1030 resultaten.
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je nachtglimlach
glimlach van ‘t duister
spiegel je juwelen
in jouw ogen
slaap je gelovig
in zwarte sluierjurk
ben je mijn nachtbruid
betover je liefdesadem
in stille verlegen snik
dansend stiekem dromen
liever in mijn bewogen…
Vergeten te kijken naar de zon die ondergaat
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.812 Ik bewoog de stok door het water en een vis bleef haken aan
de spijker.
ik rende huilend naar huis, de vis aan de stok in mijn hand,
de werkster nam die van mij aan.
Later zei zij mij dat ze de vis naar het water teruggebracht had.…
Waar is de mol?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
646 Het leek wel of de grasmat bewoog,
warempel een graspol, kwam omhoog.
Een bruine bol aarde stak boven het gras uit,
zie je wel, de mol die kleine schavuit,
heeft niets op met onze tuinman dat zie je maar weer.…
Boodschap van de engelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Wat zulllen de engelen nu brengen
na dit veel bewogen jaar?
Brengen zij een nieuwe toekomst
of zijn we met de wereld klaar?
Zullen zij van Vrede zingen of
onheil dat ons wacht?
Wat zullen de engelen brengen
in deze donkere nacht?…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
694 Nauwelijks door de wind bewogen
beschut onder ‘t dorre struikgewas
gedijen zij als vroege voorjaarsboden
door Hij die de kiem tot leven gaf.
Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Zonnestilstand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Symmetrisch lage hagen, rozenbogen
Een bijenvolk met nectar volgezogen
Klimop en mos op scheefgezakte muren
De zon blijft vlijtig schaduwen borduren
Van schepsels, zingend, dansend, opgetogen
Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Kastanjes, marshmallows en open vuren
Bedekt met sneeuw gooit alles hoge ogen
Je wordt een andere wereld in bewogen…
OOGST EN BESTEMMING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 De oude bereidingswijze
van het dagelijkse brood
is een bewogen reisverhaal
vol toekomstvragen
laat het rijpe koren
zich vallen bij het zwaaien
van scherpe sikkels
geslagen danst het graan
heen en weer op de dorsvloer
molenstenen malen
met scheppende vernielzucht
de korrels tussen hen
verwondend _ stichtend
in de bakkerij
mag…
Uitgestorven
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
364 waar de wereld
uitgestorven leek
bewoog nog af
en toe het laatste
stukje sleet dat
speelde met de wind
een ongelijke strijd
met tijd als
ongeboren kind
wanneer de vlaag
ten einde raad
zich nog een enkele
keer te buiten gaat
in loos geklepper
en irritant geklop
is zijn geduld nu
uitgeput en zoekt hij
rust en luwte op
waar stilte…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Nauwelijks door de wind bewogen
beschut onder ‘t dorre struikgewas
gedijen zij als vroege voorjaarsboden
door Hij die de kiem tot leven gaf.
Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Mijn vriend belt me op dat het hem niet meer gaat
Om het gaan maar het hachje hij zit
Overspannen te rillen met krampachtig lachje
‘Echt even op’
Met de wallen als dijken rond vochtige ogen
Te ver van zichzelf weg bewogen
‘Houd je taai ik kom snel bij je langs’
Ik hang op en ga rokend naar buiten
Wolken zijn stil in de bodem gegleden…
Insectueel verdwijnend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 er bewoog
iets zwarts
donkerde venijn
uit angstig
makend klein
niet offensief
als een dief
in de nacht
die onverwacht
verschijnt
met flitsende
nagels krassend
sporen trok
in de angstige
vloer zonder een
eenduidiger doel
dan te intimideren
door onbekendheid
met scheurend
jankende muziek
die zijn bestaan
niet ontleende aan
wat…
je gaf je oogverblindend bloot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.497 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde en
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
de felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de snelle ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken, ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel…
De moeder het water
gedicht
3.4 met 37 stemmen
28.614 Het was mijn moeder, het lijfje dat daar roer-
loos stond in 't gras, alleen haar dunne haren
bewogen nog een beetje in de wind, als voer
zij over stille waatren naar een oneindig daar en
later, haar God.…
Krullen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.120 Zoals gordijnen draperen als ze dichten
liggen krullen als een pauwencanto gestreept
over zucht en rondingen gesleept
tussen ademsnood door laverende lichten
die wazige ogen niets meer ziend vertellen
- bewogen achter wilde tochten verdiepen -
van en in de overgave waar ze pas in sliepen
huiveren als de tintelende waaier blijft kwellen…
De wandelaars
gedicht
3.1 met 70 stemmen
21.651 Nog even en ze rennen om je heen, bewogen
op pootjes dansen ze de driekusman.
Het is het heremietkreeftje dat van
zichzelf niets heeft, alleen maar draagvermogen.
Het weke lijf, in 't schelphuis weggebogen,
versjouwt de tweedehandse caravan.…
Een dagje mijn vriendin
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
986 Je was een dagje mijn vriendin
Zat naast me op het dakterras
De eerste die bewoog was af
Onwennig hield de stilte aan
We wisten niet wie sterker stond
Maar voelden dat het oorlog was
Ik hield me groot
jij kropte op
De kou zat in de najaarslucht
Te lang voordat het eten kwam
Aan tafelzout bleek geen gebrek
De messen schoon en pas…
Liefde
gedicht
2.2 met 551 stemmen
84.399 Te bewogen. Nog maar eens. Een ander licht.
Verstandhouding, samen veel praten. Beter zo?
Over jeugd en wat het is, alles ook wel
eens op een bed? Stil blijven staan! Een bedrand dan.
Misschien het holst van een theater met opeens
een hand tussen de garderobe en van schrik
nog twee vurig buiten bereik der camera?…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 Laat door venstren van uw ogen
Open steeds in lach of leed,
Tot mij binnen dit bewogen
Licht van God, dat leven heet:
Als de zon de morgenregen
In de middag achterhaalt,
Tot de wereld allerwegen
Van hun éne luister straalt,
Zal het masker uwer trekken,
Vóor het in de dood verstijft,
Nog mijn eigen glorie dekken…
De vlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
850 Vandaag legt
de vlinder zijn
doodshoofd neer
zo kleurrijk
vol bewogen fantasie
bewust van leven
de bijzondere magie
zijn verbeelding
laat zich door de
dood niet vangen
hij blijft van de natuur
een schrale troost
voor de dierbaren
die naar hem levend
zo blijven verlangen.…
Kinds verlangen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.674 En als hij dan de slaap niet vond
- het gordijn bewoog zo zacht,
de ramen open op de grote zomer –
dan kwamen ze voorbij, voorover
op de fiets, de goden van de nacht.
Zij zongen weer dat ene lied,
dynamo’s maalden gezangen.
Hij wist de vreemde woorden niet.
En via ’t raam liep dan de donkere
zolder vol van jong verlangen.…
Heimwee naar de dag voordat jij kwam
gedicht
3.4 met 14 stemmen
10.623 Ik was Abba al voorbij maar Abba haalde mij
in het was een jonge dag de dag voordat jij kwam
het was zo'n dag dat iedereen je aankijkt en gestalte neemt
en: bewogen de gordijnen in de deur er was geen wind
knikkend zakte iets opzij een vloed een flakkering van licht
in het licht een zingend kleuren van de kleuren naar zichzelf
het was de dag…
Maïs tussen Noordstraat en Klinkersbos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
599 Een week nadien, ‘t was wasselijk weer,
bewoog nog slechts zijn norse kop
over de wiegende maïszee.
En opgelet ! nu volgt het dak,
het zinken zet zich door.
Hulpgeroep wordt niet gehoord.
Nog eenmaal meen ik iets
van hand of hoofd te zien.
Verzwolgen is het huis nu helemaal,
vergaan met man en muis, zowaar.…
Trage beer
gedicht
3.3 met 276 stemmen
48.673 Als 't ijs op het kanaal was te vertrouwen
Bond hij meteen mijn schoenen met wat touwen
Aan ijzers met een houten bovenkant
Je moet verdomme glijden en niet sjouwen
Riep hij me toe, maar ik bewoog onthand
En wankelde door niemandsland,
Een trage beer met ingepakte klauwen
Als vroeg mislukte koudefront soldaat
Besloot ik toen voorgoed te…
Een kaarsje gebrand
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.868 Ik heb een kaarsje gebrand, de vlam stond
recht omhoog, een windvlaag zorgde ervoor
dat het even bewoog
Je kwam even langs, om me te zien,
ik brandde een kaarsje,
heb je gegluurd naar me misschien?
Ik brandde een kaarsje, omdat ik je mis,
’t verlies wordt wat minder,
maar ik had jou ook graag even gezien.…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen,
't Was niet het heldre lachen van uw mond -
Ik weet niet, weet niet wat mijn lippen bond,
Toen gij daar zaat, het tere hoofd gebogen,
Dat hoofdje, als een bloeme, zacht bewogen
Op iedre adem van de ziel: ik vond,
Ik vónd geen woorden in die éne stond,
Dat ooit…
Violen speelden hartengeel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
637 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen…
Een blauwe streep muziek
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
630 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
de felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel…
Ik ben de perken langs gegaan
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.378 "Ik ben de perken langs gegaan,
de bocht der zonnige terrassen,
de flauw bewogen siergewassen,
de koele stammen van de laan
en heb de loten en de twijgen,
de weke stengelen geplukt
en wat mijn handen konden krijgen
mij toegehaald en aangedrukt.…
Vanuit de zitting van mijn stoel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Op haar tenen schrijdt zij
door een hemelsblauwe zaal
bijna glijdend door de lucht geleid
verplaatst de sleep van haar japon
Japanse zijde weinig stof
van de zalmgekleurde vloer
wit rijstpapier zeeft zonlicht
weerspiegelt op haar schoon gelaat
de ogen jadegroen bewogen
welgevormde kleine neus
omlijnen lippen hagelwitte tanden
dromen…
Knekel
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.950 hoofd dat mijn beenderas bevat voor later
spreek met een mond vol aarde van het leven
ik voel de zon en ja, ik blijf nog even
mijn ogen tranen maar ook dat is water
woorden bewogen door de wind - dat staat er
in elke beendervel volop geschreven -
vormen de liefste zin aan mij gegeven
zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater
mij schuimend…