1435 resultaten.
ik ving je schaduw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
833 ik zag je staan
je groette me
in dat gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik ving je schaduw
toen we…
De Wolken
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
789 Als witte duiven
Verschoven en weerspiegeld
Vrijend met elkaar
Tastent naar de ander
Niet loslatend
Vasthouden en weer laten gaan
Een heftige ontknoping
Niet los durven laten
Tastend in het duister
Aan elkaar klevend
En weer loslaten
Scheiden
Uit elkaar gehaald
Nog een laatste groet
Een hartstochtelijke zoen
Behoudend gevoel
En weer…
jij de vader, ik het kind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.961 dromen omdat
je mijn gevoelens sust
op een bankje
met wat schaduw in
het ruiselen van de wind
mag je zachtjes
met mij spreken,
jij de vader, ik het kind
in het sluiten
van mijn ogen hoor
ik weer je zachte stem
in het koesteren
van de stilte voel ik
dat ik, bij je ben
ik kan je nu
geen kus meer geven
ik zal zwaaien in een groet…
voor beide moet ik springen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
993 ik springen
ik haat het eeuwige onzekerzijn
waarheid zal tot keuze dwingen
de weg ben ik al kwijt
geen handen om te helpen
als ik diep in me kijk
zie ik slechts lege schelpen
gebroken zonder kleur
het leven is verdwenen
in de stilte van mijn huis
voel ik me niet meer thuis
ze zwaaien, geven me gelijk
en wenken om te springen
ik groet…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst
brengt stilaan een winterse groet…
hoe een merel je bezong
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
964 je klaarde op
uit de mist je ogen
stralend in vermogen
weer licht te branden
in benauwend zicht
je warmde zacht
in lage zon
en uit de wind verkende
je de lente ik hoorde
hoe een merel je bezong
ik liep je tegemoet
zelfs in het tegenlicht
herkende ik je groet
je groende gras
alsof het ochtend was
heb je hand gevat
en zonder…
Te allen tijde
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.041 Zorg steeds dat je geen uur vermorst
bij de dingen die dagelijks moeten,
maak snel doch secuur die zaken rond
maar neem de tijd om te groeten
Zorg steeds dat je geen uur verspilt
doe je plichten met spoed maar gedreven,
zo win je dikwijls een hele poos
dan heb je veel langer dan even
En heb je dan vrije tijd vergaard
om iemand wat warmte…
mail me
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.143 hai, ik wacht nog op je mailtje
gewoon een berichtje van jou
er komt maar niets binnen
mail me nu, mail me nou
al zijn het enkele woorden
dat is waar ik op wacht
je kunt toch wel íets schrijven
elk woord is mij een pracht
weet je niet hoe te beginnen
of wat je me mailen moet
ik vind het al fantastisch
als je schrijft: van mij een groet…
Het Einde.
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.133 "Het Einde"
Aan een ieder als : Een laatste brief,
Een laatste groet,
Hij voelt het einde komen,
kijkt naar zijn ouders met: Een laatste blik,
Dankt hen voor alles met: Een laatste knik,
Pap, Mam, dit was voor mij: Een laatste nacht,
Een laatste dag,
Een glimlach trekt over…
Park
gedicht
2.6 met 124 stemmen
31.266 Want er valt weinig te verwachten
van een vijver
dacht hij
terwijl hij op een zondagmiddag
op een bankje in de schaduw zat
En bleef de rest van de middag een peinzende
introverte gestalte die niemand groet
hij zag een man passeren
hij zag een man met hond passeren
hij zag een man met vrouw passeren
Toen is hij naar de vijver gelopen
en…
O, rozen, droef en schoon
poëzie
2.9 met 22 stemmen
3.558 Rozen voor ieder, die
met lachen, of kussen, of groeten,
of schone melodie
Mijn leven wou verzoeten.
Rozen voor mij slechts niet,
voor mij geen bloemen, die geuren,
voor mij mijn eenzaam lied
En wat stil treuren...…
heldenlied
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.525 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind
en de merel ten top
het veld…
Herman
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.050 Ik weet nog dat ik hem ontmoette
en hij mij nogal stug groette
maar al snel waren er de verhalen
over vrouwen, verleden pijn die
zijn geschiedenis vertaalden toen
ik naast hem zat en hem verder bracht
dan hij zijn wilde
Wilde nachten verbeelde ik en
luisterend naar fouten die ik
nooit moest begaan waren we
zestig jaar verder in dertig…
Maken de man
netgedicht
3.6 met 59 stemmen
32.390 Hij bebroekt, behemdt en zelfs behoedt
de gedaante van mijn passeren
hult mij, schijnbaar achteloos, in kleren
waarin elke passant mij achtend groet.
Uitbundig voeg ik mij in ‘t gepluimte
jubelend over hoe hij mij heeft bejast
en verdwaal dan in de ruimte
waarin slechts de stilte past.…
Zie ik je ooit nog?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.898 In een waas zal ik je spontaan groeten
je voorzichtig aanspreken misschien
ik ben bang je ooit weer te ontmoeten
maar ben nog banger je nooit meer te zien...…
een vouw denkbeeldig strijkend
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.390 ik zag je staan
je groette me
in dat gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw
toen we weer…
voor even langs je heup
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
970 ik zag je staan
je groette me
in dat gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte wat zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw…
TIDAL WAVE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.267 schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me
zo graag mee
bedolven onder golven van een nooit verstilde
zee
tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend
uiteengaan
kapot, verspreid
altijd terugverlangend
naar de stilte na de vloed
naar een altijd vlak gemoed
en de dingen die je schreef
noem het deinen als ik leef
noem het pijn als ik je groet…
tot steen gebakken kou
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
541 je keek om
de hoek versprong
waarin wij als
gevangen leefden
ik zag
je perspectief
ineens had ik
je weer uitbundig lief
wij zijn de dans
ontsprongen
werden uit elkaar
gedrongen
plaatsten muren
die bescherming zongen
met tot steen gebakken kou
gestapeld met berouw
ik kijk om
stille liefdes
zwaaien om de hoek
ik groet…
Welvaart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
925 Dit land, zowat ontdaan van frisse
lucht en ruimte, en waar het dier
zich heimelijk verbergen moet en
men zijn naaste niet langer groet.…
riposteerde op de kling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 scherp blikt
het staal nog warm
uit het foedraal
als jij me groet
het snijdt de
wind aan flarden
je masker op als
wij en garde gaan
jouw eerst touche
in onbeschermde flank
ik riposteerde op de kling
raakte onverhoeds je hand
je zwaaide groot
in alle houwen de
striemen door mijn vest
koesterde ik in vol vertrouwen
in rood gaf…
Goddeloos Gebed
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.226 goddeloos gebed
En adem het in stilte en zing het in duet
Over een dans op meren bekleed met
zilveren maneschijn
Over een natte doch tedere droom
besprenkeld met rode bessenwijn
Over een tweetal ogen in de blik
van de ochtendrood
Over een paar lippen verheven boven
het sterven, de onmenselijke dood
Over haar handen bereid tot
een stille groet…
Virtuele vraag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 eigenlijk had ik 't je al langer willen vragen
het gaat over die kruisjes
bij een groet
natuurlijk ga je me nu zeggen
dat die te maken hebben
met het uiten van genegenheid
of virtuele vriendschap
of kortweg laten blijken
dat iemand je iets doet
en ik, ik neem het dankbaar aan
stel me dan voor
hoe oog in oog met jou
de "omgangsvormen"wel…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Gekrioel geleid in goede banen,
groet of glimlach, vluchtig doel.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten.
Zoveel dat je wordt opgeslokt,
het hoofd omhoog en boven water,
zo turend naar de horizon.
Ik droom en pieker over later,
we dartelen de toekomst in.…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
nabij zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
976 de richting van verbeelding
te veranderen
wanneer het de vorm
van de nacht aanneemt en naamloze schimmen snijdt
uit tranen van een vlinderboom
slechts door jou ingewijd, nog voor nevels
uit mij glijden als wijzers van het weten
vaak zonder wind of tederheid
of het stille van
poëzie
waarin het leven weer terugkeert
na het groeten…
zonder verplichting
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
666 kleur ik alles zwart
die laat ik uit de vloed
van vragen
komen
of misschien
doe ik, vrijwel vergeten, of er niets
meer is
net zo lang
totdat
er iets is
het maakt niet uit
wat
al zou het
een golvende lijn
zijn waardoor de stilte
duizelt
wit in het onderscheid
dat mijn schrijven zal leiden
misschien groet…
Met stille trom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.484 Ik zou afscheid willen nemen
Als dat mocht en had gekund
Een laatste groet brengen aan mijn oom
Die geen lang leven was gegund
Een goed mens in hart en nieren
Geen slecht woord verliet zijn mond
Met hem viel altijd iets te vieren
Hij was de lijm die alles bond
Ik wil afscheid kunnen nemen
Bij hem zijn een laatste keer
Mijn eer bewijzen nu…
Schrander dier?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
525 ( Saudade 2, groet uit Lissabon )…
Ik sterf niet onherroepelijk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
709 wat leef ik zegt de roos
in een groet naar werkelijkheid
waar reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe…