1390 resultaten.
Contouren vervagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Daar lig je dan
Stad van mijn
Dromen die ik
Liefhad en gehaat
Heb, torenhoge
Kerken met op
De achtergrond
Het cruiseschip
Helemaal van deze
Tijd - 'k rij
Achter je langs
Op nog geen kilometer
Of twee en zie dat
In de ruige wind van
Deze morgen de
Toppen van jonge berken
Jouw contouren doen
Vervagen - de paarden
Hier…
Het is Lente
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
580 Paardebloemen overal
Niet alleen bij paard en stal
Gele bloemen in de weiden
Om de mensen te verblijden
Het is Lente
Het is Lente!
Zonnetje aan blauwe lucht
Zwaluwen in vogelvlucht
Zandkasteel door kind gemaakt
Moeder Natuur is ontwaakt!…
Waar het water laag staat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 Hij werkt waar het water laag staat
Een dagelijkse inloop van honger en dorst
In zijn boot, staat het water hoog
Al zijn paarden heb ik bereden:
De vurige, de snelle, de krachtige
Er staat water in de boot
En terwijl híj zorgt voor water en brood
Stap ik in de jol met overtollig nat
Schep schep voor schep
Een bodem in het vaartuig
Het…
Hebzucht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Al zijn de gletsjer aan ‘t ontdooien,
we moeten ons steeds meer ontplooien,
en zo een rentmeesterschap vergooien,
hebzucht is als het paard van Troje.
Helaas ontbeert ons een medicijn,
tegen dat menselijk venijn.…
In het licht van de maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 Ik heb genoeg emmers
gedragen vandaag
Soms zijn ze zwaar
Niets aan te doen
Ooit zal ik wel iets
ietsje te weten komen
van wat de inhoud was
en dan blijft het de vraag of
ik het eerder had willen weten
In bed stijg ik op
mijn paard, mijn banier
in de houder, wapperend
in de vaart van mijn wensen
oplichtend in de nacht
van onmogelijkheden…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik zag je
door het
landschap
schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween…
Zephyr
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
478 Allez, mijn schone aquarel
toon mij jouw solarplexuslicht
de zonnevlek en zonnebaan
ellips der aequatoriale
vederlichtheid der humaine
condition van 't tien dizaines
onderzonse ondermaanse
broos en vluchtig mensbestaan
wijl phaëton zijn paarden ment
doorheen diana's ozonlaag
in ijle luchten atmosferisch
volg ik jouw aura ademloos…
Pieten
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
1.495 Wie rijdt er zo laat door nacht en wind?
Het is Sinterklaas in volle sprint.
Hij houdt Zwarte Piet in zijn armen op schoot,
want die is al kreunend op sterven na dood.
Ten grave gedragen door Roetpiet en co.
Helaas, speculaas. En nu mijn cadeau!…
Avondgeluiden
poëzie
4.4 met 24 stemmen
4.088 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen
paardehoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 wel koning zonder kroon dan toch
met onderdanen die zich wanen
als een zwart paard zonder manen
de grote stal die staat er nog
dat zei zijn moeder hem zo boos
toen hij verhit met vuur en zwaard
de draken de oorlog had verklaard
maar was hij dan zo argeloos?…
Medium
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 Kreten in de kelder
een wit paard verschijnt
zie nu ineens helder
als het donker verdwijnt
Geritsel in het wilgenbos
uilen huilen overal
glinstering in de ogen van de vos
dauw breekt de lichtinval
Gejoel van massa-mensen
visoenen uit oude boeken
dat ze dit verwensen
- de menselijkheid vervloeken
Stilte in de kelder
vocht druipt van…
na 40 jaar
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
2.850 Ooit, toen ik nog een meisje was
met sproeten, vlechten, dromen
toen heb ik jou gedroomd
en dat je eens zou komen
Je was niet eens te paard
te fiets kwam jij me kussen
nog minder was je prins
dat troost me ondertussen
Toch had ik je al lief
wist dat ik op jou wachtte
oké, ’t was maar een droom
maar jaren bleef ik smachten
Vanmiddag…
Etiquette
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.900 Waarom moet ik mij gedragen
Ik heb honger, ik lust geen etiquette
Waarom zou ik U behagen
Deel worden van uw maquette
Ik neem plaats aan de voederbak,
Honger als een paard
Om mij heen zit de kouwe kak
En de gastheer die mij aanstaart
Mijn rug is recht, kleding gepast
En in mijn geheugen gekrast
Schijnt het zo te horen
Dat ik niet in…
mat
netgedicht
3.6 met 215 stemmen
38.600 de schaker denkt zijn stukken
al zettend ver vooruit
wellicht zal het hem lukken
als hij de aanval stuit
de koning lijkt tevreden
zijn dame schuift zich vrij
het paard nog onbereden
de toren aan zijn zij
een loper, licht hooghartig,
staat stevig op één been
hij stuurt en vindt dat prachtig
zijn tegenstanders heen
maar ergens in een hoekje…
Je bent lief
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
4.480 de intens diep warme gloed
bracht me door het dal van wanen
de zachte streling deed me goed
haalde me terug uit mijn tranen
ogen braken open in hun vorm
klaarden de helderheid in zijn zicht
brachten eerst een hevige storm
werden door een lieve bries verlicht
ik kan de dag nu weer aanschouwen
geen paard dat me dat nog verbiedt
nu kan…
Dat meisje
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
3.389 Over haar die niet meer
worden wil, eeuwig jong
kan blijven en verstrooid
over het water nog even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote tanden wit en bloot…
Dwalende dood
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.037 Dode vogels
vliegen door de zwarte lucht
dode witte vogels
zonder vleugels
met ingehouden teugels
paarden zonder ruiter
Dode vissen
zwemmen door het blauwe water
dode zilveren vissen
zonder vinnen
met afgesneden kieuwen
kinderen zonder lippen
Dode kinderen
lopen tussen holle kraters
dode grijze kinderen
zonder ogen
met afgehakte…
Landelijke liefde
gedicht
2.5 met 201 stemmen
44.256 Twee paarden bij een hek, terwijl het avond wordt.
De zware koppen naast elkaar, de schouders elkaar strelend,
een liefde even smekend als bevelend,
in een tevreden stilstand uitgestort.…
In de catacomben
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
743 altijd stenen rapen
verboden maar in rome
kon ik het niet laten
ik colloséumde zo graag
de bouwval is geschoond
tragiek gedijt in religieuze
zinnen want brood en spelen
konden hier beginnen
ik vocht met wilde dieren
gladiatorde hart en nieren
mende paarden in ultiem gevecht
de duim omhoog ik was de best
maar in de catacomben
voel…
DIE GOEDE OUDE TIJD
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.113 hij startte als een trage diesel met veel lawaai
zonder koelen of blazen zoals nu
het ging allemaal wat trager toen
en ik had geen kopzorgen
over wormen en Trojaanse paarden
toen kende ik alleen stroompanne
als ik wou gaan slapen
zette ik dat ding gewoon af
aan de veel te grote knop
en moest ik geen ganse nacht dokter spelen
om dat verdomde…
pepernoot van eigen deeg
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
4.101 ik eet pepernoot
van eigen deeg
en geef mijn staf
en mantel nu verjaardag
sinterklaas voor
even niet en ook
het zwartepietenspel
is al lang afgelopen
laat winkels de
cadeaus verkopen
die concurrentie
moet ik niet
mijn paard staat
wit te schimmelen
pieten zwarten niet omdat
roet geen schoorsteen ziet
de roe is niet meer
te gebruiken…
Isla Negra
netgedicht
4.5 met 40 stemmen
1.043 Oh Pablo,
op dit strand
reed je een levensgroot paard uit papier-mâché
en streelde je aangespoelde boegbeelden.
Oh Pablo,
hoeveel scheepjes en berichten
zond jij in flessen naar de hopelozen?
Hoeveel postkaarten kreeg je terug uit exotische landen?…
stoofhoofd
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
856 Uiteindelijk gekozen voor de magere slagersjongen
die vermomd als hooggeplaatst bloedmonster
nadrupt op het mank getreden grauwe paard.
Natte turf in zijn vetleren zadeltas gestoken
en een brandend verlangen naar stoofpot
varkenspoot en uitgehangen ossenworst.
Geen droog vuurhout op de ruige rug.…
O, kom maar eens kijken
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
4.011 In de verte zag ze door de stalraam het silhouet
van een man met een baard, rijdend op een paard.
Nog een paar nachtjes slapen
en alles kwam vanzelf weer goed.…
Herinneringen...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.224 Met weinig tevreden,
spelletjes op straat,
de aardappelboer, 'n kar met paard!
Zuchtend luister ik naar 'n foto van vroeger,
of naar het dorp....het is voorbij,
de herinnering blijft!…
Mijn vader in de weide
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.185 Mijn vader in de weide sprak twee talen
Hij brak het ijs voor de avond viel
Voor de zwaluwen vertrokken naar het zuiden
Ik kon niet over de schutting heen kijken
Goed vergelijken met kwaad
De littekens heelden niet, de tijd verzuimde zijn plicht
Zomers gleden voorbij, bar en willoos
Als paarden drachtig van een hete wind
Nu draag ik zonder…
Nadenker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 als geluidloos denken te horen was
dan stormde de herrie naar buiten
als een horde wilde paarden
over de open weide
als mijn hart luidop spreken kon
dan deden je oren nu pijn
want het zou gillen en tieren
om zoveel ongeloof
maar zoals gewoonlijk
blijf je onbewogen
in bewuste onwetendheid
al is het dan uit zelfbescherming
ondertussen…
Sevilla!
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
947 Koetsen, paarden, duiven.
Lanen van wuivende platanen.
De gele waaier van de zon.
Sevilla!
Het park van Maria Luisa
zindert levendig
onder de reflectie
van de gouden toren.
Talloze terrassen vol
rode parasollen,
ademen aroma´s van tapas,
lichte wijnen en vertier.
Orkestrivier!…
STRANDGEZICHTEN
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
810 Eens bevroor de zee -
hij die hier geboren was
vatte niet de slaap
Vroeg in de morgen
weer dat helder makende
indringende licht
Schuimbekkende
steigerende paarden
golvend op de kust
Turend over zee
ziet hij door nevelen heen
het witte Engelland
Het donkert vroeg
maar altijd aan de zee
die toegift van licht
Verstomde branding…
Ontwaken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.028 …. je mist iets, je mist je licht
ik probeer je zachtjes aan te raken
wil je strelen over je natte wangen…
De angst van je droom speelt met je…
Je bent nog weg… je bent bang en…
kruipt bij me vandaan, weg, onder het laken
hulpeloos draai ik me weer op mijn rug
ik wil je troosten en zeggen dat nachtmerries
niet altijd zwarte en duistere paarden…