Alle inzendingen over zelf-troost

2744 resultaten.

Sorteren op:

Zo graag

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
Zo graag zou ik wat warme woorden vinden om hen te troosten die nu gauw vertrekken. Ze weten het, ze voelen al de kilte van de herfstdag die lange schaduw werpt en bomen laat verdorren. Maar arm als ik zijn er zo velen, hun hart is niet bij machte om het woord te vinden dat oplicht als de dagen grijs en treurig zijn.…
Adeleyd11 september 2013Lees meer >

Bruine Theepot

gedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.075
Een veldspaat erodeert tot kaolien, een wit begin. Pas onlangs kwamen mensen met wielen en met ovens. En sindsdien heeft thee het woonvertrek dat steeds zijn zelfde glazuur van schuwe donkerte laat zien. Dit aarden werk heeft bolvorm. Ornamenten zijn onbekenden. Ware aard schenkt en hoedt. De werken van de aarde zijn steengoed. ---------…

Zo'n moment

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Als de geur zich een weg heeft gebaand naar mijn gevoelig, verwend reukorgaan is de kinder- en schooltijd weer terug bedompte geur van een klaslokaal waar een stinkerd ook nog windjes liet Diezelfde geur hangt om een oude vrouw troebele ogen kijken onschuldig om zich heen staan in de rij voor de kassa in de supermarkt omstanders deinzen…

Aan....

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Ik durf met mijn denken Uw smart niet genaken, Niet aan te raken Uw droefenis; Hetgeen mij zou troosten Licht zou het u krenken, Het teerste en brooste Dat in u is.…

Wintertroost.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Door het raam Kijk, trage sneeuwvlokken. Perfecte vergankelijkheid.…
Dirk Avonts18 januari 2014Lees meer >

streepjes dicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 761
een gestreept gedicht van een eigenwijs achtereind dat zich maar niet wil keren... de treurnis van de fotograaf die genoegen moet nemen met de keerzijde van de zebra en die dan uiteindelijk toch maar een plaatje schiet…

Geen tijd

gedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 23.646
Eensklaps strooit de volle maan aalmoezen op het asfalt door het gat in mijn andere hand; op mijn ene been schop ik ze, voor het slapengaan, de hinkelbaan uit, schaamrood voor het eind van het spel. Hemel biedt zomin verstrooiing als de hel. Vertroosting komt alleen van de wind die het vocht op de konen droogt en de jekker bolt; helaas kan ik…

SCHOORVOETEND VERDRIET

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
onvergetelijk heeft zich in ons brein gegrift respectvol omvat…

Is er tijd over

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.549
Is er tijd over, als alles stilstaat, of kom ik tijd te kort om dood te gaan, schiet de tijd te kort, als het stilstaat en ik stilsta. Ja en nee. Een dode leeft heus wel voort, al zou hij het zelf zijn die zich uit de diepte aanriep, en het schot vallend nog keerde. ----------------------------------- uit: 'Gedichten 1962-1990',…
Hans Faverey18 september 2014Lees meer >

Een glimlach naar de kleuren van de herfst

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Een glimlach naar de kleuren van de herfst die ingetogen zoveel mooier zijn dan alle dartel springen in het voorjaar, want daar is enkel maar belofte, nog geen oogst. Een glimlach naar de oude vrouw die met haar tas vol kostbaar fruit mijn weg daareven kruiste, licht gebogen naar de grond die alles deed ontluiken en begraaft; Novemberluchten…
Adeleyd15 november 2014Lees meer >

SUBMISSIE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
Donetsk verbijstering rits men niet meer dicht bewoners blijven verstoken van stilte meer nog kommer over verre grenzen waar knuffels en beelden domineren onder ronken van overvliegende storm op weg naar eeuwige vrieskou er branden weer ontelbare kaarsen want kerst en nieuwjaar sympathiseren dwars door diep donkere dalen waar het licht troost…

Levensloon

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.829
Ik keer, als groot de zonne poost En dag en werk zich sloot, Waar Gij mij geeft zo wond’re troost, Lijk van de vrome dood. Ik keer, waar ik U immer vond Ten wijde avondtijd, Ik geef mijn mond aan uwe mond, Waar Gij mij immer beidt.…

Troost te midden van chaos

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
Met één beginnen en doorgaan tot het vervelend wordt een serie van vijfentwintig de laatste met wit dicht geverfd Van links naar rechts dwalen het abstracte laten blijven in een vierkante hoge ruimte lijnen verbinden de vormen Een rugwervel van een schaap waarmee men vroeger bikkelde kust wordt op zijn kant gezet het beeld 90 graden gedraaid…

ZWARTE GATEN

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Een hoge prijs moeten we betalen wanneer we door zwarte gaten gaan, op weg naar een onbegrepen niets, waarin ons ego zal verdwijnen. Angsten gruwelen door mijn geest. Maar zonder zwart contrast kan geen helder wit bestaan, geen moedig overleven, geen tol om te betalen, geen feestelijk feest.…

Een cadeau

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Vandaag stuur ik je een mandje moed het korfje kracht doe ik erbij een busje blijdschap voeg ik toe mijn tasje troost sluit deze rij Ik had het toch in huis graag stuur ik het jou ik ben je zeer toegenegen en ik weet het zeker jij zit erom verlegen…

SLAAP

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Ik zie de som'bre wolkenstoeten jagen Langs grauwe luchten, zó storm ik door 't leven, Komt gij, vol troost, mij niet de rust hergeven.…

Pinksteren

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 589
Houd mij niet vast, de tekens breken, zo hoorde ik die dag jouw lied, die dag waarop de tongen spreken van: weg is al het oud verdriet. Die pinksterdag was nat van tranen, mijn ziel verzonden in die vloed die door geen dijk geleid in banen naar waar haar 't licht weer rijzen doet die met zijn vuur de aarde zuivert. Nu heeft die Geest mijn…

Een illusie om lief te hebben

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
De enkeling denkt Schijnbaar in samen, Maar weet wel dat zijn Gedachte een illusie is, Immers trouw is hij Alleen aan zichzelf - Hij blijft de mens Die als kind ter wereld kwam: Een krijsende pasgeborene Die geborgenheid mist, en Die op zoek is naar troost…

Troost bij leed (vertaling)

poëzie
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.164
Wil je ziel het opgeven in de overmaat van je lijden zorg dan dat je mond niet klaagt en zorg dat je niet haatdragend bent Lees de diepe tekenen van het leed op zoveel gezichten jouw leed zal op velerlei leed gelijken en het is niet het enige leed op de wereld Nee, de tranen van de mensen stromen overal, waar de zon maar schijnt en slechts…

Het zee-geruis

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.313
Het zee-geruis zal ik nog dán gedenken als diep in zand mijn hoorloos oor vergaat, als lichten mild mijn ogen niet meer drenken, als zonder woon mijn ijle wezen staat. Naar 't zee-geruis zal ik nog dán verlangen als naar het liefst wat mij de wereld deê. Zij zingt de kroonzang aller wereld-zangen, de op zandig veld neerdonderende zee. Verheugt…

IK ZAL ER VOOR JOU ZIJN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
niet ontward Ik vroeg liefje waarom huil je nu heb ik je dan wellicht pijn gedaan Passeerde je gister soms de revue dat jij heden in tranen moet staan Ze zei: Ik heb zo’n vaag verdriet met een gevoel van eenzaamheid En ach ja ik ben vaak mijzelf niet want weet je ik ben mezelf kwijt Ik zei: Ween jij maar lieve meid als je leed voelt troost…

Bij een dode

poëzie
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.966
Lief ik kan niet om hem wenen, Waar hij stil en eenzaam ligt. In het schoon doorzichtig stenen Masker voor zijn aangezicht Dat de dingen er om henen Met zijn bleke toorts belicht. Lief ik kan geen tranen vinden Als mijn hart hem elders peist, Waar zijn ziel met de beminde Sterren van de avond rijst En ons, dagelijks verblinden, Hoger wegen…

Troostvogel

gedicht
4.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 9.154
je veel om geeft Als speelgoed door een mankement Niet meer zo leuk is als tevoren Je kwartje ergens is verloren Kortom, als je verdrietig bent Dan komt de vogel met een lied Je hoort hem maar je ziet hem niet En als hij voor je heeft gezongen Dan vliegt hij weg met jouw verdriet Zolang er kinderen bestaan Is hij ze altijd komen troosten…

Grote Onbekende Dienaar 1

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
Geloof ons wanneer wij je herkennen, als bron van genezing en van troost. Velen van ons ervaren het idee, dat je de moeder van de liefde bent, en de grond van ons bestaan. Blijf ons dienen. Blijf in ons geloven. Leer ons op eigen benen staan.…

Druppels.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Kijkend in 't aards theater neem ik in gedachten mee druppeltjes van levend water samen vormen zij de zee Zeeën zonder grenzen nemen druppels mee druppeltjes van mensen uit onze eigen mensenzee Druppeltje uit de mensenzee vluchtend uit 't vreemde land 't kon niet verder met ons mee ligt als druppel op 't strand Door ons eigen onvermogen…
Robert Doek6 september 2015Lees meer >

De juiste betekenis

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Liefde is er voor elkaar zijn als het nodig is, iemand die je troost kan bieden als je verdrietig bent Iemand die je beetpakt en twee armen om je heen slaat en je een knuffel geeft en de juiste woorden tegen je zegt die je nodig hebt Iemand die er voor je is...…

De rauwe werkelijkheid.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.017
het was zo'n dag als ieder andere een dag van spanning en gruwelijkheid gedrenkt in hoop op menselijke toegankelijkheid in weerwil van 't idee dat de wereld zal veranderen de televisiebeelden soms rood gekleurd laten zien dat er bloed vloeit in het oosten vluchtelingen die behoefte voelen zich te laten troosten afkomstig uit een land dat…
Leonardo17 september 2015Lees meer >

In de eerste nacht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.267
Het waait, het waaide – buiten klonk de troost van de onverschilligheid. -------------------------------------------------- uit: ''s Middags zwem ik in de Noordzee', 2014.…
Wim Brands21 september 2015Lees meer >

Blues als medicijn

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 652
De Blues geeft rauwe stemmen terug, aan hen die sprakeloos geworden zijn. Van eenzaamheid, van verdriet, van ondragelijke pijn. De blues laat mensen stamelen, schreeuwen en zuchten. Naar oude blues luisteren is heilzaam, het is net zo troostend als bidden, en geneeskrachtiger dan menig medicijn.…

Mijn Moederboom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
In mijn moeder ben ik diep geworteld. Door haar werd ik vader van een stam. Wanneer ik aan mijn bange moeder denk, hoor ik haar stem weer fluisteren. Jij bent mijn oogappel, mijn enig kind. Ik leef in jou. Laat ons niet alleen. Was het maar waar. De dood dreef ons wreed uiteen. Het seizoen is weer herfst geworden. Ook ik werd een oude,…