3205 resultaten.
Wetenschap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 De wetenschap dat leven kort is benauwd me,
de illusie dat ik onsterfelijk ben is verdwenen.
De zekerheid dat ook ik mijn laatste adem uit zal blazen
is aan de ene kant angst, aan de andere kant opluchting.
Met aan zekerheid grenzende wetenschap heb ik
de langste tijd op aarde nu echt wel gehad!…
Esther en Matthijs
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
1.016 Twee dingen blijven over, wat verdween?…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 de zomers zoals ze waren
het strijklicht in de winter
de verzwegen verhalen
de liedjes die jij zong
het droevige van de dingen
de verdwenen slenterstraatjes
de tranen bij het inslapen
het oversteken van de rivier
de schittering van de schelp
de zoute plekken op de ziel
het achterblijven op aarde
de vreemde die ik ben…
Hier en nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Elke seconde
Tik je
Onverbiddelijk
verder weg
Van mij
Elke minuut
Denk ik
Zwijgend
Aan jou
Elk uur
Is gevuld
Met herinneringen
Met beelden
Elke dag
Ben je
Bij mij
Maar niet meer
Fysiek
Hier en nu
Is niet meer
Het is verdwenen
Tijd betekent
Niks meer,
Jij, des te meer…
Sportplezier
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
747 Ik won van Bob en Bert bij het biljarten
En vierde dat met heerlijk helder bier,
Maar kort daarna verdween mijn sportplezier
Toen ik van Dick en Daan verloor met darten.
Het sportplezier, zo kreeg ik in de smiezen,
Hangt heel erg af van winnen of verliezen.…
vleugels van liefde
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
595 o vlindertje, o vlinder lief
mag ik je vleugels even lenen
o vlindertje mijn hartendief
want al haar liefde is verdwenen
ik wil vliegen en dan zweven
hoger dan het diepste blauw
misschien kom ik dan liefde tegen
en dan roep ik, ik hou van jou!…
schaduwbeeld
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
594 ik zag je versnellen
in het licht van de maan
je haalde me in
en ik vroeg nog je naam
maar voor ik het wist
was je al verdwenen
de nacht zoog je weg
dwars door straatstenen
ik liep dan maar verder
alleen naar die brug
het licht scheen daar feller en
plots dook je op...terug in mijn rug!…
leeg landschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 misschien was
het later toen
je niet meer
bang leek
en woordloos
verdween?
het lege landschap
verlaten zonder
jou…
stenentaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 toen je in het oude
hellingbos verdween
in een boomgaard
een verwilderde wijngaard?
in de zachte omarming
van een moeras misschien
wie beitelt jouw naam
in een glanzende steen?…
en zo kwam het dan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 hoe klopte hij aan
bij vermorzelde deuren
verdwenen sprakeloze
goden glansloze stenen
en zo kwam het dan
dat de mens
met wat overbleef
ondraaglijk alleen
over de verlatenheid
schoof…
Klimaatverandering
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
670 Let op uw zaak, de wereld staat in brand
Als weerprofeet kreeg hij ons op de knieën
Wij luisterden naar al zijn profetieën
Straks raast hij als een "storm" door Nederland
´t Klimaat verandert nooit meer als voorheen
Sinds Gerrit Hiemstra van het scherm verdween…
Mijlpaal na mijlpaal
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
1.019 Al bijna een recordreeks nederlagen
Ach, zit het vrijdag tegen dan wel mee
Wacht een uniek record voor Willem II
Een knappe club die dàt ooit weg zal vagen
Straks evenaren onze niets-bereikers
Daarbij ook nog het lót der Volewijckers…
De wegen
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.623 Het pad van leven
kruist de weg des doods
Leven is ontnomen
Geluk even verdwenen
Tranen zijn gekomen
Het hart is leeg
gevuld met niets
Herinneringen geven even leven
Maar is een ogenblik
is het besef toch weer daar
De wegen zijn gekruisd gebleven...…
Voor A.
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.435 in zijn hoofd dreunt een trein
de cadans van het leven
nog eenmaal met haar
dat ritme beleven
nog eenmaal met haar
de wereld ontdekken
het station binnenrijden
en nooit meer vertrekken
met haar de toekomst inglijden
nog eenmaal de vrijheid tegemoet
in zijn hoofd dreunt de trein
waarmee zij is verdwenen, voorgoed…
Vrede
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.305 Droom van vriendschap,
van verdwenen rangen
en de laatste stap.
Droom van dromen,
van niet alleen te staan
en onbevreesd komen.
Droom van staken,
van vredig slapen gaan
en kalm weer ontwaken.…
branding
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
893 mezelf
in het hier van gisteren,
uren en dagen
berichtten wie ik was
verdwenen in
het schuim van
een onbekend lichaam,
de onmeetbare afstand
schokkend geschuwd
uitgespuugd door
meedogenloze wijzers
weerkaatst de tijd
dichtgeknoopte gaten
en herhalend geroep
misschien
leidt morgen me
naar wie ik gisteren was…
In tranen vergaan.
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
1.950 Een muur ontstond,
waar warmte verdween.
Een diepe wond,
verdriet verscheen.
Gebroken hart,
in tranen vergaan.
Zoveel smart,
stilletjes doodgegaan..…
zijn tocht door tranen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
911 doorleefd in zijn pijnen
nog even te gaan
alle hoop verdwenen
in leven vergaan
zoeken naar een lach
de pijngrens voorbij
waar engelengefluister
zijn angsten leidt
in een tocht door tranen
het dal der verdriet
ook de nacht zal huilen
de dag
dat jij gaat…
tijden vervagen.....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.177 beheers de sprong
toekomstgericht
in de ondenkbaarheid
dat tijden vervagen
beparel tranen
met ochtenddauw
in de wetenschap
dat gisteren verdween
herinner het verdriet
die droefenis te dragen
doorheen een leven
dat er geen was
beloof mij morgen
dat tijden vervagen
het licht van de zon
mijn toekomst weerkaatst…
Verstrooid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
984 Er zijn soms van die dagen
dat mijn brein maar half werkt
ik download gegevens
maar vergeet ze op te slaan
Recente data zijn verdwenen
vraag me niet waarheen
vermoedelijk ben ik
met een virus besmet
Dan leeg ik mijn geheugen
zet de juiste bestanden terug
en merk tot mijn genoegen
dat ik nog niet defect ben…
Hij zou willen kunnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
56 Hij zou willen kunnen schreeuwen
die eeuwige pijn
verleiden
hem te verlaten
zonder erover te praten
als het zover komt
zij gewoon verdwenen is…
Terra Sigilata
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
935 gestempeld in herinnering
die oeroude verhalen
waar eens gestilde kracht verging
hemel en aarde elkaar raakten
de ravenzwarte morgengang
van uitgesleten stenen
loopt door de hesperidentuin
toen is de tijd verdwenen
zijn porseleinen beeldhouwwerk
streelt de zucht van diep verlangen…
Een zonnebloem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
852 Gaat het zo ook met ons:
dat na de rijpe, goede jaren
de glans verdwenen is
en ook de vreugd?
Of zijn er andere horizonten
die wenken gaan
en door de jeugd
nog gezien zijn?
Dient daarvoor soms de pijn?…
God?
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.068 Ongemerkt heb ik je ècht uit het oog verloren,
je verdween gewoon:
je sloot jezelf op in een hemel,
een tombe.
Hield je je maar meer
met het leven bezig dan met de dood,
dan had ik wellicht
nu je hand vast willen houden.…
in het later
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.675 wil niet meer gevonden worden
het leven druipt langs wolken
laat me aan de hemelrand
in mijn laatste zwijgen
slapen in de dood
van gekras in merg en been
mijn laatste tred
verstoort in geschuifel
niets beweegt er meer
urenlang verstreken
er geen seconden meer
ik verdween ergens aan de einder
in het later…
Laatste omhelsing
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
2.500 Vertwijfeld staar ik naar de einder
Waar jij verdween
Ik ruik je geur die hangt aan mijn jas
Omhelsing, voor het laatst bijeen
Ik keer me om en recht mijn hoofd
Mijn lijf en mijn leven
Je bent weg nu maar verward denk ik
Waarom je niet gewoon bij mij bent gebleven…
Aardekind
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.259 Zonder dat hij het vernemen kon,
Was hij voorgoed verdwenen.
Was hij op reis naar de maan en de zon,
Die eeuwig op hem schenen...…
Drijfzand
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.563 Jouw liefde voor mij
verdween
bij het gevoel
van eenmaal vrij
slipt als zand weg
tussen mijn vingers
om neer te komen
in een poel van tranen
die van mijn kokend hart
een blubberzooitje maakt
mij langzaam weg doet zinken
in jouw moordende drijfzand…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.850 Jouw liefde voor mij
verdween bij het gevoel
van eenmaal vrij
slipte weg als zand tussen mijn vingers
om neer te komen
in een poel van tranen
die van mijn kokend hart
een blubberzooitje maakte
mij langzaam weg deed zinken
in jouw moordend drijfzand…
Bezoek aan Riga 1972 (T.S.)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.215 je had een dam gebouwd
je waande je veilig
hij verdween - onttroond -
van de aardbodem
jij bleef achter je dam
toen zocht en vond je hem
ruw, achteloos bedolven onder zwarte aarde
daar sta je - ongekroond -
een bosje bloemen bungelt
hulpeloos in je koude handen…