4822 resultaten.
JUFFER LOLA
poëzie
4.4 met 12 stemmen
4.195 Voor Charlotte V.
Juffer Lola, dit is waar,
Danst met stappen,
Rappe,
Ranke,
Op het klanken
Van een lustige gitaar.
Kleine,
Fijne
Sirkeldansen
Vormen kransen
Rond, rond,
Over het tapijt
Zó bont.
Juffer Lola rookt sigaretten,
Kleppert met de kastanjetten,
Lonkt en lacht
Zoetjes zacht,
Weet haar passen
Wel te passen,
Meet
Zó…
(T)huis
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.253 In het huis
Was de kamer
Waar het wollige tapijt stemmen absorbeerde
Het prikte aan mijn voeten
Ik moest op blote voeten
Zo voelde ik dat ik leefde
In het huis
Was de kamer
Waar het bed kraakte als je ernaar keek
De dekens een huis
Een huis in een huis
Mijn geheime hutje
Buiten het huis
Was de straat
Waar stenen mij in verzoeking…
relativeringskunst
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
750 De kunst van relativeren
Je eigen pijn verzachten
Onvermogen maskeren
Problemen ontkrachten
De kunst van relativeren
Hoe slecht je er ook voor staat
Vedriet proberen te reduceren
Er is altijd iemand met wie het minder gaat
De kunst van relativeren
Zeg:"Als je maar gezond bent"
De kreet die je dan moet hanteren
Ook al heb je geen ene…
Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
697 Zittend in een veld
met bloemen gevuld
vol van gedachten
haar wensen vervuld
vrij als een vogel
zo anders dan wij
zal zij eeuwig wachten
op iemand, zoals zij…
vinken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
760 en zo kwam het,
dat je vinken ging vangen
dat je koortsig een net had gespannen
vanaf de eik naar de iep
wild gebarend liep je rond
en ik, ik kon niks doen
had angst voor het schuim op je mond
je plukte de vinkjes en hield
ze gebroken in je hand
weende om hun schoonheid
en ik, ik las de krant
toen, heel vreemd
klom je in de zon op…
Galathea
poëzie
4.3 met 16 stemmen
8.574 minnaar:
Galathea, zie de dag komt aan.
Galathea:
Neen mijn lief, wil nog wat marren,
't Zijn de starren,
Neen mijn lief, wil nog wat marren, 't is de maan.
minnaar:
Galathea, 't is geen maneschijn.
Galathea:
Hoe, 't is nog geen één geslagen,
Wat zou 't dagen?
Hoe? 't Is nog geen één, 't en kan de dag niet zijn.
minnaar:…
FATA MORGANA
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.087 Ik heb achter de horizon gekeken
en werd naar een Utopia geleid.
Een visioen? Ik raak het niet meer kwijt.
Als het een droom was, heeft hij waar geleken:
die vreemde reis door ruimte en door tijd.
Een helder, zuiver licht bescheen die streken
waar het ons grauwe duister deed verbleken
als tijdelijke onbelangrijkheid.
Dan deed het nieuws…
Veerkracht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
870 Vreugde en leed, ooit
Met geen pen beschreven
Men ging, scherpgesneden
Tekeer met een veer.
Kroontjespen en potlood,
Voorboden van
Modern woordengeklater
Computer genereert nu
Emoties als vallend water.
Kraanvogeldans,
Verengeplukt, eet ik besmukt
Pittig gebraden, niet te versmaden
Vreet mij ongans.
Mevrouw, mijnheer,
Dit was het,…
Hallucinaties
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
883 Plukte mand vol paddestoelen
voor omelet op boterham
ging me toen zo anders voelen
mijn gedachten leken gezwam
zette van papavers toen thee
om weer wat tot rust te komen
nou, het stopte mijn diarree
maar had daarna vreemde dromen
vrat hortensia's uit mijn tuin
mekkerde daarbij als een geit
hersens drukten tegen mijn kruin
vlogen toen…
Weeromstuit
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
671 Glimlach, vaag schijn
Ik in uw ogen
Aangehoord, niet geluisterd
Aangezien, niet gelezen
Ongerijmd verlaat
Ik deze plek
Ongehoord
Onleesbaar…
Droomkinderen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
797 Richtingloos los van zee en aarde
zweefden zij als witte meeuwen
loom verwarmd door moeder zon
de twee kinderen van de wind
Als verliefde vlinders fladderend
rondom elkaar steeds even rakend
waarbij vurige vonkjes oversprongen
zoals bij sterke elektrische magneten
In het dal van de engelenkloof
daalden zij in cirkels naar omlaag
bedreven…
Dat alles voor jou
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.067 Droom weg in vlagerige zonstrepen
onder de appelboom van vorig jaar
in de geborgenheid van mijn schoot
Hul je in zomergekleurde tuinkleden
tussen coulissen van lavendel en lavas
op het toneel van je wonderlijke leven
Hoor het hart van moeder natuur
kloppen van lichtblauw naar donkerbruin
meerstemmig doorjubelend in je wezen
Voel je vrij…
Oldebarnevelt
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
971 Beter had men indertijd
Een stokje voor
Van Oldebarnevelt
Gestoken, had men
Nooit meer over
Zijn stokske gesproken.…
Grafstenen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
762 wij zijn de levende stenen
die zich spiegelen in
de duizenden doden
uit het verleden…
Toekomstkoekje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.009 haar glimlach uit ervaring moe
gaven omfloerste ogen toe
Chinees gelukkig vulsel
brak zich broos uit het omhulsel…
nostalgie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
878 Goudgeel de zon over het koren
waarvan de halmen wiegen in de wind
aan de horizon de spitse toren
van het kerkje, waar het dorpje zich bevindt.
Het is een heel mooi plekje
verborgen in de natuur
de huisjes zijn wit-groen met een hekje
en je vriend dat is je buur.
Het is er heel goed toeven
in dat dorpje ver van hier
de mensen doen rustig…
En zij spreekt haar wens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
753 Dan vangt zij de fonkelende ster
die nog nagloeit
op haar kille blauwe handen
nog vol van licht, zuiver als kristal
en zij spreekt haar wens zonder woorden
Haar hart is vol van eenzaamheid
in de zwarte kille nacht
wanneer haar wens niet wordt vervuld
en zij zal sterven, of breken van kou…
Herfst is nog lang niet
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
667 Bladeren vallen
zij raapt ze één voor één
en vult de overvolle manden
nogmaals
in alle rust
met tederheid
en tijd
speelt geen rol
als bladeren vallen
en herfst nog lang niet is…
Bloemenelfje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
862 Kleine straaltjes zonlicht
breken door hoge boomkronen
maken een cirkel van licht
op de bosbodem
waar zij ligt in het zachte mos
breekbaar en teer
Nog slechts een kind
vol mooie dromen
bloemen sieren haar gezicht…
De Levensboom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
982 Zoals een boom haar wortels vat,
in rulle aarde vastgeklonken,
verbeeld ik mijn bestaan,
soms door een watervloed welhaast verdronken,
en toch, het water zakt, de lucht klaart op,
een nieuwe knop
zoekt naar de zon
vanuit haar schrale top.
De stam, gelaagd in ringen,
wordt jaar na jaar geruwd
en door de stormwind scheefgeduwd,
haar veerkracht…
(hel)
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
889 au
dat doet pijn aan mijn ogen
die onbeschaduwde bloemenzee
zo rond midderdag
bij heldere zomer
au
rood steekt door mijn netvlies
recht in mijn zenuwen
geel prikt in mijn oogkas
krast in mijn kegels en staafjes
mijn oog traant
oranje loopt over mijn wangen
au
blauw pijnigt mijn hersenen
met luchtig venijn
groen geeft even adem
hemelzijdank…
Nadeel van de twijfel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
723 Normaal gesproken
Kan ik hier ontluiken
De twijfel bespringt mij
Eendagskuiken ontloken
Verschoten verschiet
Men wil mij niet
Ik loop in geen enkel gareel
En twijfel aan uw voordeel.…
Redding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
711 De nacht is gevallen,
een droom die blinkt.
Steeds weer hoor ik een stem,
een stem die zingt.
Een zacht gezang,
zo rustig.
Maar plots is alles guur
en laait er een helder vuur.
Een vuur stralend rood,
maar zo koud als de dood.
Uit het leven gedreven,
angstig benauwd,
door een duivelse stem, verraderlijk,
gevoelloos en koud.
Weer…
Vederlicht
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
872 Vederlicht
op de maan
zweeft zij
gestraald
in zicht
vangt sterren
spreekt
haar wensen
in verte
laat zich gaan
wie
zal haar verstaan
in toekomst
of verleden…
Gij zegt dat 't vlaams te niet zal gaan
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.029 Gij zegt dat 't vlaams te niet zal gaan:
't en zal!*
dat 't waals gezwets zal boven slaan:
't en zal!
Dat hopen, dat begeren wij:
dat zeggen en dat zweren wij:
zo lange als wij ons weren, wij:
't en zal, 't en zal,
't en zal!
----------------------------------
* 't en zal: het zal niet (gebeuren)…
overpeinzingen op een terras
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.068 een zwoele zomeravond op Kijkduin
je voelt de kleding aan je lichaam plakken
bij Tios ga je nog een pilsje pakken
zo leid je schuldgevoelens om de tuin
dan zie je met een nevelige kruin
een karmozijnen zon de zee in zakken
verdwenen zijn de laatste ongemakken
het leven bijt niet langer als aluin
je rusteloze ziel berust spontaan
wat ben…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.018 Aan het strand van Tanganica
blikkerde mica in het zand.
In de schaduw van de palmen
hinkten we naar de waterkant
de voeten heet van zonnebrand.
Aan het strand van Tanganica
viel de wind vaak op het meer.
Dan rezen hoge golven op en neer.
Wij duikelden lijk hondjes
over die reuzen, en dan weer.
Aan het strand van Tanganica…
paarvorming
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
733 stel je eens voor,
je komt een mooi mens tegen,
dan ga je door
het lint, je wilt genegen
ontspanning in gevaar,
afspraak in uitspanning
leg niets vast, onder geen beding,
je komt toch wel tot elkaar.…
ach, wie ben ik
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.043 en ik donder
van boven naar hoger
plaag het leven
ram het lot
volgewicht
in de zij
trek afgrond
de twijfel in
een laatste vinger
verkrampt
de grond trekt
aan zwaarteloosheid…
Aan Guido Gezelle
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.867 Zwaar peinzend hoofd, met eeuwigheid omtogen,
doorgroefd van voren, door de idee geleid,
diep over al dat werelds wee gebogen,
dat, staag opwellend, in Uw boezem schreit;
schoon hoofd, wars van versiering, los van logen,*
wijd-stralend brandpunt van al-menselijkheid,
waarop, nu 't aardse leven is vervlogen,
een glans van eeuwig leven ligt…