krachtige vleugelslagen
ik ben mijn eigen antwoord
een begrijpen van uitgesproken…
Bestaan
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.206 ik besta uit anderen
wat zij van mij hebben gemaakt
stilletjes komt de pijn
en ik laat ze maar begaan
ik word gewurgd door mijn bestaan
en wanneer ik morgen heen zou gaan
laat dan niemand om me treuren
want ik leef in grauwe kleuren
de wereld draait gewoon wel verder
ik ga op zoek naar een bevrijdende herder
bij hem vind ik een begrijpende…
DE VERLOSSING? (van een proefdier)
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.380 Zou de dood dan een bevrijding zijn,
de enige verlossing van de pijn?
Dood gaan wat betekent dan dat,
voor een dier dat nooit een leven heeft gehad.…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
Tijd: uiteindelijk
gedicht
3.0 met 22 stemmen
15.062 Tijd: uiteindelijk
Zijn we er zonder wrevel in gevangen,
Samen in dit kleine huis, verzoend
Met de jaren van blindheid en schuld,
Bevrijd
Van de sintvitusdans
Op het ritme van de angst.
Van buiten de muren komt ons eens geruis.
Is het de wind?…
Horrorachtige trekken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
971 horrorachtige trekken heeft
de werkelijkheid geshowd
met het heden als bondgenoot
wordt het verleden bevrijd
van de toekomst het echte nu
treedt uiterst dictatoriaal op
kent de historische waarheid
krijgt vermomd als realiteit
de kous flagrant op de kop
morgen is onzeker over gevolg
van het feit dat verhaal cru
uitvalt voor de hedendaagsheid…
waar is de hand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.052 ik ving je gedachten
in de vlucht van de wind
de storm brak je krachten
brak je tot hulpeloos kind
waar is de hand
die me leidde
die me van angst en
depressies bevrijdde
geef me die hand
ik kom nu van de andere kant
wil niet dat je gaat lijden
weet dat niets ons kan scheiden
we gaan samen terug
van geboorte naar dood
eens kruisen…
Mens erger je niet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
709 Zoals Lucebert schreef
poëzie is kinderspel
wie de poëet is
werpe de eerste steen
werpt hij dubbel zes
hij gaat meteen
verstoten van alle aarden
naar de gevangenis
intens tot zijn verdriet
Gooit hij ze niet
of eenmaal in de bak
de eerste keer wel
ook bevrijding na een poos
het heeft geen waarde
alle poëzie is weerloos
da's eigen aan…
Navelstreng
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.931 Dit land verlaat ik
mijn geboorteland
ik ga een verder-weg
uit olifantsdracht
volslagen voldragen
schreeuwend om zoveel licht
en ruimte, ander leefklimaat
bevrijding van de navelstreng
die mij dreigt te verwurgen
vader/moederland
herinner mijn ontstaan
en warm verblijf tijdens
mijn rijpingsproces
ik ga nu, los
van wat mij bond
ik…
Knopen en haakjes
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
430 Gebroken slik ik mijn nederlaag
en vlucht in de luwte
van een bevrijdende morgen.…
Het drama van de zestien sneeuwkinderen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
862 Stilte naast het moment
Als de tijd zich splijt
Terugkeer in het verleden
Op weg naar de toekomst
Bevindt zich in het heden
Als de rust is bevrijd
De komst is uitgesloten
Niet na het ontvangen van de zege
Tijdens het momentum
Dan begint de tijd te wegen
Vaker dan niet is het nauwelijks
Aangegeven lijkt een feit
Tegen de schaduw van…
Mijn stilte
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.002 ,
Dan zwijg ik wat
ik niet meer zeggen kan
Soms loop ik
naar het licht,
Naar de helderheid
van mijn glimlach,
Dan adem ik alles
wat teder leeft
Soms lopen woorden
naar een zwerftocht
van vergeten handen,
Dan zoek ik zacht
wat ik verloren ben
Soms draag ik
mijn innerlijke stilte
naar ontwaakte dromen,
Dan kan ik weer bevrijd…
jouw eigen hemel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
705 Vele groeiringen later laten
je duizendmaal golgotha vergeten
om het zwijgen van de dood
te bevrijden van het juk
dat je schouders hebben gedragen
in tijden van nood
jij schiep jouw eigen hemel
kristalliseerde je beeltenis
op de flanken van het kruis
herschiep het besef dat het sterven
slechts een hoorspel is in het theater
doch jij…
ALLOCHTONEN
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
1.600 achtergebleven
berooid van alles
verstoken van huis en haard
weg van het geschonden land
opgenomen in een andere wereld
kunnen zij niet gedijen
losgelaten in het eindeloze
staren ze alleen nog in het niets
en wij maar roepen
en opdrachten geven
wij zijn de gunstengevers
genadeloos in onze uitspraken
het gelijk zullen zij niet krijgen
bevrijd…
Nachtelijke mijmeringen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
799 maar wie ik moet verlaten
dat zijn er toch zovelen
Soms weleens bezig zijn met
m'n gedachten bij de dood
en hoe het zonder mij zal zijn
maar dan houd ik me groot
Want de dood is niet erg
maar geeft opnieuw weer leven
niet door mensenhand gemaakt
maar door God aan ons gegeven
Het afscheid nemen zal pijn doen
de dood zal een bevrijding…
NOG NIET DOOD
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
707 Van de bevrijding
van alle lijden en dood
en alle waanzin.
Het grote rusten
is bijna aangebroken,
het wordt al heel stil.
Ik neem geen afscheid,
want ben met god almachtig
en zo gelukkig.
Dit moet je weten:
ik hou van jou en ieder
zoals van mezelf.
Via de dood gaan
we naar de eeuwige rust
waar geen dood meer is.…
De tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Daar op de rand van de tijd
Waar de muur doorbroken is
En langzaam zichtbaar wordt
Dat de tijd gebroken is
Op de rand van de muur
Staat de laatste van de tijd
De enige die nog over is
Een laatste tel en dan de stilte
Een kostbaar moment
Waarop de tijd weg tikt
Op de rand van de tijd
Ligt de bevrijding te wachten
Totdat het licht gaat schijnen…
Engel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Ach ik hoop
dat je ooit
bij me nederdaalt
en je hand
liefdevol
door mijn haren haalt,
dat je stem
zoet en zacht
in mijn oren zingt
en je kus
op mijn huid
mijn verdriet verdringt
en ik hoop
dat m'n hand
in de jouwe glijdt
en me brengt
naar een land
nog bevrijd van tijd.…
Brug te Arles
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Hortend
gaan paard en wagen
over de ophaalbrug
onder een blauw geverfde hemel
Op de oever
zingen de wasvrouwen een lied -
van zon en geluk
van het hart dat bevrijd is van smart
Kringen
verschijnen in het water
en verdwijnen
De man op de bok
schouwt
in de werveldans der kleuren
droomloos in de verte
als een wijze
die de Diepte…
Vriend van het hart
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.540 Het is geen eiland
waar je mij aanraakt
de wereld is weidser
dan in mijn meidendroom
naast het tuinpad
van onze
zoekgemaakte illusies
groeien wurgplanten
voor ons, teder synchroon
en in de nadagen
van het bevrijden
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik oude, grijze spiegels
en geef ik jouw spiegelbeeld
terug aan de talentvolle…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 ze legt het huilende kind
zacht over haar schouder
als ze kalm maar vastberaden
langs de rijstvelden loopt
het wuivend gewas als fragiele
muziek in de wind
de hartslag daalt
het kind wordt stil
geeft zich over
aan de tere aanraking
van de moeder
zij neuriet in harmonie
met het rijstveld
de wind beroert hun haar
een bevrijdende regen…
gesloten afdeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 het kost hem moeite dit allemaal op een rij te krijgen
ware het niet dan toch waarschijnlijk
zoiets vormt zich organisch, dus zonder agenda
zwalkend tussen aangeharkte reservaten
dat heeft iets bevrijdends, maar voorziet ook in
beperkte huiver, want waar moet hij beginnen?…
Het donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 ze plakte
voorzichtig alle
schaduwen
die ze had
met zwarte
lijm vast
keek mij
vol verwachting
lachend aan
verwachtte dat
heb jij uitstekend
en snel gedaan
maar ik wees
naar het donker
buiten de cirkel
van hel licht
waar wij beiden
nog heel veel
duister van hun
eenzaamheid
konden bevrijden
zodat zij de rest van
hun tijd niet…
Zonneschijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 Zonneschijn
Wil je altijd bij me zijn
Wil iemand hebben om op terug te vallen
Het was een verschrikkelijke tijd
Dat zwarte gat moet je vergeten
Maar raak je nooit meer kwijt
Dus wil ik een Zonneschijn
Die bij me wil zijn
In goede en slechte tijden
Zodat ik niet hoef te lijden
Ze moeten me kunnen bevrijden
Vaak gaat het anders…
Vastgeketend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.280 Als je je tot God wendt,
zal Hij je die kracht geven
die je nodig hebt
om je je van je ketenen te bevrijden,
terug op te staan,
eindelijk echt te leven en
je authentieke vrije ik
Aan God en de wereld te laten zien.…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 En met haar warme stralen
is er een poging gaande
om de aarde te bevrijden
van veel te koude waarden.
Ach, ik mijmer maar wat rond.
Maar zie in mijn eigen leven
soms alleen maar ijs, sneeuw en regen.
Ik kan het niet echt controleren
de seizoenen in mijn hart.…
Noordenwind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 Stil tel jij
de dagen naar
het licht schreeuwt
donkere nachten
duister dicht
heelt spijt
in verborgen
zinnen
ooit geschreven
"verlangen"
zwevend op
weemoed van
noordenwind werd
onvoorwaardelijke
liefde aanvaard
gevangen
zacht gevlochten
draden horen
de wederroep
verstaan
jou in mij
bevrijd
leeft ooit…
je speelt in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.202 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente, die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek, ik zing het…
Doodshoofd (1643)
poëzie
4.2 met 68 stemmen
5.307 Schat noch rijkdom kan u niet
Van een snelle Dood bevrijden,
Die gij voor uw ogen ziet,
In dees droeve en vege tijden.
Nu u God nog leven gunt,
Beter u, terwijl gij kunt!…